บุบผาเยียวยาใจ

ตอนที่ 63 : สวัสดีปีใหม่+ตอนพิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    1 ม.ค. 64

ตอนพิเศษที่ 1…เมื่อเฮยหลงกินยาเพิ่มอายุ

(เล่าบางมุมที่ไม่มีในเนื้อหาหลัก

แต่ก็ไม่มีผลต่อการดำเนินเนื้อเรื่องหลักด้วยเช่นกัน)



ยามเหม่า(05.00-06.59) เวลาเดิมเฉกเช่นทุกวันที่เขาต้องตื่นขึ้นมาฝึกยุทธ์นอกเวลาเรียนร่วมกันกับสหายสนิทอย่างเจี่ยนเฉิงและเกาฉาย

เมื่อจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว หน้าที่หลักซึ่งเป็นสิ่งที่เขาต้องทำในทุกเช้า นั่นคือการปลุกสหายอีกสองคนให้ตื่นจากนิทรา

เขาออกมาจากห้องของตนเองแล้วเดินไปยังหน้าห้องของเจี่ยนเฉิงเพื่อจะเคาะประตูเรียก

แต่แล้วเขาก็ต้องชะงัก เมื่อได้ยินเสียงที่ไม่คุ้นหูเรียกเขาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ฟังดูแผ่วเบา แต่ในหูของเขากลับได้ยินมันชัดเจนเสียยิ่งกว่าเสียงนกนานาชนิดที่ร้องอยู่ในตอนนี้เสียอีก

“เฮยหลง~~”

เขาหันซ้ายแลขวาเพื่อสำรวจว่าเป็นใครที่นึกเล่นอุตริขึ้นมาหรือไม่ เสียงที่เขาได้ยินเป็นเสียงของสตรี ซึ่งก็ไม่น่าจะเป็นบุรุษผู้ใดในหอพักชายแห่งนี้เป็นแน่

จะว่าเป็นเซียงฮวากับเหมยฮวารึ? ยิ่งไม่ใช่! เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่พวกนางคิดที่จะตื่นด้วยซ้ำไป

“เฮยหลง~ ตามข้ามา เฮยหลง~ ตามข้ามา”

เมื่อได้ยินเสียงเรียกนั้นอีกครั้ง เขาก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างขอคำยืนยัน

“ให้ข้าตามไปรึ?”

“ตามข้ามาสิเฮยหลง”

“ให้ข้าตามไปที่ใด?”

หลังจากที่เขากล่าวคำถามนี้จบ แสงสีทองก็สว่างโร่ขึ้นมาดั่งดวงตะวันที่โผล่พ้นขึ้นมาจากขอบฟ้า

ผิดแต่สิ่งที่โผล่ขึ้นมาตรงหน้าเฮยหลงไม่ใช่ดวงอาทิตย์ แต่เป็นวัตถุสิ่งหนึ่งซึ่งมีรูปร่างเป็นทรงกลมเล็กๆ สีทอง หมุนวนไปมารอบตัวของเขาช้าๆ

ดวงตาคมจ้องมองไปที่วัตถุสิ่งนั้นไม่ไปไหน เขาหันไปมองทุกทิศที่มันได้เคลื่อนที่ไป ในหัวมีความคิดที่จะเอื้อมมือเข้าไปสัมผัสมันดู

แต่เหมือนรู้!

มันจึงได้เคลื่อนที่ห่างเขาออกไป เสียงเดิมที่เขาได้ยินก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

“ตามข้ามาสิเฮยหลง”

เฮยหลงเดินตามเจ้าก้อนกลมสีทองไป แม้ระยะห่างระหว่างเขากับมันจะไม่ได้ชิดใกล้กันนัก แต่ก็ไม่ได้ห่างไกลกันมาก อีกทั้งเขาก็ยังระมัดระวังตัวตลอดเวลาที่ตามเจ้าวัตถุนั้นไป

“ถึงแล้วหรือ?”

