[Fic OUTLAST] After Story Eddie/Waylon

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    7 ก.พ. 59

            ทั้งสองไม่ได้พบกันอีกในคืน เอ็ดดี้ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ เมื่อรู้ว่าไม่มีกุญแจจะเปิดประตูเวย์ลอนก็กลับไปนอนต่อ และสะดุ้งตื่นตอนได้ยินเสียงเอ็ดดี้ หมอนั่นยอมออกมาตอนเช้า นอนหันหลังให้ เวย์ลอนสะลึมสะลือ พอจะจับใจความได้นิดหน่อยตอนที่เอ็ดดี้พึมพำ

 

            “ดาร์ลิ้ง” เอ็ดดี้โอดครวญ “ดาร์ลิ้ง ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรตลวาดแบบนั้น ฉันเสียใจเหลือเกิน”

 

            ต้องยอมรับ ตอนโดนตะโกน เวย์ลอนกลัวจับใจ ภาพของกลัสคินที่ห้องใต้บันไดชัดเจนอยู่ในสายตาของเขา แต่เวย์ลอนไม่ได้พูดอะไรต่อ ความจริง พวกเขาคุยกันไม่กี่ประโยคในวันนี้ ทั้งสองคนนอนไม่เต็มอิ่มเพราะความตรึงเครียดในห้อง โดยเฉพาะเอ็ดดี้ หมอนั่นสภาพย่ำแย่ยิ่งกว่าเขาเสียอีก ผิวซีดลงและเย็นจากอากาศ หวาดกลัวเกินกว่าจะหลับ มันยากเหมือนตอนที่ลูกๆ ของเขาอายุสามขวบ เริ่มคิดว่าพ่อกับแม่จะหายไปที่ไหนสักแห่งตอนที่หลับและยืนกรานจะนอนบนเตียงกับเวย์ลอนและลิซ่า แต่เอ็ดดี้กลัวมันที่สุด หมอนั่นดูอ่อนเพลียจากความเศร้ามากเกินไป ควรพักผ่อนเสียที เวย์ลอนบอกกับอีกฝ่ายว่าเขาจะไม่ไปไหนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เอ็ดดี้ส่ายหน้า เริ่มโอดครวญออกมา เวย์ลอนจึงยอมให้เอ็ดดี้จับมือ มันได้ผลอย่างเห็นได้ชัด การให้ความไว้ใจทำให้เอ็ดดี้ค่อยๆ สงบลง เวย์ลอนเปลี่ยนเสียงเป็นกระซิบ บอกกับเอ็ดดี้ว่าถึงเวลานอนแล้ว พร้อมลูบใบหน้าอย่างอ่อนโยน เอ็ดดี้จึงยอมหลับในที่สุด

 

            เวย์ลอนถอนหายใจยาวเหยียด จากนั้นก็หลับตามไม่นานนัก แต่ ทันทีที่ตื่นขึ้นมา เอ็ดดี้ก็หายไปพร้อมกับโน๊ตที่แปะบนประตู

 

            ‘ดาร์ลิ้ง ฉันต้องออกไปข้างนอก กลับมาตอนเย็น – E.’

           

            นั่น น่าเป็นห่วงมาก แต่ เวย์ลอนไม่รู้จะทำยังไงต่อนอกจากรอ เอ็ดดี้กลับมาในที่สุด แต่ยังดูแย่มาก อีกฝ่ายถอดแจ็กเก็ตแขวนกับที่แขวนเสื้อ เห็นได้ชัดว่าพยายามหลบตา จากนั้นเวย์ลอนก็นึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ได้เปิดทีวี เอ็ดดี้คิดว่าเขากำลังกลัวและเริ่มกระวนกระวาย ไม่มั่นใจในตัวเอง เขาต้องนึกอะไรให้ออกสักอย่าง อะไรก็ได้ที่ทำให้สถานการณ์ตอนนี้ดีขึ้น เขาจะไม่ทนกับสงครามประสาทนี่ต่อนะ เมื่อคืนก็มากพอแล้ว คิดสิพาร์ค คิด---

 

            “สั่งพิซซ่ามากินกันไหม”

 

            เยี่ยม เวย์ลอน ไอ้ทุเรศ ทำได้ดี

 

            เอ็ดดี้ลังเล ก่อนจะยอมหันมาคุยด้วย

 

            “ดาร์ลิ้ง ไม่ใช่ว่าวันนี้เราต้องไปทำงานเหรอ?”

 

            “เราไม่เคยขอมาคัสหยุด” เวย์ลอนหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาเจ้านาย

 

“มีอะไร?”

