{Harry potter&Bts} Belphegor in hogwarts[MinYoon]

ตอนที่ 3 : ข้อเสนอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    27 พ.ค. 61

“ต้องการอะไรจากข้า--ไอ้พวกหมอผี” เขาเอ่ยถามกับไอ้มนุษย์ ไม่สิ! หมอผีต่างหาก เพราะจากที่เขาสังเกตุพวกพ่อมดเเม่มดมาสักพักเเล้วไม่มีพวกไหนเลยที่สามารถปล่อยกลิ่นขนาดใหญ่ที่สามารถล่อปีศาจไร้พลังอย่างเขามาได้  จะมีเเค่เผ่าพันธ์เดียวที่เขารู้จัก พวกมีวิชาอาคมเยอะจนสามารถอัญเชิญปีศาจอย่างเขาได้….หมอผีไงล่ะ



“ว้าว! รู้ตัวตนของผมเเล้วหรอครับ--คุณเบลเฟกอร์”  ไอ้หมอผีตอบเขาด้วยรอยยิ้มที่ฉีกเกือบจะถึงรูหู(เเละเเน่นอนว่ามันโครต กวนประสาท)  เเต่มันจะไม่อะไรเลยถ้าไอ้หมอผีนี่ดันมารู้ตัวตนของเขาสะก่อน



“เจ้ารู้ได้อย่างไง---ว่าข้าคือเบลเฟกอร์” เขาเอ่ยถามไอ้หมอผีตรงหน้าด้วยท่าทีที่ระวังกว่าเดิม  เพราะไม่มีท่าสะหรอกที่พวกหมอผีจะรู้จักตัวตนปีศาจระดับสูงอย่างเขาได้ ถ้าจะมีก็มีเเค่พวกระดับสูงเท่านั้น ที่พอจะจับคลื่นพลังของเขาได้ เเต่ก็ไม่มากขนาดรู้ว่าใครคือใคร




“เหตุผลน่ะหรอ--คุณเบลเฟกอร์จำกลิ่นหอมหวานเมื่อวานได้มั้ยครับ”  กลิ่นหอมหวาน? อย่าบอกนะว่า….



“เจ้าจงใจปล่อยกลิ่นนั้นมาสินะ” เเล้วปล่อยมาได้อย่างไงล่ะ คำถามนี้เขาได้เเต่ถามในใจไม่กล้าพูดออกไป  



“ใช่ครับผมจงใจ-เเต่คุณเบลเฟกอร์ไม่ต้องตกใจไปนะครับ--เพราะผมมาหาคุณเพื่อยื่นข้อเสนอให้”

“ข้อเสนออะไร?” เขาตอบพร้อมกับค่อยๆขยับตัวออกจากบริเวณนี้อย่างช้าๆ เพราะอยู่ๆเซนต์ในตัวเขามันก็กู่ร้องขึ้นมาว่าไม่ควรอยู่ใกล้ไอ้หมอนี่ ตามกลิ่นประจำตัวของมัน เเพนโดน่าไงล่ะ




“คุณเบลเฟกอร์ต้องมาช่วยผม--ในงานประลองเวทไตรภาคีทั้งสามด่าน--เเลกกับการที่ผมจะให้คุณดูดพลังความเกียจคร้าน” ไอ้หมอผีตอบเขาพร้อมยกยิ้มกวนประสาทขึ้นมาอีกครั้ง


 ว่าเเต่ทำไมมันต้องให้เขาช่วยในงานประลองเวทอะไรนั้นด้วยล่ะ?  ประสาทไปเเล้วรึไง มันก็น่าจะรู้ดีไม่ใช่หรอว่าตอนนี้ตัวเขาน่ะไร้พลังจะมีก็เเค่ความสามารถของปีศาจที่ยังหลงเหลืออยู่




“เหตุผลล่ะ”



“เพราะผมมีหน้ามีตาในสังคมไงครับ--ก็เลยต้องให้คนไร้ตัวตนอย่างคุณมาช่วย” ไร้ตัวตนเรอะ! เขาก็เเค่เกียจคร้านจนไม่ค่อยพบปะกับผู้คน ไม่ถึงขนาดไร้ตัวตนซักหน่อย!




“ข้าไม่ได้ไร้ตัวตน--เเล้วทำไมเจ้าไม่ใช่พลังของตัวเองพลางตาไอ้พวกมนุษย์งี่เง่านั้นล่ะ”  เขาตอบพร้อมกับขยับตัวให้เร็วขึ้น เมื่อสายตาของเขาเห็นไอ้หมอผีเวรนี่! กำลังขยับตัวตามเขาเข้ามาเรื่อยๆ



จนตอนนี้เขาขยับตัวมาจนติดกำเเพง! โดนมีไอ้หมอผีเวรนี่!ค้ำหัวเขาอยู่!



