บุบผาเยียวยาใจ

ตอนที่ 3 : ตำราสวรรค์หมื่นบุบผา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 807 ครั้ง
    24 ก.ค. 63

หนึ่งชั่วยามต่อมา ยามอู่(11.00-12.59)

หลังจากที่ฝูหวงตี้ เสด็จกลับแล้ว สามเด็กหญิงสกุลไช่ก็ไม่รู้จะอยู่ต่อเพื่ออันใด จึงได้พากันเดินออกจากลานพิธีทันที

"เซียงฮวา"

เสียงเรียกชื่อทำให้เซียงฮวาและอีกสองเด็กหญิงแม้ว่าจะไม่ได้เป็นเจ้าของชื่อแต่ก็หันไปหาที่มาของต้นเสียงเช่นกัน

"ถวายพระพรองค์ชายรองเพคะ" เสียงกล่าวถวายพระพรดังขึ้นมาทั้งสามเสียง องค์ชายรองคนหน้านิ่งจึงพยักหน้าเบาๆเป็นเชิงให้ตามสบาย

"คุณหนูทั้งสอง เราขอเวลาเซียงฮวาสักครู่"

"เพคะ/เพคะ"ฮั่วฮวาที่ไม่คิดอะไรก็เดินออกไปทันที ผิดกลับปิงฮวาที่ก่อนจะจากไปทำสีหน้าตัดพ้อใส่ราวกับว่าฝูเฮยหลงทำผิดต่อนางหนักหนา เรียกร้อยยิ้มขำขันจากเซียงฮวาได้เป็นอย่างดี

"มีอันใดน่าขันกัน ข้ามีเวลาไม่มาก ถามเจ้าเลยแล้วกันว่าพรุ่งนี้ยามซื่อ(09.00-10.59)จะไปหาท่านอาจารย์พร้อมกับข้าหรือไม่"

"หากฮูหยินใหญ่ไม่อนุญาต ข้าก็ไปไม่ได้หรอก ซึ่งเต็มสิบส่วนแล้วมีเพียงหนึ่งส่วนเท่านั้นที่นางจะยอม แล้วถ้าหากนางรู้ว่าข้าจะไปกับเจ้า อย่าได้หวังเลย"

"เช่นนั้นข้าให้เสด็จแม่ออกหน้าให้ดีหรือไม่?"

"จะได้อย่างไรกัน ข้าจะบังอาจรบกวนกุ้ยเฟยได้ถึงเพียงนั้น!!!"

ฝูเฮยหลงที่นานๆทีจะได้คุยกับเซียงฮวา เนื่องจากพรรคหยิ๋นมี่(隐秘)ที่ตนพำนักศึกษาวิชายุทธ์อยู่นั้น อยู่ในแคว้นเหลียง(良) เมื่อครั้งนี้มีโอกาสได้กลับมายังแคว้นตนเพื่อทดสอบพลังธาตุ ก็ตั้งใจตั้งแต่แรกแล้วว่าจะชวนเซียงฮวาไปด้วยกันให้ได้ เมื่อเจออย่างนั้นก็ไม่ได้ อย่างนี้ก็ไม่ดีก็ให้รู้สึกหงุดหงิดในใจ

"งั้นเอาเยี่ยงนี้ ครั้งนี้ข้าจะขอยกธงขาวไปก่อน กลับไปคราวนี้ ข้าจะโน้มน้าวท่านอาจารย์ให้พาเจ้ามาเป็นศิษย์ในพรรคหยิ๋นมี่ดีหรือไม่"

"เหตุใดเจ้าจึงมุ่งมั่นถึงเพียงนี้ มิใช่ว่าท่านอามักจะมารับข้าไปเล่นที่นั่นทุกสามเดือนหรอกหรือ"

"สามเดือนครั้งมันจะไปพออันใดกันเล่า ก็ข้าอยากเห็นหน้าเจ้าทุกวันนี่!!"

