คัดลอกลิงก์เเล้ว

ครอบครัวตัว P (คริส สิงโต เฟียต) ภาค 1

เอาแล้วสิ จะทำยังไงที่จู่ๆ ผู้ชายอย่างผมเกิด "ท้อง" ขึ้นมา ... ผมควรจะทำยังไงดี

ยอดวิวรวม

7,551

ยอดวิวเดือนนี้

9

ยอดวิวรวม


7,551

ความคิดเห็น


35

คนติดตาม


582
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  22 ธ.ค. 61 / 23:52 น.
นิยาย ͺǵ P ( ԧ µ) Ҥ 1 ครอบครัวตัว P (คริส สิงโต เฟียต) ภาค 1 | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ต้องขอบอกก่อน บุคคลในเรื่องไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาใดๆ


เรื่องนี่สร้างขึ้นเพื่อสนองความมโนของตัวเอง ล้วนๆ เรื่องนี้มันมีที่มา 

     คือไรท์ชื่นชอบ #ทีมพีรญา แล้วคือตอนนี้ นาง2คนก็มีลูกที่หน้าตาตั้ลร้ากก เป็นอย่างมาก อยากอ่านฟิคชั่น #ครอบครัวตัวP แต่ว่ายังไม่มีใครแต่ง ก็แค่งมันเองซะเลยย 

คริส : นี่พี่สิง คริสอยากกินมะม่วง

สิงโต : จ้ะๆ รอแปปนึงนะจ้ะ พี่ทำงานเสร็จ จะออกไปซื้อให้ทันทีเลย

คริส : ฮึก นี่พี่เห็นงานสำคัญกว่าเมียกับลูกตัวเองแล้วหรอ!! ใช่สิ ผมมันเก่าแล้วหนิ พี่คงไม่อยากจะสนใจ 

สิงโต : มันไม้ใช่แบบนั้นนะคริส พี่ทำงานอยู่ อย่างี่เง่าสิครับ

คริส : เออ. คริสมันงี่เง่า!! ฮึก คริสมันเอาแต่ใจ ฮือออๆๆๆ งั้นก็เลิกกันไปเล้ยยย

สิงโต : ไม่พูดแบบนี้นะ ไปแล้วจ้ะ ไปหามาให้ตอนนี้เลย

คริส : ไม่ต้องหรอกครับ ลำบากพี่ป่าวๆ เดี๋ยวผมไปหากินเองก็ได้ เผื่อจะได้ 'ผัวใหม่' กลับมาด้วนซักคน

เนื้อเรื่อง อัปเดต 22 ธ.ค. 61 / 23:52


  
  สวัสดีครับ ผมคริส พีรวัส ตอนนี้ผมกำลังกลุ้มใจมาก กลุ้มใจเรื่องอะไรน่ะหรอ เรื่องที่ผมท้องไง 


     ผมจะเล่าย้อนให้ฟังนะครับ เมื่อ 3 เดือนก่อนที่ผมจะท้อง ผมกับพี่สิงโตเราก็มีอะไรกันตามปกติทั่วไป แต่ไม่รู้ว่าอิพี่สิงมันทำอิท่าไหน ถึงทำให้ผมท้องมาได้ 8 เดือนละครับ คือเวลามีอะไรกัน ผมก็ปกป้องบ้าง ไม่ปกป้องบ้าง อิพี่สิงมันบอก ไม่ใส่ก็ไม่เป็นอะไรหรอก ผมก็ผู้ชายไง ผมคิดแบบนั้น เออ มันก็จริง แต่พอหลังจากที่พี่สิงโตมันป่วย จนต้องเข้าโรงพยาบาล เห็นตอนนั้นพี่สิงบอก อาหารคงเป็นพิษ แต่พอหมอตรวจแล้วก็พบว่าปกติ หมอถึงถามว่า


     "ขอโทษนะครับ คนไข้คนนี้ไม่ทราบว่ามีแฟนรึเปล่าครับ?" คำถามของหมอ ทำให้ผมสนใจ หันไปพยักหน้าตอบระรัว

     "เอ่อ มีครับ ทะ ทำไมหรอครับ" ผมก็ถามกลับด้วยความสงสัย พี่สิงมันป่วย แล้วเกี่ยวอะไรกับมีแฟนหรือไม่มี

     "ผมเป็นอะไรหรอครับหมอ" พี่สิงโตที่หน้าซีดก่อนหน้า ตอนนี้ดูมีสีเลือดบนหน้าบ้าง ออกปากถามหมอ

     "อ๋อ ที่ถามว่าคุณปราชญามีแฟนรึเปล่า ก็เพราะว่า หมอสันนิฐานครับ ว่าคุณอาจจะแพ้ท้องแทนแฟนของคุณ^^" หมอตอบกลับมาหน้าตานิ้มแย้ม แต่ผมนี่สิ ทั้งอึ้ง ทั้งจุก พะ พี่สิงไปนอนกับผูหญิงอื่น พี่สิงไม่ได้มีผมคนเดียว ฮึก จู่ๆ น้ำตาผมก็ไหลเผาะออกมา

     "คริสครับ ร้องไห้ทำไม" พี่สิงหันมาใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาบนหน้าผม

     "นี่ พี่ไปนอนกับผู้หญิงอื่นหรอวะ ฮึก" ผมปัดมือพี่สิงออก 

     "เอ่อ ใจเย็นๆนะครับ หมอว่าค่อยๆพูดกันดีกว่านะ" คุณหมอยกมือปรามให้ผมตั่งสิ หายใตเข้าออกช้าๆ ทำให้ผมสงบมากขึ้น

     "หมอครับ ผมจะแพ้ท้องแทนแฟนได้ยังไง แฟนผมคือคนนี้ และคนเดียวนะครับ" ทันทีที่พี่สิงพูดจบ หมอก็มีสีหน้าตกใจเล็กน้อย แล้วก็กลับมายิ้มเหมือนเดิม

     "งั้น หมอขอตรวจแฟนของคุณหน่อยได้มั้ยครับ?" หมอหันไปถามพี่สิงโต อิพี่สิงก็ผงกหัวอย่างกับหมาหน้ารถ ที่มันดุ๊กดิ๊กๆอะ ถามผมก่อนมััยยล่ะ

     "คริส ไปสิ เดี๋ยวพี่รออยู่ตรงนี้นะ" พี่สิงกุมมือแน่น ให้กำลังใจ จะอะไรขนาดนั้นวะ ผมเป็นผู้ชายนะเว่ยย จะท้องได้ไง









