[Fic Overwatch] Shoot Him Down!

ตอนที่ 5 : Bad luck

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    6 เม.ย. 60

            “ไม่”

            “มันดูเหมือนในประกาศออก!

            “แกยังมาหน้ามาพูดเรื่องใบประกาศอีกเหรอ”

            กาเบรียลกำลังก่อสงครามประสาทกับจังค์แรท... ผู้คิดว่าตัวเองเป็นนักปลอมตัวมือฉมัง แค่ติดหนวดหน้าโง่กับสูทหรูหราเกินตัว มันคิดว่าเขาเป็นหน้าโง่ประเภทไหนที่จำโจรค่าหัว 25 ล้านไม่ได้ เขาไม่จับมันแขวนคอตอนนี้ก็บุญคุณท่วมหัวแค่ไหน มันยังเอาไอ้...หมาขาสั้นนั่น กาเบรียลพยายามพิจารณา แต่คำเดียวที่กลั่นกรองออกจากหัวมีแค่นั้น ขามันสั้น ตัวยาวเหมือนไส้กรอกไหม้ ๆ ที่ถูกทอดทิ้งไว้บนตะแกรง หูยาวบานดูนุ่มนิ่ม แลบลิ้นแฮ่ก ๆ เหมือนจะขาดใจตายได้ทุกเมื่อ

            “จังค์แรท ไปให้พ้นหน้าฉัน”

            “ฉันไม่ใช่จังค์แรท!” มันบีบเสียง “ฉันคือเจมส์

“ฉันจะให้เวลาแกถึงห้า

            “เท่าไหร่นะ?”

            “สี่–” ปัง! กาเบรียลยิงปืนขึ้นฟ้าหนึ่งนัด เท่านั้นแหละ เจมิสันใช้ความเร็วจากขาทั้งหมดที่มันมี วิ่งกระด๊อกกระแด๊กสุดชีวิตไปหาคู่หูตัวโตของมัน กระโดดขึ้นรถลากแล้วควบม้าหนีออกไปด้วยความเร็วแสง ทิ้งหมาไส้กรอกไว้ด้านหลัง

            กาเบรียลมองหน้ามัน ลองยกปืนจ่อขู่เผื่อมันจะหวาดกลัว แต่เปล่า หน้าตามันน่าโง่สิ้นดี ดูตามันสิ บ่องแบ๊วแทบจะถลนออกมาจากเบ้า ไม่กระดิกหางอะไรทั้งนั้น กาเบรียลคงจะยิงมัน ถ้ามันไม่จ้องตาซื่อตาใสขนาดนี้

            นี่แค่เชอร์รี่ประดับความชิบหายที่เจสซี่ แมคครีทิ้งไว้ให้หลังจากมันไปล่าหมาป่า กาเบรียลภาวนาให้มันตาย

 

            แมคครีกำลังจะตาย

            เขานอนอยู่บนหลังเบสซี่ ครวญครางกับแผงคองามหยดย้อยของหล่อนขณะที่ถูกหิ้วไปตามทะเลทรายกว้างขวางไร้ที่สิ้นสุด แมคครีมีทฤษฎี สถาปนาตัวเองเป็นนักสืบองค์รวม ไม่ต้องการเบาะแส ไม่ต้องการแผนที่ ไม่ต้องการความเชื่องต่อใด ๆ แค่ให้ทุกอย่างดำเนินไป ผลลัพธ์คือ ร่างกายเหนื่อยล้าจากการขาดน้ำ โดนแดดเผาเนื้ออ่อนหลังคอจนไหม้ ไม่เฉียดร่องรอยหมาป่าสุดที่รักสักกะพี้ หลังจากที่เมื่อเขาตาย ศพของเขาจะเป็นอาหารให้แร้งทึ่ง เบสซี่อาจจะตาย ถ้าหล่อนยังจำทางกลับได้อะนะ ซึ่งแมคครีว่าได้ เธอเป็นม้าที่งดงามและฉลาดเฉลียวที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอ

            “นี่อาจเป็นคำพูดสุดท้ายของฉัน แต่ไม่ว่าอย่างไร ฉันอยากให้เธอรู้ไว้ ทูนหัว...” แมคครีกระซิบกับแผงคอนวลนุ่มของเบสซี่ “ฉันเกลียดเธอ”

            เบสซี่ดีดเขาลงจากหลัง แมคครีร่วงแผละหน้าจมทราย เขาพ่นทรายออกจากปาก ลิ้นสากไปหมด ภาพบดเบี้ยวจากไอร้อน

            พระเจ้า นั่น ?