เสียงกระซิบประโยคนี้ไม่รู้ตั้งใจให้เด็กหญิงตรงหน้าได้ยินหรือไม่ อย่างไร เพราะทุกคำมันเข้ามาในหูนางจนอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมากับการกระทำและคำพูดของเด็กชายตัวโตข้างหน้า

"หึๆๆ หูแดงหมดแล้ว ข้าต้องไปแล้ว เอาไว้เจอกัน"

"งั้นข้าจะเดินไปส่งที่รถม้า"

"อืม"

 

 

ณ จวนเสนาบดีกรมพิธีการ

ยามซวี(19.00-20.59)

"คุณหนูใหญ่ที่ปกติก็ไม่เห็นหัวคุณหนูเล็กอยู่แล้ว ยามนี้ไม่ยิ่งจะกดนางให้ต่ำไปกว่าเดิมหรอกหรือเจ้าคะคุณหนู"

ซูเมี่ยว(苏妙)สาวใช้วัย 15 ปี กล่าวขึ้นมาท่ามกลางความเงียบระหว่างที่กำลังหวีผมให้คุณหนูตัวน้อยของนางอยู่

"คงไม่เล่นกันให้ถึงตายกระมัง" เซียงฮวากล่าวออกมาเบาๆ ดวงตาแทบจะกะพริบไม่ขึ้นอยู่รอมร่อ

สาวใช้ได้ฟังอย่างนั้น ยังไม่ทันได้พยักหน้าแสดงความเข้าใจ เสียงของเจ้านายตัวน้อยก็พูดขึ้นมาอีกรอบ

"แต่ก็ไม่แน่หรอกนะ สตรีจวนนี้แต่ละนาง ธรรมดาเสียที่ไหน"

"ท่านเสนาบดีจากที่โปรดปรานคุณหนูใหญ่ที่สุดอยู่แล้ว ยิ่งพอตอนนี้นางมีพลังธาตุพิเศษ คงมิยิ่งถือหางนางไปกันใหญ่เลยหรือเจ้าคะ"

ประโยคนี้ของซูเมี่ยวกล่าวเสียงเบาจนแทบจะเป็นเสียงกระซิบ

"พี่ใหญ่กับแม่ของนางมีข้อเสียเหมือนกันตรงที่ใจร้อน แต่ความใจเย็นดันเป็นข้อดีของฮูหยินสาม...หลานรักของปู่กับลูกรักของพ่อ กินกันไม่ลงเลยทีเดียว"

กล่าวจบก็หยิบของปลอบใจจากท่านอาที่ฝากผ่านองค์ชายรองมาให้ตนขึ้นมาดู ซูเมี่ยวที่เห็นว่าคุณหนูของตนหยิบหยกสีนิลขึ้นมาก็เอ่ยถามด้วยความอยากรู้

"หยกนี้คืออันใดเจ้าคะคุณหนู บ่าวไม่เคยเห็นมาก่อนเลยเจ้าค่ะ ว่าคุณหนูมีสิ่งนี้ด้วย"

"ท่านอาฝากองค์ชายรองมาให้เป็นของปลอบใจข้านะ"

ปากเอ่ยตอบสาวใช้ แต่สายตาและนิ้วเล็กกลับลูบไล้หยกเนื้อเย็นนี้อยู่ไม่ไปไหน

"ท่านอาอ่านได้ขาดจริงๆ" นึกไปถึงเหตุการณ์ช่วงกลางวันในระหว่างทางที่เฮยหลงเดินไปส่งตนที่รถม้า

"นี้คือสิ่งใดหรือ?"

"ท่านอาจารย์ฝากมาให้เจ้า"

"ของรางวัลปลอบใจข้าหรืออย่างไรกัน อย่างไรก็ยินดีกับเจ้าด้วยนะ แล้วเจ้าเล่าไม่มีของปลอบใจข้าหรืออย่างไร"

"เหตุใดข้าหาร่องรอยเสียใจบนใบหน้าเจ้าไม่พบ"

"เอ่อ...แล้วคุณหนูของบ่าวเสียใจหรือเปล่าเจ้าคะ?"

เมื่อได้ยินเสียงถามอย่างกล้าๆกลัวๆของสาวใช้รุ่นพี่ เซียงฮวาจึงหลุดออกมาจากความทรงจำเมื่อตอนกลางวันนี้

"ถามเหมือนท่านแม่ข้าเลย ข้าไม่เสียใจหรอก ไม่ต้องกังวลใจไป"

ตอบออกไปก็เก็บหยกใส่ไว้ในกล่องไว้ดังเดิม เมื่อสาวใช้หวีผมให้ตนเสร็จพอดี จึงได้ย้ายตัวจากโต๊ะหน้าคันฉ่อง มายังเตียงนอน

