[iKON x You] Love with Fraud ตกหลุมรักยัยนักต้มตุ๋น Feat.WINNER

ตอนที่ 8 : Chapter 8 เธอไม่รู้จริงๆหรอ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    9 ม.ค. 62








     ฉันวิ่งหนีจุนฮเวมาอย่างรวดเร็วพร้อมน้ำตาที่ไหลลงมาราวกับมันจะไม่หยุดไหล ไม่รู้ว่าฉันวิ่งมานานเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ฉันกลับวิ่งมาหยุดที่หน้าบ้านของตัวเองแล้ว ฉันจึงก้าวขาเข้าบ้านๆช้าๆก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันเดินมานั่งที่โซฟากลางบ้านอย่างหมดแรง แต่จู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น...

     
     กริ๊งงงง.......!!

     "สวัสดีค่ะ" ฉันกรอกเสียงลงไป

     [ฮัลโหล ย๊าที่รัก ไม่ได้บันทึกเบอร์พี่ไว้หรอ...]

     "พี่บ๊อบบี้??"

     [พี่เอง เห็นชานอูโทรมาบอกว่าเธอไม่ไปโรงเรียน เป็นไรหรือเปล่า?]

     "มีอุบัติเหตุนิดหน่อยค่ะ"

     [ก็ดีแล้ว...เอ่อ ตอนนี้ว่างมั้ยอ่ะ?]

     "ว่างค่ะ มีไรหรอ?"

     [พอดีพี่สั่งรองเท้าจากเน็ตน่ะ แล้วตอนนี้ก็มาส่งแล้ว แต่พี่ให้เค้าวางไว้หน้าห้องน่ะ พี่โทรไปหาจินฮวานฮยองให้ออกมาเอา แต่ไม่รับโทรศัพท์ ช่วยไปเอารองเท้าเก็บให้พี่หน่อยได้มั้ย? มันเป็นรุ่นลิมิเต็ดอ่า...กลัวมันหายยย]

     "ก็ได้ค่ะ หน้าห้องใช่มั้ยคะ?"

     [น่าจะใช่ ไปถึงแล้วก็เรียกจินฮวานฮยองมาเปิดประตูนะ เพราะเข้าอยู่หอ เอาเข้าไปวางไว้ในห้องพี่นะ ห้องใหญ่สุด]

     "ค่ะๆ"

     [ขอบคุณที่รัก จุ้บ 55555]

     พอวางสายไปฉันก็คว้ากระเป๋าของตัวเองก่อนจะก้าวเท้าออกจากบ้านและมุ่งหน้าไปยังหอของiKONทันที แต่ใช้เวลาเพียงไม่นานก็มาถึง เพราะอยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่นัก ฉันเดินไปยังห้องที่บ๊อบบี้บอกไว้ก็พบกล่องสีเหลี่ยมไม่ใหญ่มากวางไว้หน้าประตู ฉันก้มลงไปหยิบขึ้นมา ก่อนจะกดกริ่งหน้าประตูห้อง

     ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!

     ฉันรออยู่สักพักแต่ไม่มีคนเปิด ฉันจึงเคาะประตูห้อง แต่ก็ไม่มีใครมาเปิด ฉันจึงโทรไปถามรหัสจากพี่บ๊อบบี้ ฉันจึงเอื้อมมือไปกดรหัส และเปิดประตูเข้าไป ภายในห้องนั้นว่างเปล่าไร้เงาคน ฉันจึงเดินหาห้องที่ใหญ่ที่สุด ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป ก็พบกับพี่จินฮวานนอนอยู่บนเตียง สงสัยจะหลับ แต่ฉันกดกริ่งตั้งนานจะหลับลึกไปมั้ย?? ฉันค่อยๆเอากล่องไปวางไว้ข้างๆเตียงที่พี่จินฮวานนอนอยู่ แล้วก็กำลังจะหมุนตัวกลับ...

     "หน...หนาว หนาว..."

     "หืม?? O.O"

     พอฉันกำลังจะเปิดประตูออก เสียงพี่จินก็ดังขึ้นแผ่วๆ พอหันกลับไปก็เห็นพี่จินยังนอนอยู่ แต่ปากบ่นว่าหนาวแล้วนอนขดอยู่บนเตียงทั้งๆที่มีผ้าห่ม ห่มอยู่บนตัวของเขา

     "หน...หนาววว"

     "พี่จินฮวาน พี่จินฮวาน" ฉันเขย่าตัวเขาเบาๆเพื่อเรียกสติ แต่ก็ไม่ตื่น
     
     "หนาว...ฉันหนาว"

     "หนาวหรอคะ?"