 

นั่นแหละมาคัส ขนาดไม่เห็นหน้ายังรู้เลยว่าหมอนั่นขมวดคิ้ว

 

“มาคัส เอ็ดดี้พึ่งไปหาหมอมา เขาดูแย่มาก”

 

“ตอนนี้แกอยู่กับมันหรือเปล่า”

 

“ใช่” เวย์ลอนเงยหน้าขึ้น เห็นเอ็ดดี้หน้าซีด เขาไม่รู้ว่าทำไม “ผมคงต้องดูแลเขา วันนี้พวกเราต้องหยุดทั้งคู่”

 

มาคัสเงียบไปครู่หนึ่ง

 

“พาร์ค”

 

“ครับ”

 

“นายถูกแล้ว”

 

จากนั้นมาคัสก็วางสายไป เวย์ลอนสับสนกับประโยคนั้น แต่ก็เลิกสนใจไปทันทีที่เอ็ดดี้พูดขึ้น

 

“ทำไมนายดีกับฉันนัก”

 

เอ็ดดี้ยืนตรง มองหน้ากับเวย์ลอน เขามองไปทางอื่น

 

“ฉัน--” เวย์ลอนสูดหายใจ “แค่ไม่ชอบความเครียดระหว่างเรา”

 

โอ้ เมื่อกี้เขาเผลอใช้คำว่าเราหรือเปล่า? แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาแก้ที่ดี ในที่สุดเอ็ดดี้ก็ดูผ่อนคลาย เสียงของเขาอ่อนลง

 

“ฉันก็เหมือนกัน”

 

โอเค เวย์ลอน เปลี่ยนเรื่อง

 

“เอาหน้าอะไรดี?”

 

พิซซ่ามาส่งเร็วกว่าที่คิด พวกเขาเปิดทีวี (ในที่สุด) เอ็ดดี้ถามถึงรายการโชว์เมื่อวาน ปรากฏว่ามันก็ฉายวันนี้ด้วยเหมือนกัน! รายการตอบคำถามความรู้ที่ใส่เอฟเฟคเสียงหัวเราะทุกครั้งที่พิธีกรเล่นมุกฝืดๆ เวย์ลอนตอบถูกอยู่หลายคำถาม เอ็ดดี้ล้อเขาว่าเนิร์ด เขาดีใจที่ทุกอย่างเบาลง การอยู่กับกลัสคินไม่ตึงเครียดอีกต่อไป กระทั่งไฟในห้องดับ ทั้งสองหัวเราะและเข้านอน

 

ที่อู่ล้างรถในคืนต่อมา มาคัสเรียกเวย์ลอนเข้าไปคุยในห้อง นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่.... นั่นแหละ แต่วันนี้มาคัสไม่ได้ขมวดคิ้วแน่นนัก กอดอก แล้วถาม

 

“หมอนั่นรู้สึกดีขึ้นแล้วเหรอ”

 

เวย์ลอนมองผ่านกระจก เอ็ดดี้โบกมือให้ขณะที่ตัวเองถือที่ฉีดน้ำอยู่ “ใช่ ผมว่างั้น” เขาเหงื่อตกเล็กน้อย สงสัยว่ามาคัสจับผิดได้หรือเปล่าเรื่องป่วย แต่อีกฝ่ายแค่มองหน้าเวย์ลอน

 

“ถ้าเกิดเอ็ดดี้ทำงานไม่ไหวฉันอนุญาตให้พวกแกหยุด”

 

“เดี๋ยว” เวย์ลอนทัก “ทำไมผมต้องหยุดด้วย?”

 

“ถ้าเขาไว้ใจแก นั่นเป็นเรื่องดี”

 

มาคัสไม่ตอบคำถามอะไรเวย์ลอนต่อ เขาไล่เวย์ลอนออกจากห้องและทิ้งความสับสนไว้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

102 ความคิดเห็น

  1. #98 Zerina Chanier (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 23:53
    เป็นเรื่องที่เปลี่ยนให้เราเป็นสาววายเต็มตัว5555
    #98
    0
  2. #65 NightmareRunchel (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 16:44
    ฮันแน่ ลุงมาคัส มีความลับอะไรหรือเปล่าเนี่ย^o^
    #65
    0
  3. #47 LLLX1234 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 16:47
    สนุกมากๆเลย
    #47
    0
  4. #42 KAKUZU-SAN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 03:35
    บ้างทีคุณหัวหน้าอาจจะรู้เรื่องที่เอ็ดดี้ป่วยและเข้าใจว่าอีตาเวย์ลอนเป็นแฟน 55

    สถานะการณ์กลับมาดีขึ้นแล้ว! รอติดตามค่ะ!
    #42
    0
  5. #24 Kat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:14
    อ่านเรื่องนี้ทีไร ชอบเผลอยิ้มออกมาจัง (ไม่ได้โกหกนะจริงๆ)
    #24
    0
  6. #23 Kat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:13
    อ่านเรื่องนี้ทีไร ชอบเผลอยิ้มออกมาจัง (ไม่ได้โกหกนะจริงๆ)
    #23
    0
  7. #22 Kat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:12
    อ่านเรื่องนี้ทีไร ชอบเผลอยิ้มออกมาจัง (ไม่ได้โกหกนะจริงๆ)
    #22
    0
  8. #21 Kat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:11
    อ่านเรื่องนี้ทีไร ชอบเผลอยิ้มออกมาจัง (ไม่ได้โกหกนะจริงๆ)
    #21
    0
  9. #17 Da-ki (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:25
    มาคัสต้องมีความลับอะไรแน่ๆเลยทตัวแบบนี้เนี่ยยยยย
    ส่วนเอ็ดดี่น่ารัก กลัวเค้าหนีไปแบบในอดีตสินะ โฮย TT
    #17
    0