            “ทูนหัว! หมอบเร็ว”

แน่นอน เบสซี่มีศักศรีดิ์หนักหนาบนบ่า ไม่รับคำสั่งจากแมคครีผู้เห็นได้ชัดเจนว่าต้อยต่ำ เขาเลยเป็นคนเดียวที่หมอบ คลานกระดิ๊บทีละนิดไปตามความสูงของเนินทราย ไม่ไกลนักใต้เงาขุนภูเขาน้ำตาลไหม้ ฮันโซนอน กึ่ง–เปลือย เศษผ้าน้อยชิ้นปกปิดร่างกาย ไม่ใช่เรื่องดีเลย กาเบรียลบอกเสมอว่าพวกแก้ผ้ากลางทะเลทรายมันโง่โง่โง่ เสื้อผ้าจะช่วยไม่ให้น้ำในตัวเราระเหยออกไปหมด และ...เลือด เลือดสาดเต็มตัว มันแห้งกรังไปหมดแล้ว

เอาล่ะ เจสซี่ แกออกมาผจญภัยถึงขนาดนี้เพื่อตัวเอง นายอยากเป็นแบบเขาเหรอ? ขนดกคลุ้มคลั่งทุกครั้งที่พระจันทร์เต็มดวง เกิดสักวัน สักวันคนที่แขนขาดเป็นกาเบรียล? หรืออาจจะร้ายแรงกว่านั้น นี่เป็นวิธีเดียวที่จะถอนคำสาป หมอนั่นไม่ได้สติ จัดการง่าย แมคครีเช็คกระสุนในรังปืน หกนัด ครบครัน เขาสูดหายใจ เล็งไปที่ฮันโซ

....สาบานได้ว่าเมื่อกี้เขาได้ยินเสียงครางชวนระทวยจากฮันโซ

หมอนั่นตื่น แมคครีหดหัวกลับแทบไม่ทัน เขาชะเง้อชะง้อมอง ฮันโซลุกขึ้นโงนเงน จังหวะนั่นแหละที่หมอนั่นชีเปลือยอย่างแท้จริง และไม่สนฟ้าหน้าดินใดๆ ฮันโซเดินตามหาธารน้ำ แมคครีดึงเบสซี่ให้ตามมา แต่เธอเองก็คงหิวน้ำเช่นกัน พวกเขาสะกดรอยตามมาจนได้ยินเสียงน้ำ และนั่น! มันจะมีสิ่งที่ทำให้แมคครีหัวใจตุ่มๆ ต่อมๆ อีกแล้ว! ฮันโซบัดซากเสื้อผ้าออก และพาตัวเองลงไปอาบน้ำ ดูเกร็ดเพชรบนนวลนั่นสิ สันกรามได้รูป เรียวขายาวโปร่ง เหนือสิ่งอื่นใด เรือนผมดำขรับที่ปรกลู่ลงมา แมคครีรู้ว่าราวตนจะถูกฆ่าเสียเอง

ทว่า ฮันโซหันกลับมา จ้องหน้าแมครีอย่างจัง ทุกคนนิ่งกริบ กระทั่งฮันโซวิ่งตีนพลิกหนีไปเป็นเสียงแปะแปะแปะ

“เฮ้ย หยุดนะ!

แมคครีวิ่งตาม

“ไปให้พ้น!

“ได้โปรดนายกำลังโชว์เจ้าโลกให้เทวดารับรู้!

“แก! ไอ้วิปริต! แอบดูตั้งแต่แรกใช่ไหม! ไอ้ทุเรศ”

“นายผิดที่ไม่ใส่เสื้อ! ฉันห้ามสายตาตัวเองไม่ได้!

