ยั่วสวาทฤทธิเดช

ตอนที่ 17 : ทิ้งโต๊ะไว้จนได้เรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ส.ค. 61

            ทั้งสามสาวกำลังจ้องมองพี่ใหญ่ของกลุ่มตาไม่กะพริบอย่างต้องการจะจับพิรุธ และนั่นยิ่งทำให้อรนุชทำตัวไม่ถูก จึงได้หันไปพึ่งแก้วในมือ ยกกระดกใส่ปาก แต่ครั้งนี้กลับถูกพรธิชาเบรกด้วยการจับแก้ววาง

            “พี่นุช หยุดเลยค่ะ ตอบพวกเรามาก่อน นี่ตกลงพี่มีอะไรกับผู้ชายคนนั้นมากกว่าจะไปปิ๊งเขาเฉย ๆ แล้วใช่ไหมคะ?”

            “ฮืออออ....พี่ไม่ได้ตั้งใจอ่ะแพท พี่ไม่ได้ตั้งใจ” อรนุชถึงกับหันมากอดพรธิชาร่ำไห้ เมื่อถูกจี้ใจดำ

            สี่สาวกอดกันกลมอีกครั้ง ให้กำลังใจพี่ใหญ่

            “ไม่เป็นไรนะคะพี่นุช ที่มันผ่านแล้วก็ให้มันแล้วไปค่ะ มาคิดกันดีกว่าว่าพี่นุชควรจะทำยังไงต่อดี” พักตร์ศรตบไหล่พี่ใหญ่เบา ๆ ปลอบใจไปด้วย

            “แล้วพี่นุชอยากจะให้มันเป็นยังไงต่อคะ?” ฟ้าใหม่ถามเข้าประเด็น

            อรนุชยืดตัวปาดน้ำตาตอบกลับเพื่อนรุ่นน้อง “พี่อยากลืม ลืมให้หมดทุกสิ่งทุกอย่าง ลืมไปเลยว่าเคยมีอะไรเกิดขึ้นมาบ้าง ลืมให้หมด” จบประโยคมือบางก็จับแก้วกระดกเหล้าเข้าปากอีกครั้ง น้อง ๆ ได้แต่ยืนมองด้วยความเข้าใจ และไม่คิดที่จะห้ามอีก

            “เฮ้ย! เพลงนี้มัน ออกไปเต้นให้ลืมโลกไปเลยดีกว่า ไปค่ะพี่นุช” ฟ้าใหม่พูดจบก็ดึงแขนอรนุชให้เดินตามไปที่หน้าเวที อีกสองสาวก็ตามไปด้วยเช่นกัน

           

            ที่หน้าผับชื่อดัง สองหนุ่มหน้าตาดีกำลังจอดรถ หนึ่งคันเป็นรถยุโรปสุดหรู อีกหนึ่งคันเป็นบิ๊กไบค์คันสวย สองแบบสองสไตล์แต่ว่าดูดีไม่แพ้กัน

            สองหนุ่มเลือกทำเลนั่งบนชั้นลอย แต่กว่าจะถึงชั้นลอยก็ตกไปเป็นอาหารตาของสาว ๆ ระหว่างทางไปเรียบร้อย อดิศรหยิบบัตรฝากเหล้ามาส่งให้เด็กเสิร์ฟขาประจำ ไม่ต้องพูดกันมากก็รู้ใจ  และไม่นานทุก

อย่างก็พร้อมเพรียงอยู่บนโต๊ะของสองหนุ่ม

            “ตกลงแกจะมีเมียเป็นตัวเป็นตนแล้วใช่ไหมวะอินดี้” ฤทธิเดชเปิดบทสนทนา

            “เออ ถึงเวลาแล้วมั้ง ฉันเบื่อของฉาบฉวยแล้วว่ะ”

            “อืม น่าจะความคิดเดียวกัน”

            “เห้ย! จริงดิ?”

            “เออ จริงสิวะ มีอะไรน่าแปลกใจ แกยังคิดได้เลย ฉันคิดบ้างแปลกตรงไหนวะ”

            “แปลกสิ ก็เมื่อไม่กี่วันมานี่ ฉันยังได้ข่าวแกควงสาวลูกครึ่งแด๊นซ์ กลางฟลอร์อยู่เลย หรือว่าแม่สาวลูกครึ่งคนนั้นวะที่ทำให้แกเปลี่ยนความคิด”

            “แกนี่หูตาเป็นสับปะรดเลยนะ”

            “มันก็ต้องมีบ้างสิวะ แล้วตกลงว่าไง แกจะเอาสาวลูกครึ่งนั่นเป็นตัวจริงอย่างนั้นเหรอ?”