        ผมเดินออกมาจากห้องตรวจพร้อมกับคุณหมอเมื่อกี้ ผมกลับมานั่งข้างพี่สิงโตเหมือนเดิม ผมถามหมอว่าผมท้องรึเปล่าก็ไม่ยอมตอบ บอกจะคุยกับพี่สิงต้วนด้วยอีก อะไรนักหนาวะ


      "หมอจะบอกผมได้ยัง ว่าผมท้องรึเปล่า" รีบถามรีบจบ ถ้าผมไม่ได้ท้องแสดงว่า มันตายคาตีนกูแน่ๆ

     "ว่าไงครับหมอ แฟนผมท้องรึเปล่า?" พี่สิงโตถามบ้าง

     "ครับ ยินดีด้วยนะครับ แฟนคุณท้องได้ 2 สัปดาห์ แล้ว น้อยมากเลยนะครับที่ผู้ชายอย่างเราๆจะท้องได้ คุณจะต้องดูแลเป็นพิเศษเลยนะครับ ผู้ชายท้องมีความเสี่ยงสูงมาก ส่วนแฟนคุณปราชญานะครับ พยายามอย่ายกของหนักหรือปล่อยให้ตัวเองทำงานหนักนะครับ มีอะไรก็ปรึกษาหมอได้นะ" 

     "ครับ งั้นผมลาแล้วครับ สวัสดีครับ" ผมกับพี่สิงโตยกมือไหว้ลาคุณหมอเสร็จก็พากันออกจากห้อง







    กลับมาที่ปัจจุบัน


     อยากที่บอกครับ ตอนนี้ผมท้องได้ 8 เดือน กับอีก 24 วัน ช่วงท้องแรกๆ ผมไม่มีอาการแพ้ท้อง เพราะคุณพี่สิงโตเค้าแพ้แทนแล้ว ผมก็สบาย กินอะไรก็ได้กิน วันนี้ผมก็มีความอยากจะกินพิซซ่า ไก่ kfc บิงซู ซูชิ และอีกบลาๆ ผมเลยหันไปหาพี่สิงโตที่นั่งทำงานอย่างขมักขเม้น ทำอยน่างเป็นจริงเป็นจังจนไม่สนใจผมอยู่ในตอนนี้อะเฮ้ยย หงุดหงิดชะมัด


     ว่าแล้ว ผมก็ลุกขึ้นไปหาคนที่ตั้งใจทำงานตรงโต๊ะ ใช้สองแขนโอบกอดรอบคอยาว เยื้องหาเข้าไปหอมแก้ม ฟอดดด ~ หอมจังงง

     "อ้อนจังนะครับเมีย อยากกินอะไรล่ะ หืม" พี่สิงละสายตาจากหน้าจอคอมหันมามองผมด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจผม

     "ผมอยากกินไอติมอะ" พูดเสร็จก็ยิ้มเอาใจหน่อย

     "ครับ เดี๋ยวพี่เก็บของก่อนนะ^^" งุ้ย สัมมีใครอะ น่ารักเป็นที่สุด ดูสิรีบเก็บของเชียว

   

   ตอนนี้ผมกับพี่สิงโตได้มาอยู่ในร้านขายไอติมที่หนึ่ง บรรยากาศแบบดี๊ดี เหมาะแก่การเอาเด็กๆมานั่งเล็กเป็นอย่างมาก ทางด้านหลังร้านมีสวนของเล่นเล็กๆไว้สำหรับเด็ก เป็นการแต่งร้านได้น่ารักมากมายก่ายกอง



     "ไอติมมาแล้วครับคริส รีบทานกันเถอะ เดี๋ยวจะละลายหมดนะ" พี่สิงโตเอื้อมมือมาจับมือผมไว้ข้างหนึ่ง ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างๆให้

     "อื้ม อ่ะ อ้าปาก ผมป้อน" ผมตักไอติมขึ้นมาแล้วตรงไปจ่อปากพี่สิงโตทันที พี่สิงโตอ้าปากรับอย่างว่าง่าย

     "หวานจัง แต่ก็ไม่หวานเท่าตัวคริสนะ โอ๊ย หยิกพี่ทำไมเนี่ย" 

     "ไม่ต่อยก็บุญละพี่ พูดอะไรเนี่ย ความหื่นอะ ให้มันน้อยๆบ้างพี่สิง"

     "คริสคิดไว้หรือยัง ว่าจะตั้งชื่อลูกว่าอะไร" พี่สิงถามขึ้นมาหลังจากเงียบไปตั้งแต่ผมหยิกไปครั้งนั้นอะ

     " ก็คิดไว้หลายชื่ออยู่นะพี่ แล้วพี่ล่ะ คิดไว้บ้างรึเปล่า" ถามไป มือก็ตักไอติมเข้าปากไป จนตอนนี้ มันเหลือเป็นคำสุดท้ายแล้วอ่ะ

     "ครับ คิดไว้แล้ว^^"

    "อ่ะ คำสุดท้าย ผมให้" ผมตักไอติมคำสุดท้ายไปจ่อปากพี่สิงเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้ พี่สิงเอาแต่นั่งยิ้ม

     "คำสุดท้ายแบบเนี๊ยย ก็แปลว่า...." ไม่ทันที่พี่สิงจะพูดจบหรอกครับ ผมก็จัดการยัดไอติมเข้าปากไปทันที

     "กินๆเข้าไปเลย ไม่ต้องพูดมาก ผมอยากกลับแล้ว" พี่สิงมองหน้าผมแล้วก็หัวเราะออกมา พอผมมองหน้าก็พยายามกลั้นขำเอาไว้ หุ๊ย เดินออกไปแม่ง





      ตอนนี้ก็เป็นเวลา ห้าทุ่มกับอีก สามสิบห้านาที พี่สิงโตก็ยังไม่มีวี่แววจะเข้ามานอน จนผมชักจะหงุดหงิด จะทำงานบ้าอะไรขนาดนี้นะ ไม่รอช้า ผมก็ก้าวฉับๆ เดินไปยังห้องที่พี่สิงนั่งทำงานอยู่ แต่พอเดินเข้าไปถึง น้ำตาผมก็แทบร่วง พี่สิงโตกำลังนั่งเปิดดูชุดเด็กผู้ชาย น่ารัก เด็กแด้มกลมที่ใส่ มันดูน่ารักน่าชัง จนผมยกมือขึ้นมาลูบท้องโตๆของผม ก้มมองแล้วยิ้มอย่างมีความสุข



