[Fic Naruto] Down with love

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 142
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    6 พ.ค. 60

ปาร์ตี้ใต้ดินนี่มีกลิ่นสาบหืนของความตาย คาคุสึฝืนกลืนอ้วกที่ขย้อนกรูขึ้นมาอย่างแสบแสน แรงกดอากาศที่ทำเอาร่างกายหนักอึ้ง ราวกับที่นี่แห่งไม่ใช่สำหรับคนปกติ แต่เป็นแหล่งชุมนุมของพวกเดนตาย จาชินอาจจะซุกศพเอาไว้ใต้เท้าพวกสาวก แค่ใช้ส้นเท้าเคาะพื้นให้แตก ซี่โครงมนุษย์หนึ่งซี่จะผุดขึ้นมา ผนังบวมน้ำหลุดลอกเป็นแผ่น ทำให้กำแพงเป็นอิสระจากภาพศิลปะชั้นเลว รอยสักเรืองแสงวูบวาบในความมืด ละลายทัศนียภาพของคาคุสึจนขุ่นมัว ภาพซ้อนทับชวนสับสน

ดนตรีในนี้เลวร้ายยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ลำโพงถูกปรับจนดังเกินกว่าเหตุ คาคุสึพึ่งรู้ตัวเมื่อมือถือสั่นเป็นครั้งที่สาม

เพน : ทุกคนมารวมตัวกันแล้วนะ

เพน : ฮิดันอยู่ไหน

เพน : คาคุสึ พวกนายไม่ได้อยู่ที่ปาร์ตี้นรกนั่นใช่ไหม

คาคุสึ : เดาสิ

เพน : แม่งเอ๊ย

คาคุสึ : ฉันดูเขาอยู่

คาคุสึ : มันงอแงเป็นเด็กๆ จะให้ฉันทำยังไง

เพน : ดี มีคู่รักคู่ไหนมีปัญหากันอีกไหม

คาคุสึ : มันไม่ใช่แฟนฉันเว้ย

เพน : ฉันจะขับรถไปรับ เจอกันอีกครึ่งชั่วโมง

นั่นเป็นคำสั่งที่จบพร้อมกับเพลง คาคุสึกรอกตา กำลังพาตัวเองไปสู่ขั้นตอนที่ยากเย็นแสนเข็น จาชินลงจากเวทีไปแล้ว เขาชนไหล่กับคนมากมายนับไม่ถ้วน ส่วนใหญ่แทบไม่มีสติกับตัว อาจจะเป็นเพราะควันที่ลอยในอากาศ ไม่ก็ยาที่เสพเข้าไป คาคุสึทะลวงเข้ามาจนถึงหลังเวที

ไกลออกไป เจ้าโครงกระดูกสีขาวขี้เล่นนั่นอยู่บนตักของจาชิน กระเซ้าเย้าแหย่ราวกับวัยรุ่นกร้านโลก จังหวะของลิ้นที่ทำให้คาคุสึขบฟันแน่นจนปวดกราม เชิดใบหน้าสูดหายใจอย่างเคลิบเคลิ้ม ฟันขบลากบนริมฝีปากล่าง แววตาของฮิดันหลุดลอยไปบนชั้นบรรยากาศเมื่อท่านจาชินสัมผัสเขา กล้ามเนื้อของฮิดันจะบิดเกร็งตอนที่อีกฝ่ายพบส่วนอ่อนไหวบนร่างกาย ส่งผลให้สร้อยเลื้อยไหลไปกับเนินอก คาคุสึได้ยินเสียงหัวเราะเลือนลางชวนเดือดดาลลอยมา

 ก่อนทั้งสองจะจูบกันอีก คาคุสึตรงเข้าไปทึ่งผมฮิดันกลับมาด้านหลัง

“โอ๊ย!” ฮิดันร้อง แทบจะเสียศูนย์หล่นจากตักจาชิน “เหี้ยห่าอะไรวะ”

“กลับ”

“ไปให้พ้นคาคุสึ”

“เพนจะมาที่นี่”

“ถ้าหงุดหงิดนักแกก็กลับไปก่อนซี่”

คาคุสึดึงจนหน้าของฮิดันแหงนขึ้น เขาก้มลงสบตากับมันและพูด ที ละ คำ

“แก-ต้อง-ไป-กับ-ฉัน”

