{Harry potter&Bts} Belphegor in hogwarts[MinYoon]

ตอนที่ 1 : ร่างใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    27 พ.ค. 61







ภายในห้องของชั้นใต้ดินมีห้องสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีเตียงสี่เสาขนาดพอดิบพอดี พอจะให้ผู้ที่นอนนอนอย่างสบายได้ บรรยายเย็นชื้นเย็นสบายน่านอน


เเต่ไม่ใช่กับเขาเบลเฟกอร์ ปีศาจบาปเเห่ง7ประการ บาปข้อที่6ความเกียจคร้าน

B
E
R
L
I
N
 


ส่วนที่เขาเป็นอย่างนี้น่ะหรอ..เหตุผลก็คือพระเจ้าบ้านั้น! สาปเขาให้มาอยู่ในร่างของสิ่งมีชีวิตที่อ่อนเเอ่ อายุสั้นอย่างมนุษย์ไงล่ะ เเละที่สำคัญคือพระเจ้าบ้านั้น!ดันดูถูกเหยีดหยามเขาโดยการสร้างรอยกัดของงู*ผนึกพลังเขาไว้ในต้นคอขวา


พอคิดมาถึงตรงนี้เเล้วเเรงเเค้นที่สะสมมาทั้งหมดของเขา ก็ทำให้ร่างกายมันขยับไปเอง จนมือขวาของเขาพลักไปโดนของดัง ตุ้บ!


“เสียงอะไรน่ะ อเล็กซ์” เสียงงัวเงียเพื่อนของเจ้าของร่างที่เขาสิงอยู่หรืออีกชื่อก็คือ อเล็กซ์ มัลฟอย เด็กชายตระกูลเลือดพ่อมดบริสุทธิ์(ตามคำบอกของเพื่อนเจ้าของร่าง)


“ของตกน่ะ” เขาตอบพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบของที่ทำตกไป


“อือ”เพื่อนเจ้าของร่างตอบเขาก่อนที่เจ้าตัวจะเข้าสู่ห้วงนิทราต่อ


เอาล่ะหลังจากที่จัดการสถานการณ์ตรงหน้าเสร็จเเล้ว ต่อไปเขาก็คงต้องมาคิดต่อไปว่าจะทำอย่างไงรอยกัดของงูที่ต้นคอขวาของเขาจะหายไปได้ เเละที่สำคัญเขาต้องหาทางกลับยมโลก


เเละเเน่นอนว่าการขอความช่วยเหลือจากพี่น้องบาปเเห่งเจ็ดประการคงไม่ใช่เรื่องที่เขาจะทำ(เเละไม่มีวันทำ) เพราะนอกจากจะไม่ช่วยอะไรเขาเเล้วพวกนั้นคงจะหัวเราะสมน้ำหน้าเขาที่ดันไปทำตัวอวดเก่งจนโดนพระเจ้าสาปเเน่ๆ


เเละก่อนที่เขาจะคิดเเผนการทำลายรอยกัดของงูนั้น


กลิ่นหอมหวานของความเกียจคร้านก็ลอยมาเเตะจมูกของเขา เเละดูเหมือนว่าถ้าเขาไม่ไปหากลิ่นหอมหวานขนาดใหญ่นี้ เเผนการที่จะกลับไปยมโลกเเละทำลายรอยกัดนี้คงไม่เกิดขึ้นเเน่


สิ้นความคิดสองเท้าของเขาก็พาตนเองออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ


ส่วนที่เขาไม่พกไม้กายสิทธิ์ของพวกพ่อมดเเม่มดมาน่ะหรอ อย่างที่บอกเพราะเขาคือปีศาจเรื่องการมองเห็นในความมืดน่ะของง่ายๆ