     "อ้าวคริส มายืนทำอะไรตรงนี้ล่ะลูก ทำไมไม่เข้าไปหาสิงโตเค้าล่ะ" แม่ผมเดินมาโอบเอวผมไว้หลวมๆ แล้วยิ้มส่งให้

     "อ้าวคริสคร้าบบบบบ" พี่สิงโตรากเสียงยาว รีบจ้ำเท้าเดินมาหาผมทันทีที่เห็น

     "ผมเดินผ่านมาเฉยๆครับแม่ พอดีว่าพ่อของลูกผมมันหายหัวไปตั้งแต่กลับมาจากร้านไอติม ไม่มาสนใจผมเลย

     "โธ่ คริสครับ พี่ทำงานน้ะ พี่ไม่ได้คุยกับใครสักหน่อย" แน๊ะ ยังมีหน้ามาทำหน้างอใส่ผมอีก 

     "ทำงานอะไรดึกป่านนี้ละสิงโต พักผ่อนบ้างนะเราอะ งั้น เดี๋ยวแม่ไปนอนก่อนนะ พอดีเห็นไฟมันเปิดอยู่ก็ว่าจะเดินมาปิด แม่ฝากปิดไฟด้วยนะลูก ฝันดีจ่ะ" แม่ลูบหัวผมเบาๆ หันไปยิมให้พี่สิงโตนิดนึงแล้วก็เดินออกไปจากตรงนี้ 



     ผมก็จะเดินกลับห้องบ้าง อยากทำงานก็ทำไป นอนคนเดียวก้ได้ ก็แค่ไม่มีอกอุ่นๆให้ซุก ไม่มีคนมากอดเวลานอน ก็แค่นั้นเอง ผมนอนคนเดียวได้ สบ๊าย


หมับ !!



 ผมกำลังจะก้าวครั้งที่สองก็ต้องชะงักทันที เมื่อมีมือพี่สิงโตคว้าหมับเอาไว้


     "ไปนอนกันนะ พี่ปิดไฟก่อน รอแปปนึงนะครับ" พี่สิงโตปล่อยแขนผมเป็นอิสระ แล้วเดินหันหลังไปปิดไฟ ผมไม่รอหรอก เดินกลับก่อนละนะ ตามมาเองละกัน แบนแม่งหนึ่งคืน (น้อยไปมั้ยจ๊ะคุณพี//ไรท์) 


     ผมเเข้าห้องมาก็ขึ้นเตียงดึงผ้าขึ้นมาห่ม แล้วหลับตาลงรอฟังเสียงอีกคนเปิดประตูเข้ามา ไม่นานเสียงประตูก็ถูกเปิดออก เตียงข้างๆได้ยุบลงด้วยตัวของอีกคนที่พึ่งเดินเข้ามา


     "หลับแล้วหรอครับ" 

     "....................."

     "ฝันดีนะครับคริสของพี่ พี่รักคริสนะครับ" 



     หมดประโยคที่พี่สิงโตพูด พี่สิงโตก็ทิ้งตัวลงข้างๆ แล้วใช้แขนลงมาพาดตรงเอวของผมไว้หลวม ผมหยิบแขนพี่สิงโตออก แล้วเขยิบห่างออกอีกนิด



     "เฮ้ออ" เสียงพี่สิงโตถอนหายใจเฮือกใหญ่ ทำให้ใจผมมันกระตุกวูบ เรางี่เง่าเกินไปรึเปล่านะ คิดมากอยู่นาน จนจมเข้าสู่ห้วงนิทรา



     วันนี้ก็เป็นอีกวัน ที่ผมนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องนอนคนเดียว อีกแล้ว !!! ก็ผัวตัวดีมันไปเก็บตัวทำงานอยู่ที่ห้องโน่นเหมือนเดิม เมื่อคืนนี่ มันไม่รู้สึกอะไรเลยรึไง คิดแล้วก็หงุดหงิด แต่จะว่าไป ก็เปรี้ยวปากแฮะ อยากได้อะไรเปรี้ยวๆมากระแทกปากกระแทกลิ้นให้ชื่นใจ



     "นี่พี่สิง คริสอยากกินมะม่วง ขอเปรี้ยวๆเลยนะ" ผมยืนพูดอยู่ข้างๆหู ยังไม่มีวี่แววพี่มันจะหันมาสนใจ

     "จ้ะๆ รอแปปนึงนะ พี่ทำงานเสร็จ จะออกไปซื้อให้ทันทีเลย" ถึงตอนนี้ พี่สิงโตก็ยังไม่เงยหน้าขึ้นมามองผมแม้แต่นิด จะน้อยใจแล้วนะ

     "ฮึก นี่พี่สิงเห็นงานสำคัญกว่าเมียกับลูกตัวเองแล้วหรอ !!! ใช่สิ ผมมันเก่าแล้วนี่ พี่คงไม่อยากจะมาสนใจ" น้ำตาร่วงทันที ที่คนตรงหน้าไม่มีวี่แววจะสนใจซักนิด แค่เงยหน้าขึ้นมาคุยมันยากขนาดนั้นเลยรึไงกัน

     "มันไม่ใช่แบบนั้นนะคริส พี่ทำงานอยู่ อย่างี่เง่าสิครับ" แม้ตอนนี้ก็ยังไม่เงยหน้ามามอง แถมยังมาว่าผมงี่เง่าอีก ก็แค่อยากให้สนใจ ทำไมต้องพูดแบบนี้ด้วยวะ

     "เออ คริสมันงี่เง่า!!! ฮึก คริสมันเอาแต่ใจ ฮือๆๆๆ งั้นก็เลิกๆกันไปเล้ยยย ฮือออ" ผมปาดน้ำตาที่มันไหลไม่หยุด แล้วพร้อมที่จะเดินออกไปจากตรงนี้ 

     "ไม่พูดแบบนี้นะ ไปแล้วจ้ะ ไปหามาให้ตอนนี้เลย" พี่สิงลุกขึ้นมากอดผมไว้แน่น ดันหัวให้ซบกับไหล่กว้าง แต่ความรู้สึกที่ผมเสียไปเมื่อกี้ล่ะ ผมผลักพี่สิงโตออกทันที

