บุบผาเยียวยาใจ

ตอนที่ 45 : คนที่สนิทใจที่สุด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,622
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 133 ครั้ง
    25 ส.ค. 63

หนึ่งวันต่อมา

"แล้วอย่างไรอีก สายฟ้าที่ผ่ามายังเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง" เจี่ยนเฉิงถามขึ้นมาอย่างตื่นเต้น ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดกำลังนั่งกินอาหารเช้ากันอยู่ ก็ได้มีการพูดคุยเรื่องการเรียนการสอนของเมื่อวาน เมื่อมาถึงคิวของเซียงฮวากับเฮยหลงแล้ว นางก็เล่าให้สหายทั้งหลายฟังว่าได้รับแบบทดสอบอันใดมา

"หืม จะเป็นเช่นไรนะหรือ  ข้าก็กรี๊ดแล้วกรี๊ดอีกนะสิ รู้ตัวอีกทีข้าก็ไปยืนอยู่ตรงกลางแจ้งแล้ว พลังธาตุสายฟ้าอันใดเสียงดังยิ่งกว่าฟ้าผ่าปกติเสียอีก หรือว่าแก้วที่นางเมขลาล่อจะมีมากเกินไปนะ ทำให้รามสูรต้องเขวี้ยงขวานหลายเล่มนะ"

"มีเช่นนั้นด้วยหรือ" เกาฉายเอ่ยถามขึ้นมาอย่างสงสัย

เซียงฮวาพยักหน้ารับ "อือ มันเป็นนิทานพื้นบ้านไง องค์ชายเช่นเจ้าไม่เคยได้ยินหรอก แต่เดี๋ยวก่อน เหตุใดข้าถึงสัมผัสได้ว่ารอยยิ้มของเจ้ามันดูไม่ปกติ" แววตาจับผิดมองไปยังเจี่ยนเฉิง

เจี่ยนเฉิงชะงักแล้วรีบหุบยิ้มของตนเองลงทันที "เปล่า ไม่มีอะไร" พร้อมกับส่ายหน้าไปมาแบบดูไม่ปกติสุดๆ

เซียงฮวาเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มมุมปากออกมาพร้อมกับจับมือเฮยหลงให้ตะปบไปที่มือของเจี่ยนเฉิงอีกทีหนึ่ง "บีบมือเขาไว้แรงๆเลยเฮยหลง"

"อะ โอ้ย ขะ ข้ายอมแล้ว ปล่อยข้าก่อนข้ายอมแล้วเฮยหลง" เฮยหลงยอมปล่อยมือเขาออกก่อนที่จะเก็บมือของตนเองไว้แล้วกอดอก

"บอกมาเดี๋ยวนี้" 

"ก็…สายฟ้าที่ฟาดมาเมื่อวานนี้เป็นฝีมือข้าเองแหละ ดะ เดี๋ยวก่อน ข้าอธิบายได้นะ เพราะว่าการเรียนของข้าเมื่อวานนี้อาจารย์ให้ทดลองการใช้พลังธาตุสายฟ้า แล้วอาจารย์ก็มาเฉลยทีหลังว่าห้องจำลองที่พวกเรากำลังเรียนอยู่ มันจะส่งผลไปยังมิติของธาตุดิน"

เจี่ยนเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงรัวเร็วเมื่อเซียงฮวาทำท่าจะกินหัวเขาเข้าไปอยู่แล้ว แต่เมื่อเห็นนางยอมฟังเหตุผล เขาก็เป่าลมออกจากปากด้วยความโล่งอก

"รอดตัวไปเถอะ เหตุผลยังพอฟังขึ้นนะ" เซียงฮวาพ่นลมออกมาทางปากเป็นการระบายอารมณ์อยากฟาดคน ก่อนจะเล่าให้สหายทุกคนฟังว่าเมื่อวานนางเจอเหตุการณ์อะไรมาบ้าง