เขาถามขึ้นมาแล้วแหงนใบหน้าขึ้นมองหอตำราของสำนักศึกษาที่ยามนี้ไร้เวรยามเฝ้าเฉกเช่นทุกที

ซึ่งสิ่งที่ตอบกลับคำถามเขามาไม่ใช่เสียงลึกลับนั่น แต่เป็นประตูของหอตำราอันใหญ่โตที่เปิดต้อนรับเขาให้เข้าไปได้โดยไม่ต้องขออนุญาตผู้ใดก่อน

แม้จะรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลตั้งแต่แรก แต่เมื่อเขาได้ก้าวมาถึงที่นี่แล้ว ก็ไม่คิดที่จะถอยทัพกลับไป หากไม่ได้ละวางความสงสัยต่อสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ลง

เขายังคงก้าวตามวัตถุสีทองไปอย่างต่อเนื่อง เจ้านั่นได้ลอยขึ้นไปยังชั้นสองของหอตำราแล้วไปหยุดอยู่ชั้นวางแถวสุดท้ายในมุมอับสุดของห้อง

ในแถวนั้น มีตำราเล่มหนึ่งลอยขึ้นมาอยู่หน้าชั้นวางข้างๆกันกับวัตถุสีทอง

แต่ครานี้ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่ได้ขยับหนีห่างไปไหน อีกทั้งแสงสีทองอร่ามยิ่งทวีความเจิดจ้าขึ้น เมื่อยามที่เขาได้เอื้อมมือเข้าไปสัมผัสมัน

เขากะพริบตาขึ้นลง เมื่อรู้สึกว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้ดับแสงลง เหลือเพียงให้ความสว่างท่ามกลางความมืดมิดของห้องเท่านั้น

ความสนใจต่อจากนี้ของเขาไม่ใช่วัตถุสีทองอีกต่อไปแล้ว แต่กลับเป็นตำราเล่มที่มันลอยมาอยู่ด้านหน้าของเขาแทน

เขาขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย เมื่อได้เห็นชื่อของตำราเล่มนี้

《เจ้าเชื่อเรื่องมังกรหรือไม่》

“มังกร?”

หนังสือเล่มหนาในมือเขาราวกับถูกกดให้เล่นคูณสองบนวิดีโอ เพราะอยู่ๆมันก็ถูกเปิดเร็วๆจนสุดท้ายไปหยุด ณ จุดกึ่งกลางของตำรา

ตรงกลางของตำราเล่มหนา มีกล่องเล็กๆสี่เหลี่ยมฝังไว้อยู่ เมื่อเขาดึงมันออกมาจึงเห็นว่าตำราเล่มนี้ถูกเจาะไว้ลึกเพียงใด

“เปิดสิ เฮยหลง~”

เขาเปิดกล่องตามเสียงกระซิบที่ได้ยิน ด้านในกล่องที่เขาเห็นไม่มีสิ่งใดอื่นนอกจากยาลูกกลอนเม็ดใหญ่สีดำขนาดเท่าไข่มุกทะเล

“กินสิ”

เขาส่ายหน้าไปมาในทันทีที่ได้ยินคำสั่งนี้ ของไม่เคยรู้จักมาก่อนจะให้เขากินสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างไร

“นี่คือไข่มังกรดำ บุตรแห่งมังกรทอง ตัวเจ้าเองคือบุตรแห่งมังกร ยังจะปฏิเสธที่จะไม่เชื่อเรื่องนี้อยู่อีกหรือ”

เสียงยานคางยังคงดังขึ้นมาให้ได้ยิน แต่ประโยคนี้กลับแฝงมาด้วยน้ำเสียงขู่บังคับมากขึ้น แต่ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ เขาก็ไม่คิดที่จะเอาสิ่งนี้เข้าปากอยู่ดี