     "ไม่ต้องแล้วครับ จะลำบากพี่ป่าวๆ เดี๋ยวผมไปหากินเองก็ได้ เผื่อจะได้ 'ผัวใหม่' กลับมาด้วยซักคน"  พูดจบผมก็หันหลังเดินออกมา แล้วตรงเข้าไปที่ห้องนอน



     ผมนั่งน้อยใจอยู่บนเตียง น้ำตากก็ยังไหลออกมาไม่หยุด ผมแค่อยากให้พี่สิงสนใจผมแค่นั้นเอง เดี๋ยวนี้พี่สิงเอาแต่ทำงาน อยู่แต่กับหน้าคอมมากกว่าผมอีก เมื่อก่อนผมแค่พูดว่าอยากได้อะไร อยากกินอะไร พี่สิงก็พร้อมที่จะทิ้งทุกอย่างแล้วมาหาผม แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ ฮึก ผมนั่งร้องไห้อยู่กับตัวเอง ซักพัก เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น พร้อมกับพี่สิงโตที่เดินเข้ามา


     "คริสครับ พี่ขอโทษที่พูดแบบนั้น คือพี่ไม่ได้ตั้งใจจะ"

     "ไม่เป็นไรครับ ผมผิดเอง ที่ผมมันงี่เง่า พี่คงเบื่อ ขอโทษนะครับ ฮึกก" น้ำตาไหลออกมาอีกแล้ว ครั้งนี้มันไหลออกมามากกว่าครั้งที่แล้ว ความรู้สึกอัดอั้นถูกปล่อยออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ยังไหลอาบอยู่บนหน้าของผม

     "ไม่ร้องนะครับคนดี พี่ขอโทษนะที่พูดไปแบบไม่คิด พี่ไม่ได้เบื่อคริสนะครับ พี่รักคริสมากแค่ไหน คริสก็รู้" พี่สิงเข้ามากอดผม ลูบปลอบผมเบาๆ

     "แต่เดี๋ยวนี้พี่ไม่สนใจผมเลย ผมก็น้อยมจนะ ฮือๆๆ" ผมยังคงร้องไม่หยุด พี่สิงก็ยังลูบหัวผมเบาๆ

     "ขอโทษนะ ที่ช่วงนี้พี่ทำงานหนักไม่สนใจคริสเลย แต่พี่มีเหตุผลนะ" ผมเงยหน้ามองพี่สิงโตอย่างสงสัย

     "เหตุผลอะไรของพี่วะ ถึงทำให้พี่ไม่สนใจผมขนาดนี้" ผมก้มลงไปซบอกกว้างอีกครั้ง เพื่อรอคำตอบ

     "ที่พี่ทำงานหนักจนไม่สนใจคริสแบบนี้ ก็เพราะว่า พี่จะได้ว่างไปอยู่กับคริส ในวันที่คริสคลอดไง พี่อยากอยู่ข้างๆคริสในวันนั้น เราจะได้มีเวลาเลี้ยงลูกด้วยกันไงครับ" พอได้ยินคำตอบที่เป็นเหตุผลฟังขึ้นของพี่สิงโต น้ำตาผมก็กระหน่ำไหลออกมาอย่างหนัก ผมเองสินะที่งี่เง่าไปเอง





     วันนี้ก็ถึงวันที่ผมต้องผ่าคลอด เพราะผมไม่มีช่องคลอดเหมือนผู้หญิงทั่วไป พี่สิงโตกับพ่อแม่ของผมนั่งรออยู่ด้านนอก คุณหมอเค้าไม่ให้เข้ามา  




     สิงโตพาร์ท



       ผมกับพ่อแม่คริสยืนรออยู่หน้าห้องคลอด ใจผมเต้นระรัวเหมือนกับจะทะลักออกมายังไงยังงั้น ผมเดินวนไปวนมาอยู่ตรงหน้าประตูได้ สามชั่วโมง ไม่นานหมอและพยาบาลก็เดินกันออกมาจากห้อง 


     พ่อแม่คริสที่นั่งอยู่ก็ดีดตัวลุกขึ้นมาทันที แล้วกระหน่ำถามคุณหมอและพยาบาลสาวไม่หยุด


     "ตอนนี้คุณแม่ปลอดภัยดีนะคะ เดี๋ยวจะให้พยาบาลพาไปพักผ่อนที่ห้อง VIP นะคะ"



        3 ปีต่อมา

     "ม๊าค้าบบบบ เฟียตหิวข้าวแย้ว" ลูกชายที่น่ารักของผมเข้ามาเกาะขาเขย่าๆ ใช้มือลูบท้องตัวเอง

     "เจ้าตัวแสบ วิ่งไม่รอป๊าเลยนะ" พี่สิงโตวิ่งหอบมา แฮกๆ ยืนพักหายใจอยู่ตรงหน้าผม

     "ม๊าช่วยด้วย ป๊าจะจับผมไปอาบน้ำ" เจ้าตัวเล็กยืนแอบอยู่ด้านหลังผมตอนนี้

     "งั้น เฟียตไปอาบน้ำก่อนนะครั้บ เดี๋ยวม๊าไปทำอะไรให้กินนะครับ" ผมก้มลงไปจุ๊บแก้มลูกชายที่ยืนทำหน้ายู่ใส่ผมอยู่ตอนนี้

     "ม๊าอาบน้ำให้เฟียตได้มั้ยค้าบ" ยังไม่วาย ใช้ลูกไม้อ้อนผม แต่ดูจากหน้าพี่สิงโตแล้ว ผมคงต้องปฏิเสธความต้องการของลูกไปก่อน

     "ให้ป๊าอาบให้ก่อนนะครับ เดี๋ยวอาบน้ำเสร๊จ เฟียตจะได้กินของอร่อยๆ ฝีมือม๊าไงครับ ^^"

     "กะ ก็ได้คับม๊าคนสวย เฟียตขอหอมแก้มหน่อย" ผมที่กำลังก้มลงแล้วเอียงแก้มให้เฟียตหอม ตัวเฟียตก็ลอยลิ่วเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของพี่สิงโตแล้ว

     "มานี่เจ้าตัวแสบ ไปอาบน้ำกับป๊าดีกว่านะ หอมแก้มป๊าแทนไปก่อน ฮ่าๆๆๆ" แล้วพี่สิงโตก็อุ้มเฟียตไป ผมก็เดินเข้าห้องครัว ไปหาดูว่าพอจะมีอะไรทำกินได้บ้าง