สาวใช้ก็รู้หน้าที่ เดินเข้ามาหยิบผ้าห่ม ห่มให้คุณหนูของตน ปากก็กล่าววาจาไปด้วย

"ย่อมเป็นเพราะนายหญิงรักคุณหนูมากจึงกลัวว่าคุณหนูจะเสียใจ เช่นเดียวกับนายท่านสามที่ดีกับคุณหนูของบ่าวที่สุดเจ้าค่ะ"

"ฮ่าๆๆ นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว เพราะข้ามันหลานรักของท่านอา ฝันดีนะอาเมี่ยว"กล่าวจบก็หลับตาไปพร้อมรอยยิ้ม

"ฝันดีเช่นกันเจ้าค่ะ คุณหนู" เมื่อตรวจความเรียบร้อยภายในห้องหมดแล้ว นางก็ดับไฟแล้วเดินออกจากห้องพร้อมปิดประตูอย่างแผ่วเบา

.

.

คนที่นอนหลับไปก่อนหน้านี้ลืมตาขึ้นมา ไม่มีเค้าของความง่วงนอนให้เห็นก่อนหน้านี้เลยแม้แต่เพียงเล็กน้อย

เมื่อแน่ใจแล้วว่ายามนี้สาวใช้ของตนคงดับไฟเข้านอนแล้ว จึงได้จุดตะเกียงภายในห้องของตนขึ้นมาใหม่

มือเล็กเลิกแขนเสื้อนอนตัวยาวของตนขึ้นมา ปานรูปดอกไม้สีฟ้าที่ชัดขึ้นกว่าตอนเมื่อกลางวันนี้ ยิ่งทำให้เซียงฮวารู้สึกแปลกใจยิ่งกว่าเดิม

เรื่องนี้เซียงฮวาไม่ได้บอกใครแม้แต่มารดาของตนเอง

คราแรกคิดว่าพี่ใหญ่อาจจะไม่ได้สังเกตว่าตนมีปานดอกไม้อยู่ตำแหน่งเดียวกับปานสีน้ำตาลไหม้ของพลังธาตุดิน

พอยามกลับมาที่จวน มารดาขอดูข้อมือของตนเอง นางก็ไม่ได้ทักเรื่องปานดอกไม้สีฟ้านี้ รวมถึงอาเมี่ยวสาวใช้ของตนด้วย ตนจึงแน่ใจแล้วว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ตนเห็นเพียงแค่คนเดียว จึงตัดสินใจว่าจะเก็บเรื่องนี้ไว้ ไม่บอกกล่าวให้ผู้ใดได้รับรู้

"จิตใจกำลังว้าวุ่น สงสัยใคร่รู้อยู่ใช่หรือไม่"

เสียงของชายวัยกลางคนดังก้องอยู่ในหัวของเซียงฮวา จนนางผวามองซ้ายมองขวาไปทั่วว่าเป็นเสียงของผู้ใด

"มิต้องกลัวไปหรอกเด็กน้อย ตัวข้ามิใช่ภูติผีแต่อย่างใด"

สิ้นเสียงประโยคนี้ ก็ปรากฎชายร่างสูงที่วัยเหมาะสมกับน้ำเสียงขึ้นที่ตรงหน้าเซียงฮวาเพียงไม่กี่ก้าว

เฮือก!!!!

~เธอคือผู้ใด~

ใบหน้าที่ตื่นตระหนกของเซียงฮวาชั่งขัดกับประโยคก่อนหน้านี้ที่ร้องถามออกมาเป็นเพลงของในภพก่อน

"อะ อะแห่ม...ข้าก็คือเทพแห่งดวงชะตา" เทพวัยกลางคนกล่าวขึ้นมาเมื่อเรียกสติของตัวเองกลับมาได้แล้ว

นางร้องเพลงอันใดกัน กลับขึ้นสวรรค์ไป ข้าคงต้องไปถามเทพผู้คุมมิติเสียหน่อยแล้ว

เซียงฮวาที่ได้ยินบุคคลตรงหน้าประกาศฐานะของตนเอง จากความตื่นตระหนกที่สูงเฉียดหลังคา ตอนนี้ลดลงมาเหลือเพียงขื่อเพดาน

"เทพแห่งดวงชะตะ ซะ ซือมิ่งหรือเจ้าคะ" เซียงฮวากล่าวถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

"รอบรู้ไม่เบา"

"จะไม่รู้ได้อย่างไรกันเจ้าคะ คนสนิทของมหาเทพตงหัวทั้งคน"

"หืม เจ้ารู้ ระ หรือว่าเจ้า"

เทพแห่งดวงชะตามีสีหน้าตื่นตะลึงพร้อมกับยกนิ้วชี้หน้าเซียงฮวา 

หรือว่านางจะจำความได้แล้ว เป็นไปได้หรือ?