     ฉันมองไปที่เตียงชั้นบนก่อนจะหยิบผ้าห่มอันนั้นมาห่มให้พี่จินฮวาน สักพักเค้าก็เงียบลง ฉันจึงเอื้อมมือไปแตะหน้าผากเขาแต่ต้องรีบชักมือกลับเพราะมันร้อนมาก ปากบ่นว่าหนาว แต่หน้าเขากลับมีแต่เหงื่อผุดเต็มไปใบหน้า และหน้าก็เป็นสีแดงจัดเพราะอุณหภูมิร่างกายสูงเกินไป...

     ฉันเดินไปนอกห้องเพื่อไปหยิบผ้าผืนเล็กๆที่แขวนอยู่ตรงหน้าห้องน้ำ แล้วก็เดินไปหยิบกระมังในครัวมา ก่อนจะตักน้ำและเดินกลับเข้ามาในห้อง ฉันนั่งลงข้างๆพี่จินฮวานก่อนจะค่อยๆเอาผ้าชุบน้ำบิดหมาด เช็ดลงบนใบหน้าขาวนั่นอย่างเบามือ ก่อนจะดึงผ้าห่มออกแล้วเช็ดที่แขน เช็ดอยู่สักพักแล้วเดินไปเปลี่ยนน้ำใหม่ แล้วก็กลับมาเช็ดอีก ฉันทำแบบนั้นอยู่สามรอบ แต่คนที่นอนอยู่ก็ไม่ตื่นสักที นี่ก็บ่ายแล้ว ทำเอาฉันง่วงนอนเลยทีเดียว ขอพักสายตาสักแปปแล้วกัน........ @.@


     ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

     
     "เฮ้ย! เธอ!"

     "อื้อ..." ฉันค่อยๆลืมตาหลังจากหลับไปนานเพราะเสียงบางอย่างทำให้ฉันต้องตกใจตื่น...

     "เธอมาอยู่ที่นี่ได้ไง แล้วนี่อะไรเนี่ย?" พี่จินฮวานมองหน้าฉันงงๆ ก่อนจะชูผ้าในมือที่ฉันเอาโปะหน้าผากเพื่อลดไข้ขึ้นมา

     "ก็พี่ตัวร้อน ไม่สบาย ฉันเลยเช็ดตัวให้"

     "ห้ะ ? O.O"

     "เช็ดแค่หน้า คอ แขน เท่านั้น อย่าคิดทะลึ่งนะ !! -_-"

     "อ๋อ.... แล้วเธอมาที่นี่ได้ไง?"

     "เอาของพี่บ๊อบบี้มาไว้น่ะ แล้วก็เห็นคนบางคนเพ้อเพราะพิษไข้" ฉันชี้ไปที่กล่องที่วางอยู่ แต่ประโยคหลังนั้นฉันหันมามองพี่จินฮวาน

     "เธอเลยเช็ดตัวให้ฉัน?"

     "ใช่...ฉันบอกให้พี่กินยาวันนั้นได้กินหรือเปล่า?" ฉันมองหน้าอย่างจับผิด

     "เปล่า"

     "นั่นไง เป็นหนักเลยเห็นมั้ย ถ้าเชื่อฉันตั้งแต่แรกคงไม่ต้องเป็นหนักขนาดนี้หรอก ไม่สบายก็ต้องกินยาสิ ไม่งั้นจะหายหรอ"

     "นี่เธอสอนฉัน? -_-"

     "เปล่า แต่ฉันเป็นห่วงนี่"

     "ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน ถึงเธอจะทำดีกับฉันวันนี้ ฉันก็ไม่ญาติดีกับเธอหรอกนะ ยัยจอมโกหก"

     "เอาเถอะๆ ฉันไม่ได้หวังอะไรอยู่แล้ว"

     "ว่าแต่หน้าเธอไปโดนอะไรมา?" พี่จินฮวานมองหน้าที่ฉันโดนตบมาวันนี้ สงสัยมันจะบวม

     "มีเรื่องนิดหน่อย"

     "เหอะ! ว่าแต่ฉัน -_-"

