When Love Him ไม่รู้ว่ารักเธอเมื่อไหร่?

ตอนที่ 3 : Ep.ชอบเวลามึงกอดกูนะ :)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 พ.ค. 58


      ..ตอนเช้า เวลา 06.45 ผมตื่นเร็วนะ ฮ่าๆ อาบน้ำ ทาเเป้ง ใส่เสื้อผ้าเเล้วลงไปกินอาหารเช้าของอาม๊าที่วันนี้ดีหน่อยได้กินเบรคฟัสเเบบของฝรั่ง เเหะๆ  ><.. อร่อยอีกเเล้วครับท่าน!

     ...ฝีมืออาม๊าของผมนี่เป็นเชฟได้เลยนะ เหอะๆพูดเเล้วจะหาว่าขี้คุย หลังจากผมกินเสร็จสิ่งเเรกที่คิดถึง ไอบิวมันตื่นยังว้ะ..? ไม่ได้ๆต้องเเวะไปดูมันซะหน่อย เพราะถ้าวันนี้มันไม่ได้ไปโรงเรียนผมคงต้องกลับบ้านคนเดียวเเล้วเหงาอีกตามเคย :( เพราะฉะนั้นวันนี้ไอบิวมันจะหยุดเรียนไม่ได้.. นึกเเล้วผมวิ่งขึ้นไปบนบ้านเอากุญเเจรถมอไซค์ส่วนตัวของผม

    ...แล้ววิ่งลงมาหน้าบ้านกระโดดขึ้นค่อมมอไซค์คันโปรด เเล้วบิด
รถมอไซค์อย่างติดไฮสปรีตไปที่บ้านมัน
...รถของผมค่อยชะลอลงเเล้วหยุดกึกตรงหน้าบ้าน เห็นบ้านมันเปิดไฟสว่างก็ยิ้มดีใจ 
 ผมคงจะไม่
เหงาเเล้ว
อิอิ ผมจอดรถเเล้ววิ่งเข้าไปในบ้านมัน.. ก็เห็นมันกำลังใส่รองเท้าอยู่ ผมเลยยิ้มปริ่มเเล้วเเกล้งพูดเร่งมัน

"เห้ย อะไรวะ นี่กี่โมงเเล้วเนี่ย ยังเเต่งตัวไม่เสร็จอีกอ้อว้ะ"

มันเงยหน้าขึ้นมาตามเสียงที่ดังๆรบกวนชาวบ้านของผม มันเห็นมันก็ยิ้มดีใจก่อนที่จะบอกกับผมว่า

“อย่าบ่นๆเหลือเเค่ใส่รองเท้าเอง" เเล้วมันก็ยิ้มก้มลงใส่รองเท้าต่อ....   ผมเลยเเกล้งเอ็ดมันอีก
 

“โห่ อะไรว้ะ รองเท้าเเค่นี้ใส่เป็นชั่วโมงเลย” มันก็เลยเงยหน้าขึ้นมองมาที่ผมเเล้วยิ้มเเบบกวนๆ

"ก็กูไม่สบายอ่ะ มึงมาใส่ให้กูสิ"..

        ผมมองหน้ามันในใจคิดอะไรอยู่ไม่รู้ เผือกถอดรองเท้าเเล้วเดินเข้าไปในบ้านมัน เดินไปนั่งตรงหน้ามันเเล้วเอาเท้าของมันสวมเข้าไปที่รองเท้า เเล้วผูกเชือกให้..
 มันนิ่งๆชะงักนิดๆ เเล้วมันก็พูดขึ้นเเบบติดๆขัด

 "เอ้ยย กก..กกกูล้อเล่น! กูใส่เองได้" มันจะปัดมือผมออกจากรองเท้า เเต่ผมก็ยืนกรานที่จะใส่รองเท้าให้มัน เอ้า! ก็ทำไงได้ ไหนมึงบอกไม่สบายไง ฮิฮิ อยากเเกล้งกูดีนัก... มันก็เลยนั่งมองผมใส่รองเท้าให้มัน จนผมใส่เสร็จผมก็ลุกขึ้นยืน เเล้วมองหน้ามัน

 "ไปๆไปเร็ว เดี๋ยวก็สายหรอกมึง"

   มันลุกขึ้นจะไปหยิบกระเป๋านักเรียนบนโซฟา เเต่มันหรือจะไวกว่าผม ผมรีบวิ่งไปหยิบกระเป๋ามันชิงเอามาก่อน มันมองหน้าผมงงๆ 

