บุบผาเยียวยาใจ

ตอนที่ 25 : เจ้าใจเต้นแรงให้กับสิ่งใด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 406 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63

ชีวิตของคนเรามักจะไขว่คว้าและโหยหาในสิ่งที่ขาด ไม่ว่าจะชนชั้นวรรณะใด ย่อมมีเรื่องให้มีความไม่สบายใจเป็นของตัวเอง

'ความต่ำต้อย' หากไม่ผลักดันให้คนเรามีจิตใจที่ทะเยอทะยาน เพื่อปีนป่ายให้ตัวเองหลุดพ้นจากโคลนตมแล้วโผลหน้าขึ้นสู่อากาศให้ลืมตาอ้าปากได้

ก็สามารถเปลี่ยนให้คนคนหนึ่งกลายเป็นคนที่ทำสิ่งใดย่ำอยู่กับที่ ไม่สามารถกระเทาะตัวเองออกมาจากความเหนียวหนืดนี้ได้เสียที

แต่ฉันใดก็ฉันนั้น หากให้เอาดอกบัวมาเปรียบเทียบกับ 'ความสูงศักดิ์' ก็ไม่ใช่ว่าดอกบัวแต่ละช่วงวัยอย่างบัวตูมจะตั้งตรงตระหง่านเหนือน้ำตลอดเวลาเสมอไปใช่หรือไม่ มันต้องหนักไปที่ข้างใดข้างหนึ่งดั่งความต้องการของคนเราบ้างล่ะ

เงินทอง อำนาจ ความรัก

หากไม่พ่ายแพ้ให้กับสิ่งใดมากจนเกินคำว่าพอดี ชีวิตก็เปรียบดั่งเป็นคนบุญหล่นทับแล้ว

คิดย้อนกลับไป ก็ไม่ใช่ว่าตนจะไร้กิเลสจนขาดความทะเยอทะยาน หรือจิตใจห่อเหี่ยวจนต้องปลดปลงในเรื่องของเงินทองและความรัก

แต่ก็ไม่ได้ใจเต้นแรงถึงขนาดที่ว่าต้องสั่นสู้ให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตนขาดและทำลายสิ่งที่พรั่งพร้อมมาแต่กำเนิดให้ต้องโน้มต่ำลงไปอย่างเช่นดอกบัวที่รวยร้นด้วยกลีบที่ยังไม่ผลิบาน

ถอดคำจากในหลายๆวรรคนี้เพราะแค่เพียงอยากจะสื่อว่า นางมีความปรารถนาในเรื่องของความรัก อำนาจ และเงินทองนะ แต่ไม่ได้รุนแรงถึงเพียงนั้น

ดังนั้นแล้วแม้จะรู้เรื่องชาติกำเนิดของตนเองมาโดยตลอด นางจึงไม่ได้คาดคั้นท่านอาที่ตอนนี้ตนเองเรียกว่าท่านพ่อแล้ว และก็ไม่ได้โกรธที่เขาปิดบังนางด้วย นั่นก็เพราะว่านางไม่ได้มีความปรารถนาอย่างแรงกล้านั่นอย่างไรเล่า

เมื่อคืนหลังจากที่ปรับอารมณ์ และตกลงอะไรกันเสร็จสรรพก็ปาไปค่อนเช้าแล้ว ตื่นมาอีกที ใต้ตานางจึงไม่ต่างจากหมีแพนด้า

เป็นผลให้เวลานี้จึงได้นอนกระดิกเท้าอยู่บนเตียง บนใบหน้ามีทั้งแตงกวาและมะเขือเทศแปะไว้บำรุงผิวหน้าอยู่

ความจริงแล้วนางก็ประคบมันด้วยบุบผาสวรรค์ไปแล้ว เพียงแต่ว่าก็ยังอยากจะใช้วิธีที่ปุถุชนทั่วไปเขาใช้กันบ้างเท่านั้น

ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำเท้าที่กำลังกระดิกไปมาของนางชงัก จากนั้นจึงตะโกนถามออกไปว่าเป็นผู้ใด

"ข้าเอง"