แต่พอคิดอีกที

ตงหัวนี่ใครกัน??

"ฮึ่ม!!! ข้ามีเวลาไม่มากนัก ธุระของข้าในวันนี้ก็คือตอบข้อสงสัยของเจ้า แล้วมอบหน้าที่ให้เจ้าเท่านั้น"

"หน้าที่อันใดเจ้าคะ?"

เซียงฮวาถามด้วยความสงสัย ความกลัวก่อนหน้านี้หายไปอย่างสิ้นเชิง

เทพดวงชะตาที่ได้ยินดังนั้นจึงวาดมือไปกับอากาศ ก็ปรากฎหนังสือที่ภายนอกดูธรรมดาเล่มหนึ่งขึ้นมาแล้วยื่นให้กับเซียงฮวา

เซียงฮวาที่ถือคติผู้ใหญ่ให้สิ่งใดก็ต้องรับมาไว้ก่อนจึงยื่นมือไปรับในทันที

"ตำราลับอันใดหรือเปล่าเจ้าคะ เหตุใดจึงไม่มีหน้าปก"

เมื่อรับมาแล้วก็พลิกซ้าย พลิกขวาไปมา "เปิดไม่ออกอีกต่างหาก"

กล่าวจบก็เงยหน้ามองคนให้เป็นเชิงถาม

"เห็นทีรึวันนี้ เจ้าคงต้องเจ็บตัวอีกรอบหนึ่งแล้ว กรีดเลือดไปที่ตำแหน่งเดิมแล้วแนบกับตำราสิ"

พอได้ยินว่าต้องเสียเลือดอีก เซียงฮวาก็รู้สึกสยองพองขนอีกครั้ง นึกไปถึงความเจ็บจี๊ดเมื่อช่วงเช้า...

"ซี๊ดด ไอหยา กรีดก็กรีดเจ้าค่ะ มีโมเม้นท์นี้กับเขาเสียที หลังจากที่รอมา8ปี"

กล่าวจบก็ลุกขึ้นไปหยิบกริชของตนเองที่อยู่ตรงโต๊ะหน้าคันฉ่อง เทพแห่งดวงชะตาก็เดินตามนางมาด้วย

เมื่อเซียงฮวากรีดเลือดตรงตำแหน่งเดิมกับเมื่อเช้านี้ก็แนบลงไปบนหนังสือตามที่ท่านเทพตรงหน้าบอก

เวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจเข้าออก ก็เกิดแสงเรืองรองขึ้นจากหนังสือ จนคนที่ถือมันอยู่ต้องหลับตาปี๋เพราะดวงตายังปรับให้เข้ากับแสงที่มากเกินไปตรงหน้าไม่ได้

เมื่อแสงดับลง เซียงฮวาก็ลองเปิดหนังสือดู "อ่ะ เปิดได้แล้วเจ้าค่ะ"

"เพราะจ้า! เป็นเจ้าของสิ่งนี้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว เห็นความเปลี่ยนแปลงตรงข้อมือเจ้าหรือไม่"

กล่าวจบก็เอามือไพล่หลัง เดินไปที่หน้าต่างของห้อง แล้วเงยหน้าชมจันทร์

"หื้มมม ข้ารู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างเช่นเดียวกับตอนเมื่อเช้าที่ปลุกพลังธาตุเลยเจ้าค่ะ"

"ต่อไปนี้พลังนี้จะเป็นของเจ้า"

"ว้าวเลยเจ้าค่ะ พลังบุบผาหรือเจ้าคะ ข้าถึงได้มีปรานรูปนี้ขึ้นมาได้"

เทพดวงชะตาที่ได้ยินเช่นนั้นก็ชะงัก รู้สึกถึงขอบตาที่ร้อนผ่าวขึ้นมา ประหนึ่งเห็นลูกหลานประสบความสำเร็จในชีวิต แล้วหันมากล่าวกับเซียงฮวา

