【Fic-Symphogear】ให้ฉันพักบ้างไม่ได้หรอ!!?【YURI】

ตอนที่ 5 : Episode 4: การบุกโจมตียามค่ำคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 231
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    19 ก.ย. 63

ฟืดดดด~

ประตูห้องแล็บของ ฮิคาเสะ เปิดขึ้นในตอนดึก ผู้ที่เดินเข้ามาใหม่นั้น คือ เจ้าของห้อง และ ผู้ที่มีหน้าที่ดูแลในปัจจุบัน ฮิคาเสะ และ เซอร์แกรนท์ ตามลำดับ นั่นเอง

หลังจากผ่านเรื่องราวของ ทาจิบานะ ฮิบิกิ มาได้ ทั้งสอง ก็รีบมุ่งหน้ามายังร้านอาหารจีนแห่งนี้ทันที ก่อนจะทำการเดินมาที่ห้องครัวเพื่อเปิดทางลับเข้าสู่ห้องทดลองลับของ ฮิคาเสะ

“เซอร์แกรนท์ พรุ่งนี้เราจะเปิดร้านกัน เดี๋ยวฉันจะรีบมาที่นี่ตอนเช้ามืดล่ะ เตรียมวัตถุดิบไว้ให้พร้อมด้วย”

ในเมื่อยังไม่รู้เวลาที่แน่ชัดของกำหนดการการเปิดเรียนของ เซอร์แกรนท์ เธอจึงตัดสินใจที่จะหาอะไรทำระหว่างรอจดหมายจาก ผอ. ของโรงเรียนสตรีเอกชน ลิเดียน ซึ่งสิ่งที่จะทำลลนั้นก็คือ การเปิดร้านอาหารจีน ที่นานๆ ทีจะเปิดครั้งนึง แถมคนก็เข้าไม่มากอีกด้วย เพราะทำเลที่ตั้งแห่งนี้ เอาไว้แฝงตัวกับบ้านเรือนเพื่อปกปิดห้องทดลอง ไม่ใช่เพื่อขายอาหารอย่างเป็นทางการ แต่ว่า ก็ยังพอมีชาวบ้านแถวนี้ที่เป็นลูกค้าประจำอยู่ด้วยเช่นกัน เพราะงั้น มันก็คงจะมีคนเข้าบ้างละนะ ในวันพรุ่งนี้ที่กำลังจะมาถึง

“รีบทราบค่ะ! ฮะฮะ”

เสียงตอบรับของ เซอร์แกรนท์ ดังขึ้นด้วยความหนักแน่น ก่อนจะหัวเราะแห้งๆ ออกมาและถามตัวเองในใจว่า ‘เมื่อครู่นี้ตนทำไปเพื่ออะไร’

“งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะ ดูแลร่างทดลองด้วยล่ะ”

“อืม เดี๋ยวที่เหลือเราจัดการเอง”

ว่าจบ ฮิคาเสะ ก็หันหลังเดินจากไปทันที

“เห้อ… ทำไมชอบแบกรับอะไรไว้คนเดียวจังเลยนะ ฮิคาเสะ เนี่ย”

เมื่อเห็นว่า ผู้สร้างของตนเองเดินจากไปแล้ว เซอร์แกรนท์ ได้ถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหนายกับนิสัยของ ผู้สร้างของตนเอง ที่ชอบทำอะไรคนเดียว จนมักเกิดความผิดพลาดขึ้นบ่อยครั้ง แน่นอนว่า คนเก็บกวาด ก็ต้องเป็น เธอสิ ลำบากมาถึงเธอจริงๆ เลย

“เอาเถอะ เราไปเช็คร่างกายของตัวทดลองดีกว่า ถ้าผิดพลาดขึ้นมาได้เริ่มใหม่กันยาวแน่

หลังจากนั้น…

“อื้ม~… ดูจากผลตรวจร่างกายแล้ว ความดันคงที่ อัตราการเต้นของหัวใจอยู่ในระดับปกติ ไม่พบโรคใดๆ หรือ ความเสียหายต่อร่างกาย… สมบูรณ์แบบ”

หลังจากสิ้นสุดการตรวจร่างกายในระยะเวลาอันสั้น เซอร์แกรนท์ ได้ทำการเก็บผลการตรวจร่างกายของวันนี้เอาไว้ เพื่อมอบให้กับ ฮิคาเสะ ในวันพรุ่งนี้ เมื้อเสร็จสิ้นหน้าที่ของตนเอง มันก็มาถึงเวลาของการ….นอน ของ เซอร์แกรนท์ ไงล่ะ!!