"ต่อนะ เมื่อวานพอปากทางที่ข้าได้ก้าวเท้าเข้าไปปิดลงเพราะหินก้อนใหญ่มหึมา มวลน้ำจากไหนก็ไม่รู้ ได้ไหลบ่าเข้ามาเต็มทางที่พวกเรากำลังเดินเข้าไป นาทีนั้นข้าคิดอันใดไม่ออกอีกนอกจากนึกถึงบัววิกตอเรีย สุดท้ายก็รังสรรค์มันขึ้นมาผ่านวิชาลับของข้าไงเล่า จะทำอะไรได้อีก"

"แต่ฝั่งทางข้า น้ำจะไหลทะลักเข้ามาก็ต่อเมื่อพวกเราระเบิดรูปปั้นออกไปแล้วเท่านั้นนะ ไม่คิดว่าเจ้าจะเจอกับมวลน้ำจนไม่ทันได้ตั้งตัวเช่นนี้

"รูปปั้นหรือ ฝั่งทางข้าไม่มีนะ นอกจากเจอกระแสน้ำวนในบางจุดแล้วทุกอย่างล้วนเป็นปกติ เอ่อ…หรือว่ามันจะไม่ปกติกันนะ เพราะว่าตอนออกมาที่นอกมิติ อีกสามกลุ่มที่เหลือล้วนเปียกชุ่มไปด้วยโคลน ไม่ก็เสื้อผ้าขาดวิ่นราวกับไปเจอขวากหนามอันใดมา อย่างเฉินชิงฉีใบหน้านางก็เต็มไปด้วยเขม่าไฟแนะ"

"ข้าว่าเจ้าคงเป็นลูกรักขององค์เง็กเซียนแล้วกระมัง" เหมยฮวากล่าวขึ้นมาเพราะนางก็เห็นเช่นกันว่าเฉินชิงฉีมีสภาพเช่นไรเมื่อมาถึงยังหอพักของตนเอง

"ใช่ที่ไหนกันเล่า" เซียงฮวาบอกปัดก่อนจะพุ้ยข้าวเข้าปากต่อ

"เช้านี้เรามีเรียนวัฒนธรรมทั้งสี่แคว้นด้วย" ทุกคนพยักหน้ารับแล้วก็รีบทานข้าวเมื่อใกล้เวลาที่จะได้เริ่มเรียนแล้ว เสียงพูดคุยก่อนหน้านี้ก็เงียบไปเมื่อต่างคนต่างตั้งใจกินให้อิ่ม

 

ณ ห้องเรียนวัฒนธรรม

ตอนนี้เด็กปีหนึ่งทุกคนกำลังนั่งอยู่ที่พื้นเรียงเป็นแถวหน้ากระดานทั้งหมดสองแถว โดยสตรีนั่งอยู่แถวที่หนึ่งและบุรุษนั่งอยู่แถวที่สองในศาสตร์แห่งวัฒนธรรมสี่แคว้น ศาสตร์นี้พวกเขาทุกคนเรียนในห้องโถงกว้างแตกต่างจากเมื่อวานที่นั่งเรียนอยู่อีกห้องหนึ่ง ทุกคนมองไปยังอาจารย์หลิวอี้ ผู้ซึ่งแนะนำตนเองว่าเป็นอาจารย์สอนศาสตร์แห่งวัฒนธรรมและงานบ้านงานเรือนของสตรี

"ทั้งสี่แคว้นมีธรรมเนียมคารวะที่คล้ายคลึงกัน แต่ก็มีเรื่องยิบย่อยที่แตกต่างกันออกไปอีกหลายแขนง อย่างเช่นวันนี้ที่เราจะมีการสอนในเรื่องของการเต้นรำ" ทุกคนเพียงแค่พยักหน้ารับ ไม่ได้มีปฏิกิริยาอันใดมากไปกว่านี้

