เพื่อนพี่ nc25+

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    4 พ.ค. 62

(พี่จะให้หนูไปอยู่กับหมอนั่นจริงหรอคะ!)

ฉันร้องโวยวายหลังจากที่พี่ชายแท้ๆของฉันจะส่งฉันไปอยู่กับเพื่อนของเขา ทั้งที่ฉันไม่รู้จักเขาเลย ไม่เคยเห็นหน้า พี่ฉันนี่ใจร้ายที่สุดเลย ฉันดื่อนิด แค่แอบไปเที่ยวผับกับเพื่อนเองอะ

(ก็ใช่สิ เพราะพี่ทนเธอไม่ไหวแล้วดื่อขนาดนี้พี่ไม่อยากจะทนแล้ว เพื่อนพี่เค้าก็บอกว่าจะเอาเธอไปเลี้ยงเอง เค้าไม่ทำอะไรเธอหรอก เพื่อนพี่น่ะเค้าเป็นคนดี คนนี้เพื่อนสนิทพี่เลยนะ)

ฉันกับพี่อยู่ด้วยกันสองคนน่ะ พ่อกับแม่ตายไปหลายปีแล้ว ญาติก็ไม่มี พี่ฉันก็เลยต้องเรียนไปทำงานไป แล้วก็ต้องเลี้ยงฉันด้วย

(หนูคิดว่าพี่ล้อเล่นนะ ขอร้องล่ะพี่หนูนะไม่ดื่อแล้วนะคะ นะนะนะนะนะน้าาาา)

ตอนนี้ฉันยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์เป็นสถานที่นัดรอของเพื่อนของพี่ที่จะมารับฉันไป

(ไม่!!!)

แง้ววว พี่ใจร้ายอะ ต้องไปตั้งหนึ่งเดือน ใครจะอยู่ได้อะ กว่าจะปรับตัวได้ แงๆๆๆ

(พี่ชายขาาา ตั้งหนึ่งเดือนแหนะ ลดเหลือซักอาทิตย์นึงได้มั้ยอ่าา)

(ไม่!!!)

แป๊นๆๆ

เฮือกกก

เขามาแล้วๆๆๆๆ รถหรูมากเห็นพี่บอกว่าเขารวยหนิ ขอดูหน้าดูตาหน่อยซิ หวังว่าจะหล่อเหลาเหมือนพี่ชายของฉันนะ แล้วก็ใจดีๆด้วยย

(พี่......)

ฉันยังคงอ้อนวอนจนวินาทีสุดท้าย

(อะไรอีกหล่ะ ไปขั้นรถ)

พี่เดินไปเปิดท้ายรถแล้วใส่กระเป๋าใบใหญ่ของฉันเข้าไป ส่วนฉันก็กำลังก้าวเท้าขึ้นรถ

(ไอ้แดนจะไหวไหมเนี่ยน้องฉันโคตรดื้อเลย)

(เดี๋ยวก็รู้...)

เฮือกกก

เขาจะตีฉันไหมหรือจะจับฉันทรมาน

อร๊ากกก ไม่อยากจะคิดเลย แต่หน้าตาเขาก็หล่ออยู่นะ ถึงจะเห็นไม่ชัดเพราะว่าตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ขนาดมืดๆยังดูดีขนาดนี้ แล้วถ้าตอนเห็นเต็มๆล่ะจะขนาดไหน อั๊ยยย

บรรยากาศในรถเงียบมาก จนฉันรู้สึกอึดอัด ฉันก็เลยชวนคุยสักหน่อย

(เออ..พี่ชายขา พี่ชื่อแดนหรอคะ)

อูยย ฉันถามเสียงสั่น ฉันรู้สึกว่าเขาเย็นชายังไงก็ไม่รู้

(ใช่ครับ หนูล่ะชื่ออะไร)

งื้ออออ เสียงหล่อมากก

(อ้อ..หนูชื่อพริกแกงค่า????)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

3 ความคิดเห็น