ฮิดันเดือดดาลอย่างเห็นได้ชัด คาคุสึเกลียดสายตาของมัน เหมือนว่าตัวเองรู้ดีว่ากำลังทำห่าเหวอะไรอยู่ ยอมให้จาชินใช้ร่างกายตัวเองได้อย่างภาคภูมิใจ ไอ้เวรนี่ไม่ควรได้รับโอกาสอะไรทั้งนั้น มันควรถูกฝังทั้งเป็นใต้นรกที่มันสร้างขึ้นมา จะไม่มีป้ายหลุมศพสำหรับมัน ต่อให้พวกสาวกร้องไห้จนอกแตกตายก็ชะล้างที่นี่ไม่หมด ทุกอย่างเกินเยียวยา ฮิดันเกินเยียวยา

โคตรเกลียดเลย

“อย่าจะแตะฉัน ไอ้เวร”

ฮิดันสะบัดเขาหลุด หยิบเสื้อตัวเองบนพื้นมาคลุมตัวลวก ๆ มือเสยผมอย่างหงุดหงิด

“ไม่เป็นไรฮิดัน”

จาชินบอก

“เธอไปกับเขาเถอะ”

คาคุสึไม่มีคำบอกลาอะไรทั้งนั้น เขาลากฮิดันออกมาอยู่ด้านนอกในที่สุด ที่ที่มีอากาศมากพอให้หายใจ ไม่อับชื้นเหมือนข้างล่าง

"ฉันบอกแกแล้วว่าห้ามมีเรื่องยามาเกี่ยว"

ฮิดันตวัดมือเช็ดผงสีขาวตรงจมูก ท่าทางหุนหันไม่ยี่หระ “เราแค่นั่งเล่นกันเฉยๆ”

เออ ดูก็รู้

“แกกลับมาสูดโคเคนนานแค่ไหนแล้ว”

พอถามถึงตรงนี้ ฮิดันไม่คิดจะสนใจเขาอีกต่อไป เบนสายตาไปมองดาวที่กระจัดกระจายอยู่บนฟ้า จินตนาการว่าจะเป็นยังไงถ้ามันตกลงมา อาจจะหวานเหมือนลูกอมที่เขาชอบกินตอนเด็ก อาจจะขมเหมือนยาที่พึ่งเสพเข้าไป

คาคุสึน่าจะรู้ว่าฮิดันเล่นยา มีสัญญาณบ่งบอกมาหลายเดือนแล้ว ตอนอยู่ที่ทะเลฮิดันนอนหลับได้น้อยนิด กระสับกระส่ายตลอดเวลา ในห้องน้ำนั่น ถุงพลาสติกเล็กจิ๋วบนซิงค์น้ำเป็นหลักฐานมัดตัวชั้นดี แต่คาคุสึมองข้ามมันไป ไม่ได้ปรึกษาเพนทันทีที่รู้เรื่อง ประหลาดดี คาคุสึยังคิดว่าฮิดันจะยอมเปิดปากพูดด้วยตัวเอง และฮิดันได้ตอกตะปูติดป้ายอย่างแน่นหนาว่าเขาคิดผิด เขาไม่ได้มีส่วนร่วมอยู่ในวงโคจรนี้มาตั้งแต่แรก คาคุสึถูกเหวี่ยงออกไปไกลแสนไกลรวมอยู่กับสวะอวกาศ ล่องลอยอยู่บนความว่างเปล่าขณะที่ฮิดันถูกสูบลึกไปถึงก้นหลุมดำ

ครึ่งชั่วโมงนั้นเนิ่นนานพอดู ในที่สุดฮิดันก็ยอมคุยกับเขา

“คาคุสึจัง ฉันง่วงจัง”

“รอหน่อย”

ฮิดันอ้าปากหาว ร้องครวญครางอ้อยอิ่งขณะที่เตะฝุ่น

“ทำไมแกถึงชวนฉันมาด้วย”

“เพราะฉันเห็นว่านายสำคัญ” ฮิดันยิ้ม “ฉันเป็นเพื่อนคนเดียวในชีวิตนาย จำได้ไหม?”

คาคุสึอยากจะต่อยหน้ามัน

“ไม่มีคราวหน้าแน่”

เขาพูดเมื่อรถของเพนจอดเทียบทั้งสองพอดี ฮิดันปีนไปอยู่ด้านหลัง แล้วขดตัวหลับแทบจะในทันที คาคุสึอยู่กับเพนที่เบาะหน้า รอจนแน่ใจว่าฮิดันหลับลึกพอ เพนจึงเริ่มบทสนทนา

“นายคิดห่าอะไรอยู่วะ”

 “เออ โทษที”

โทษที? แค่นั้นเหรอ”

“ฉันตามใจมันไม่ได้ตลอด รู้น่า”

เขามองไปที่ไฟข้างทาง “บางทีฉันก็คิดว่ามันโตพอจะตัดสินใจอะไรเองได้แล้ว”