ว่าเเต่กลิ่นหอมหวานนี้ ทำให้เขาอยากจะเห็นเจ้าของกลิ่นนี้ซะเเล้วสิ ว่าเหตุใดในตัวถึงมีความเกียจคร้านมากมายขนาดทำให้ปีศาจที่โดยผนึกพลังอย่างเขาได้กลิ่นกันนะ


พอมาคิดตรงนี้เเล้วก็ทำให้เขาอยากจะพบเจ้าของร่างเร็วๆสะเเล้วสิ










อ่า...ในที่สุดเขาก็เดินตามกลิ่นจนเจอ ตอนนี้เขาชักรอไม่ไหวที่จะดูดพลังความเกียจคร้านนี้มาสะเเล้วสิ



เเต่เอ๊ะ….กลิ่นมันหายไปไหนน่ะ! เขาจำได้นะว่าเมื่อกี้กลิ่นมันยังอยู่ดีๆเเล้วทำไมอยู่ๆกลิ่นมันถึงหายไปน่ะ


เขาคิดพร้อมกับขยี้หัวสีมิ้นต์ของตัวเอง โดยไม่ทันระวังขาของตัวเองที่ไปเตะเข้ากับ….


เพล้ง!



ถ้าให้เดา ใครๆหลายคงก็คงจะรู้ดีว่ามันคือเสียงของโลหะที่หล่นกระทบพื้นเเละมันจะเเย่หน่อยที่เขาดันไปเตะเข้ากับหม้อ ที่ไม่ทราบว่ามันมาอยู่เเถวนี้ได้ยังไงเพราะเเถวที่เขายืนอยู่มันคือระเบียบไม่ใช่ห้องครัว

เเต่ช่างเรื่องที่หม้อมันจะมาอยู่ที่ระเบียบได้ไงก่อนเถอะ เพราะตอนนี้เขาควรจะรีบกลับห้องก่อนที่จะมี……


“เฮ้ย! นั้นเสียงใครน่ะ” คิดไม่ทันไรเสียงตัวปัญหาอย่างฟรีเฟ็ค ก็ดันขึ้นมาสะก่อน

เเละเเน่นอนว่าเขาต้องไปโดนไอ้มนุษย์นี่จับไปหักคะเเนนหรือทำโทษอะไรนั้นของพวกมันเเน่ๆ เขาคิดพร้อมกับสยะยิ้มมุมปาก ก่อนที่เขาจะนำร่างของตังเองกระโดดลงไปข้างล่างอย่างเบาที่สุด


ตุ้บ!


เสียงเท้าของเขาที่ดันเมื่อลงถึงพื้น เเละการกระโดดครั้งนี้ดูเหมือนมันจะทำให้เขาเซนิดๆหน่อยเนื่องจากไม่เคยโดดลงมาสูงขนาดนี้(เเน่ล่ะก็มันตั้งชั้น3 นี่) เขาจิ๊ปากกับร่างกายอันเเสนเบาะบางของพวกมนุษย์นิดๆพร้อมกับนั้งลงบีบนวดบริเวณขาของตัวเอง


ให้ตายสิ!พระเจ้านะพระเจ้าถ้าจะส่งเขามาอยู่ในร่างของพวกมนุษย์ที่โดนอะไรนิดๆหน่อยก็เจ็บปวดขนาดนี้ล่ะก็ เขายอมโดนลงโทษไปอยู่ในคุกของสวรรค์ซักพันๆปีจะดีกว่าอีก!

                 #################

*รอยกัดของงู คือการทำโทษคนที่มีเกียจคร้านมากเกินไปมากเกินไป โดนการทำโทษนั้นจะนำร่างของคนที่มีความเกียจคร้านมากเกินไปไปโยนไปในบ่องูพิษ

เเละสุดท้ายถ้าชอบก็อย่าลืมคอมเม้นกันนาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #1 ploylyzalovemoon (@ploylyzalovemoon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 00:11
    สนุกดีคาฟ อัพเยอะนะคาฟ เป็นกำลังใจให้นะคาฟ
    #1
    1