“มันสายไปแล้วแหละ อย่างไรเสียเจ้าก็ต้องกินสิ่งนี้เข้าไปอยู่ดี ฮ่า ๆ ๆ ๆ ”

เสียงหัวเราะให้อารมณ์ความรู้สึกวังเวงดังก้องขึ้นมาในหัวของเขา ร่างกายที่คิดว่าสามารถควบคุมตนเองได้ดีเสมอมา ก็เหมือนว่าจะไม่เชื่อฟังเขาอีกต่อไป มือที่จับไข่มังกรดำอยู่ถูกยกขึ้นมาสูงขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับที่องศาของปากได้อ้าออกกว้างขึ้น

และแล้ว มันก็เข้ามาในปากของเขา แล้วถูกแรงดันบางอย่างให้มันไหลลงท้องเขาไป

“อุ๊ก! นี่เจ้า…

บังคับให้ข้ากินสิ่งนี้เข้าไป ละ แล้วร่างกายข้าเป็นอันใด เหตุใดเพียงไม่นานจึงได้รู้สึกร้อนรุ่มขึ้นได้ถึงเพียงนี้”

“อย่ากังวลใจไป เจ้าเชื่อเรื่องมังกรหรือไม่”

เฮยหลงไม่เชื่อเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อก้มต่ำมองลงไปที่กางเกงของตน ความคิดที่จะส่ายหน้าปฏิเสธก็เปลี่ยนเป็นพยักหน้าอย่างเชื่อมั่น

“ฮึ ๆ ๆ ๆ แล้วเจ้าจะต้องขอบคุณข้า ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ”

ยามเฉิน(07.00-08.59)

“ฮ๊าวว…วว อะไรกันว๊า เพิ่งตื่นเองก็ง่วงขึ้นมาอีกแล้ว”

เสียงหาวยามเช้าหลังตื่นนอนของเซียงฮวาดังขึ้นมา แต่เปลือกตายังคงปิดสนิท ร่างบางบิดซ้ายบิดขวาไปมาเป็นการยืดเส้นยืดสาย

“อุ๊ยแม่!”

นางอุทานออกมาอย่างตกใจ เมื่อดวงตาที่ลืมขึ้นมาแล้วเห็นสิ่งแปลกปลอมในห้อง

เมื่อลองขยี้ตาตนเองไปมาเพื่อจะดูให้ดีว่าเป็นใครที่มานั่งอยู่ตรงปลายเตียงนางกันแน่ ใบหน้าที่มีความคุ้นเคยแต่รูปร่างกลับเปลี่ยนไป ทำให้เซียงฮวาถามขึ้นมาอย่างขอคำยืนยัน

“เป็นเจ้าแน่หรือ ฮะ เฮยหลง?”

เมื่อเห็นเขาพยักหน้าตอบกลับมานางก็เบิกตากว้าง พร้อมกับร่างกายที่เด่งตัวขึ้นมาแล้ววิ่งไปยังห้องอาบน้ำที่อยู่หลังฉากกั้น

มือบางวักน้ำที่ยังพอมีหลงเหลือในอ่างขึ้นมาล้างหน้าแล้วบ้วนปาก ก่อนที่จะจัดการตัวเองให้เรียบร้อยแล้วก้าวออกมาจากฉากกั้นอย่างกล้าๆกลัวๆ

“เป็นเจ้าแน่นะ?”

นางยังคงไม่แน่ใจ จึงได้เอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ดวงตากลมโตสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

“เป็นข้าเอง”

เขาพยักหน้ารับ แล้วตอบกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา ใบหน้าเห็นเหลี่ยมชัดขึ้นพร้อมกับดวงตาคมดุจเหยี่ยวจ้องไปที่เซียงฮวาไม่ไปไหน

คราแรกเห็นนางวิ่งไปที่ฉากกั้นก็แอบตกใจเล็กน้อย ว่านางคงจะไม่คุ้นชินในตัวเขาหรือไม่