“รีบนอนดีกว่า~ ตื่นมาจะได้เจอกับ ฮิคาเสะ เร็วๆ ด้วย ฮิฮิ~”

เซอร์แกรนท์ แสดงรอยยิ้มของตนออกมา และ จินตนาการถึง ตัวเอง ที่ได้อยู่กับ ฮิคาเสะ ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันที่ธรรมดาวันนึง เพราะ ไม่ได้ทำการทดลอง แต่ พรุ่งนี้ทั้งสอง ต้องเปิดร้านอาหารจีนตามปกติ

แต่ว่า…

กืดดด~

เสียงอ่อนหน้าร้านอาหารของ ฮิคาเสะ ดังขึ้น ได้สร้างความงุนงงให้แก่ เซอร์แกรนท์ อย่างมาก

“เอ๋~ ใครมาเวลาดึกดื่นขนาดนี้กัน? ฮิคาเสะ ก็ไม่น่าจะใช่”

สัญญาณชีพจรของ ฮิคาเสะ แสดงอัตราการเต้นที่คงที่ แสดงให้เห็นถึงการเข้าสู่นิทราของเจ้าของร่าง และแน่นอนว่า ที่รู้ได้ขนาดนี้ เพราะว่า เซอร์แกรนท์ ได้แอบติดเครื่องมือบางอย่างไว้กับเจ้าของของตนเองยังไงล่ะ… นั่นทำให้รู้ว่า ที่มาเยือน ไม่ใช่ ฮิคาเสะ อย่างแน่นอน

“เอาเถอะ อาจจะเป็นคนที่มาขออาศัยก็ได้ เพราะ ตอนนี้มันดึกแล้วนี่นะ”

ใบหน้าของ เซอร์แกรนท์ แสดงรอยยิ้มออกมา แสดงถึงความไม่คิดมากกับเหตุการณ์ปนระหลาดที่เกิดขึ้นนี้ แต่มือของเธอกลับเลื่อนไปหยิบอาวุธของตนที่เก็บไว้ในซองใส่ของข้างเอวของตนเอง พร้อมกับก้าวขาเดินไปยังเตาอบที่เอาไว้ใช้ในการขึ้นไปชั้นบนพื้นผิวดิน

“จะโทรไปปลุก ฮิคาเสะ ตอนนี้ก็ไม่ได้ด้วย ออกไปรับเองดีกว่า”

ว่าจบ เซอร์แกรนท์ ก็มุดตัวเข้าไปในเตาอบ เพื่อเคลื่อนย้ายขึ้นไปด้านบนของห้องทดลองที่ตั้งอยู่ใต้ดิน

หลังจากนั้น…

ผ่านไปไม่นาน เซอร์แกรนท์ ที่ขึ้นมาถึงข้างบนได้โดยปลอดภัย ก็มุ่งตรงไปยังหน้าประตูโดยเร็ว เพื่อไม่ให้แขกผู้นั้นรอนานไปกว่านี้อีก

“พรุ่งนี้คงต้องบอก ฮิคาเสะ แล้วสิ ไอ้เจ้าลิฟต์เตาอบ มันมีเสียงเอี๊ยดอ๊าดตอนใช้ด้วย แต่ว่า คบไม่แปลกหรอก ตลอดเวลาเกือบ 2ปี มันไม่เคยพังเลยนี่นะ จะชำรุดบ้างคงเป็นเรื่องปกติ”

แกร่ก! แอ๊ดดด~

“ใครมาหรอคะ?”