"ปรื้มปริ่มยิ่งนัก!! ใช่แล้ว!ตำรานี้ให้เจ้าได้เอาไว้ศึกษา แล้วมันจะบอกทุกอย่างแก่เจ้าเองโดยที่เจ้าไม่ต้องร้องถามสิ่งใดจากข้า"

"เจ้าค่ะ แล้วอย่างไรต่อเจ้าคะ มีด้วยหรือสิ่งใดที่ได้มาโดยไม่ต้องจ่าย"

"หึๆๆๆๆ เด็กน้อย ใช่แล้ว ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย"

กล่าวจบก็วาดฝ่ามือไปที่อากาศอีกครั้งหนึ่ง ก็ปรากฎเป็นหนังสือสีดำสนิทขึ้นมาบนฝ่ามือ

"สิ่งนี้ให้เจ้าไว้ทำความคุ้นเคย และดูดซับกลิ่นอายจากมัน"

มือหนายื่นตำราให้เซียงฮวาที่รับมาด้วยความงงงวย

"ตำราลับอีกเล่มหรือเจ้าคะ ข้าต้องกรีดเลือดอีกเป็นครั้งที่สามของวันหรือไม่"

"ไม่ต้องหรอก เก็บเลือดของเจ้าเอาไปอีกสองปีข้างหน้าเถิด เมื่อเจ้าสิบขวบแล้วข้าจะกลับมาหาเจ้าใหม่ พร้อมทั้งแนะนำวิธีการใช้"

"เจ้าค่ะ" เซียงฮวาพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน

"เอาล่ะ เวลาไม่เช้าแล้ว ข้าคงต้องขอตัวลาก่อน ขอย้ำว่าอย่าเพิ่งทำสัญญาเลือดก่อนถึงเวลาอันควรโดยเด็ดขาด"

"ท่านเทพหายห่วงได้เลยเจ้าค่ะ หากท่านเทพบอกว่าห้ามเปิดผอบ(ผะ-อบ) ผอบก็ไม่มีทางที่จะถูกเปิดออกแน่นอนเจ้าค่ะ"

เธอคือผู้ใด ตงหัว ผอบ อื้ม!!!เห็นทีต้องไปเยือนตำหนักเทพผู้คุมมิติภายในสองวันนี้เสียแล้ว มิงั้นเราคงคุยกับนางหนูนี้ไม่รู้เรื่อง

*(1วัน สวรรค์ เท่ากับ 1ปี มนุษย์)

"ดียิ่ง ถึงเวลาอันควรที่ต้องไปแล้วจริงๆ แล้วก็ 'ตัวเราเองคือผู้ที่รักษาความลับให้เป็นความลับได้ดีที่สุด หากตัวเองยังทำไม่ได้ ก็อย่าหวังว่าคนอื่นจะทำได้' ขอลา"

เซียงฮวาย่อตัวลงทำความเคารพ เมื่อแสงจากตัวท่านเทพผู้นั้นได้หายไปแล้ว ก็หยิบตำราทั้งสองเล่มนี้ขึ้นมาดูพร้อมกับเดินไปที่เตียง มือเล็กเปิดช่องลับใต้เตียงออกมา แล้วยัดตำราที่ยังไม่อนุญาตให้เปิดไว้ที่ในช่อง แล้วปิดช่องลับเอาไว้ดังเดิม

"ไม่ใช่จันทโครพ ไม่เปิดผอบหรอกเจ้าค่ะ ใครจะอยากเห็นนางโมรากัน"

กล่าวจบก็นั่งลงบนเตียง ลูปไล้ตำราที่ตนเพิ่งเสียเลือดไปเพราะมันอย่างแผ่วเบา 

แล้วราวกับของสิ่งนี้มีชีวิตและจิตใจ เพราะเพียงแค่นายของมันลูบไล้...

"โอ๊ะโอ มีความเรืองแสงด้วยโว้ย จะชอบก็ตรงที่ไม่ได้เป็นตำราไม้ไผ่นี่แหละ" กล่าวกับตัวเองอย่างขำขัน จากนั้นก็ต้องตกใจกับชื่อที่ปรากฎอยู่บนหน้าตำรา

"ตำราสวรรค์หมื่นบุบผางั้นเหรอ?"

"เป็นหมื่นแบบนี้ สองปีจะอ่านจบไหมเนี่ย!!!!"

.

.

.