แต่เมื่อคิดได้ว่านางคงเพียงขอเวลาจัดการตัวเองเท่านั้น เขาจึงได้ตั้งหน้าตั้งตารอให้นางออกมาจากฉากกั้นอย่างใจเย็น

“เจ้าไปทำอะไรมา เหตุใดร่างกายถึงดูบึกบึนขึ้นถึงเพียงนี้ ไปกินยาเพิ่มอายุมาหรือ”

เซียงฮวาถามขึ้นมาเป็นชุด พร้อมกับเดินเข้าไปนั่งข้างเขาที่ปลายเตียง มือบางเอื้อมไปจับแขน จับไหล่ จับใบหน้าเขา ราวกับว่าเขาเป็นสิ่งแปลกประหลาดที่เพิ่งปรากฎขึ้นมาบนโลกใบนี้

“เจ้าเชื่อเรื่องมังกรหรือไม่?”

เฮยหลงถามเซียงฮวาเสียงเรียบแล้วรวบแขนของนางทั้งสองข้างเข้าหากันไว้เพียงมือเดียว เพื่อกันไม่ให้นางมายุ่มย่ามกับร่างกายของเขาอีก

ส่วนคนถูกถามชะงัก ทำหน้าคิดนิดหน่อยก่อนที่จะหัวเราะคิกคักออกมา

“ฮ่าๆ เคยได้ยินแต่ประโยคที่ว่า ‘เจ้าเซื่อเรื่องพยานาคบ่' ไม่คิดว่าเจ้าจะมาถามข้าว่าข้าเชื่อเรื่องมังกรไหม”

เซียงฮวาพูดติดตลก แต่เมื่อเห็นเฮยหลงไม่อินด้วย อีกทั้งยังมองนางกลับมานิ่งๆอีก นางจึงได้ถามเขาขึ้นมาจริงจัง

“อย่าบอกนะ ว่าเจ้ารับเชื้อนั่นมาแล้ว โอ้…ไม่นะ เจ้าจะไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว”

เมื่อเห็นเซียงฮวาเล่นใหญ่ขึ้นมาแบบนี้ เฮยหลงจึงได้ส่ายหน้าไปมาเพื่อห้ามนางคิดไปในทางเรื่องไหนอีก เขาตัดสินใจเล่าให้นางฟังทั้งหมดว่าวันนี้เขาไปเจอเรื่องอันใดมาบ้าง แล้วเหตุใดร่างกายของเขาจึงได้เติบโตเป็นหนุ่มวัยฉกรรจ์ขึ้นมาแบบนี้

“พระเจ้า ยัยเจ๊เสียงปริศนานี้พูดถูกเป็นบ้าเลย ใช่แล้ว! นี่มันเป็นของขวัญชัดๆ

โหย…ให้ตายเถิด ในที่สุดเราก็อายุห่างกันได้เสียที”

ไม่เพียงแต่ปากของนางที่ทำหน้าที่ส่งเสียงเจื้อยแจ้วขึ้นมาเท่านั้น มือบางก็ไม่หยุดที่จะลูบๆคลำๆกล้ามแน่นๆของเขาอย่างชอบใจ

“ฮือ…เซียงฮวาถูกใจสิ่งนี้ นี่ถ้าเจ้าไม่ได้กินไข่มังกรดำเข้าไป ข้าจะต้องรออีกสักกี่ปีกันนะ เจ้าถึงจะได้มีลำแขนที่แน่นตึ๊บ กับหน้าท้องที่…เอ่อ ไหนเปิดหน้าท้องให้ดูหน่อย”

ดวงตาแพรวพราวของนางส่งไปที่เฮยหลงอย่างขอความเมตตา เขาเองถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจะรู้สึกเขินอาย หากได้ยินคำพูดเช่นนี้มาจากปากของนาง

แต่ตอนนี้เขาพัฒนาแล้ว!