     ไม่นาน สองพ่อลูกก็พากันเดินมานั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารรอแล้ว เฟียตลงจากตักพี่สิงทันทีที่เห็นผม 


     "ม๊าค้าบ มีอะไรกินมั่ง" เฟียตเกาะแขนผมพร้อมทำตาแป๋ว เจ้าลูกคนนี้

     "พอม๊ามาป๊าก็หัวเน่าเลยนะ" พี่สิงนั่งกอดอกทำหน้าน้อยใจ ลูกชาย

     "พี่สิง พูดมาก กินข้าวไป"

     "มันน่าน้อยใจนัก เมียก็ยังไม่รักอีก" พูดไม่พอ เอาสองมือยกขึ้นมาปิดหน้าทำเสียงร้องไห้ น่าสงสารตายล่ะ เป็นเฟียต เฟียตก็คงดูออก

     "ป๊าา ฮึกก ป๊าอย่าร้องไห้นะคับ หม่าม๊ารักปะป๊าจะตาย เฟียต ฮึกก เฟียตก็รักป๊านะคับ ป๊าอย่าร้องไห้เลยนะ ฮือออ" อะอ่าว เฮ้อออ ลืมไป เฟียตยังใสสื่อเป็นผ้าขาว เป็นแบบนี้จะตามคนทันมั้ยล่ะเนี่ย

     "กินข้าวกันเถอะ ผมหิวแล้วพี่สิง"

     "ครับ เฟียตไปนั่งกินข้าวดีๆก่อนครัย^^" พี่สิงอุ้มลูกลงไปนั่งเก้าอี้อีกตัวข้างๆ

     "เฟียตครับ ตักจานนี้ด้วยสิ ม๊าไม่เห็นกินนี้เลย" 

     "เฟียตไม่ชอบกินคุณผักฮะหม่าม๊า เฟียตชอบกินคุณหมู กับ คุณไข่เจียว" พูดแล้วก็ยิ้มตักข้าวใส่ปาก

     "ไม่ต้องบังคับลูกหรอกคริส กินเถอะ"

     "ก็พี่ชอบให้ท้ายลูกแบบนี้ไง ลูกถึงไม่กินผัก"

     "วันหลัง คริสก็ลองเอาผักใส่ในไข่เจียวดูสิ ลูกอาจจะชอบกินผักแบบนั้นก็ได้

     "ความคิดดี ไว้วันพรุ่งนี้ละกัน"




     ผมรู้สึกหนักตัวยังไงไม่รู้ จะหายใจไม่ออกอยู่ละ พี่สิงแน่ๆเลย ผมลืมตาขึ้นมองที่เอว ไอ้ที่หนักๆไม่ใช่แขนพี่สิงโต แต่เป็นไอ้ลูกชายนอนพาด หัวอยู่บนท้องผม ขาพาดคอพี่สิงโตไว้ พี่สิงต้องฝันว่าโดนผีอำแน่ๆ ฮ่าๆๆๆ


     ผมลุกขึ้นจับเจ้าเฟียตนอนดีๆ แล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำ วันนี้อากาศดี มีแดดอ่อนๆ ผมว่าจะซักผ้าซะหน่อย แต่ผมขอไปอาบน้ำก่อน 


    ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เตรียมไปหยิบตะกร้าผ้าในห้องนอน แต่ว่ามันหายไปแล้ว เอ้! หายไปไหนนะ เมื่อกี้ยังมีอยู่เลยหนิ พี่สิงโตก็หายไปไหนอีก เหลือเจ้าเฟียตนอนเหยีดกายอยู่บนเตียงอย่างสบายตัว


     "พี่สิง พี่อยู่ไหนอะ" ผมตะโกนเรียกหาพี่สิงโต แต่ก็ไม่ไม่เสียงตอบรับใดๆ

     "จ้ะ เอ๋"

     " เชี่ยยย เล่นไรพี่เนี่ย ตกใจหมด"

     "เล่นจ้ะเอ๋กับเมียไงครับ"

     "แล้วพี่ไปไหนมา"

     "พี่เอาผ้าไปซักมาครับ" พี่สิงโตตอบมาพร้อมรอยยิ้ม

     "หือ" 

     "หืออะไรครับ แปลกใจอะไรหรอ"

     "ก็แปลกใจที่พี่เอาผ้าไปซักนี่แหละ เป็นไปได้ไง"

     "คริสครับ" พี่สิงโตกดเสียงต่ำไม่พอ มองตาขวางใส่อีก ฮ่าๆๆๆๆ อยากให้ทุกคนได้เห็นจริงๆเเล้ยย

     "ผมก็แค่แซวเล่นเอง เดี๋ยวผมไปดูเฟียตก่อนนะ"




     ตกบ่ายของอีกวัน ผมกับพี่สิงโตก็วุ่นกันอยู่ในครัว กว่าจะตกลงกันได้ว่าจะทำอะไรกิน ผมจะทำผัดผัก พี่สิงโต จะทำไข่เจียวเอาใจลูก สุดท้ายและท้ายสุด ก็ทำไข่เจียวใส่ผัก


     "หม่าม๊าค้าบบ  ทำอะไรหรองับ ห๊อมหอม" เด็กชายตัวน้อยยืนกอดเอวไว้หลวม 

     "ม๊าเค้าทำคุณไข่เจียวให้เฟียตกินด้วยน้า" พี่สิงโต ก้มลงมาอุ้มเฟียตขึ้นไป

     "หูวว เฟียตอยากชอบกินคุณไข่ใจ ไปๆ กินข้าวกัน" เฟียตลงจากการอุ้มของพี่สิงโต ก็ไปหยิบจานไข่เจียวเดินตรงไปยังโต๊ะกินข้าว 

     

     "ค่อยๆกินสิครับ เป็นไง ม๊าทำอร่อยไหม" ผมถามเจ้าตัวเล็กที่ตั้งหน้าตั้งตากินเป็นจริงเป็นจัง

     "อร่อยม๊ากมากเลยค้าบหม่าม๊า โอ๊ะ มีอะไรอยู่ข้างในคุณไข่เจียวด้วย" เฟียตคายไข่เจียวออกมาใส่ไว้บนมือ แล้วยื่นไปหาพี่สิงโต

     "คุณผักครับ เฟียตต้องกินคุณผักด้วยนะ เดี๋ยวคุณผักน้อยใจแย่เลย"

     "งือ ปะป๊าา เฟียตไม่อยากกินคุณผัก" เด็กน้อยส่ายหน้าไปมา  เบะมากทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

     "ถ้าไม่กินก็เขี่ยไว้ตรงมุมจานสิครับ" พี่สิงโตว่า

     "พี่สิงโต!!!! กินไปเฟียต ผักมีประโยชน์นะ" ผมตะคอกใส่พี่สิงโต แล้วก็หันมาพูดกับลูกชาย

     "ตะ แต่เฟียตไม่ชอ.."