"อาจารย์ให้พวกเจ้าทุกคนนั่งเป็นแถวเช่นนี้ เพราะสิ่งที่อาจารย์จะสอนพวกเจ้าเป็นการเต้นรำระหว่างชายหญิงของแคว้นเหลียงที่จะมีเฉพาะในชนชั้นสูงเท่านั้น แต่เนื่องจากว่ามันเป็นการเต้นรำที่มีบุรุษเข้ามาร่วม ฉะนั้นแล้วท่ารำต่างๆจึงไม่ได้ยากอย่างที่คิด"

"เจ้าค่ะ/ขอรับ"

"อาจารย์เข้าใจว่าหลายแคว้นยังถือเรื่องของชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกันจนเกินงาม แต่ก็อยากให้ศิษย์ทุกคนเปิดใจ และพร้อมที่เรียนรู้วัฒนธรรมของแคว้นเจ้าบ้านด้วย เอาละ!ทุกคนยืนขึ้น แล้วเลือกจับคู่กันได้เลยตามความสนิทใจ"

เซียงฮวากับเหมยฮวาก็ไม่ได้รู้สึกเหนียมอายแต่อย่างใด เมื่ออาจารย์สั่งให้จับคู่ชายหญิง พวกนางก็หันไปด้านหลังของตัวเองแล้วยิ้มให้กับสหายซึ่งเป็นบุรุษที่นั่งอยู่แถวเดียวกับพวกนางในวิชาสมุนไพรเมื่อวานนี้

"ต้องล่วงเกิน…" หลี่จิ้ง(李竟)ยังกล่าวกับเซียงฮวาได้ไม่ทันจบ เฮยหลงก็แทรกตัวเข้ามากั้นตรงกลางระหว่างเขากับนางเสียแล้ว ใบหน้าเรียบเฉยของเขามองไปยังสหายร่วมห้องผู้นั้นก่อนที่เอ่ยออกมาเสียงเรียบ "อาจารย์สั่งว่าให้จับคู่ตามความสนิทใจ ข้าคือคนที่สนิทใจกับนางที่สุด เพราะฉะนั้นคู่ของนางในวันนี้ต้องเป็นข้าแล้วละ"

หลี่จิ้งเดาะลิ้นของตนเองไว้ในกระพุ้งแก้ม ก่อนที่จะยิ้มออกมาที่มุมปาก "ได้ เช่นนั้นเชิญ" เขาเดินห่างออกมาจากทั้งสองคนก่อนที่ผายมือของตนเองออกมาอย่างให้เกียรติ แต่แววตากลับคมกริบพร้อมฟาดฟันเขาเต็มที่ 

เจ้าองค์ชายผู้นี้ รอให้ถึงพรุ่งนี้ยามเรียนวรยุทธ์เถิด!

เซียงฮวาซึ่งเป็นคนกลางมองไปทางเฮยหลงที ทางหลี่จิ้งที ก่อนที่จะสะกิดเฮยหลงยิกๆ เมื่ออาจารย์ปรบมือเป็นจังหวะพร้อมเอ่ยเร่ง พอหลี่จิ้งหันหลังเดินออกไป เซียงฮวาก็ชูนิ้วชี้กับนิ้วกลางขึ้นมา แล้วชี้ไปยังดวงตาทั้งสองข้างของเฮยหลง จากนั้นก็ยกมันออกห่างแล้วทำเช่นนี้แบบเดียวกันใส่ด้านหลังของหลี่จิ้ง

"เหมือนข้าเห็นสายฟ้าแลบออกมาจากดวงตาของพวกเจ้าทั้งสองคนเลย เบาได้เบานะ" เซียงฮวายิ้มอย่างหยอกล้อจนเฮยหลงตวัดสายตามาทางนางอย่างคาดโทษ

"หากข้าไปคู่กับเฉินชิงฉีเจ้าก็จะไม่รู้สึกอันใดเลยว่างั้น"