นอกจากจะไม่เขินอายใดๆแล้ว มุมปากของเขายังผุดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาให้เห็นอย่างชัดเจน กลับเป็นเซียงฮวาเสียอีกที่รู้สึกเขินอายแทน

“ขะ ข้าล้อเล่น ไม่ต้องเปิดหรอก แหะๆ”

เซียงฮวาหัวเราะแห้งๆออกมา มือบางที่ถูกเขาจับไว้แน่นค่อยๆพยายามยามดึงกลับมาให้อยู่ในที่ทางของตนเอง ซึ่งเฮยหลงก็ยอมปล่อยมือออกมาอย่างง่ายดาย

“ว้าย!”

แต่เปลี่ยนมาเป็นอุ้มนางให้ขึ้นมานั่งที่หน้าตักของตนเองแทน แขนแกร่งกระชับร่างเล็กให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของตนเองแน่นขึ้น ใบหน้าเขาซุกไซ้เข้าไปที่ข้างลำคอของนางแทน

“รักต้องเปิด เจ้าเคยกล่าวไว้ไม่ใช่หรือ ตอนนี้ข้าจะเปิดให้ดูแล้ว เหตุใดต้องหลบหลีก”

เสียงแหบพร่าของเขากระซิบข้างๆใบหูเล็กที่ขึ้นสีแดงจัดจากอาการเขินอาย นางเกร็งร่างกายของตนเองให้นิ่งไม่ขยับเขยื้อนไปไหน เพราะกลัวว่าหากตนเองขยับผิดที่ไป สิ่งที่ดุดดันใต้ขานางอาจจะไหวตาม

“ทำไมนั่งนิ่งเลยละ หื้ม”

เขาถามขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับที่ยกร่างเล็กให้เปลี่ยนมานั่งหันข้างเข้าหาเขาแทน ริมฝีปากเล็กกล่าวถามขึ้นมาเสียงสั่น

“กะ ใกล้ไปหรือไม่ ชายหญิงเขาว่าไม่ควรใกล้ชิดกันจนเกินงาม”

กล่าวจบก็หลบตาเขาแล้วมองไปทางอื่น จนเฮยหลงต้องจับใบหน้าของนางให้หันเข้ามาสบตากับเขา

“กล้าๆหน่อยสิ เพียงเท่านี้ก็ทำให้เจ้าไม่เป็นตัวของตัวเองแล้วหรือ เหตุใดคนที่กล้ากับทุกสิ่งเช่นเจ้า กลับกลายเป็นคนขี้ขลาดตาขาวไปเสียแล้ว”

ประโยคยั่วยวนอารมณ์เรียกความกล้าของนางเอกในสไตล์พระเอกได้ถูกกล่าวขึ้นมา เซียงฮวาที่ได้ฟังก็ควรที่จะต้องฮึดฮัด แล้วตอบโต้แบบเผ็ดร้อนกลับไปด้วยเช่นกัน

แต่เปล่าเลย!

นางกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น นางทำสีหน้าคล้ายจะร้องไห้แล้วตีมือไปที่หน้าอกเขาแรงๆหลายที

“ฮือ~เจ้าจะยั่วกันให้ได้เลยใช่หรือไม่ นี่แน่ะ! จะตีให้เจ็บเลย นี่! นี่! แน่น แน่น อุ๊ย…”

เมื่อตีเข้าที่หน้าอกแรงๆหลายที แทนที่จะเป็นเขาที่ร้องว่าเจ็บ แต่เป็นนางเองที่ยิ่งตียิ่งเจ็บมือ ยิ่งตียิ่งสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อแน่นของเขา จนเผลอร้องออกมา

“ไม่ตีต่อละ”

เมื่อเห็นนางหยุดมือ เขาจึงได้เลิกคิ้วถามขึ้นมาอย่างยั่วอารมณ์ เซียงฮวาเองก็ลดมือที่ปิดปากของตนเองตอนอุทานลงมา แล้วเปลี่ยนเป็นเอื้อมไปคล้องคอเขาไว้แทน