     "อย่าพูดมากเลย เดี๋ยวฉันทำข้าวต้มให้กินนะ รออยู่นี่แหระ กินเสร็จจะได้กินยา"

     ฉันไม่รอให้พี่จินฮวานพูดหรือปฏิเสธ ฉันรีบเดินมาดูในห้องครัวก็พบแค่หมูกับกะหล่ำปลี แล้วก็หัวไชเท้าดองอีกนิดหน่อย นี่ก็พอแล้ว ทำข้าวต้มกะหล่ำปลีแล้วกัน ฉันลงมือหั่นของทุกอย่างเตรียมพร้อม แล้วก็ลงมือต้มข้าวต้มอย่างชำนาญ เพราะน้องฉันไม่สบาย ร่างกายอ่อนแอ ฉันจึงหัดทำของสำหรับคนป่วยมาตั้งแต่อยู่ม.ต้นแล้ว แค่นี้จิ๊บๆ

     20 นาทีต่อมา....

     "ข้าวต้มมาแล้วค่าาาา..." ฉันยกข้าวต้มมา แล้วเอาโต๊ะมารองไว้ตรงหน้าพี่จินฮวาน

     "เธอคงไม่ได้ใส่อะไรลงไปใช่มั้ย?"

     "พี่เห็นฉันร้ายขนาดนั้นเลยหรอ -_-"

     "เปล่า แต่ฉันไม่หิว ไม่อยากกิน"

     "ไม่กิน งั้นฉันป้อน" ฉันตักข้าวขึ้นมาแล้วเป่าจนมันหายร้อน

     "เอ้า... อ้าปากสิคะ"

     "ไม่กิน-_-"

     "อ้าปาก!"

     "ไม่!!"

     "นี่แน่ะ!" ฉันใช้มือข้างที่วางหยิกลงบนแขนของพี่จินฮวานแรงๆ

     "โอ้ย!! อื้ออๆๆๆ" ฉันใช้จังหวะที่พี่จินฮวานอ้าปากร้องกรอกข้าวต้มลงไปทันที

     "อร่อยมั้ยคะ? ^^" ฉันยิ้มให้กวนๆ

     "ยัยบ้า -_-" พี่จินฮวานบ่น แต่ก็กลืนลงไป

     "อ้าปาก..." ฉันตักขึ้นมาอีกคำ

     "ไม่ต้อง ฉันกินเอง ถ้าให้เธอป้อนอีก กว่าจะหมดชาม แขนฉันคงเขียว"

     "งั้นก็รีบกินนะ"

     ฉันมองพี่จินฮวานกิน จนเกือบหมดชาม แต่ฉันก็ต้องหลุดขำเพราะมีเศษกะหล่ำปลีติดอยู่มุมปาก

     "ขำอะไร?" พี่จินฮวานมองหน้าดุ

     "มีกะหล่ำปลีติดอยู่มุมปากพี่อ่ะ"

     "ไหนอ่ะ?" พี่จินฮวานควานมือสะเปะสะปะลามไปถึงแก้มแต่ก็ไม่โดนกะหล่ำปลีเลย

     "มาๆ ฉันเช็ดให้" 

     ฉันเอื้อมมือไปเช็ดกะหล่ำปลีออกจากมุมปากของพี่จินฮวาน แต่พี่จินฮวานกลับมองหน้าฉันนิ่งๆ ฉันเผลอมองหน้าเขากลับ แต่มันกลับทำให้ใจสั่นแปลก      เพราะสายตานั่นมันไม่เหมือนกับที่ทุกครั้งที่เขามองฉัน มันแปลกออกไป....

     "จินฮวานฮยองอยู่มั้ย...ฮะ..ฮันบยอล O.O" เสียงของใครบางคนเปิดประตูเขามาพร้อมกับร้องเรียกคนตรงหน้าของฉันทำเอาฉันสะดุ้งนิดๆแล้วหันไปมอง แต่กลับพบกับคนที่ไม่อยากเจอที่สุดในโลก...

     "จุนฮเวมีไรหรอ?" พี่จินฮวานถาม

     "พี่จินฮวาน ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ ยาวางไว้ตรงนั้น กินด้วยล่ะ" ฉันรีบลุกขึ้นและเดินออกจากห้องอย่างรวดเร็ว

     "ฮันบยอล! ฮันบยอลเดี๋ยว!"