เสียงที่ตอบกลับมาอันคุ้นเคย ทำให้นางเอ่ยตะโกนออกไปอีกรอบว่าให้เข้ามาได้เลย

เฮยหลงแม้ว่าจะเก้อกระดากเล็กน้อยที่ต้องเข้ามาในห้องนาง แต่ก็ต้องข่มใจไว้เพราะเขามีเรื่องที่ต้องคุยกับนางอยู่หลายเรื่อง

เมื่อร่างที่โตกว่าเด็กทั่วไปเดินเข้ามา ก็มองหาร่างเล็กของเจ้าของห้องว่าตอนนี้อยู่แห่งหนละมุมใด เมื่อสายตาสบเข้ากับเจ้าตัวที่นอนอยู่บนเตียง ขาสองข้างก็ชะงักเล็กน้อย

"ยักแย้ยักยันอยู่นั้นแหละพ่อหนุ่มน้อย จะเข้ามาก็เข้ามาเถิด"

เฮยหลงถอนหายใจอย่างปลดปลง ได้แต่หวังว่าเมื่อนางปักปิ่นไปแล้ว ความเป็นดรุณีวัยแรกแย้มจะทำให้สิ่งใดในตัวนางเปลี่ยนแปลงไปบ้าง

เช่นกิริยาท่าทางที่ขาข้างหนึ่งชันเข่าไว้ และอีกข้างเอามาพาดพร้อมกระดิกไปมาไม่หยุดเช่นนี้

พลันสายตาเลื่อนขึ้นไปมองบนใบหน้าที่มีทั้งแตงกวาที่ติดอยู่บนดวงตา และมะเขือเทศที่วางกระจายอยู่ไปทั่วทั้งใบหน้าเล็ก

"ทำสิ่งใดอยู่หรือ?"

"สร้างความชุ่มชื้นให้กับใบหน้า เมื่อคืนดึกไปหน่อย"

เมื่อคิดว่าสิ่งใดที่ทำให้นางต้องพูดว่าดึกไปหน่อย เขาก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ ดวงตาเสมองไปที่เก้าอี้ของโต๊ะจิบชา แล้วลากมันมาวางไว้ข้างเตียงที่เซียงฮวากำลังนอนอยู่อย่างไม่ใกล้ไม่ไกล

เมื่อความเคลื่อนไหวของแขกผู้มาเยือนเงียบไป นางก็หยิบแตงชิ้นบางที่ปิดบังการมองเห็น รวมถึงมะเขือเทศทุกชิ้นบนใบหน้าออก ร่างเล็กลุกขึ้นมานั่งประจันหน้ากับพ่อหนุ่มน้อยของนาง

"ไม่ฝึกวิชาหรือวันนี้"

เฮยหลงส่ายหน้า ตั้งใจไว้แล้วว่าวันสุดท้ายที่นางจะอยู่ที่นี่ จะใช้เวลาที่เหลือนี้กับนางให้สมกับการที่นานๆเจอกันทีให้คุ้มค่าที่สุด

ความผูกพันธ์นี้ชั่งน่ากลัว นับวันใจเขายิ่งผูกติดกับนางมากขึ้นเรื่อยๆ

"ข้าทำให้เด็กขยันเช่นเจ้าเสียคนแล้วหรือนี้ หวังไว้ในใจว่าในอนาคตตัวเองจะไม่เป็นหญิงงามเมืองที่ทำให้องค์ชายรองของแคว้นลุ่มหลงหรอกนะ"

แม้คำพูดจะฟังดูติเตียนตนเองกลายๆ แต่สีหน้าภาคภูมิใจของนางนั้นคืออันใดกัน

"ถึงข้าจะคิดว่าในอนาคตก็อาจจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่เจ้าช่วยลดความมั่นใจลงหน่อยได้หรือไม่"

เมื่อเซียงฮวาได้ยินน้ำเสียง สีหน้าและท่าทางของคนตรงหน้าแม้ว่าจะเป็นเด็กที่โตไม่เต็มวัยนัก แต่ก็ทำเอาป้าแก่ๆในร่างเด็กอย่างนางเสียความมั่นใจลงไปไม่น้อยเลย

"จิ๊ เจ้านี่ชั่งทำให้เสียบรรยากาศ แต่ก็เอาเถิด การกระทำสำคัญกว่าคำพูด เขาว่ากันเช่นนั้น"

เมื่อกล่าวจบนางก็เอาแตงและมะเขือเทศที่อยู่ในมือก่อนหน้านี้ทิ้งไปที่ถังขยะข้างเตียง

"ดวงตาก็ต้องให้ความชุ่มชื้นด้วยหรือ?"