ร่างของ เซอร์แกรนท์ ได้เปิดอ้าประตู และ ยื่นใบหน้าของตนเองออกมาประจักษ์สู่สายตาของผู้มาใหม่ ร่างของหญิงสาวปริศนาสวนผ้าคลุม ที่กำลังยืนอยู่ด้านหน้าของ เซอร์แกรนท์ โดยที่ไม่มีท่าทีว่าจะตอบคำถามของเธอแม้แต่น้อย

“เป็นอย่างที่ ฟีเน่ บอกจริงๆ ด้วย ที่นี่มีสิ่งที่จะทำให้แผนการง่ายขึ้นอยู่สินะ”

พรึ่บ!!!

หญิงสาวปริศนา สะบัดผ้าคลุมของตนออกใส่ใบหน้าของ เซอร์แกรนท์ เพื่อบดบังทัศนวิสัยของหุ่นยนต์สาว แต่ว่า...

Voltage Ray Sword!!!

วืดดด~ แคว่กก!!

คมดาบแรงดันไฟฟ้าถูกเรียกใช้งานออกมา ปรากฏสู่สายตาของสาวปริศนา

“หืม? อาวุธแบบนั้น… น่าแปลกใจจริงๆ”

ดาบรูปร่างประหลาด ส่องแสงสีฟ้าอ่อนออกมาตลอดเวลา แถมยิ่งเข้าใกล้ ก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงอันตราย และ อุณหภูมิที่สูงผิดปกติ

“Nehushtan(เนฮูชตัน)… มรดกศักดิ์สิทธิ์ที่หายไปเมื่อ 2ปีก่อน สินะ”

เซอร์แกรนท์ ที่เห็นว่าคนตรงหน้าไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่กลับมาสวมใส่ Nehushtan แบบหน้าตาเฉยแบบนี้

‘จากข้อมูลของ ฮิคาเสะ ที่มอบให้กับเราเมื่อ 2ปี ก่อน การโจมตีและ โขมย Nehushtan จากพวก กองกำลังพิเศษรับมือภัยพิบัติหน่วยที่ 2 แถมเกิดขึ้นพร้อมกับ การโจมตีที่ห้องแลปเก่าของ ฮิคาเสะ แปลว่า… เจ้าพวกที่โขมย Nehushtan เป็นพวกเดียวกันกับ พวกที่โจมตี แลปเก่า สินะ’

“รู้จักด้วยงั้นหรอ… คงจะปล่อยไปไม่ได้แล้วสิ”

Nehushtan Armor เกราะ รูปทรงแปลกประหลาดที่เปลี่ยนไปตามผู้ใช้แต่ละคน อาวธของมันคือ แซ้หนามยาวที่ติดอยู่กับเกราะ สามารถยืดหดได้แทบจะไม่มีที่สิ้นสุด แต่การป้องกันของเกราะ Nehushtan เรียกได้ว่า ต่ำจนแทบจะติดดิน แลกมาด้วยความสามารถที่ ฟื้นฟูตนเองได้อย่างไร้ที่สิ้นสุด แต่ข้อเสีย คือ จะหลอมรวมตนเองเข้ากับผู้ใช้จนไม่สามารถถอดมันได้

“คิดว่าชนะเราได้ก็เชิญเข้ามาค่ะ”

วืดดด~

เสียงควงดาบของ เซอร์แกรนท์ ดังขึ้น เธอกล่าวพร้อมกับกวักมือเรียกให้อีกฝ่าย เข้ามาโจมตีต้นเอง ด้วยประโยคที่เรียกน้ำโหพอสมควร

“ชิ! เป็นแค่คนธรรมดา คิดว่าจะต่อต้านฉันได้งั้นหรอ!!”

แน่นอนว่า การยั่วโมโหของ เซอร์แกรนท์ เป็นไปได้ด้วยดี อรกฝ่สย์ได้ตะโกนขึ้นด้วยความเหลืออด ก่อนจะพุ่งตัวเข้ามาหา เซอร์แกรนท์ อย่างรวดเร็ว

ฟุบ! ตู้ม!

