ยั่วสวาทฤทธิเดช

ตอนที่ 9 : แก้ปัญหาตัวเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 ส.ค. 61

             รนุชในชุดเดรสสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย สีดำขับผิวขาวให้ยิ่งขาวกระจ่างใส ด้านหน้าดูเป็นชุดที่เรียบร้อย สวยสง่า คอปาด แขนสามส่วน เข้ารูป ตกแต่งส่วนเอวด้วยเชือกสองเส้นที่คล้องยึดจากฝั่งซ้ายไปรวมไว้ฝั่งขวาแต่งด้วยหัวเข็มขัดรูปดาวประดับคริสตัลให้ชุดดูมีลูกเล่น แต่ด้านหลังนั้น เปิดเปลือยโชว์แผ่นหลังสวยเซ็กซี่น่าสัมผัส หญิงสาวเดินเข้ามาในโรงแรม ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมายที่กำลังจ้องมองเธอด้วยความชื่นชม

            พริตตี้สาวเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ของโรงแรม และแจ้งความประสงค์

            “ดิฉันมาพบพ่อเลี้ยงมงคล ที่พักอยู่ห้อง 3104 ค่ะ”

            “ค่ะ สักครู่นะคะ” พนักงานของโรงแรมตอบกลับมา ก่อนที่เธอจะ

ยกหูโทรศัพท์โทรขึ้นไปยังห้องพักที่อรนุชแจ้ง

            “คุณคะ พ่อเลี้ยงแจ้งว่า ให้รอสักครู่ค่ะ ท่านกำลังลงมา” เสียงจากพนักงานของโรงแรมเอ่ยขึ้น แจ้งผลการติดต่อ

            “ขอบคุณค่ะ” อรนุชเอ่ยขอบคุณ แล้วเดินไปนั่งรอที่ล็อบบี้ของโรงแรม

            ไม่กี่นาทีต่อมาพริตตี้สาวก็ได้ยินเสียงคนที่เธอต้องการพบ

            “สวัสดีครับคุณอรนุช ผมต้องขอโทษด้วยจริง ๆ นะครับ ที่ปล่อยให้คุณต้องรอ” พ่อเลี้ยงหนุ่มเข้ามานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับหญิงสาว

            “ไม่เป็นไรค่ะพ่อเลี้ยง ฉันก็เพิ่งมา ตอนที่ให้คนโทรขึ้นไปแจ้งพ่อเลี้ยงนั่นละค่ะ” เสียงหวานตอบกลับพร้อมกับรอยยิ้มหวานบาดใจ

            “หิวหรือยังครับ เราไปที่ห้องอาหารกันเลยไหม”

            “อันที่จริงนุชก็ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ แต่ว่าการนั่งคุยกันไปทานกันไปก็น่าจะเพลินดีนะคะ” อรนุชตอบรับข้อเสนอ เพราะอย่างน้อยก็ไม่ต้องมานั่งมองหน้ากันอย่างเดียว ยังหาอย่างอื่นทำแก้เก้อเขินได้บ้าง

            “ถ้าอย่างนั้น เชิญครับ” พ่อเลี้ยงหนุ่มลุกขึ้นยืน ยื่นแขนส่งให้หญิง

สาวได้จับควงไปอีกด้วย และเมื่ออรนุชลุกขึ้นยืนเต็มตัว อวดชุดสวย ก็ทำให้พ่อเลี้ยงเมืองเหนือจ้องมองด้วยความชื่นชม “วันนี้คุณอรนุชสวยมากเลยนะครับ ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากจริง ๆ”

            “ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ” หญิงสาวยิ้มรับพร้อมเอ่ยขอบคุณ

 

            ทธิเดชที่นั่งรอจนเบื่อ จึงได้ลุกขึ้นเดินยืดเส้นยืดสายออกกำลังกายกันเส้นยึดเพราะนั่งนาน กลับมานั่งจับกล้องส่องทางไกลที่มีเลนส์ซูมประสิทธิภาพยอดเยี่ยมขึ้นมาส่องเข้าไปในโรงแรมอีกครั้ง ทันได้เห็นหลังของทั้งสองคนเดินเข้าห้องอาหารไป ชายหนุ่มก้มดูนาฬิกาที่ข้อมือเห็นว่าเป็นเวลาหกโมงเย็น ตามข้อมูลที่ได้รับจากลูกน้องว่าเป็นเวลานัดของทั้งสองคน ประกอบกับจำรูปร่างลักษณะของพ่อเลี้ยงมงคลได้ จึงค่อนข้างมั่นใจว่าคนที่เขาเห็นนั้นเป็นเป้าหมายของเขา