เมื่อได้ยินชื่อชะนีน้อยผู้นี้หลุดออกมาจากปากของเฮยหลง จากใบหน้าที่ยิ้มแย้มอยู่ของเซียงฮวาก็เปลี่ยนเป็นบูดบึ้งในทันที "ก็ข้าคิดว่าเจ้าจะคู่กับพี่ใหญ่ข้านี่ รายนี้ข้าไม่ห่วงอยู่แล้ว ไม่ต้องคอยระวังด้วยซ้ำว่าจะต้องฝากปลาย่างไว้กับแมวหรือไม่" เซียงฮวากล่าวจบแล้วก็ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ สายตาของนางกวาดมองโดยรอบ จึงเห็นว่าเหมยฮวาได้จับคู่กับเกาฉาย ส่วนเจี่ยนเฉิงได้คู่กับพี่ใหญ่ของนาง

"เอาละ เมื่อพวกเจ้าทุกคนได้คู่กันหมดแล้ว ก่อนอื่นให้ทุกคู่ยืนอยู่กระจายให้ทั่ว โดยให้ห่างกันประมาณห้าฉื่อ(1.25เมตร)"

เซียงฮวาจับมือเฮยหลงไว้และค่อยๆเขยิบไปทางด้านคู่ของเจี่ยนเฉิงกับฮั่วฮวา เมื่อทั้งคู่เห็นว่าเซียงฮวาเข้ามาอยู่ข้างๆคู่ของตน พวกเขาก็เลิกคิ้วขึ้นมาถามนางอย่างสงสัย

"ตรงนั้นหนาวนิดหน่อย อยู่ตรงนี้น่าจะอบอุ่นกว่าเนอะ" รอยยิ้มนึกสนุกของเซียงฮวาทำให้เจี่ยนเฉิงเบือนหน้าไปทางอื่น สหายของเขาผู้นี้ ทุกห้วงของลมหายใจนางคงมีแต่เรื่องสนุกทั้งนั้นเลยใช่หรือไม่นะ

"โถๆ เจี่ยนเฉิงทำเป็นเก่ง…ระวังไว้เถอะ หน้าอย่างเธอต้องเจอน้ำมันพราย" กล่าวจบนางก็ใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้ประกบกันแล้วดีดไปทางเขาทีทางเหมยฮวาที คล้ายกับในภาพยนต์ของโลกก่อนที่นางเคยดูในฉากตอนมีคนดีดน้ำมันพรายใส่กัน

"จากนั้นทุกคนหันหน้าเข้าหากัน"

เซียงฮวาหันหน้ามาทางเฮยหลงพร้อมเงยหน้าขึ้นมองเขานิดหน่อย "น้ำมันพรายคืออันใดหรือ" เฮยหลงหลุบดวงตาลงไปมองนางแล้วกล่าวถาม

"เอาไว้ใช้ทำให้คนรักคนหลง" เมื่อเขาได้รับคำตอบแล้วก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อยพร้อมกล่าว "เช่นนั้นเจ้าก็คงไม่ต้องเอามาใช้กับข้าแล้วแหละ" ตอบเองก็เขินเอง ใบหน้าของเขาแม้จะไม่ได้ขึ้นสีชาด แต่ใบหูของเขากลับแดงยิ่งกว่าเปื้อนชาดเสียอีก

"ฝั่งบุรุษยกมือข้างซ้ายให้ตั้งฉากขึ้น ส่วนฝั่งสตรียกมือข้างขวา"

ทั้งสองคนทำตามที่อาจารย์บอก ดวงตากลมโตของเซียงฮวากรอกไปมาแม้ว่ามุมปากจะมีรอยยิ้มประดับอยู่ก็ตาม "นี่อายุเพียงแค่12 นะ ไม่อยากจะคิดตอนอายุ 25 เลย"

"จากนั้นให้ทุกคนเอามือประกบกันไว้ แล้วให้ทั้งคู่หมุนเป็นวงกลมจนมาอยู่ที่เดิม นั้นแหละ" 

อาจารย์หลิวเดินมาหยุดอยู่ที่คู่ของเซียงฮวากับเฮยหลง จากนั้นก็จัดท่าของเซียงฮวาให้แอ่นอกแอ่นสะโพกขึ้นมาอีกหน่อย 