“ยานแม่จะเข้าสิงแล้วนะ อยากให้ยั่วนักใช่ไหม”

ว่าจบก็เป็นฝ่ายเปลี่ยนท่านั่งเสียเองโดยขึ้นไปนั่งคร่อมที่หน้าขาของเขา จากนั้นจึงเลื่อนใบหน้าให้เข้าไปใกล้ชิดเขามากขึ้น จนจมูกเรียวเล็กและจมูกโด่งคมสันชิดกัน

ดวงตาสองคู่จ้องกันอยู่เช่นนั้น ไม่มีแววว่าจะเป็นผู้ใดที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อน

แตสักพัก เซียงฮวาก็รู้สึกว่าชุดนอนตัวนอกของนางได้ถูกปลดเชือกออกจากกัน เมื่อไล่สายตาลงต่ำจึงเห็นว่าบัดนี้ ร่างกายที่เหลือเพียงชุดเอี๊ยมสีขาวตัวบางของตนเองได้เผยออกมาสู่สายตาของเขาแล้ว

อากัปกริยาของนางต่อมาคือการรีบดึงเสื้อให้ปิดเข้าหากันเช่นเดิม แต่เฮยหลงไม่ยอมให้ทำเช่นนั้น เขารีบจับเอวบางของนางให้เข้ามาแนบชิดตัวของเขาไว้ แล้วล้มตัวลงนอนไปที่เตียงพร้อมกัน

“ไม่ปล่อยหรอก ไข่มังกรเองก็มีฤทธิ์ขีดจำกัดเช่นกัน แล้วเราจะได้พิสูจน์พร้อมกัน ว่ามังกรมีจริงหรือไม่”

ริมฝีปากหนาเมื่อเอื้อนเอ่ยจบก็ประกบไปที่ริมฝีปากบาง แนบชิดความนุ่มหยุ่นและลมหายใจอุ่นให้แก่กันและกัน

ส่วนเซียงฮวานั้นร่างกายกลับนิ่งงัน ทำเพียงแล้วรอให้เขาเป็นฝ่ายนำแล้วนางค่อยคล้อยตามเท่านั้น

เฮยหลงไม่ได้ละสายตาไปจากดวงตาหวานคู่นี้ไปไหน ริมฝีฝากหนาเองก็ไม่หยุดที่จะดูดดึงริมฝีปากบางเล็กนี้ด้วยอารมณ์ที่หิวโหย

เขาดูดกลืนมันราวกับว่าสิ่งนี้เป็นบ่อน้ำสุดท้ายที่เหลืออยู่ แล้วพร้อมที่จะดูดกลืนเข้าปากมันทุกหยาดหยด

แต่เมื่อเห็นอาการหอบเหนื่อยของร่างบางที่อยู่ใต้ร่าง เขาจึงจำใจที่จะต้องพักจังหวะจุมพิตนี้ไว้ก่อน

“จะ…เจ้า ไม่บริสุทธิ์แล้วใช่หรือไม่ เหตุใดเจ้าจึงได้ดูช่ำชองนัก”

เซียงฮวาถามเสียงหายใจหอบเหนื่อย นางดันอกแกร่งของเขาให้ห่างจากนางเพียงนิด แล้วเขยิบร่างตัวเองเข้าหาหัวเตียง ทำให้เอี๊ยมตัวบางล่นลงมาจนเผยเนินอกอวบอิ่มเกินวัย

เฮยหลงมองภาพนั้นตามก่อนที่จะขยับใบหน้าเข้าไปใกล้นางมากขึ้น มือหนาประคองใบหน้าของนางไว้ราวกับว่ามันเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิตเขา ดวงตาคมสำรวจใบหน้าใสอย่างถี่ถ้วนอีกครั้งก่อนที่จะไล่ประกบริมฝีปากไปทุกตำแหน่งบนใบหน้านาง