เพนถอนหายใจยาวเหยียด ความเหนื่อยหน่ายระบายบนใบหน้า

“คาคุสึ ฉันเคยเห็นพวกตายทั้งเป็นเพราะยา มันเกิดขึ้นในวงการนี้มานับไม่ถ้วน เราไม่อยากให้มันเป็นหนึ่งในนั้น ไม่ใช่แค่นาย แต่เราทุกคนต้องจัดการกับเรื่องนี้เด็ดขาดได้แล้ว ฮิดันต้องการคนที่บอกมันว่าหยุด

เพนตรึงคาคุสึด้วยสายตาครูหนึ่ง

“ถลำลึกครั้งที่สอง เราอาจจะเสียมันไปตลอดกาล”

 

เมื่อถึงเวลาคิดอัลบั้มใหม่ เหล่าแสงอุษาจะมารวมตัวกันที่บ้านของเพน ใช้มันเป็นที่สร้างสรรค์ผลงานและบ้านพักชั่วคราว ฉะนั้น ด้วยความมักง่าย ห้องทุกห้องที่พวกสมาชิกเหยียบจะรกชนิดรังหนู สักวัน จะมีใครสักคนตายในกองขยะนี่ เป็นส่วนหนึ่งกับซองมันฝรั่งและกระป๋องน้ำอัดลมบู้บี้ เพนเหนื่อยจะด่าพวกมันแล้ว เหมือนนี่เป็นไวรัสสายพันธุ์ใหม่ ดื้อด้านตายยาก ฝังลึกเข้ากมลสันดาน กระพริบตาสองที ทุกอย่างที่ไม่ใช่ห้องของเขากับโคนันถือว่าพินาศ ต้องจ่ายคนใช้เป็นสองเท่าในช่วงนี้

คาคุสึกับเพนช่วยกันประคองฮิดันมาที่ห้องนอน ผ่านเศษซากที่มาในชื่อโทบิ ทิ้งตัวฮิดันลงบนฝูกข้างๆ เมื่อเพนลาไป คาคุสึล้มตัวลง สะดุ้งโหยงทันทีที่เห็นร่างของคิซาเมะขยับ

“ยังไม่หลับเรอะ”

คิซาเมะหรี่ตา “เสียงกรนดังขนาดนี้ฉันหลับไม่ลง”

เขาหมายถึงโทบิแน่ คิซาเมะเปลี่ยนเป็นนอนหงายแทน ทั้งสองเหม่อมองเพดานระหว่างบทสนทนาครู่ใหญ่ตอนที่คาคุสึทักว่า “ไม่คุยกันนานแค่ไหนแล้ว”

“สักพัก ไม่รู้สิ” เสียงคิซาเมะอ่อนลง “คุณอิทาจิไม่พูดอะไร”

“แกน่ะ คบกับอิทาจิมาหลายปียังไม่รู้ใจกันอีกเหรอ”

“พอมีปัญหา มันเหมือนกับว่าเรากำลังเริ่มต้นความสัมพันธ์ใหม่ทั้งหมดเลย”

เฮ้อ

อยากจะเข้าใจอยู่หรอก แต่ฉันน่ะไม่มีแฟนที่คบมานานเหมือนแก 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #23 Ooo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 20:09
    ว้าว มาต่อแล้ว ทะเลาะกันทั้งสองคู่เลย อย่าอ่านฉากง้อขอคิซาเมะจัง ฮิดันก็ดื้อด้านจริงๆ แต่ไรด์ค่ะเค้าชื่อท่านจาชินหรือป่าวค่ะไม่น่าจะเป็นชาจินนะคะ ขอบคุณ​ที่แต่งให้อ่านนะคะ รอๆ
    #23
    1
    • #23-1 FUNK(จากตอนที่ 12)
      24 เมษายน 2560 / 21:40
      ขอบคุณที่ทักนะคะ พราก แก้เดี๋ยวนี้แหละค่ะ
      #23-1
  2. #22 JOKER_Bear.lin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 09:14
    คิดถึงเดอิ
    #22
    0
  3. #21 Ehheheehehehhehehehehehehehehhe (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 02:55
    ได้เวลาจัดการปัญหาของพวกคู่รักแล้วว วู้วววววววว

    ส่วนโทบิก็ฟังดูน่าอนาถเหมือนเคย 555555555
    #21
    0
  4. #20 Ehheheehehehhehehehehehehehehhe (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 02:54
    ได้เวลาจัดการปัญหาของพวกคู่รักแล้วว วู้วววววววว

    ส่วนโทบิก็ฟังดูน่าอนาถเหมือนเคย 555555555
    #20
    0