ทั้งสองกรีดร้อง คนหนึ่งเปลือยเปล่า อีกคนกระเตงปืนตาม ม้าสมทบด้านหลัง ร้องฮี้ๆ! แมคครีกระโจน ตะครุบตัวฮันโซได้ทันที เขากดฮันโซเอาไว้ใต้ร่าง กดกระบอกปืนกับหน้าผาก อกของทั้งสองกระเพื่อมขึ้นลง เหงื่อดาบเต็มใบหน้า พระอาทิตย์อยู่เหนือหัวแมคครี นิ้วชี้น้าวอยู่ที่ไก

“คิดถึงแขนซ้ายฉันไหมที่รัก” เขายกแขนซ้ายขึ้น “ขอบคุณที่โละอันเก่าออกให้นะ” และใช้มันบับคอฉันโซเอาไว้ แรงมากมายเกินกว่าที่คาดมาก เพราะใบหน้าฮันโซเริ่มเชียว สำลักอากาศ

“ฉันก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้”

“มันสายไปแล้ว!” แมคครีพูดขึ้นระหว่างประโยค เห็นฮันโซหลับตาปี๋ รอฟัง “นายสาปฉัน นี่เป็นวิธีเดียวที่จะจบเรื่องนี้”

“จบชีวิตฉัน?”

“ใช่”

ฮันโซลืมตา

“สารเลว”

คำเดียว พร้อมกับเสียง ปัง! ฮันโซตบปืนออกจากหน้าผากตัวเองได้อย่างหวุดหวิด มันกลิ้งออกไปไกลจากแมคครีมาก จากนั้น เขาโดนหมัดเสยคางจนหัวหมุน ฮันโซคุดคูอยู่ข้าง ๆ หัววิ้งจากเสียงปืน และเมื่อทั้งสองได้สติ เป้าหมายพุ่งไปที่ปืน มือพวกเขาสะเปะสะปะตบตีกันเหมือนเด็ก ๆ แมคครีร้องจ๊ากเพราะโดนกัดอีกรอบ แต่คราวนี้ เขาเอาคืนบ้าง กัดริมฝีปากล่างฮันโซจนห้อเลือด ปืนลั่นไปสามนัด พร้อมกับที่เบสซี่กรีดร้อง

มีเงามหึมาทาบทามทั้งสอง ชายร่างยักษ์อวบอ้วนมองผ่านหน้ากากน่ากลัว เสียงแหลม ๆ ดังจากด้านหลัง

“มีใครอยากได้บาร์บีคิวมั้ย! ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #23 Sugar551 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 19:48
    จะกลับมาทำต่อรึเปล่าคะ สนุกมาก^_^
    #23
    0
  2. #22 McHan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 18:22
    รู้สึกเหมือนฮันโซจะถูกแมคครีลวนลามทางสายตา 55555 ขำตรงมีคนมาขายบาร์บีคิว แหม่...ดูสถานการณ์เขาหน่อยสิ 5555

    #22
    0
  3. #21 พริกหยวกน่ะถูกแล้ว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 02:18
    วุ่นวายอะไรกัน แล้วทำไมแม็กกี้ถึงกัดปาดฮันโซได้เนี่ย 555 นายเลือกสักอย่างซิ ระหว่างจะยิงเขา หรือจะหื่นใส่เขากันแน่
    #21
    0
  4. #20 Ainsley Delusion (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 00:14
    อัพแล้วโว้ยยยยยยยย 55555
    "นายกำลังโชว์เจ้าโลกให้เทวดารับรู้" A+++++++ line, like it, love it, gotta have it
    มีแววว่าหมาไส้กรอกนี่จะไม่ใช่หมาตัวแรกที่มีคนเอามาหย่อนให้กาเบรียลเพราะใบประกาศแสนประเสริฐ (...)
    จังค์แรทเอาหมาไปหย่อนคิดจะเอาเงินฟรี แล้วตอนนี้ยังจะมาทำอะไรอีกวะเนี่ย ขายบาร์บีคิว? 555555555
    จะอยู่เป็นปู่โสมเฝ้าทรัพย์จนกว่าจะแต่งต่อนะจ้ะ จูบ ๆ 
    #20
    0