     ฉันไม่สนใจและเดินออกมาจากห้อง แต่เสียงฝีเท้าที่วิ่งตามฉันก็เข้ามาใกล้จนมาหยุดขวางหน้าฉันไว้

     "คุยกันก่อนได้มั้ย?" จุนฮเวเอ่ย

     "ฉันไม่มีอะไรจะคุย" ฉันเดินผ่านจุนฮเวไป

     "หยุดก่อนได้มั้ย!"

     "นี่จะเป็นคำสั่งอีกหรอ? หึ!" ฉันหันหน้ากลับไปมองด้วยแววตาแข็งกร้าว

     "ฉัน...ขอร้อง..."

     "คนอย่างนายขอร้องเป็นด้วย?"

     "ฮันบยอล...ฉันขอโทษนะ ที่ผ่านมาฉันเอาแต่ใจตัวเอง ไม่เคยคิดว่าเธอจะต้องเจ็บตัวเพราะฉัน"

     "จบแล้วใช่มั้ย? ฉันจะได้ไป"

     "ยกโทษให้ฉันได้มั้ย?" จุนฮเวมองหน้าฉันด้วยแววตาจริงจัง

     "ก็ได้ฉันยกโทษให้ แล้วต่อไปนี้อย่ามาวนเวียนอยู่ใกล้ๆฉันอีกนะ!"

     "ไม่ได้...ฉันทำไม่ได้..."

     "ทำไม!?! ทำไมนายต้องคอยวนเวียนมาตามฉัน มาอยู่ใกล้ๆฉัน ทำไมต้องมาออกคำสั่งให้ทำนู่นทำนี่ที่นายอยากให้ทำ ฉันก็เป็นคนนะ!"

     "ที่ฉันวนเวียนอยู่ใกล้ๆเธอ เธอไม่รู้จริงๆหรอ ว่าฉันคิดอะไรอยู่?"

     "แล้วนายมายุ่งกับฉัน มาอยู่ใกล้ๆฉันเพราะอะไร?"

     "ก็เพราะ........"

     "เพราะอะไร???" ฉันถามซ้ำอีกครั้ง

     "ก็เพราะฉัน..."

     "ฮันบยอล! จุนฮเว!"

     "ฮันบิน O.O" ฉันหันไปมองหันบินที่ยืนอยู่ไม่ไกล ในมือมีถุงอยู่สองสามใบ

     "มีเรื่องอะไรกันหรอ?" ฮันบินถามเสียงนิ่งๆ

     "ป่าว นายว่างมั้ย? ไปกับฉันหน่อยสิ" ฉันเดินไปลากแขนฮันบินให้เดินตามไปที่ลิฟท์

     "เดี๋ยว! แล้วเรื่องของเราล่ะ?" เสียงจุนฮเวตะโกนขึ้น

     "ฉันให้อภัยนายแล้ว"

     "แต่..."

     ฉันไม่ฟังที่จุนฮเวพูดก่อนจะกดปิดประตูลิฟท์แล้วลงมาทันที นี่ฉันใจร้ายไปหรือเปล่านะ? แต่ฉันไม่อยากรู้เหตุผลนั่นหรอก...เพราะบางที ฉันอาจจะรู้อยู่แล้วก็ได้...นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันกลัว....กลัวว่าเขาจะชอบฉันจริงๆ ไม่ใช่ว่าฉันเกลียดเขา หรือไม่อยากคบกับเขา แต่...สถานะฉันตอนนี้ มันก็เป็นได้แค่จอมโกหก หลอกลวง ที่กำลังจะมาหลอกเพื่อนเขาเท่านั้น ถ้าวันใดความจริงเปิดเผย ฉันคงเจ็บมากกว่านี้ ปล่อยให้มันเป็นไปแบบนี้ดีกว่า...เผื่อบางทีถ้าถึงวันนั้น เขาจะได้เกลียดฉันโดยที่ไม่ต้องเหลือเยื่อใย แบบนี้มันน่าจะดีกว่า...