            “โอ้โห! แซ่บเว้ยผู้หญิงคนนี้” ฤทธิเดชเปรยออกมาหลังจากที่เห็นแผ่นหลังขาวเนียนโผล่พ้นเนื้อผ้าที่ตัดเย็บเป็นรูปตัว V เปิด ก้นตัววีนั้นอยู่ต่ำกว่าช่วงเอวคอดลงมานิดหน่อย

            ในเมื่อเป้าหมายเปลี่ยนที่ นักสืบอย่างฤทธิเดชก็ต้องเปลี่ยนตาม

ด้วยเช่นกัน ชายหนุ่มขยับไปอีกมุมที่เขาตรวจสอบเอาไว้แล้ว ว่าเป็นจุดที่จะสามารถมองเข้าไปในห้องอาหารได้ เนื่องจากผนังกั้นของโรงแรมเป็นกระจกใส และแน่นอนว่าเขาไม่ลืมหยิบขวดน้ำประจำตัวที่นั่งดื่มไปจนเหลือครึ่งขวดติดมือไปด้วย เจ้าของสุพรีมสปายเริ่มต้นด้วยการจัดท่านั่งของตนเองให้เข้าที่เข้าทางกับโลเคชั่นใหม่ แล้วหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาส่องดู มืออีกข้างหนึ่งหยิบขวดน้ำขึ้นมาดื่มไปด้วย

            พรวดดดดด...แค่ก..แค่ก...

            เสียงน้ำที่พุ่งพรวดออกมาจากปากของชายหนุ่ม และท่าทางสำลักน้ำก็ตามมา นั่นก็เพราะสิ่งที่เขาเห็นเป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงนั่นเอง เมื่อกล้องจับโฟกัสได้ว่าหญิงสาวที่พ่อเลี้ยงมงคลนั้นพาควงแขนเดินเข้าไปในห้องอาหารคือ อรนุช พริตตี้คนสวยของเขานั่นเอง

            “เฮ้ย! จริงดิ? ไม่ใช่มั้ง?” ฤทธิเดชเปรยออกมา ในขณะที่มือก็พยายามจะปรับเลนส์ให้โฟกัสเข้าไปใกล้  ๆ มากกว่าที่เป็นอยู่

            สิ่งที่เห็นคือ ทั้งสองคุยกันไปหัวเราะกันไป สลับกับการที่พริตตี้คนสวยแจกยิ้มหวานให้กับพ่อเลี้ยงเมืองเหนือไปด้วย

            “โดนกัญชาเข้าไปกันหรือไง ถึงได้ยิ้มกันไม่หยุดขนาดนี้ ทีกับเรา

ทำเป็นแม่สาวยิ้มยาก” คนตัวใหญ่ถึงกับเอ่ยปากอย่างไม่ค่อยจะชอบใจนัก

 

            างฝั่งของสองคนที่อยู่ในห้องอาหาร ก็กำลังสนุกเพลินกับเรื่องที่พ่อเลี้ยงหนุ่มเล่าให้ฟัง

            “พ่อเลี้ยงนี่ตลกดีจังนะคะ อยู่ด้วยแล้วชีวิตคงลืมคำว่าเครียดไปเลย”

            “พอไม่เครียดก็ไม่แก่ด้วยนะครับ”

            “จริงค่ะ การไม่เครียดก็ทำให้ชะลอความแก่ลงไปได้”

            “นั่นสิครับ เพราะฉะนั้นผมจัดให้อีกเรื่องละกัน คุณอรนุชจะได้ไม่แก่ยังไงละครับ ดีไหม”

            “ดีค่ะ จัดมาค่ะ นุชรอฟังเลย”

            “เรื่องมันเกิดหลังผับปิดครับ มีผู้ชายสามคนเป็นเพื่อนกัน เมากันได้ที่เลยละ ทั้งสามคนออกมาเรียกแท็กซี่ให้พากลับบ้าน แล้วก็ดันไปเจอแท็กซี่หัวหมอเข้าครับ เขาดูจากสภาพของทั้งสามคน เห็นว่าเมาไม่รู้เรื่อง

อะไรแล้ว คนขับรถแท็กซี่ ก็เลยทำยังไงรู้ไหมครับ”

            “ไม่ทราบค่ะ ทำยังไงคะ?”