            “เห้ย! ไม่ใช่ลูกครึ่ง แต่เป็นสาวไทยนี่ละ สวย เก่ง แต่บอบบางน่า

ทะนุถนอม” ฤทธิเดชพูดถึงสาวในดวงใจไปก็เคลิ้มไป แววตาเป็นประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวที่กะพริบส่องแสงอยู่บนฝากฟ้า

            “โอ้โห! เชื่อละ เป็นเอามากเว้ยเฮ้ย ใครวะ ฉันรู้จักป่ะ?”

            “ไม่น่ารู้จักมั้ง เธอเป็นพริตตี้น่ะ”

            “จริงดิ สังกัดกับที่ไหนวะ เมียฉันก็เป็นพริตตี้นะ อยู่ล็อตเต้โมเดล ลิ่ง”

            “อย่างนั้นก็ที่เดียวกันสิ เออ แสดงว่าโมเดลลิ่งนี้ของเขาดีจริงโว้ย ฮ่าฮ่าฮ่า” ฤทธิเดชพูดพร้อมยกแก้วชนกับเพื่อน

            “คนที่แกชอบชื่ออะไรวะ เผื่อฉันรู้จัก”

            “นุช...อรนุช ครองนาวา แกรู้จักไหม?”

            “ชื่อคุ้น ๆ ว่ะ เหมือนได้ยินเมียฉันเรียกอยู่นะโว้ย”

            “อย่างนั้นก็ดีสิวะ” ฤทธิเดชตาเป็นประกาย ดึงแก้วออกจากปากเพื่อนทันที “แกรีบโทรกลับไปถามเมียแกเลยดีกว่า ว่ารู้จักหรือเปล่า”

            “เห้ย! ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้มั้งวะ” อดิศรมองหน้าเพื่อนด้วยความมึนงง ก่อนจะยกแก้วเข้าปากตัวเองอีกรอบ แต่แก้วยังไม่ทันถึงปาก

ก็ถูกเบรกเอาไว้ด้วยฝีมือของเพื่อนเช่นเดิม

            “ไม่ได้สิวะ แกต้องช่วยเพื่อนแกสิ เร็ว ๆ โทรเลย”

            “โทรในนี้เนี่ยนะ จะฟังกันรู้เรื่องไหมวะ”

            “รู้สิวะ โทรเลย ๆ”

            สุดท้ายอดิศรก็ยอมหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาคนรัก รอสายอยู่นานก็ไม่มีคนรับสาย “ไม่มีคนรับว่ะ”

            “แล้วเมียแกไปไหนวะ”

            “ก็เห็นบอกว่า คืนนี้จะไปสังสรรค์กับเพื่อนของเขานั่นแหละ”

            “แกลองโทรอีกทีสิวะ นะ ๆ” ฤทธิเดชคะยั้นคะยออดิศรให้โทรอีกครั้ง ด้วยความหวังว่าภรรยาของเพื่อนจะรู้จักกับพริตตี้สาวของเขาด้วย เพราะหากเป็นเช่นนั้น การติดต่อกับพริตตี้สาวก็น่าจะง่ายขึ้น

            “ฮัลโหล ที่รักทำอะไรอยู่ครับ ทำไมรับสายช้าจังเลย”

            (ก็คิตตี้เพิ่งรู้ว่าที่รักโทรมานี่คะ เสียงเพลงดัง คิตตี้ก็กำลังแด๊นซ์ อยู่เลยค่ะ) พักตร์ศรที่หลบออกมารับโทรศัพท์อยู่ตรงหน้าห้องน้ำ ตอบกลับไปยังปลายสาย ด้วยความรู้สึกแปลกใจ และพยายามฟังอยู่ว่าเพลงที่ดังเข้าหูเธออยู่ตอนนี้ นอกจากจะเป็นเสียงเพลงจากในร้าน แล้วยังเป็นเสียงที่ออกมาจากโทรศัพท์ด้วยหรือไม่ (ตอนนี้ที่รักอยู่ไหนคะเนี่ย ทำไม คิตตี้ได้ยินเสียงเพลงเดียวกับที่ร้านเลย)

            “นั่นสิ หรือว่าเราอยู่ที่เดียวกันครับที่รัก ตอนนี้ผมนั่งอยู่บนชั้นลอย คุณอยู่ไหนครับ”