“เวร” เขาพึมพำออกมาหลังจากไอ้หมอผีเวรนี่ ขยับหน้าของมันมาใกล้เขาเรื่อยๆ




“เเหมๆ พูดไม่น่ารักเลยนะครับคุณเบลเฟกอร์”  ไอ้หมอผีเวรนี่พูดพร้อมกับเป่าลมหายใจอุ่นของมันมาใส่หน้าของเขา  


จนหน้าของเขาขึ้นร้อนหน่อยๆเพราะลมหายใจของมัน




“....” เขาไม่ตอบอะไรพร้อมกับใช้มือของเขาพลักร่างล้ำๆของมันให้ออกห่างจากตัว  เเต่รู้ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผลเพราะร่างล้ำๆของมันไม่ขยับไปไหนเลย….




“ฮ่าๆพลักไปก็เท่านั้นเเหละครับคุณเบลเฟกอร์…” ไอ้หมอผีเวรนี่พูดก่อนที่มันจะเงียบประโยค พร้อมๆกับที่มันยื่นปากของมันมาใกล้ใบหูของเขา  




“เพราะผมเก่ง”



“อ๊ะ” เขาร้องออกมาเมื่อโดนสัมผัสเจ็บๆขบบริเวณติ่งหู




“อ่อนจังนะครับ” ไอ้หมอผีพูดพร้อมกับยื่นหน้าออกจากใบหูของเขา  เเละมันจะดีกว่าดีนี้ท่ามันไม่เอามือมากดข้อมือของเขาไว้(ถึงจะเเค่เบาๆก็เถอะ  เเต่มันก็ยังทำให้รำคาญอยู่ดี)




“ข้าไม่ได้อ่อน!!”




“ครับๆ พูดประโยคนี้ให้ได้อีกต่อไปในอนาคตนะครับ  ก่อนที่จะ….”




“จะอะไร!!” เขาตอบด้วยเสียงอันดังอีกครั้ง  เวร!ไอ้หมอผีนี่มันจะกวนประสาทอะไรเขาอีก




“ไม่รู้สิครับ~~”ไอ้หมอผีตอบพร้อมกัดมุมปากของมันเบาๆอย่างคนโรคจิต



“เเต่ที่รู้ๆคือคุณจะต้อง……” ไอ้หมอผีเว้นประโยคอีกครั้ง  พร้อมกับหน้าของมันที่ยื่นมา



“ช่วยผม--เเละผมจะรอคำตอบของคุณนะครับ” สิ้นประโยคลมหายใจอุ่นๆขนาดใหญ่ก็ถูกปล่อยออกมารดใบหน้าของเขา



พร้อมๆกับใบหน้าเเละตัวของมันที่ออกไปจากเขา  เเละตัวของมันที่เดินออกห่างเขาไป ราวกับว่ามันคือคนที่เดินผ่านมาไม่ได้ทำเรื่องเมื่อกี้…..






เเล้วคำตอบของเขาก็ไขกระจ่าง เมื่อร่างอ้วนๆ พุ่งยุ้ยเดินออกมา



“คุณมัลฟอยเป็นอะไรรึเปล่า--ฉันเห็นคุณออกไปนานเกินไป--เเล้วคุณเป็นอะไรทำไมหน้าเเดง--เป็นไข้หรอ?”


สิ้นคำของยัยเเก่อ้วนพุ่งยุ้ย มือของเขาก็ยืนไปเเตะใบหน้าของตัวเองอย่างไม่ต้องสงสัย  อย่างบอกนะว่าเพราะไอ้หมอผีเวรนั้นน่ะ!



“ว่าไงคุณมัลฟอย--ไปห้องพยาบาลมั้ย” ยัยเเก่อ้วนพุ่งยุ้นถามเขาอีกครั้ง



“ไม่มีอะไร--ขอตัว!” เขาตอบก่อนที่จะยื่นของทั้งหมดใส่มือของยายเเก่ ก่อนที่ตัวเขาจะพาตัวเองวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว




เมื่อตัวเขารู้สึกใจเต้นเเรงเเละหน้าร้อนขึ้น ทุกครั้งที่เขานึกถึงหน้าไอ้หมอผีเวรนั้น!!




############














































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

2 ความคิดเห็น