Nehushtan ได้ใช้อาวุธของตน หรือ แซ้หนาม เหวี่ยงเข้าใส่ เซอร์แกรนท์ อย่างรวดเร็ว

แต่ว่า หุ่นยนต์สาว เองก็สามารถตั้งตัว และ ใช้ระบบวิเคราะห์สถานการณ์ตรงหน้าได้อย่างทันท่วงที จึงสามารถหลบมาได้อย่างปลอดภัย

“ไม่เบานี่คะ”

เซอร์แกรนท์ กล่าวชมอีกฝ่ายที่สามารถใช้ Nehushtan ได้มีประสิทธิภาพพอสมควร

“แกเองก็เหมือนกันแหละน่า! แต่ต่อไปฉันไม่พลาดแน่!!”

ฟุบ! วืดดด~

เซอร์แกรนท์ ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายโจมตีใส่ตนเองได้ เธออาศัยจังหวะที่ อีกฝ่ายกำลังจะโจมตีตนเอง กระโจนตัวไปด้านหลังของ หญิงสาวปริศนา และหมุนตัวเอาดาบของตนเอง ฟาดใส่ศัตรูตรงหน้าทันที

เคร้ง!

เสียงกระทบกัน ดังสนั่นขึ้น หญิงสาวปริศนา ได้ใช้มือของตนเองขึงแส้และนำมารับการโจมตีเอาไว้ได้ทัน พร้อมกะบแสดงสีหน้าตกใจออกมา

“ความเร็วนั่น! แกไม่ใช่มนุษย์แล้ว”

ความเร็วของ เซอร์แกรนท์ ในสายตาของ หญิงสาวปริศนา เรียหได้ว่า รวดเร็วพอๆ กับตนเองที่สวมใส่เกราะมรดกโบราณเลยด้วยซ้ำ แถมแรงที่ใช้โต้กับเธอ ยังพอๆ กันอีกด้วย

“ก็เราไม่ใช่มนุษย์นี่คะ”

เปรี้ยง!

สิ้นเสียงของ เซอร์แกรนท์ ดาบของเธอค่อยๆ เรืองแสงขึ้นมา จนมันสว่างมากกว่าปกติหลายเท่า พร้อมกับปลดปล่อยพลังงานไฟฟ้าออกมารอบๆ ตัวของตนเอง แต่ถึงอย่างนั้น พลังงานที่ปล่อยกระจัดกระจายออกไปคนละทิศ กลับสามารถเลี้ยวหัว แล้วพุ่งเข้าใส่ร่างของ หญิงสาวปริศนา ได้ราวกับมีชีวิต

เปรี้ยงงง!!!

“อ๊ากกกก!!!”

เสียงร้องที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของ หญิงสาวดังไปทั่วบริเวณ แสดงความน่าหวาดหวั่นออกมาได้เป็นอย่างดี

“บ้าเอ้ยย!!”

หญิงสาวปริศนา สบถออกมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ก่อนจะใช้แซ่อีกข้างของตน สะบัดใส่ เซอร์แกรนท์ หวังปิดฉากการต่อสู้ด้วยการโจมตีครั้งนี้

หมับ!!

แต่ว่า เซอร์แกรนท์ ที่เห็นแบบนั้น ก็ไม่ได้มีความคิดที่จะหลบมัน แต่ว่า เธอทำการกระโดดขึ้นฟ้า และ ปล่อยให้ แส้หนาม พันรัดเข้ากับ บริเวณข้อเท้าของตนเอง หญิงสาวที่เห็นแบบนั้น ก็แสดงรอยยิ้มออกมา และ ออกแรงดึงร่างของ เซอร์แกรนท์ มห้เข้ามาใกล้กับตนโดยไว

“เสร็จฉันละ!!!”

แต่ว่า

ปั่ก!!

“อั่ก!!”

เซอร์แกรนท์ ได้ทำการหมุนงอร่างกายแบบผิดรูปมนุษย์ เพื่อใช้เท้าของตนเอง เตะใส่ใบหน้าของ หญิงสาว จนร่างของ ผู้สวม Nehushtan ลอยกระเด็นไปไกลจนกระแทกกำแพง และ ปล่อยพันธนาการจากข้อเท้าของ เซอร์แกรนท์

“ชิ!”