     ฉันเดินออกจากหอจนมาถึงสวนสาธารณะที่อยู่ไม่ไกล แล้วก็มีฮันบินเดินตามมาติดๆ ฉันหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ พาลคิดถึงเรื่องจุนฮเว...เขาจะรู้สึกยังไงนะที่ฉันพูดไปขนาดนั้น? ฉันไม่ได้โกรธนายนะจุนฮเว แต่ฉันแค่อยากปกป้องนาย อยากปกป้องชื่อเสียงนาย และปกป้องความรู้สึกของนายเท่านั้นเอง ถ้าเกิดถึงวันที่ความจริงมันเปิดเผย ฉันไม่โกรธนายเลยถ้านายจะเกลียดฉัน แต่ฉันก็หวังไว้ลึกๆว่านายจะเข้าใจฉันนะ เพราะนายเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันมีความสุข......

     "ธ..เธอร้องไห้ทำไม? O.O"

     "หื้ม??" ฉันเอามือจับที่แก้มตัวเองก็พบว่ามันนองไปด้วยน้ำตาเสียแล้ว ฉันจึงก้มหน้าลงเพื่อที่จะไม่ให้ใครเห็น

     "เธอร้องไห้เพราะจุนฮเวหรอ?..." เสียงที่ฮันบินถามดูอ่อนแรงชอบกล แต่ฉันก็ยังก้มหน้าต่อ

     "อย่ามองนะ...อย่ามองฉัน.." ฉันพูดออกไปเพราะไม่อยากให้ใครเห็นน้ำตา

     "ฮันบยอล..."
     
     "อ๊ะ!"

     อยู่ดีดีฮันบินก็ดึงฉันไปกอดเอาไว้ในอ้อมอกเขา หน้าฉันซุกอยู่ตรงแผงอกกว้าง ฉันได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวของเขา มันทำให้ฉันไม่อยากเงยหน้าจากแผงอกนี่เลย ทำไมรู้สึกว่ามันอบอุ่นจัง ทั้งๆที่เขาปากร้าย ทั้งๆที่เขาไม่เคยไว้ใจฉัน ทั้งๆที่เขาทำร้ายจิตใจฉันตลอด แต่ทำไมนะ...เขากลับเป็นคนทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นตลอดเหมือนกัน...

     "ถ้าเธออยากร้องก็ร้องออกมา... ฉันจะไม่มอง เพราะฉันไม่อยากเห็นมันเหมือนกัน..." คำพูดนุ่มๆของเขาซึ่งต่างจากทุกครั้งที่เขาพูด มันทำให้ฉันปล่อยโฮออกมาอย่างหนัก

     "ฮือออ... อึก .. ฮือออ"

     "ถ้าเธออยากร้องไห้เมื่อไหร่ ก็ให้มาซบที่ฉัน ฉันพร้อมเสมอนะ"

     "ฮ...ฮันบิน" ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองคนตรงหน้าอย่างไม่เชื่อหูตัวเองว่าเขาจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา

     "ก็แค่ตอนเธอเสียใจนั่นแหระ ฉันแค่ไม่ชอบน้ำตาผู้หญิง อย่าหลงตัวเองไปล่ะ -0-" แต่ฮันบินยังไงก็คือฮันบินวันยังค่ำ -_-

     "ตาบ้า! ฉันกะจะซึ้งอยู่แล้วนะ" ฉันปาดน้ำตาทิ้งก่อนจะผละจากอ้อมกอดนั่น

     "แล้วปากนั่นเธอไปโดนอะไรมา??"
     
     "อ...อ๋อ มีเรื่องกับคนที่โรงเรียนนิดหน่อย"

     "เธอนี่มันผู้หญิงประสาอะไรปล่อยให้หน้าเป็นแผล"

     "ย๊า! มันเลือกได้หรือไงยะ!?!-0-"

     "ยื่นหน้ามานี่"

     "จ...จะบ้าหรอ ลากมก O////O"

     "ฉันจะติดพลาสเตอร์ให้ มันลามกตรงไหน -_-"

     "อ..อ้าวหรอ"

     "คิดว่าฉันจะทำอะไร? หรือว่าคิดว่าฉันจะจูบ?"

     "เปล๊า! เปล่าเลย"

     "หึหึ ยื่นหน้ามา"

     "อืม" ฉันยื่นหน้าไปใกล้ๆ แล้วฮันบินก็หยิบพลาสเตอร์ลายมิกกี้เม้าส์สีแดงแผ่นเล็กมาติดตรงแผลมุมปากของฉัน

     "ขอบคุณนะ"

     "ฉันรู้วิธีทำให้แผลหายเร็วด้วยนะ"

     "ยังไงอ่ะ?"

