[Fic OUTLAST] After Story Eddie/Waylon

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 14 [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 656
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    13 พ.ย. 59

            งานแต่งงานงดงามเสมอ เอ็ดดี้สามารถรับรู้ถึงมันตอนที่นั่งอยู่ในโบสถ์ เห็นเจ้าสาวเดินจากพรมยาวเหยียดไปยังแท่นพิธี วันนี้เป็นวันที่เธอสวยที่สุด เปล่งประกายเสียจนแสบตา เจ้าบ่าวกำลังร้องไห้เช่นเดียวกับครอบครัวของเธอ

 

            มาคัสกระซิบ “เป็นเพราะชุดของแก”

 

            “คุณชมเกินไปแล้ว”

 

เอ็ดดี้เขินตัวเป็นเกลียว ข้าง ๆ กันมีลินดา หัวหน้าคนใหม่ถอกศอกใส่ บอกให้พวกเขาหุบปาก “ฉันจะโยนนายสองคนออกไปข้างนอกถ้าจำเป็น” ทั้งสองเงียบตามคำสั่ง เอ็ดดี้ตาเป็นประกาย เขาหลงใหลอยู่ในห้วงความสุข สีขาวมากมายไม่เคยทำให้เขาเอียนเลย มันทั้งงดงาม อ่อนโยน เจิดจรัส การได้เห็นผลงานตัวเองเป็นที่ประทับใจมากถึงขนาดนี้ มันทำให้หัวใจของกลัสคินพองโตคับแน่นในอก เสียงของบาทหลวงดังชัดเจนที่สุด นิ่งเนิบแต่ทรงพลัง และเจ้าบ่าวเจ้าสาวก็จูบ

 

งานเลี้ยงตอนกลางคืนยิ่งน่ารักเข้าไปอีก! ครอบครัวและเพื่อนมากันครบ เต้นรำกัน ที่สำคัญ อาหารอร่อย เจ้าสาวเดินมาขอบคุณพวกเขาที่โต๊ะและอนุญาตให้ซัดเต็มคราบ เอ็ดดี้เลยฆ่าคอกเทลกุ้งไปครึ่งตระกูล (รวมตัวที่ให้ลูกมาคัสด้วย) มาคัสสะกิดเขา ชี้ไปที่มุมหนึ่งของงาน

 

เอ็ดดี้หันไปบอก และเบิกตากว้าง

 

เวย์ลอน พาร์ค ยืนอยู่ตรงนั้น

 

เอ็ดดี้มองหน้ามาคัส

 

“ถ้าอยากคุยก็ลองดู” คำแนะนำมีแค่นั้น

 

“เฮ้”

 

เอ็ดดี้ชนแก้วกับเวย์ลอน อีกฝ่ายมองหน้าเขา ตกใจน้อยกว่าที่คิด ทีแรก เอ็ดดี้คิดว่าเวย์ลอนจะวิ่งหนี แต่ไม่ พวกเขาแค่ยิ้มบาง ๆ ให้แก่กัน ดื่มเครื่องดื่มของตัวเองและมองบ่าวสาวบนฟลอ

 

“นั่นเมียเก่าฉัน”

 

โอ้... เอ็ดดี้ไม่รู้ว่าตัวเองควรรู้เรื่องนี้ไหม เขาไม่กล้าแสดงความเห็น

 

“เราจบกันด้วยดี เธอเลยยังชวนฉันมาที่งานแต่ง”

 

“นายจะว่าอะไรไหมถ้าเราออกไปคุยเงียบ ๆ”

 

เวย์ลอนยักไหล่ เดินนำออกไป

 

พวกเขาหนีเสียงดนตรีมานั่งอยู่ที่ดาดฟ้า ลมแรงจนผมปลิวปรกหน้า

 

“ฟังนะ” เวย์ลอนพึมพำ “ก่อนหน้านี้ฉันมันไม่ได้เรื่อง”

 

“ฉันไม่เคยโกรธนายเลย เวย์ลอน”

 

“ขอบคุณ?...”

 

“เรื่องวันนั้น ตอนที่ฉันอยู่กับนาย ตอนที่เราจับมือกัน” เอ็ดดี้สบตากับเวย์ลอน “ทำไมนายถึงยอมทำ”

 

“วินาทีหนึ่ง ฉันคิดว่า มันไม่เสียหายอะไร”

 

“แล้วตอนนี้ล่ะ”

 

“อะไร”

 

“ถ้าฉันขอจับมือนาย จะมีอีกวินาทีให้ฉันไหม”

 

ถึงตรงนี้ ไม่มีใครมองหน้าใคร พวกเขามองตรงไปข้างหน้า ไม่พูดอะไรกันอีก แสงสี่เหลี่ยมมากมายส่องสว่างมาจากตึก เสียงรถที่ด่าทอกันบนถนน เอ็ดดี้ไม่คิดว่านี่เป็นบรรยากาศที่โรแมนติกเลยสักนิด เขาไม่ได้ยื่นมือให้เวย์ลอนด้วยซ้ำ เขาไม่กล้า แค่เวย์ลอนมานั่งอยู่ด้วยตรงนี้ก็เกินพอแล้ว เอ็ดดี้หลับตาลง ยิ้มให้ตัวเอง นายทำดีที่สุด ต่อจากนี้คือเดินต่อไป

 

เวย์ลอนเป็นฝ่ายจับมือเขาก่อน

 

คำตอบคือ มี


END


*


/สไลด์ตัวเข้ามาขณะคุกเข่า/

จบสักทีเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!

ขอขอบคุณทุกคนที่ติดตามและซัพพอตเรามาตลอด ขอบคุณคนที่ให้กำลังใจ คอมเม้น และรอจนเรื่องนี้จบ

เราทรมานทรกรรมกับมันโคตรๆ ร้องไห้น้ำตาแตกแหกปากฉีกเนื้อตัวเองบูชาซาตาน สุดท้ายแม่งก็จบ!! 

เรา มีอีกเรื่องจะแต่ง แต่แม่ง มายด์เวย์ แถมโคตรเด็กไม่ดี เราไม่มีแผนจะแต่งตอนไหน เอาเป็นว่าแต่งต้อนรับเอาท์ลาส2

เดี๋ยวเราโพสตอนพิเศษเล็กๆ ให้ บางคนคงยังไม่ได้ แฮ่

เจอกันเรื่องต่อไป สวัสดีค่ะ


FUNK


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

102 ความคิดเห็น

  1. #90 lovelybear644 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 20:42
    ดีจริงๆค่ะ ที่จบได้สวยคู่นี้
    #90
    0
  2. #81 SCHNEiDERLiN (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 21:41
    กี๊ซซซซซซซ แฮปปี้เอนนนด์ ดีจายยยย////
    #81
    0
  3. #80 onsukruethai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 19:23
    ฟินค่ะฟินนนนนนนนนนนนน
    #80
    0
  4. #77 Barrybee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 11:34
    เยยยย้ ในที่สุดก็ Happy Ending >////< ฟินจนตัวจะแตกเลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งฟิคสนุกๆ ให้อ่านนะคะ ติดตามตลอดไป จุ้บ~
    #77
    0
  5. #76 อิกิยะ สึบากิ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 03:44
    //สไลด์ตัวมานั่งรอบัตรเชิญงานแต่ง// เอ็ดดี้อย่าลืมส่งบัตรมาให้เรานะ
    #อินแค่ไหนถามใจเธอดู
    #76
    0