            (คิตตี้อยู่หน้าห้องน้ำค่ะ) พักตร์ศรพูดพร้อมกับแหงนเงยขึ้นมองไปบนชั้นลอย มองหาเป้าหมายของเธอ อดิศรเองก็มองลงไปที่หน้าห้องน้ำด้วยเช่นกัน และสุดท้ายก็ได้เจอคนรักของตนเองจริง ๆ แต่ทว่าความหึงหวงก็พุ่งขึ้นเบอร์สุด ด้วยเห็นสภาพชุดที่เธอใส่ ประกอบกับสายตาของบรรดาหนุ่ม ๆ ที่กำลังหันไปจ้องมองสาวคนรักกันตาเป็นมัน

            “ที่รัก ไปเอาชุดอะไรมาใส่น่ะ ทำไมที่รักใส่ชุดนี้ล่ะ มันโป๊ไป” อดิศรไม่ได้นั่งพูดอยู่เฉย ๆ หากแต่ว่าก้นติดสปริงทันที รีบลุกขึ้นก้าวเดินลงไปหาคนรักของตนเองทันที “ที่รักอยู่ตรงนั้นเลยนะ ผมกำลังลงไปหา ห้ามขยับไปไหนนะครับ”

           

            ลังจบเพลงทั้งสามสาวที่วาดลวดลายอยู่หน้าเวที   ก็พากัน

กลับมาที่โต๊ะของตัวเองอีกครั้ง

            “ชนแก้ว..ชนแก้ว..หมดไปเลยนะ” อรนุชยกแก้วของตัวเองขึ้นมาชูรอเพื่อนอีกสองคนให้ยกแก้วตามมา

            “เอ้า! ระยอง..” พรธิชาเล่นมุก

            “ชน..สิ ฮ่าฮ่า ตลกนะแกเนี่ย” ฟ้าใหม่แก้มุกเพื่อน ขณะที่ยกแก้วขึ้นไปชนกัน แล้วเทเข้าปากไปหมดแก้วกันทุกคน “ว่าแต่ไอ้คิตตี้หายไปไหนวะ”

            “เห็นมันว่าจะไปรับโทรศัพท์นะ น่าจะใช่”

            “ยังไงของแกวะแพท  คุยกันยังไง” อรนุชถามด้วยความสงสัย

            “ก็ไอ้เสียงที่มันพูด ฟังได้ยินที่ไหนล่ะพี่นุช แพทตีความเอาจากท่าทางที่มันทำค่ะ มันทำอย่างนี้ค่ะ” พรธิชาพูดจบก็ทำท่าประกอบให้เพื่อน ๆ ดู ว่าคิตตี้นั้นยกกระเป๋าสะพายใบเล็กขึ้นมาแนบหู แล้วก็ทำมือเป็นสัญลักษณ์ว่าคุยโทรศัพท์

            “อ้อ ๆ งั้นก็คงไปโทรศัพท์นั่นละ”

            สามสาวทั้งคุยทั้งดื่มกันสนุกสนานตามที่ตั้งใจว่าจะเต็มที่จนลืม

โลกไปเลย โดยไม่ได้สังเกตว่าพวกตนนั้น กำลังตกเป็นเป้าสายตาของชายหนุ่มกลุ่มหนึ่ง ซึ่งหนึ่งในนั้นคือผู้ชายที่อรนุชปฏิเสธการขอร่วมโต๊ะของเขาไปนั่นเอง

----------------------------------------


ใกล้หมดโควต้าอัพแล้วนะคะ สนใจไปฟินกันเต็ม ๆ ได้ในอีบุ๊คจ้ะ สนใจจิ้มลิงค์ด้านล่างได้เลยค่ะ 

สำหรับคนที่สนใจรูปเล่ม ตอนนี้ก็เปิดให้จองด้วยจ้า สอบถามได้ตามรายละเอียดข้างล่างนี้เลยค่ะ

Fanpage : นามปากกา ลูกตุ้มเงิน / ปนิตา

Facebook Group : นิยาย Style ลูกตุ้มเงิน / ปนิตา

Line ID : Looktumngen.writer


ยั่วสวาทฤทธิเดช Hot Seduce (นิยายชุดยั่วหนุ่ม)
ปนิตา
www.mebmarket.com
เขาเชื่อว่าการรักข้างเดียว พูดให้สวยหรูอย่างไร สุดท้ายก็คือความเจ็บปวด เขาจึงไม่คิดจะเหนี่ยวรั้ง..เธอ..ที่ปล่อยให้ความเข้าใจผิดเข้าครอบงำ จนเกือบทำให้ต้องเสียคนที่เธอรักและรักเธอไป แต่เมื่อคู่กันแล้วก็ย่อมไม่แคล้วกัน จึงเป็นหน้าที่หนักของพรหมที่จะลิขิตให้ทั้งสองคนกลับมาเจอกันอีกครั้งได้อย่างไร....เอ๊ะ! หรือไม่ใช่พรหม? 



sds


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น