"โอ๊ะ แน่นอน!! เจ้าเห็นดวงตาที่กลมโตหวานซึ้งของข้าหรือไม่ ตรงใต้ตาตรงนี้เขาเรียกว่าดอลลี่อาย ช่วยขับเน้นให้ดวงตาเราดูฟรุ้งฟริ้งมากยิ่งขึ้น

แต่เพราะว่าเมื่อคืนข้านอนไม่พอ ใต้ตาจึงถูกบดบังด้วยถุงใต้ตาอันดำคล้ำ ทำให้ตาของเราดูอ่อนล้าและไม่สดใสอย่างไรเล่าแก้ได้ด้วยนี่...

ศาสตร์แห่งความงามอย่างง่ายของสตรี เจ้าศึกษาไว้หน่อยเขาถึงจะเรียกว่าบุรุษในยอดบุรุษ เชื่อข้า!!"

หลังกล่าวจบมือเล็กก็หยิบแตงที่ยังไม่ได้ใช้ขึ้นมาให้เฮยหลงดูก่อนจะเอาเข้าปากแล้วเขี้ยวหมุบหมิบไปมา

เฮยหลงเมื่อได้ยินและได้เห็นเช่นนั้นก็พยักหน้าเข้าใจ พลันในหัวก็จดจำไว้แบบที่นางบอกให้เขาจำจริงๆ

"ว่าแต่ว่าเจ้าสิ่งนี้ช่วบขับเน้นดวงตาให้เป็นอย่างไรนะ"

กล่าวถามพร้อมทั้งนิ้วชี้ที่จรดไปที่ดอลลี่อายอันเล็กน้อยของตน

"ฟรุ้งฟริ้ง? อ๊าย..ได้สอนภาษาใหม่วันละคำอีกแล้ว มันก็แปลว่า

เอ่อ...นั่นสิเนาะ มันแปลว่าอันใดก็ไม่รู้ แต่ข้าได้ยินคนที่โน้นเขาชอบใช้กับคำว่าน่ารักฟรุ้งฟริ้งอะไรประมาณนี้"

เฮยหลงคนเข้าใจง่ายอันดับสองรองจากเฟิงหยูพยักหน้ารับเป็นเชิงเข้าใจ แล้วไม่กล่าวถามสิ่งใดอีก แต่เปิดบทสนทนาเรื่องใหม่ขึ้นมาแทน

"พรุ่งนี้เจ้าก็จะกลับแล้ว ข้าจึงอยากใช้เวลาวันนี้อยู่กับเจ้าให้นานขึ้นกว่านี้อีก ก่อนที่ข้าจะต้องกลับไปฝึกหนักเช่นเดิม"

"กล่าวเช่นนี้ไม่สู้ฆ่ากันให้ตายไม่ดีกว่าหรือ วาจาบุรุษเขาว่าอย่าเชื่อถือให้มาก แต่หากมันออกมาจากปากเจ้า ข้าก็ย่อมเชื่อจนหัวปักหัวปำอยู่แล้ว"

เฮยหลงเม้มปากอย่างสะกดกั้นอารมณ์เขินอาย ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา

"กี่ครั้งก็ไม่ชินชาเสียที"

"เช่นนั้นย่อมดี การที่หัวใจสูบฉีดเลือดได้ดีย่อมบ่งบอกถึงอวัยวะของร่างกายทุกส่วนที่จะได้รับการล่อเลี้ยงด้วยออกซิเจนและธาตุอาหารกันถ้วนหน้า

แต่ถ้าหากเจ้าได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นแรงของตัวเองมันดังชัดเจนขึ้น...แปลว่าเจ้ากำลังมีความปรารถนา"

วลีสุดท้ายเซียงฮวายกมือขึ้นมาป้องปากแล้วพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ใบหน้ามีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาเล็กน้อย

"ข้าหรือ?"

หัวคิ้วเลิกขึ้นมาอย่างคิดตามคำพูดที่นางกล่าวก็พยักหน้าหงึกหงักเป็นการยอมรับว่ามันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ แล้วกล่าวถามนางคืนบ้าง

"แล้วเจ้าเล่า หัวใจเต้นแรงให้กับสิ่งใด?"