"ท่วงท่าของสตรีต้องดูอ่อนช้อยแต่ก็ไม่ดูอ่อนปวกเปียก ส่วนบุรษนั้นต้องอกผายไหล่ผึ่ง"

"เจี่ยนเฉิง อกผายไหล่ผึ่งแล้วอย่าลืมหน้าเชิดด้วยนะ" เมื่ออาจารย์เดินผ่านนางไปแล้ว เซียงฮวาก็หันไปกระซิบเสียงเบากับสหายของนาง เมื่อเขาทำตามที่นางบอก เซียงฮวายิ่งต้องกลั้นขำจนไหล่สั่น "หลีดพร้อมค่ะ ฮ่าๆ"

"จากนั้นเปลี่ยนมือข้างที่ประกบกันไว้เป็นอีกข้าง แล้วหมุนตัวเป็นวงกลมเช่นเดิม"

อาจารย์หลิวกล่าว สายตาของนางเลื่อนผ่านไปมองทั้งสิบคู่ถึงความลื่นไหลอย่างผ่านๆ เมื่อได้ตามมาตราฐานที่นางต้องการ รอยยิ้มงดงามของนางก็ปรากฏขึ้นแสดงออกถึงความพอใจ แต่มีอยู่คู่หนึ่งที่ฝั่งสตรีดูไหล่สั่นแบบแปลกๆ นางจึงได้เดินเข้าไปไกลๆ เพื่อจะมองให้ชัดว่านางเป็นอันใดไป

"เซียงฮวา อาจารย์หลิวมา" เฮยหลงกล่าวเตือนออกมาทำให้เซียงฮวาต้องหายใจเข้าลึกๆ แล้วทำหน้าให้เป็นปกติที่สุด นางกลบกลื่นด้วยอาการไอออกมาครั้งหนึ่ง แล้วถามอาจารย์หลิวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"พอจะใช้ได้หรือไม่เจ้าคะท่านอาจารย์"

อาจารย์หลิวสายตาวาววับ ท่าทางเจ้าระเบียบของนางทำให้คนที่อยู่ใกล้รู้สึกเกร็ง นางเดินวนรอบเซียงฮวาไปมาก่อนที่จะกล่าวถามชื่อ"เจ้าแซ่อันใด"

"แซ่ไช่ นามว่าเซียงฮวาเจ้าค่ะ" เมื่อลูกศิษย์ของนางตอบกลับมา นางก็ทำเพียงแค่ยิ้มมุมปากเท่านั้นแล้วเดินจากไปแบบไม่พูดอะไรอีก

"ยิ้มแบบนี้หมายความว่าอันใดกัน หรือว่าจะเป็นที่มาของรอยยิ้มปริศนา โมนาลิซ่าอันใดแบบนี้หรือไม่" เซียงฮวาเงยหน้ามองเฮยหลงแล้วก็หันกลับไปกล่าวกับเจี่ยนเฉิงด้วย ตัวเจี่ยนเฉิงผู้มีฉายาอันเลื่องลือในด้าน 'ทำอย่างไรให้คนอื่นไม่สบายใจ' ก็กล่าวเย้าเซียงฮวาด้วยสีหน้าทะเล้น

"หน้าอย่างเจ้ามันก็โดนหมายหัวแล้วอย่างไรเล่า ฮ่าๆ หัวเราะทีหลังดังกว่าแบบที่เจ้าเคยกล่าวเอาไว้มันเป็นอย่างนี้นี่เอง อะ โอ้ย ข้าเจ็บ"

ฮั่วฮวาเมื่อเห็นเจี่ยนเฉิงชั่งจะออกท่าทางจนเกินงามไปแล้ว จึงได้ใช้มือหยิกไปที่เอวเขาแรงๆ นางใช้สายตามองเขม้นไปที่เขาก่อนจะกล่าวเสียงรอดไรฟัน

"ต่อไปเจ้าเองก็จะโดนหมายหัวด้วยเช่นกัน รู้ตัวหรือไม่ว่ากำลังทำให้ข้าโดนหางเลขไปด้วย" 