     "หลับตาสิ"

     "อ่อๆๆ" 

     ฉันหลับตาลงช้าๆ ก่อนที่จะได้รู้สึกเหมือนมีเงาดำๆเคลื่อนเข้ามาใกล้ใบหน้าของฉัน ก่อนที่จะรับรู้ถึงอะไรนิ่มๆทาบทับลงบนริมฝีปากของฉัน ฉันรีบลืมตาอย่างตกใจก็พบว่าฮันบินกำลังจูบฉันอยู่ ฉันจะผละออกแต่ถูกมือหนารั้งท้ายทอยเอาไว้ก่อนจะบดริมฝีปากลงมาแรงๆ แล้วถอนจูบออกไป

     "น...นายขโมยจูบฉันอีกแล้วนะ !!! T//////T"

     "นี่มันยาชั้นดีเลยนะ"

     "ยายอบ้าอะไรกัน! ถ้ารู้ว่านายจะทำแบบนี้ ฉันยอมทำตามที่นายพูดหรอก!"

     "งั้นถือซะว่าแทนคำขอบคุณ"

     "แต่ฉันขอบคุณนายไปแล้วนี่ -0-"

     "งั้นคิดซะว่า...ที่ฉันจูบเธอก็เพราะ...ฉันชอบเธอ"

     "จะบ้าหรอ -/////////-"

     "ก็บ้าน่ะสิ มันเป็นไปได้ที่ไหน ฮ่าๆๆ"

     "ย๊า! ไอ้ห่านบินบ้า!"

     "เธอว่าใครเป็นห่านห๊ะ?!"

     "ไม่รู้ แบร่!"

     ฉันวิ่งหนีฮันบินออกมาอย่างเร็ว คนบ้า พูดให้ใจสั่นแล้วก็บอกว่าโกหก สรุปมันเรื่องจริงหรือโกหกกันนะ??? ฉันเดินกลับมาที่ตึกเพราะมันใกล้ถึงเวลาซ้อมแล้วอีกแค่2ชั่วโมงเท่านั้น ฉันเดินเปิดประตูเข้าไปนั่งรอข้างใน และหยิบโทรศัพท์ออกมาเล่นฆ่าเวลา

     1ชั่วโมงต่อมา

     "อื้อออ..." ฉันสะบัดหน้าเบาๆเมื่อรู้สึกเหมือนอะไรเย็นๆมาโดนที่หน้า

     "ยัยขี้เซา มาหลับอะไรตรงนี้" เสียงทุ้มๆของใครบางคนดังอยู่ข้างหู

     "อื้ออ..." ฉันพลิกตัวหนีไปอีกทาง

     "ไม่ตื่นหรอ?? จุ้บ!"

     "ฮืออออออ O.O" ฉันสะดุ้งและเด้งตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็วเมื่อรู้สึกถึงอะไรนิ่มๆมาโดนที่ริมฝีปากเบาๆ

     "ตื่นแล้วหรอยัยขี้เซา"

     "ม...มินโฮ O.O นายเข้ามาได้ไง? แล้วนี่ฉันเผลอหลับไปตอนไหนเนี่ย" ฉันรีบจัดทรงผมตัวเองอย่างรวดเร็ว

     "ฉันก็เดินเข้ามาน่ะสิ เห็นแมวขี้เซากำหลับน้ำลายยืดเลยมาปลุก"

     "น..น้ำลายหรอ ? -0-" ฉันรีบเอามือเช็ดปากอย่างรวดเร็ว

     "ฉันล้อเล่นน่า"

     "ตกใจหมด T^T แล้วเมื่อกี้นายทำอะไรฉัน?" ฉันเอามือจับที่ปากตัวเอง

     "วิธีปลุกในแบบของฉันไง"

     "น..นาย -0-"

     "บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เรียกพี่ ฉันอายุมากกว่าเธอนะ"

     "มันไม่ชินอ่ะ เรียกแบบนี้แหละ"

     "ตามใจ นี่ มากับฉันเดี๋ยวสิ"

     "ไปไหน ว้ายยยย!"