     "กินไป อย่าให้แม่โกรธนะ" ผมถลึงตาใส่เฟียต แล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา จากนั้นก็ลุกขึ้นแล้วเข้าห้องนอนไป




     ผมเข้ามาในห้องไม่นานก็ได้ยินเสียงพ่อลูกคุยกันด้านนอก


    'ปะป๊าคับ เฟียต ฮึก เฟียตไม่ชอบกินคุณผักนี่คับ' 

     'แต่คุณผักมีประโยชน์น้า ทำให้เฟียตแข็งแรงด้วย โตไป เฟียตจะได้ปกป้องม๊าได้ไงครับ'

     'จริงหรอคับ'

       'จริงสิครับ เวลาใครมารังแกม๊าของเฟียต เฟียตจะได้ปกป้องม๊าจากพวกนั้นได้ไง ไม่ดีหรอครับ'

     'ฮึก คับ เฟียตจะกินคุณผัก'

     'อะ ลองชิมสักชิ้นสิ คุณผักอร่อยนะ'

     'งื้อออ อาหย่อยยยจิงๆด้วย'

     'เห็นมั้ยล่ะ คุณผักอร่อย แล้วก็มีประโยชน์ด้วย'

     'หม่าม๊าโกรธเฟียตแล้ว ฮือออ'

     'เฟียตก็เข้าไปขอโทษม๊านะครับ เดี๋ยวป๊าเก็บของก่อน'

     'ได้ฮะ'




ก็อก ก็อก ก็อก 


     หม่าม๊า ค้าบบ เปิดปาตูให้เฟียตหน่อยได้มั้ย ฮึก


     เสียงเคาะประตูกับเสียงเจ้าตัวเล็กด้านนอก ดังขึ้น ผมเดินไปเปิดประตูให้ลูกชายตัวเล็กเข้ามา 


     ทันทีที่เฟียตเข้ามาก็เข้ามากอดมทันที ปล่อยน้ำตาเปียกชื้นใส่เสื้อผมจนเปียก


     "ฮืออ หม่าม๊า เฟียตขอโทษคับ ต่อไปเฟียตจะกินคุณผักนะคับ ฮือออ"

     "เฮ้ออ ครับ"

     "ฮืออ ม๊าถอนหายใจใส่เฟียตด้วย ม๊ายังไม่หายโกรธเฟียตหรอคับ เฟียตขอโทษนะคับ ที่ทำให้ม๊าโกรธ"

     "ครับ ม๊าหายโกรธแล้วครับ ^^"

     "เย่ๆๆๆ ม๊าใจดีที่สุดเลย เย่ๆๆๆ ฟอดด" เจ้าตัวเล็กดีใจยกใหญ่ ดึงผมลงไปหอมทีหนึ่งที

     "แหม พอดีกันแล้วลืมป๊าเลยน้า เจ้าตัวแสบ" 

     "อื้อ อ๊า อ่อยเอี้ยดอ้ะอั้บ" (ป๊าปล่อยเฟียตนะคับ)

     "เล่นเป็นเด็กเลยพี่สิง"




     วันนี้เป็นวันเปิดเทอมของเฟียตวันแรก เจ้าตัวดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ รีบอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้า ตอนนี้กำลังนั่งคุยกับพี่สิงโตอยู่ตรงโซฟา ผมก็กำลังอาบน้ำอยู่อย่างสบายใจ


     ผมกลับมาจากการไปส่งลูกชายตัวเล็กมาก็กลับมานอนเหยียดบนที่นอนนุ่ม พักสายตาสักหน่อยแล้วกัน


     "เห้ย" อยู่ๆที่นอนก็ฮุบยวบลงไปอย่างรวดเร็วทำให้ผมลืมตาขึ้นมา ก็เจอพี่สิงโตนั่งค่อมผมอยู่ด้านบน


     "ทำไรของพี่เนี่ย ผมจะนอน"

     "พี่คิดถึงคริสครับ"

     "คิดถงคิดถึงอะไร ก็อยู่ด้วยกันทุกวัน"

     "พี่อยากกอดคริสนี่ครับ"

     "กอดธรรมดาใช่ไหม งั้นก็มานอนดีๆ ผมเหนื่อย" ดูว่าพี่สิงโตจะเข้าใจกันคนละความหมายกับผมแล้วล่ะ พี่สิงโตก้มลงมาประกบจูบผมเบาๆ 

     "อื้ออ"




     ตกเย็นพี่สิงโตก็เป็นคนไปรับกลับมา ตอนนี้เล่นกันจนหลับไปแล้ว ผมเพลียจริงๆนะ กับสองพ่อลูก ซนเหมือนกนไม่มีผิดเลยเชียว


     ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ไปปลุกพี่สิงโตที่นอนกอดลูกชายไปอาบน้ำ


     "พี่สิง พี่สิงตื่นครับ ไปอาบน้ำได้แล้ว" ผมตบเบาๆที่แขนพี่สิง กลัวว่าถ้าเขย่าแล้วเจ้าตัวเล็กจะตื่น

    "อืมม กี่โมงแล้วครับ"

     " จะ 5 โมงครึ่งแล้วครับ" พี่สิงพยักหน้าหงึกๆ แล้วจับข้อมือผมลากเข้ามาที่เตียงนอน

     "งั้นอาบด้วยกันนะ"

     "ผมอาบเสร็จแล้ว ถึงไปปลุกพี่เนี่ย"

     "ทำไมไม่ปลุกก่อนล่ะ แบบนี้ต้องทำโทษ"

     "ทำโทษอะไรของพี่ ปล่อยผมได้แล้ว ปล่อยงะ.... อื้มม"