เจี่ยนเฉิงกัดฟันตัวเองแน่น ก่อนที่จะเหลือบมองไปที่อาจารย์หลิว ซึ่งกำลังช่วยจัดท่าให้คู่อื่นอยู่ เขามองหน้านางอย่างไม่ใคร่ชอบใจก่อนที่จะสะบัดหน้าไปทางเซียงฮวา สตรีบ้านนี้เป็นอันให้เขาเกี่ยวข้องอยู่เรื่อยไปสินะ หนีจากคนน้องได้ช่วงเวลาหนึ่งแล้ว ยังมาเจอคนพี่ในห้องเรียนพลังธาตุสายฟ้าอีก 

 

หนึ่งชั่วยามต่อมา

"จังหวะเพลงในท่าเต้นนี้จะเป็นเพลงช้า จังหวะไม่หนักหน่วงอันใดมากนัก เนื้อร้องของเพลงนี้ไม่มี มีแต่เสียงกู่เจิงบรรเลงออกมาเท่านั้น เหลือเวลาไม่มากแล้ว ลองมาร่ายรำพร้อมกับเสียงดนตรีดู"

เมื่ออาจารย์หลิวได้สอนท่าในเพลงนี้จบแล้ว นางก็เปลี่ยนหน้าที่จากการเป็นอาจารย์สอนการร่ายรำ ไปนั่งประจำตำแหน่งคนดีดกู่เจิงแทน มือบางจรดปลายนิ้วเรียวไปยังสาย แล้วเริ่มต้นบทเพลงด้วยจังหวะรัวเร็วก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นจังหวะช้าๆ "เริ่มจังหวะนี้แหละ" เมื่อจรดปลายนิ้วลงบนสายเส้นสุดท้ายแล้ว นางก็เอ่ยให้สัญญาณทุกคนเริ่มได้

เซียงฮวายิ้มให้คู่ของนาง หากอาจารย์ไม่อยู่ นางคงย่อกายให้เขาแล้ว เสียงดนตรีมันสามารถช่วยให้อารมณ์ของคนเราเปลี่ยนไปจริงๆ ท่วงท่ายามที่ฝึกซ้อมกลับให้สัมผัสที่แตกต่างเมื่อมีเสียงพิณคลอมาด้วย 

หลังจากที่ทุกคนหมุนรอบแล้ว จึงเป็นฝั่งสตรีที่เป็นฝ่ายร่ายรำไปมารอบตัวของบุรุษ โดยที่บุรุษเองก็จะรำดาบประสานกับท่วงท่าร่ายรำนี้ด้วยเช่นกัน แต่เนื่องจากวันนี้อาจารย์หลิวให้เพียงท่ารำของสตรีเท่านั้น เฮยหลงจึงทำเพียงยืนกอดอกแล้วมองเซียงฮวาร่ายรำไปมารอบตนเอง โดยไม่แม้แต่จะชายตามองไปยังใครอีกคนที่อยากให้เขามองนางร่ายรำเป็นหนักหนา 

สีหน้าตั้งใจปราศจากรอยยิ้มขี้เล่นเหมือนในยามปกติของนางเรียกรอยยิ้มจากเฮยหลงได้ดีจริงๆ ดูท่ากำลังเกร็งอยู่เป็นแน่ ความจริงแล้วศาสตร์นี้ก็ไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่เขาคิดไว้เท่าไรนัก ในจังหวะที่เขาหมุนตัวเพื่อมองนางซึ่งได้ร่ายรำอยู่อีกด้านหนึ่งแล้ว สายตาเขาก็เหลือบไปเห็นว่าหลี่จิ้งกำลังมองมาทางเซียงฮวาอย่างไม่ปิดบังเลยสักนิด

ส่วนคนที่โดนจับจ้องก็รู้สึกตัวด้วยเช่นกัน จึงได้ตวัดสายตากลับไปมองตอบ เมื่อเห็นว่าเป็นเฮยหลงที่กำลังจ้องเขาเขม็ง รอยยิ้มมุมปากจึงผุดขึ้นมาก่อนที่จะทำท่าฟาดฟันดาบไปมากลางอากาศ 