“ข้าว่าอาจจะเป็นเพราะไข่มังกรก็ได้ เจ้าลองดูนี่สิ”

เขาบอกให้เซียงฮวามองไปที่ส่วนล่างของเขาที่มันนูนเด่นชัดขึ้นมาจนเซียงฮวาร้องเสียงดังเฮือก

“ข้าว่า...มันอาจจะมีจริงก็ได้”

“ข้าก็ว่าเช่นนั้น”

เฮยหลงพยักหน้าตอบรับ แล้วฝังใบหน้าเข้าหาซอกคอขาว ดูดเม้มตั้งแต่ใบหูไล่ลงมาจนถึงเนินอกขาวผ่อง เสียงดูดเม้มที่ดังชัดขึ้นมาทั่วห้องไปทางเดียวกับร่องรอยสีกุหลาบที่ขึ้นมาตามทุกตารางนิ้วที่ริมฝีปากของเขาได้ปัดป่าย

เรื่องราวต่อจากนั้น คงมีทั้งคู่ที่ล้วนทราบกันดี ว่าแท้จริงแล้วมังกรมีจริงหรือไม่

แต่ที่แน่ๆ เสียงครางหวานสลับกับทุ้มต่ำที่ลอดออกมาจากในห้อง ทำให้เหมยฮวาที่เตรียมกำลังจะเคาะประตูหน้าห้องของเซียงฮวาต้องชะงักไป พร้อมกับร่างของนางที่ซวนเซถอยห่างออกมาจากประตู

“โอ้-มาย-ก๊อด”

.

.

.

แต่งตอนพิเศษมาฝากกันก่อนค่ะ

สุขสันต์วันปีใหม่

ขอให้ปลอดภัยจากโควิดกันทุกคนนะคะ

Happy New Year 2021

新年快乐

恭喜发财! ค่า

.

.

Pandanus23233

2021.01.01

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

366 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #354 pongladapapoom (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 15:52
    สวัสดีปีใหม่ ขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรงนะคะ
    #354
    1
    • #354-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 63)
      1 มกราคม 2564 / 23:03
      ขอบคุณค่ะ
      #354-1
  2. #353 TuntitaJ (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 15:16
    น่ารัก สวัสดีปีใหม่ค่ะ
    #353
    1
    • #353-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 63)
      1 มกราคม 2564 / 23:03
      ขอบคุณค่ะ
      #353-1
  3. #352 Amp_Thida (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 11:40

    สวัสดีปีใหม่ค่ะไรท์
    #352
    1
    • #352-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 63)
      1 มกราคม 2564 / 23:03
      สวัสดีปีใหม่ค่ะ
      #352-1
  4. #351 Jeans-ariya (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 11:28

    555 ใช่มังกรนี่มีผลข้างเคียงคือเสริมสมรรถภาพทางเพศด้วยใช่ม้ายยยย

    #351
    1
    • #351-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 63)
      1 มกราคม 2564 / 23:03
      5555555 เจ้าเซื่อบ่
      #351-1
  5. #350 Pomepam1309 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 10:12
    5555555 ถึงกับอุทานเลยหรอลูก
    เฮยหลงเซียงฮวาเบาได้เบาลูก
    สวัสดีปีใหม่ค่ะไรท์ ขอบคุณตอนพิเศษนะคะ
    #350
    1
    • #350-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 63)
      1 มกราคม 2564 / 10:18
      สวัสดีปีใหม่ค่า
      #350-1
  6. #349 manbigbang (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 07:57

    สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะไรท์รักษาสุขด้วยนะคะ. สีความสุขมากนะคะ
    #349
    1
    • #349-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 63)
      1 มกราคม 2564 / 09:45
      ขอบคุณค่ะ
      #349-1
  7. #348 Lnumwanrangabrok (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 03:18
    55555555
    #348
    1
    • #348-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 63)
      1 มกราคม 2564 / 09:46
      @____@
      #348-1