      พี่สิงโตโน้มตัวลงมาประกบจูบ สอดลิ้นเข้ามาหาความหวานอย่างรวดเร็ว มือหยาบเริ่มลูบไล้ไปตามผิว มือข้างหนึ่งประคองคางผมให้เงยรับจูบอันแสนเร่าร้อน อีกมือที่ตอนแรกลูบไล้ ตอนนี้ค่อยๆบิดขยี้เม็ดเล็กบนเนินอก พี่สิงผละจูบออกช้าๆ แล้วถอยตัวลงไปประทับริมฝีปากที่เนินอก ละเลงลิ้นไปมาา ผมแอ่นรับสัมผัสอย่างทันที

      
     "อ๊ะ พะ พี่สิง พอ"

     "พี่ยังไม่อิ่มเลย ขออีกนิดนะ"

     
     มือพี่สิงลูบไล้ลงไปช่วงหน้าท้อง ค่อยๆสอดมือเข้าไปใต้ร่มผ้า จับแกนกลางลำตัวผมออกมา รูดรั้งขึ้นลงช้าๆ สองแขนโอบกอดรอบคอพี่สิงโตหาที่ยึดเหนี่ยว 

     
     "อื๊ออ อ๊ะ อ๊ะ ..พะ พี่สิง ระ แรงอีก" สะโพกขยับตามจังหวะที่เร่งจังหวะเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนมีน้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาใส่มือพี่สิง

     "คราวนี้ ของจริงแล้วนะครับ"  พี่สิงควักแกนกลางลำตัวของตัวเองออก ไปถูๆตรงบริเวณรูด้านหลังของผม แกนกลางของพี่สิงค่อยๆเข้ามาในตัวผมทีละนิด จนมิดสุด ทิ้งแช่ไว้ชั่วครู่ พี่สิงก็เริ่มขยับสะโพกจากจังหวะช้าๆ แล้วค่อยๆเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้น


     "อ๊ะ..  อ๊ะ... พะ พี่สิง แรง แรงอีก อื๊อออ อื้ออ"

     "อื้อออ อย่ารัดแน่นสิครับ"

     "อ๊ะ พี่สิง ผม ไม่ ไม่ไหว" ด้วยความเสียวซ่าน ผมจับพลิกพี่สิงโตให้นอนราบไปกับที่นอน แล้วนั่งทับส่วนนั้นไว้ จากนั้นก็เริ่มขยับสะโพกขึ้นลงตามที่ต้องการ

     "คริสส อื้มมม กระแทกลงมาแรงๆ อื้มม อย่างนั้นๆ"

     "อ๊ะ อ๊ะ ผม ผมใกล้แล้ว" ผมรัวสะโพกกระแทกลงแรงๆในครั้งสุดท้าย น้ำสีขาวพุ่งใส่หน้าท้องพี่สิงโต


     พี่สิงโตจับผมพลิกนอนหงาย แล้วก็กระแทกสะโพกเข้ามาไม่ยั้ง จนน้ำพี่สิงโตไหลออกมา ทำให้ผมรู้สึกอุ่นช่วงท้อง


     "ปะป๊าจะทำน้องให้เฟียตหรอ" เสียงใสๆยืนมองอยู่ตรงประตู แล้วตอนนี้ ส่วนนั้นของผมกับพี่สิงโตก็ยังคงเชื่อมกันอยู่

     "ฟะ เฟียตลูก" ผมรีบผลักพี่สิงออกแล้วเอาผ้าห่มมาคลุมตัวไว้ทันที พี่สิงหยิบเสื้อบังๆไว้แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

     "ม๊าจะทำน้องให้เฟียตใช่มั้ยคับ เฟียตอยากมีน้องๆ" เด็กน้อยเดินมาเขย่าผ้าห่มที่คลุมตัวผมไว้ ไปมา แล้วกระโดดขึ้นมาบนตักผมแล้วก็มาดึงผ้าห่มออก ใช้มือหนึ่งข้างรูดรั้งแกนกลางของผม 

     "อ๊ะ เฟียต ทำอะไร ใครสอนให้ทำแบบนี้" ผมรีบจับเอามือเฟียตออกทันที แล้วอุ้มมาไว้บนตัก

     "เฟียตเห็นป๊าทำกับม๊าเมื่อกี้คับ เฟียตอยากลองทำบ้าง"

     "ไม่ได้นะครับ เฟียตยังเด็กอยู่เลย"

     "ถ้าเฟียตโต เฟียตก็ทำแบบที่ป๊าทำเมื่อกี้ได้ใช่มั้ยคับ"

     "ใช่ครับ แต่ต้องไม่พรากผู้เยาว์นะครับ ถ้าจะทำแบบที่ป๊าทำกับม๊า ต้องให้อีกฝ่ายอายุ 18 ปีก่อนนะ"

     "อืม งั้นเฟียตทำกับม๊าได้มั้ยคับ" เด็กน้อยถามผมตาแป๋ว

     "ไม่ได้ครับเฟียต ป๊าทำได้คนเดียว มาเดี๋ยวป๊าพาไปอาบน้ำ"







พาร์ท สิงโต


1 อาทิตย์ ต่อมา


     ข้างบ้านผมมีคนเข้ามาอยู่ใหม่ ดูแล้วจะเป็นพ่อแม่มือใหม่เหมือนกัน ผมมาช่วยขนของเข้าบ้าน เจ้าเฟียตก็ตามผมมาไปเล่นกับลูกชายที่มาใหม่ ตอนนี้ก็ขนของเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมก้เดินเรียกหาเฟียต 


     "เฟียตครับ กลับบ้านได้แล้วครับ^^" ผมหันไปยิ้มให้เด็กชายตัวโตกว่าเฟียตนิดนึง เด็กชายคนนั้นก็ยกมือไหว้ อืมม มารยาทดี

     "งั้นเรากลับบ้านก่อนนะ พรุ่งนี้จะมาเล่นด้วยใหม่" เฟียตลุกขึ้นยืน แล้วก็โค้งตัวไปหอมแก้มเด็กชายคนนั้น ห๊ะ!!! เดี๋ยวว ผมรีบอุ้มเฟียตขึ้นมาทันที

     "ทำไมไปหอมแก้มเค้าล่ะคับเฟียต"

     "พี่อู๋จุนบอกว่า ถ้าวันหลังอยากมาเล่นกับพี่อู๋จุนอีก ให้หอมแก้มก่อนกลับบ้านคับ" ผมหันไปมองเด็กชายที่ตอนนี้ยืนแก้มแดง ก้มหน้ามองพื้นหญ้าไปซะแล้ว เฮ้อออ

     "ป๊าคับ ปล่อยเฟียตลงยืนหน่อย เฟียตเมื่อคับ"

     "ครับ" ผมก้มลงวางเฟียตให้ยืนทรงตัวได้แล้วก็ปล่อยออกจากอ้อมแขน แต่บอกเลย ผมไม่น่าปล่อยลงมายืนข้างล่างเลยจริงๆ ทำไมน่ะเหรอ พอเท้าเฟียตแตะถึงพื้นปุ๊บ ก็กระโจนเข้าไปดึงคอเสื้อเด็กชายตรงหน้าเข้ามาจุ๊บปากทันที ผมได้แต่ยืนอึ้ง


     "เราไปก่อนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาเล่นด้วยใหม่ เดินสิคับปะป๊า" สติผมหายไปพร้อมกับจุ๊บเมื่อกี้แล้ว




                                    END.