ท่าทาง รอยยิ้ม และสีหน้าของเขาแปลได้ทางเดียวกันว่านี่คือสัญญาณการท้ารบจากฝ่ายตรงข้าม เฮยหลงที่ร่างกายล้วนเต็มไปด้วยเลือดของนักสู้หรือจะปฏิเสธ เขาเชิดหน้าขึ้นแล้วยิ้มที่มุมปากออกมาเช่นกัน

แล้วเขาจะแสดงให้ดูว่าการอยากตีสนิทกับคนที่เขาสนิทใจด้วย มันจะต้องเจอกับอะไรบ้าง!

 

.

.

.

 

อาจารย์หลิวในความคิดของไรท์คือเชฟป้อมอะ ฮ่าๆ

เด็กพวกนี้ไม่มีใครเบาจนต้อง 'พักก่อน' หรอกค่ะทุกคน

นึกถึงตัวเองตอนอายุ 12 ก็เอ้อ…ฉันก็ไม่เบาเด้อ 55

 

ส่วนเนื้อเรื่องในแต่ละวันของตัวละครในสำนักศึกษา ไรท์ไม่อยากลงรายอะเอียดมากนักเพราะว่าอยากแค่ปูเรื่องให้เขามีความสัมพันธ์แนบชิดกันเฉยๆค่ะ ไม่แน่ใจว่าจะจบในวัยเด็กในตอนที่เท่าไร เพราะเอาตามจริงก็อยากเขียนตอนที่พวกเขาโตกันแล้ว เนื้อเรื่องมันวิ่งอยู่ในหัวเต็มไปหมดเลย//ฮ่า

2020.08.25

Pandanus23233

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 133 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

366 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #330 ChaDaSay (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 17:09
    ชอบชายรองเวลาแสดงออกว่าตนหมายปองเซียงฮวาน้อยอ่ะ มันน่ารักนะ ค่อยๆเติบโตไปด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆเนอะ
    #330
    0
  2. #214 metung18 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 13:38
    เด็กๆน่ารักค่ะ แต่ขอช่วงตอนโตเลยได้ไหมจะได้จิ้นถูก อิอิ
    #214
    1
    • #214-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 45)
      26 สิงหาคม 2563 / 13:59
      เราสัญญาว่าน้องจะโตขึ้นอีกนิดหนึ่งแล้ว รอก่อนน้าา
      #214-1
  3. #213 Phen Laphaslada (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 20:47
    สนับสนุนให้ไบรท์ วาร์ปเลยก็ได้ค่ะ แฮะ แฮะ
    #213
    1
    • #213-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 45)
      25 สิงหาคม 2563 / 20:54
      555555555
      #213-1
  4. #212 noisasi (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 18:04

    ตอนนี้มีทั้งวรรณคดีศาสตร์ และไสยศาตร์ น่ารักดีค่ะ


    #212
    1
    • #212-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 45)
      25 สิงหาคม 2563 / 18:16
      555ขอบคุณค่ะ
      #212-1
  5. #211 TuntitaJ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 18:01
    อยากให้โตแล้วจังเลยค่ะ
    #211
    1
    • #211-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 45)
      25 สิงหาคม 2563 / 18:03
      ฮึบ เขาจะขยันๆน้าา
      #211-1
  6. #209 Jariyaboontor (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 16:56
    พี่หลงจะฟาดหนักรึเบาอะไรท์
    #209
    1
    • #209-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 45)
      25 สิงหาคม 2563 / 17:08
      สปอยว่าจะเป็นไม้เบื่อไม่เมากันตลอดไป555
      #209-1
  7. #208 Darkened Heart (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 15:47
    พี่หลงจัดไปชุดใหญ่ไฟกระพริบ
    #208
    1
    • #208-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 45)
      25 สิงหาคม 2563 / 15:58
      ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
      #208-1