"เอากระเป๋ากูไปทำไมอ้ะ"

   ...ผมทำหน้าล้อเลียนใส่มัน

  "ไหนบอกกูว่าไม่สบาย งั้นเดี๋ยววันนี้กูจะดูเเลมึงทั้งวันเลย"

   .... เดี๋ยวนะ เมื่อกี้ผมพูดอะไรออกไป  ..ผมเผลอพูดอะไรไป..?
บ้าที่สุด! มันมองหน้าผมเริ่มยิ้มออกมาเเบบมีเลศนัย.. ผมนะหรอ!? เขินสิครับเเหม่  เอาไงดีว้ะกู? เเ-่งเอ้ยยย ยืนเขินสักพัก..

     ..ผมก็รีบเเก้อาการเขินเเกล้งทำเป็นมองนาฬิกา

"เห้ยย จะ 7 โมงเเล้วรีบไปเหอะ" เเล้วผมก็รีบวิ่งออกมาที่หน้าบ้านมัน มันมองตามผมเเล้วยิ้มกริ่ม...

    ...ระหว่างทางไปโรงเรียน ผมขับรถมอไซค์คันโปรดของผมมา ซึ่งมันนั่งซ้อนท้ายผม ไม่นานรถของผมก็ต้องหยุดลงกับไฟเเดงมหาประลัย
 ผมหงุดหงิดนิดๆมองนาฬิกา เห้ยย  7 โมงเเล้ว เผือกติดไฟเเดงอีก เห้อเบื่อที่สุดเลยครัช!

   ...ในหัวนึกถึงเเต่คนที่นั่งข้างหลังเลยหันมามอง... ไอบิวก็ยังนั่งเฉยๆ ผมเลยถามขึ้น

"เป็นไงบ้างมึง"  มันก็ตอบกลับมา "ให้เป็นไงอ่ะ ก็เป็นคนนั่งซ้อนหลังมึงอะดิ" ไอเจ็ทเเม่!!!!!! ถามดีๆป่ะ กวนประสาทจริงๆนะมึงเนี่ย ผมเลยนึกอะไรออก... หันไปพูดกับมัน

 "มึงนะมึง เก่งได้เก่งไป เตรียมตัวไว้ดีๆล้ะ กูจะทำให้มึงกวนกูไม่ออกเลย"

     ...เเล้วผมก็หันหน้ามาเตรียมบิดรถ! มันก็เอาหน้าของมันมาซบตรงไหล่ผมเเล้วกระซิบที่หูข้างขวา

"หราาาาาา"

      ผมชำเลืองตาไปมองเขินนิดๆ เเต่ตอนนี้นะหรอ อยากเเก้เเค้นมันให้มันหลาบจำมากกว่า ฮ่าๆ พอไฟเขียวปุ๊บผมรีบติดรถสปรีตขับความเร็วเกิน 100 เเบบไม่สนใจรถข้างๆเลยก็ว่าได้.. ไอ้ผมก็นึกว่าไอบิวมันจะกลัวความเร็ว ที่ไหนได้เเม่งนั่งชิลตัวไปตามเเรงรถ.. มิหนำซ้ำมันยังเอามือมาโอบเอวไว้อีก พร้อมกระซิบที่ข้างหู

"เอ้อดีๆขับซิ่งๆเเบบนี้จนถึงโรงเรียนเลยนะ กูจะได้กอดมึงไปนานๆ"

   ผมนิ่งฟัง หัวใจเต้นตึกตัก ตึกตักอยู่ไม่เป็นที่ในขณะที่ขับรถไป ไม่รู้เป็นอะไรพอได้ยินมันบอกว่าจะได้กอดผมนานๆ ผมยิ่งเร่งสปรีตคันเร่ง ทำให้รถเเรงยิ่งกว่าเดิม มันรัดผมเเน่นขึ้นจนผมเเทบจะหายใจไม่ออก ... เห้ยเเต่กูชอบว้ะ>< อิอิ ไม่รู้เป็นไรทำไมถึงชอบให้มึงมากอดกู..? ถ้าเป็นคนอื่นกูไม่ยอมนะเว้ยยยย เวลามึงกอดกูอ้ะ มันรู้สึกจั๊กจี้ปนเขินๆผสมอบอุ่นยังไงก็ไม่รู้ เลิศๆกูชอบ ฮ่าๆๆ

© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น