            “ทำเป็นเบิ้ลเครื่องครับ เหยียบคันเร่งแต่ว่าใส่เกียร์ว่าง”

            “อ้าว! รถมันก็ไม่ไปสิคะ”

            “ใช่แล้วครับ แล้วก็กลับมาใส่เกียร์เดินหน้าไปนิดหน่อย แล้วก็เหยียบเบรก เสร็จแล้วหันมาบอกทั้งสามคนว่าถึงแล้ว คุณอรนุชว่าทั้งสามคนจะทำยังไงครับ”

            “ไม่ทราบสิคะ เมาหลับไปแล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้”

            “ฮ่าฮ่า ยังครับ คนแรกควักเงินจ่ายแล้วก็ลงจากรถไป คนที่สองก็ลงตาม แต่คนที่สามนี่สิ ขยับมาตบหัวคนขับรถแท็กซี่ดัง ผลั่วะ! เล่นเอาคนขับตกใจหน้าซีดเลยครับ คิดว่าคนที่สามนี่รู้ตัวแน่ ว่าถูกเขาโกงเอา แต่ก็ยังทำใจกล้า ถามไปว่าพี่จะตบหัวผมทำไม? ไอ้คนที่สามนี่ตอบกลับเสียงเข้มเลยครับ คราวหน้าแกขับรถให้มันช้า ๆ หน่อย ซิ่งขนาดนี้ถ้าเกิดพากันตายยกรถจะทำยังไง”

            สิ้นเสียงพ่อเลี้ยงหนุ่ม อรนุชก็เผลอหัวเราะลั่นอย่างลืมตัว ก่อนจะยกมือปิดปากตัวเอง พยักหน้าขอโทษโต๊ะข้าง ๆ

            “ฮามากเลยค่ะพ่อเลี้ยง ขอยืมตัวไปเล่าต่อที่บ้านได้ไหมคะเนี่ย มุกเยอะเหลือเกิน”

            “ฮ่าฮ่า มีอีกเยอะครับ ถ้าผมยังอยู่กรุงเทพฯ นี่จะไปบริการเล่าให้คุณอรนุชฟังถึงบ้านเลย แต่น่าเสียดาย พรุ่งนี้ผมต้องกลับเชียงใหม่แล้วด้วยสิครับ”

            “อ้าว! จะกลับแล้วเหรอคะ เสียดายจัง แต่ไม่เป็นไรค่ะ เอาไว้นุชขึ้นไปเหนือเมื่อไหร่จะขออนุญาตโทรหานะคะ”

            “ได้เลยครับ ต้องโทรจริง ๆ นะครับ ถ้าไม่โทรนี่ผมโกรธเลยนะ”

            “ค่ะ งั้นวันนี้นุชขอถือโอกาสเลี้ยงส่งพ่อเลี้ยงเลยแล้วกันนะคะ ค่ำนี้พ่อเลี้ยงฟรีแล้วใช่ไหมคะ?”

            “ครับ ผมไม่ได้มีนัดที่ไหนแล้ว”

            “อย่างนั้นเสร็จจากที่นี่แล้ว เราขึ้นไปต่อที่ไนต์คลับข้างบนกันไหมคะ?”

            “ได้สิครับ ในห้องอาหารนี้ ผมให้คุณอรนุชเป็นคนจ่ายตามที่ต้องการ แต่ที่ไนต์คลับ ผมขออนุญาตเป็นเจ้ามือเองนะครับ”

            “ได้เลยค่ะ ดีล” หญิงสาวพูดพร้อมกับยกแก้วเครื่องดื่มชูขึ้นตรงหน้า พ่อเลี้ยงหนุ่มก็รู้หน้าที่ยกแก้วมาชนด้วยเป็นการตอบรับ

            “ดีลครับ”


-------------------------------------




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น