     ยังไม่ทันที่ฉันจะปฏิเสธหรือตกลง คนตัวสูงตรงหน้าก็จับมือฉันก่อนจะออกแรงดึง เรียกว่าลากให้เดินตามดีกว่านะ -0-


     @Ice-Cake

     ฉันเดินตามมินโฮลงมาที่ร้านไอติมไม่ไกลจากบริษัทเท่าไหร่ มินโฮเปิดประตูร้านนำเข้ามา เสียงกระดิ่งที่ประตูทำให้พนักงานในร้านตื่นตัวและรีบหยิบเมนูมาให้ที่โต๊ะที่เราสองคนนั่ง

     "เธอจะกินไรก็สั่งนะ ฉันเลี้ยง"

     "ลากฉันออกมาเพราะจะมากินไอติมเนี่ยนะ"

     "แล้วจะกินมั้ย?"

     "กินดิ พี่คะ เอาอันนี้ๆๆๆ ^&$*(^&*%^&%^$#@"

     "นี่สั่งกะให้จนกันเลยหรอ -0-"

     "ของฟรีกินให้คุ้ม ฮ่าๆๆ"

     "งั้นก็เอาตามนั้น"

     "นายไม่สั่งหรอ?"

     "กินที่เธอสั่งก็ได้ เพราะเป็นของที่ฉันชอบทั้งนั้นเลย"

     "จริงหรอ?"

     "ใช่สิ"

     หลังจากสั่งไปไม่นานขนมหวาน ไอติม และอื่นๆอีกมากมาย(?)ก็มาเสิร์ฟบนโต๊ะ ฉันก็รีบจ้วงกินอย่างรวดเร็วเนื่องจากวันนี้ยังไม่ได้แตะอะไรเลย TOT

     "ค่อยๆกินสิ"

     "พี่ก็กินสิ"

     "ห้ะ! เรียกฉันว่าอะไรนะ?"

     "ก็....พะ....." เอ้ย! ปากหนอปาก พอเผลอล่ะเรียกได้ ทีตอนนี้ลิ้นกลับแข็งซะงั้น

     "หื้ม???" มินโฮก็ดูตั้งใจฟังเหลือเกิน

     "รีบกินเหอะหิว -0-" ฉันตัดบทและก้มหน้าก้มตากิน

     "นี่ฮันบยอล!"

     "ว่าไง?" ฉันตอบแต่ปากยังไม่ละของกิน

     "เธออยากจะเลิกงานที่ทำอยู่มั้ย?"

     "ไม่อ่ะ ฉันต้องการใช้เงินนะ น้องฉันยังต้องรักษา"

     "ถ้าฉันให้เงินเธอฟรีๆล่ะ เธอจะเลิกงานนี้มั้ย?"

     "ไม่อ่ะ ฉันไม่อยากได้เงินใครฟรีๆหรอกนะ"

     "งั้นหรอ..."

     "ทำไมถามแปลกๆ วันนี้กินไรผิดมาป่ะเนี่ย?"

     "หรือว่าที่เธอๆม่เลิกเพราะเธอรักฮันบินไปแล้ว?"

     "อึก!..." ก้อนไอติมที่กินเข้าไปเหมือนแล่นมาจุกที่คอ

     "ว่าไง?"

     "ป...เปล่าสักหน่อย"

     "หรือเธอชอบจุนฮเว?"

     "ป...เปล่า!"

     "แล้วทำไมเธอถึงยังอยากทำงานนี้อยู่ ถ้าไม่อยากเข้าใกล้สองคนนั้น?"

     "ฉันบอกไปแล้วว่าฉันไม่อยากได้เงินใครฟรีๆ"

     "โอเค....ถ้าอิ่มแล้วก็กลับบริษัทกันเถอะ"

     "แต่นายยังไม่ได้แตะอะไรเลยนะ"

     "ช่างเถอะ"

     น้ำเสียงที่เขาพูดดูเปลี่ยนไปจริงๆ กลายเป็ฯคนเย็นชาขึ้นมาดื้อๆ นี่ฉันทำอะไรผิด???? ฉันเก็บคำถามนั้นเอาไว้ในใจก่อนจะเดินตามมินโฮมาถึงตึกก่อนจะแยกกันหน้าลิฟท์ ฉันขึ้นลิฟท์มาจนถึงชั้นที่ต้องการก่อนจะก้าวออกจากลิฟท์มาอย่างรวดเร็วและตรงไปที่ห้องซ้อม พอเปิดประตูเข้ามาก็พบกับเมมเบอร์เกือบครบทุกคนนั่งอยู่ตรงกลางห้อง ขาดแค่ ฮันบิน จินฮวาน เท่านั้น

