[Fic OUTLAST] After Story Eddie/Waylon

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    13 พ.ย. 59

            เวลามีปัญหา สิ่งที่เวย์ลอนทำคือกลับมาที่จุดเริ่มต้น ที่บ้านของเขา กับลิซ่า

 

            เวย์ลอนใช้ความกล้ามากตอนกดกริ่ง เกือบหยุดหายใจตอนที่ประตูเปิดออกและพบกับผู้หญิงที่เขาคุ้นเคย เธอยัง...เหมือนก่อนที่เวย์ลอนจากไป

 

“เวย์ลอน”

 

เขายิ้มให้เธอ

 

“ผมขอเข้าไปได้ไหม”

 

ลิซ่าเปิดประตู “ทำไมจะไม่ล่ะ?”

บ้านเปลี่ยนไปนิดหน่อย เมื่อเด็ก ๆ โตขึ้นของเล่นที่เกลื่อนบนพื้นก็น้อยลง ลูกทั้งสองมีห้องส่วนตัวอย่างที่พวกเขาต้องการ เวย์ลอนเห็นรูปลูกชายคนโตชนะแบทมินตัน กรอบรูปวางไว้บนลิ้นชัก น่าเศร้าที่เวย์ลอนไม่ได้ไปดูตอนแข่ง เขาไม่ควรมาเจอลูกหรือเมียด้วยซ้ำเพื่อความปลอดภัย แต่ เวย์ลอนหมดทางเลือก เขามืดแผดด้านและถูกกลืนลงวังวนเดิม ๆ

 

ชาของลิซ่ายังหวานเกินไปเช่นเคย

 

“ผมไม่เคยอยากเลิกกับคุณเลย ลิซ่า”

 

“ได้โปรด เวย์ลอน หยุดโทษตัวเองเถอะ” ลิซ่าวางมือบนเข่าของเขา “คุณรู้สึกแย่มามากพอแล้ว”

 

ใช่ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเลิกรู้สึกแย่ ชีวิตเขาเละไม่เป็นท่าหลังจากนั้น ทุกอย่างทลายลงต่อหน้า เวย์ลอนทำสิ่งที่ถูกต้องและต้องรับผลที่ตามมา ไร้งาน ไร้ที่อยู่ ถูกแบนจากหลายบริษัท มันถึงเป็นเหตุผลที่เขาหย่ากับเธอ ลิซ่ากับลูกควรมีชีวิตที่ดีขึ้น ให้เขาตกต่ำคนเดียวก็พอแล้ว “ผมแค่--” เวย์ลอนสะอื้น “รู้สึกว่ามันหลอกหลอนผมตลอดเวลา”

 

“คุณสู้กับมันมาตลอด มันจะผ่านไป”

 

มีใครบางคนกลับบ้านมา ชายผิวสีสูงชะลูดอุ้มถุงของชำ เขามองมาที่ลิซ่าและเวย์ลอนด้วยความสับสน

 

“เอ่อ?”

 

“เจมส์ นี่เวย์ลอน”

 

เจมส์วางถุงลง เขย่ามือเวย์ลอนเล็กน้อย “ไม่เป็นไร ผมจะให้เวลาพวกคุณนะ”

 

“ขอบคุณ...”

 

เจมส์เดินออกไปข้างนอก ทิ้งความอึดอัดเอาไว้ เวย์ลอนอยากเสียใจมากกว่านี้ แต่นั่นขี้แพ้ เขาทิ้งลิซ่าไว้กับลูกสองคน มันไม่ผิดที่เธอจะมีสามีใหม่หลังจากหย่าแล้ว และเจมส์ เป็นคนดีมาตลอด เขาให้เกียรติ์ลิซ่า ไปส่งเด็ก ๆ ที่โรงเรียน เข้ากับครอบครัวได้อย่างรวดเร็ว นั่นมากพอแล้วที่ลิซ่าจะเลือกเขา

 

“เขาเป็นคนดีมากนะ” เวย์ลอนยิ้ม

 

“แต่อย่าให้เดินเข้ามาในครัวเชียว ครั้งก่อนเจมส์เกือบเผาบ้านทิ้งเพราะทำลาซัญญ่า”

 

“ลิซ่า ผมขอพักที่นี่คืนหนึ่งได้ไหม”

 

“ได้”

 

“คุณจะไม่ถามเจมส์ก่อนเหรอ”

 

“เวย์ลอน ตอนคุณอยู่ ฉันใหญ่สุดในบ้าน ตอนนี้ก็เหมือนกัน” เธอพูดถูก “ดูทีวีหรือทำอะไรรอระหว่างฉันทำอาหารเย็น”

 

ลิซ่าเดินออกไปเรียกเจมส์ ให้เขาไปจัดห้องให้เวย์ลอน แต่ก่อนเดินผ่าน เจมส์พูดกับเขา

 

“คือ ผมไม่อยากให้เราอึดอัดกัน เพราะงั้น..” เจมส์ยื่นกระดาษเล็ก ๆ ให้ “นี่เบอร์ผม”

 

“เอ่อ โอเค”

 

พวกเขาเกาหัวแก้เก้อ “มิดลาดเล่นเบสบอลเก่งมาก เขากระตือรือร้นสุด ๆ ”

 

“ใช่ พูดเรื่องนั้นได้ทั้งวัน”

 

“จริงที่สุด”

 

เวย์ลอนรู้สึกว่าตัวเองกลับมาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวอีกครั้ง ตอนที่ลูกกลับมาและกระโดดกอดเขา อาหารเย็นอร่อยที่สุดเท่าที่เคยคิดถึง และบทสนทนา มีหลายเรื่องมากที่โรงเรียน เวย์ลอนไม่ได้หัวเราะแบบนี้มานานแค่ไหน เขาไม่รู้ตัวเลย

 

ยินดีต้อนรับกลับ เขารู้สึกแบบนั้นจริง ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

102 ความคิดเห็น

  1. #74 ShiRoNoKage (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 22:22
    อัพแล้วๆ เย้~~
    #74
    0