 แล้วพบกันใหม่ ภาค 2 ค้าาา ถ้าคนอ่านชอบอะนะ 55555 ถ้าไม่ชอบก็ไม่ลงภาค 2 คิคิ  บะบายยยยย

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Paengsp_Peraya จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

35 ความคิดเห็น

  1. #35 ice93 (@ice93) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 08:54
    มาต่อๆๆๆน้าๆๆๆๆ
    #35
    2
    • #35-1 Paengsp_Peraya (@Paengsp) (จากตอนที่ 1)
      23 ธันวาคม 2561 / 09:50
      รอหน่อยน้าา
      #35-1
    • 23 ธันวาคม 2561 / 10:15
      จ้าๆๆๆ
      #35-2
  2. #34 Nutthanichh (@Plaifah645) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 00:05
    ครอบครัวนี้น่าร้ากกกกกกก
    #34
    1
    • #34-1 Paengsp_Peraya (@Paengsp) (จากตอนที่ 1)
      23 ธันวาคม 2561 / 09:50
      รอหน่อยน้าา
      #34-1
  3. #33 Rattanalee (@Rattanalee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 21:57
    ไม่เห็นมีภาคสองเรย
    #33
    7
    • 23 ธันวาคม 2561 / 08:10
      น้องเฟียตลูกกกก ทำแบบนี้ไม่ได้นะคับบบ โอยย สนุกค่ะ ภาษาสวยอ่านง่าย รอภาคสองอยู่น้าา
      #33-6
    • 23 ธันวาคม 2561 / 08:15
      ใช่ๆภาคสอง
      #33-7
  4. วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 18:26
    น้องคริสเป็นคนขี้น้อยจายยยย
    #32
    0
  5. #31 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 19:42
    น้องเฟี๊ยตไวไฟไปไหมลูก หนูยังเด็กอยู่เลยยย
    #31
    0
  6. #30 Namfon Daisy (@0903380081) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 13:59
    ปูเสื่อรอ่านต่อเลยค่า
    #30
    0
  7. วันที่ 2 กันยายน 2561 / 16:19

    ขอภาค2เร็วๆน่ะค่ะอยากอ่านแล้ว55ชอบบบ

    #29
    0
  8. วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 20:06
    อิคุณพี่อู๋ร้ายแต่เด็กโว้ย555 อยากอ่านภาค2จังค่ะ
    #28
    0
  9. วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 15:59
    อยากอ่านภาค2แย้ว
    #27
    0
  10. #26 ICECHYWINNY (@silvernigth) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 08:47
    นี่คือพูดได้มั้ยว่าแรดเหมือนแม่5555
    #26
    0
  11. #25 Pear Apca (@prom632) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 22:33
    ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆค่ะ มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #25
    0
  12. #24 Lunarita Lucia (@lunarita-toei124) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 12:48
    น้องงงงง น้องเฟียตลูกกกก โอ้ยยย 55555
    #24
    0
  13. วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 15:45
    สนุกมากเลยค่ะ รอภาค2อยู่นะคะ
    #23
    0
  14. #22 NooNaphat (@NooNaphat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 19:04
    รออ่านภาค 2 คะ
    #22
    0
  15. #21 Mewiloveyou0308 (@Mewiloveyou0308) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 22:56
    มาต่ออีกนะรออยู่คะ
    #21
    0
  16. #20 NadaMutchakit (@NadaMutchakit) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 12:51
    เฟียตแก่แแดดจัง55
    #20
    0
  17. วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:38
    สนุกมากๆเลยค่ะไรท์

    #19
    0
  18. #18 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:50
    ชอบค่า...อา่นต่อสนุกมากจ้า...
    #18
    0
  19. #17 PJBelle (@PJBelle) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:59
    น่ารักกอ่าาาา เขิล อรั้ย ชอบๆๆ
    #17
    0
  20. วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:16
    ฟินนนนรอนะคะ
    #16
    0
  21. #15 Nutthanichh (@Plaifah645) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:25
    มาต่อด้วยน้าาาาาา นั่ลล้าค5555
    #15
    1
    • 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:01
      แต่ต้องรอ ช่วงเดือนมีนาโน่นเลย ไม่รู้ว่าจะลงวันไหน แล้วแต่ความว่าง 5555 แต่ลงในเดือนมีนา แน่จ้า ถ้ามีคนเรียกร้องเยอะ
      #15-1
  22. #14 0813578180 (@0813578180) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:20
    อะไรคือป๊าม๊าตะทำน้องให้เฟียต55555. อันความใสของเฟียตนั้น555555
    #14
    0
  23. #13 PerayaSK88 (@pentor1993) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:49
    5555 น้องเฟียตฉามขวบของป๊าสิงม๊าคริส อิอิ
    #13
    0
  24. #12 PrangNapat (@PrangNapat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:33
    สนุกค่ะไรท์ มาต่อเลยเน้อออ <3
    #12
    2
    • 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:40
      ภาค2 ต้องรอเดือนหน้าเด้อออ เพราะว่าปิดเทอม น่าจะว่างแต่ง อิ้อิ้
      #12-1
    • 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:04
      สนุกมากค่ะไรท์มาแต่งต่อนะ จะรอนะงับ
      #12-2
  25. #11 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:26
    ลงนะคะ เรารออ่านอยู่น้า
    #11
    1
    • #11-1 Paengsp_Peraya (@Paengsp) (จากตอนที่ 1)
      27 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:28
      รอภาค 2 หรอค้า
      #11-1