เพื่อนพี่ nc25+

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    5 พ.ค. 62

พวกมันลากฉันเข้ามาในตรอกเล็กๆที่มีรถขับนึงจอดอยู่ ดูเหมือนว่าพวกมันจะจับฉันเข้าไปในรถ ฉันจึงขัดขืน
(ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉันนน ใครก็ได้....)
ปึก พวกมันต่อยท้องฉัน แล้วทุกอย่างก็ดับวูบ

(อื้อ...)
ฉันลืมตาขึ้นแต่ไม่สามารถขยับตัวได้ เพราะตอนนี้ฉันถูกจับขึงอยู่บนเตียงขนาดคิงไซส์ในห้องนึง ฉันสำรวจร่างกายพบว่าฉันอยู่ในชุดชั้นในบริเวณท้องมีรอยช้ำขนาดใหญ่ซึ่งฉันเดาว่ามันน่าจะมาจากตอนที่ฉันโดนชกท้อง ฉันมองไปนอกระเบียงเห็ยชายคนที่จับฉันมายืนคุยโทรศัพท์กับใครซักคน

(ไอ่แดนมึงรีบมาเลยฉัน ถ้าช้าไปนิดของมึงระวังจะกลายเป็นของกูนะ)

ติ๊ด พูดเสร็จเขาก็ตัดสายทิ้ง เขาเป็นศัตรูกับพี่แดนงั้นเหรอ เลยจับฉันมาเป็นตัวประกันอะนะ พี่แดนรีบมาน้า
เขาคุยโทรศัพท์เสร็จ ก็เดินเข้ามาในห้องตรงมาหาฉันแทรกตัวเข้ามาตรงหว่างขาของฉัน และฉีกทึ้งเสื้อชั้นในของฉันออก

(อย่านะ คิดจะทำอะไรน่ะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ปล่อย..)

มันก้มลงจูบปากฉันแทรกลิ้นเข้ามาในปากฉัน ดูดปากฉันจนเจ็บระบมไปหมด มันเลื่อนปากลงมาที่ใบหูฉัน มันเลียจนเปียก เลื่อนลงมาที่ซอกคอขาวๆของฉัน มันดูดจนแสบไปหมด
(อื้อเจ็บ พริกแกงเจ็บแล้ว ปล่อยพริกแกงเถอะนะ)
น้ำตาฉันไหนพราก ในใจอ้อนวอนให้พี่แดนมาช่วยฉันซักที และแล้วปากของมันก็เลื่อนลงมาจนถึงเนินอกของฉัน มันเลียไปรอบๆ ตวัดลิ้นเขี่ยส่วนยอด จนฉันทั้งเจ็บแล้วก็เสียวจนเกร็งไปหมด

ปึงๆๆ
เสียงทุบประตูดังขึ้น ผลัก พี่แดนเปิดประตูเข้ามาเห็นภาพที่น่าอับอายของฉัน เขากำลังจะวิ่งเข้ามาช่วยแต่ก็ถูกคนที่ยืนเฝ้าประตูยึดไว้

(ไอ่สารเลว ปล่อยของกู พริกแกงเป็นของกู
ถ้ามึงทำอะไรกูเอามึงไว้แน่)

แต่คำขู่ของพี่แดนไม่ทำให้มันหยุด มันกับกระชากกางเกงชั้นในของฉันออก มันก้มหน้าลงเลียกลีบงามสีชมพูของสาวที่กำลังจะโตเต็มวัย มันถอดกางเกงออกแล้วดันแก่นกายเข้ามาช้าๆ

(อึก อื้ออ พริกแกงเจ็บ พริกแกงเจ็บแล้ว พอเถอะ อ๊ะะ)

มันดันตัวเข้ามาจนสุดฉันได้แต่ครางด้วยความเจ็บปวด

(อื้อ พี่แดน ชะ..ช่วยพริกแกงด้วยค่ะ อ๊ะะ)
ฉันครางปนกับขอความช่วยเหลือ เมื่อพี่แดนได้ยินอย่างนั้นเขาก็เลือดขึ้นหน้า แล้วก็ดิ้นจนหลุดจากพันธนาการของคนเฝ้าประตูทั้งสอง พี่แดนวิ่งเข้ามาประชากสัตว์ร้ายที่ทำลังข่มขืนฉัน แล้วตรงเข้าไปต่อยไอ่คนที่ทำร้ายฉันจนเสียท่า คนที่เฝ้าประตูก็เข้ามาช่วยไอ่คนเลวอีกแรง ตอนนี้พี่แดนกำลังโดนรุม ฉันปิดปิดตาไม่กล้ามองภาพที่เกิดขึ้น
ตึบ ปัก ปึก
(โอ๊ย มึงไอ่แดนกูจะฆ่ามึง )
ตุบ เสียงกระเทือนลั่นขึ้นแล้วทุกอย่างก็เงียบลง พี่แดนรีบวิ่งมาดูฉัน
(เป็นอะไรรึเปล่าพริกแกง มันทำอะไรเธอมัน)
(มะ..ไม่เป็นไร..)
พี่แดนรีบแก้มันฉัน แล้วถอดเสื้อคลุมของเขาออกให้ฉันสวม แล้วอุ้มฉะนออกจากห้องนั้น ฉันหลับไป...

ตื่นมาอีกทีก็อยู่ในห้องนอนของฉะนกับพี่แดน พี่แดนนั้นเฝ้าฉันอยู่
(พะ..พี่แดนค่ะ พริกแกงหิวน้ำจังเลยค่ะ)
พี่แดนรีบรินน้ำให้ฉัน แล้วฉันก็ดื่มมันอย่างกระหาย
(รอยช้ำพวกนี้ซักสองสามวันก็คงหายแล้ว พี่ทายาให้แล้วนะ พริกแกงพักผ่อนเถอะ)
(ค่ะ ขอบคุณพี่แดนมากๆนะคะ)
(ไม่ต้องขอบคุณพี่หรอก ความจริงพี่ต้องขอโทษพริกแกงด้วยซ้ำ ไอ่คนที่ทำนหนู มันชื่อ ซัท มันเป็นศัตรูของพี่เองเมื่อก่อนพี่กับมันเคยเป็นเพื่อนกัน แล้วเราก็ทะเลาะกันจนเลิกคบ แล้วกลายมาเป็นศัตรู เพราะเรื่องบางอย่างน่ะ ช่างเถอะ เอาเป็นว่าจะไปไหนมาไหนให้พี่ไปส่งนะ หลังเลิกเรียนเดียวที่ไปรับเอง)
(ค่ะ..)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

3 ความคิดเห็น