[Fic Overwatch] Closer

ตอนที่ 11 : NO SLEEP

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 243
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    1 ก.ค. 60

            อีกคำถาม เขาควรจะทำหน้ายังไงเมื่อเห็นกาเบรียลที่ร้านของชำ ทั้งสองดันหยิบแอปเปิ้ลลูกเดียวกัน เป็นฮอลลิวู้ดคลิเช่ที่ฮันโซเกลียดแสนเกลียด แค่มองหน้ากัน ทุกคนก็อยู่นอกอวกาศไปแล้ว ไม่มีใครพูดอะไรก่อน ฮันโซไม่อยากเล่นเกมประสาทนี่ เขาหยิบลูกอื่น ตอนหันหลังกลับนั่นแหละที่กาเบรียลพูดขึ้น

 

            “ฉันขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้น”

 

            “มันไม่ใช่ความผิดนาย”

 

            “เอ่อ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะฉัน” เสียงของหมอนั่นดูเหนื่อยอ่อน “ดันไปพูดยั่วโมโหมัน”

 

            “นายไม่จำเป็นต้องแก้ตัวแทนแมคครี”

 

            “ฉันไม่ได้–”

 

            “ขอล่ะ ฉันไม่อยากคิดถึงมัน”

 

            “แกมายุ่งอะไรกับแฟนฉันวะ”

 

            เบลคพรวดพลาดเข้ามาผลักอกกาเบรียลให้ถอยห่างจากเขา ฮันโซเหนื่อยจะจัดการแรงหึง ขอร้องหยุดเถอะ อย่ายุ่งกับหมอนั่น ได้ยินเบลคหันมาหาเรื่องเขาต่อ “อ๋อ เข้าข้างมันสินะ”

 

            “นายดูโทรมฉิบหาย” กาเบรียลหรี่ตา “ตอนนี้รู้แล้วว่าทำไม”



            เบลคบอกฮันโซเสมอ “นายไม่จำเป็นต้องกินยา นายไม่ได้เป็นอะไรมาก ยามันทำให้นายเศร้ากว่าเดิม” เขาเลยหยุด ไม่ไปหาหมอ โกหกเก็นจิว่าเลิกติดต่อกับหมอนั่น แต่ทั้งสองยังคบกันอยู่ ฮันโซคิดว่าตัวเองยังไม่พร้อมที่จะอยู่คนเดียว หลังจากถูกหักหลัง เขาต้องการคนอยู่ข้างกาย เบลคช่วยเป็นยาย้อมใจ เขาแค่... พูดไม่คิด เก็นจิถึงได้เหม็นหน้าเข้าไส้

 

            ฮันโซเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างที่เบลคขับรถมารับเขาที่ทำงาน เบลคสรุปสั้นๆ ว่า

 

“ฮันโซ นายอายุสามสิบ หาคนที่ดีกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว”

 

บางทีเขาอาจจะพูดถูก

 

ฮันโซไม่อยากรับรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับแมคครีอีก หรือพูดอะไรที่เกี่ยวข้อง แต่เมื่อถึงเวลา ตอนที่เขากับเบลคทะเลาะกัน แมคครีจะต้องอยู่ในประโยคเสมอ เบลคใช้แมคครีเป็นนวม อัดให้ฮันโซจุก รู้ว่าเรื่องนี้ใช้ต่อกรกับฮันโซได้ “แล้วยังไง นายจะกลับไปหาไอ้เจสซี่อะไรนั่นเรอะ!? ยอมให้มันสวมเขารอบสองเพื่อหนีจากฉัน คิดดีๆ ที่รัก คิดดีๆ!

 

สิ่งผิดพลาดร้ายแรงที่สุดคือการเล่าเรื่องทุกอย่างให้คนรักของคุณฟัง ตอนนี้มันกลับมา แทงตัวคุณจนพรุน วินาทีที่รู้ว่าข้างในร่างกายช่างกลวงโบ๋ คุณได้แห้งตายไปนานแล้ว เบลคกระทืบเท้าปึงปังกลับเข้าห้อง กระแทกประตูเสียงดัง หัวใจของเขาร่วงลงมาที่ท้อง ฮันโซพาตัวเองไปที่ตู้ไวน์ ดื่มมันโดยไม่ใช้แก้ว เขาทรุดตัวลงกับพื้นห้องครัว ปล่อยให้น้ำไหลผ่านคอ เข็มนาฬิกาเดินต่อ แต่ฮันโซหยุดนิ่งไปไหวติง เขาหลับตาลง

 

น่าเสียดายที่แมคครีอยู่ด้านหลังเปลือกตา ผมกระเซอะกระเซิงเพราะแรงลม เสียงหัวเราะดังแว่วอยู่ในหู รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักใคร่เอ็นดู แมคครีทำหมวกคาวบอยปลิวหล่นไประหว่างที่เราขับรถอย่างไร้จุดหมาย แค่ปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไป รับลมให้เต็มอิ่ม หยุดพักกับฝูงวัวสักแห่ง นอนเบียดเสียดกันอยู่ในรถ ฮันโซวางเท้าเอาไว้ที่ขอบหน้าต่าง เอนกายอยู่ข้างกับแมคครี ความผ่อนคลายที่เขาคุ้นเคย

 

ฮันโซลืมตาขึ้น มนต์ทั้งหมดสลายไปเมื่อเบลคลงมาจากห้อง ขอโทษ และบอกรักเขา

 

ทุกวันดำเนินไปแบบนั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น