เซียงฮวาหรี่ตามองเฮยหลงเล็กน้อย ก่อนจะพูดอย่างที่ใจตนคิดจริงๆ

"สำหรับข้าจะใจเต้นแรงให้กับสิ่งใดไม่สำคัญ ขอเพียงสิ่งนั้นมันจะทำให้ข้ารู้สึกเช่นเดิมเสมอ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไรก็ตาม"

สายตาสื่อความหมายมองสบไปที่เฮยหลง พร้อมขยิบตาให้ครั้งหนึ่ง

"รู้สึกตกหลุมรักข้าเพิ่มขึ้นมาหรือไม่?"

.

.

.

ตอนหน้าจะเป็นตอนสุดท้ายในวัยสิบขวบก่อนเราจะเข้าสู่กระบวนการไทม์สคิปในระลอกที่สองกันแล้วนะเจ้าคะ

ใครอ่านตอนนี้แล้วก็ขอให้ฝันดีนะค้า จุ๊บๆ

Pandanus23233

2020年06月16日

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 406 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

361 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #320 augusnova (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2563 / 16:21
    ยัยหนูลูกแม่ละชอบใจจจจจ
    #320
    1
    • #320-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 25)
      8 ธันวาคม 2563 / 16:52
      ขอบคุณค่ะ
      #320-1
  2. #244 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 10:28

    หญิงงามเมืองใช้ในด้านไม่ดีนะคะ ส่วนใหญ่จะเปรียบเทียบกับผู้หญิงที่อยู่ในหอคณิกา ถ้าจะใช้ในความหมายว่า สวยมาก ต้องใช้ หญิงงามล่มเมือง หรือ หญิงงามล่มแคว้น ค่ะ

    #244
    1
    • #244-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 25)
      17 กันยายน 2563 / 14:56
      ขอบคุณค่ะ
      #244-1
  3. #85 Zonongsa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 18:16
    หยอดเก่งเว่อ มาเปนผัวพี่ไม๊ ;---;

    ไม่ๆ น้อนอะ เออน้อนอะแหละ
    #85
    1
    • #85-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 25)
      18 มิถุนายน 2563 / 18:27
      เดี๋ยวจะโดนเอาคืนไม่น้อย555
      #85-1
  4. #80 pook1819 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 10:34
    ชอบความน่ารักสดใส ฟรุ้งฟริ้งกระดิ่งแมวฝุดฝุด
    #80
    1
    • #80-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 25)
      16 มิถุนายน 2563 / 10:39
      มุ้งหมิ้งฟรุ้งฟริ้ง
      #80-1
  5. #79 อ่านนิยายไปวันๆ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 09:21
    ยัยน้องคำพูดช่างเเพรวพราว

    น้องจะโตแล้วว
    รอตอนต่อไปจะ
    #79
    1
    • #79-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 25)
      16 มิถุนายน 2563 / 09:24
      โตไปนิดๆ //ฮ่าา
      #79-1
  6. #78 Vic whiskey (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 06:43
    สนุกค่ะอ่านรวดเดียวเลย
    #78
    1
    • #78-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 25)
      16 มิถุนายน 2563 / 07:54
      ขอบคุณค่ะ
      #78-1
  7. #77 TuntitaJ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 00:53
    น่ารัก ขอบคุณค่ะ
    #77
    1
    • #77-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 25)
      16 มิถุนายน 2563 / 01:12
      ขอบคุณค่ะ
      #77-1
  8. #76 Plaoan_Prinaphan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 00:39
    โอ้ยยยยย555555 ยัยน้อง แสบจริงแสบจัง
    พ่อองค์ชายคือเขินไปไม่ถูก
    #76
    1
    • #76-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 25)
      16 มิถุนายน 2563 / 00:40
      เดี๋ยวระวังจะโดนคืน555
      #76-1
  9. #75 wwwiisaaa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 00:32
    ยัยน้อง องค์ชายไม่หงายหลังไปแล้วหรอ5555555555
    #75
    1
    • #75-1 Pandanus23233(จากตอนที่ 25)
      16 มิถุนายน 2563 / 00:35
      รุกหนักรุกถี่ๆๆ
      #75-1