 

Padanus23233

2020年5月13日

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 807 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

361 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #322 4458656 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 19:52
    น้องเป็นตลก555
    #322
    1
    • #322-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      10 ธันวาคม 2563 / 19:54
      555555
      #322-1
  2. #250 Rutti003 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 09:47
    งงๆกับสำนวนที่ชวนฮาของไรท์
    #250
    1
    • #250-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      10 ธันวาคม 2563 / 19:54
      5555555
      #250-1
  3. #233 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 01:09

    มีความตึ่งโป๊ะมากท่านเทพ 55

    #233
    1
    • #233-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      10 ธันวาคม 2563 / 19:54
      5555555
      #233-1
  4. #221 Tsuna_10 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 05:53
    น้องคิดว่าตัวเองเป็นเฟิ่งจิ๋วไปแล้วใช่หรือไม่555

    ทำเอาท่านเทพถึงกับงง ตงหัวคือใคร เล่นผสมผสานสามเรื่องในหนึ่งเดียวจริง ๆ
    #221
    1
    • #221-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      28 สิงหาคม 2563 / 08:51
      555555555
      #221-1
  5. #202 Aeylee18 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 21:58
    ชอบๆนางเอกสายฮา
    #202
    1
    • #202-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      23 สิงหาคม 2563 / 22:16
      5555555
      #202-1
  6. #196 Mayuree12345678 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 19:27
    โอ๊ย...ขายขำหรือคะ5555
    #196
    2
    • #196-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      22 สิงหาคม 2563 / 19:40
      5555555
      #196-1
    • #196-2 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      22 สิงหาคม 2563 / 19:40
      5555555555
      #196-2
  7. #166 noklekxwry7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 21:00
    คือชั้นขำไม่ไหว เหมือนเห็นตัวเอง ตบมุขกับทุกสิ่ง เล่นคนเดียว เล่นเอง ขำเอง
    #166
    2
    • #166-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      12 สิงหาคม 2563 / 21:11
      ฮ่าาๆๆ ขอบคุณค่า
      #166-1
    • #166-2 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      12 สิงหาคม 2563 / 21:11
      ฮ่าาๆๆ ขอบคุณค่า
      #166-2
  8. #162 perw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 10:03
    ทำมัยน้องตลก555หมื่นบุบผา 2 ปีจะอ่านจบมั้ยนี่
    #162
    1
    • #162-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      7 สิงหาคม 2563 / 11:56
      นั่นสิ555555
      #162-1
  9. #142 miyumiyu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 17:13
    สยองพองขน ไม่ใช่ ผยองผองขน นะคะไรท์
    #142
    1
    • #142-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      24 กรกฎาคม 2563 / 17:14
      ของคุณค่าาาาาา
      #142-1
  10. #114 bsss27 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 13:33
    ผอบตืออีนใดเจ้าช้วยบอกข้าด้วย
    #114
    0
  11. #99 Saht (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 22:54
    น้อนเหมือนจะมีสติดีในขณะที่พี่สาวน้องสาวก่อหวอด แต่พอดูดีๆคือรั่วขั้นสุดมีการยักคิ้วให้องค์ชาย นางโมรา จันทโครพ ผอบก็มา น้อนนนน 55555
    #99
    1
    • #99-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      24 มิถุนายน 2563 / 23:07
      เหมือนคนแต่ง5555
      #99-1
  12. #97 Mameaw555 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 21:31
    อ่านไปซู๊ดกาวไปเพลินน
    #97
    1
    • #97-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      24 มิถุนายน 2563 / 21:31
      55555555
      #97-1
  13. #55 Duan_1211 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 00:59
    ฉันชอบความน่ารักของน้อง5555
    #55
    0
  14. #47 Aew_ann (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 20:50
    อ้าววววว ไม่มีมิติให้หรือ อดเลย
    #47
    0
  15. #31 bppokky (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 22:29

    จันทโครพก็มา 5555 ชอบน้องอ่ะ
    #31
    1
    • #31-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 3)
      23 พฤษภาคม 2563 / 22:30
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ
      #31-1
  16. #18 _victory_88 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 20:51
    บ่นแป๊บบบบ. ไม่ว่า ‘ผอบ’ คำนี้จะมายังไงก้ออ่านเป้น ‘ผอบ’ ยุดี. ไม่สามารถอ่านเป้น ‘ผะ-อบ’ ได้แต่อย่างใด555. เซงงงงงงง
    #18
    0
  17. #16 manwika15844 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 13:49
    ชอบนางงง
    #16
    0