“คุณจะยอมบอกเรารึป่าวคะ? ข้อมูลของฝ่ายคุณน่ะ”

เป็นอีกคราที่หญิงสาวสบถออกมาด้วยท่าทีอารมณ์เสีย แถมตอนนี้เธอแทบจะไม่สามารถควบคุมสภาพเกราะของ Nuhushtan เอาไว้ได้แล้วด้วย

“ไม่มีทางหรอก!!!”

พรึ่บ!!

ร่างของ สาวปริศนา ได้ลอยขึ้นฟ้าจากการกระโดของตนเอง ก่อนจะรวบรวมพลังงานของเกราะเอาไว้ที่แส้ของตนเอง และ ฟาดไปทาง เซอร์แกรนท์ ทันที!!

เปรี้ยงง!!

ลูกบอลพลังงานสีม่วงดำ ได้ถูกปล่อยออกไปทาง เซอร์แกรนท์

“ท่าระยะไกลงั้นหรอ!!!”

เซอร์แกรนท์ ที่เห็นก็ได้ทำการวิเคราะทิศทางของมัน ก่อนจะรีบประโดดหลบไปอย่างรวดเร็ว

ตู้มมม!!!

เกิดระเบิดขึ้น ณ บริเวณที่ เซอร์แกรนท์ ยืนอยู่เมื่อครู่ พอหุ่นยนต์สาวมองไปยังที่ หญิงสาวปริศนาอยู่ ตอนนี้มันกลับว่างเปล่า สาวปริศนาได้หนีไปแล้ว

“เห้อ~ จบแล้วสินะ… มีเรื่องต้องรายงานกับ ฮิคาเสะ เพิ่มแล้วสิ”

เซอร์แกรนท์ ที่เห็นแบบนั้น ก็ไม่คิดอะไรมาก เธอไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ ว่าตนเองจะได้ข้อมูลรึป่าว ขอแค่ไม่ให้ข้อมูลของฝ่ายตนหลุดไปได้ก็เพียงพอ และแน่นอนว่า คราวนี้เธอก็ยังคงสามารถปกป้องข้อมูลของแลปตนเอาไว้ได้แบบ 100%... จะแน่รึป่าวนะ?

แต่แน่นอนว่า สิ่งที่ เซอร์แกรนท์ ไม่รู้เลย นั้นคือ การหลอมรวมของ Nehushtan กับผู้ใช้ ที่จะค่อยๆ ถูก Nehushtan กลืนกินทีละนิด มันมีวิธีแก้ หรือ ทำให้ Nehushtan อ่อนแอลงด้วยเช่นกัน เรียกได้ว่า จุดอ่อนของ Nehushtan ก็ได้ และนั่นก็คือ ไฟฟ้าแรงสูง นั่นเอง ระหว่างต่อสู้ เซอร์แกรนท์ สังเกตุแค่ว่า ทำไมอยู่ๆ คู่ต่อสู้ของตนเอง ก็ดูอ่อนแอลงไปโดยไม่ทราบสาเหตุ

“นี่ก็เลยเวลามานานแล้วแฮะ… ไปนอนดีกว่า~”

และแล้ว เรื่องที่แสนวุ่นวายที่เกิดขึ้นพร้อมกัน 2ครั้ง ก็ได้จบลงไปอย่างรวดเร็ว และ ง่ายดาย

_____________________

END

- ผมจะมาอธิบายการลงนิยาย สำหรับคนที่รออ่านนะครับ คือ ตอนใหม่ที่ลง จะมีทุกๆ วันเสาร์ เพราะ เป็นวันว่างๆ ของคนแต่ง ส่วนวันอาทิตย์ ต้องไป รด. ที่วิภาวดีรังสิต ส่วนวันที่เหลือ เรียน... แต่ท่าวันไหนผมแต่ทัน คนอ่านอาจจะได้อ่าน อาทิตย์ละ 2ตอน ก็ได้ แต่ที่แน่ๆ คือ วันเสาร์ ตอนนึง ส่วนเวลาลง ไม่แน่ชัด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น

  1. #8 kangza45782 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 23:09
    ดีจ้าาา
    #8
    2
    • #8-1 Yoru-Yami(จากตอนที่ 5)
      19 กันยายน 2563 / 23:10
      ดีจ้าาา เม้นท์ก่อนอ่านซะด้วย 5555
      #8-1