     "ที่ร๊ากกกกกกกกกกกกก" พี่บาบิวิ่งมากอดฉันอย่างรวดเร็ว

     "เฮ้ยยย!!" ฉันรีบผลักออกอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ

     "อุ้ย! พี่ลืมตัว เพราะคิดถึงเธอไปหน่อย ฮ่าๆๆ" พี่บาบิยิ้มจนตาปิดก่อนจะเดินกลับไปนั่ง

     "ย๊า! ยัยบ๊อง ทำไมวันนี้ไม่ไปเรียน"

     "เรียน? นี่นายเรียนห้องเดียวกับฮันบยอลหรอ?" ดงฮยอกถาม

     "เค้ารู้กันหมดแล้ว นายไปอยู่ไหนมาห๊ะ!" ชานอูหันไปว่าดงฮยอกที่ยังทำหน้ามึนๆอยู่

     "แล้วนั่นหน้าเธอไปโดนอะไรมา? มันดูช้ำๆนะ แล้วปากยังมีพลาสเตอร์แปะอยู่อีก" พี่ยุนฮยองถามฉัน พอนึกพลาสเตอร์ก็พาลนึกถึงฮันบินที่จุ้บปากฉันขึ้นมาซะงั้น O////////O

     "ค....คือ..."

     "ฉันถามว่าทำไมเธอไม่ไปเรียน ยังไม่ตอบคำถามฉันเลยนะ" ชานอูถามย้ำ

     "เอ่อ..." ฉันหันไปมองหน้าจุนฮเวเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมาที่ชานอูเหมือนเดิม

     แอ๊ดด....

     "อ้าวฮยอง" ดงฮยอกเรียกผู้ที่มาใหม่ทั้งสอง....ฮันบิน....พี่จินฮวาน

     "โอ๊ะ! พี่จินฮวาน ไม่สบายไม่ใช่หรอ? ทำไมมาซ้อมล่ะ -0-" ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องและหันมาหาพี่จินฮวานแทน จะให้ฉันบอกว่า อ๋อ ฉันโดนตบเลยไม่ไปเรียน หรอ?? -0-

     "แค่ไม่สบายไม่ได้เป็นหง่อย -_-"

     "โอเคค่าาาา -0-"

     "ตอบคำถามฉันมา อย่าเปลี่ยนเรื่อง ทำไมวันนี้ไม่ไปเรียน?!" ชานอูทำหน้าจริงจังใส่ฉันราวกับพ่อจับผิดลูกสาวโดดเรียนแน่ะ

     "คือ..........."

     "เพราะฉันเอง" จุนฮเวโพล่งขึ้นมากลางห้อง

     "หมายความว่าไง?" ชานอูถาม

     "เธอโดนทำร้ายเลยไม่ได้ไปโรงเรียน เพราะฉันเองที่ทำให้เธอโดนทำร้าย" จุนฮเวพูดกับชานอู แต่สายตาไม่ได้ละไปจากฉันเลย

     "น..นายO.O" ฉันอึ้งกับคำพูดของเขา ไม่คิดว่าเขาจะพูดมันกับทุกคน

     "ไหนๆวันนี้เธอก็เจ็บตัวแล้ว งั้นเธอก็ลางานซะเลยสิ"

     "ห...ห้ะ???" ฉันทำหน้างงๆ กับคำพูดของจุนฮเว

     "โดดซ้อมกัน"

     "หื้ม! ว้ายยย จะไปไหนนนนน"

     "ไปง้อเธอน่ะสิ"

     "ว้ายยยยยยยยยยยยยยยยย"

     แล้วฉันก็โดนลากออกมาจากห้องท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคนที่มองมา แล้วจากนั้นฉันก็ต้องจำยอมตามจุนฮเวไป เขาจะพาไปไหนกันนะ....ง้อฉันหรอ???????????????



     [special : Hanbin]

     ทุกการกระทำของคนสองคนมันอยู่ในสายตาของผมทั้งหมด ผมได้แต่กำสมุดลายมิกกี้เมาส์ของผมอย่างแรงจนมันยับ ไม่รู้เมื่อไหร่ที่ผมเริ่มแต่งเพลงให้เธอ สมุดในมือนี้มีเนื้อเพลงบางเพลงที่ผมเขียนให้เธอไว้ แต่บัดนี้สมุดเล่มนี้มันยับยู่ยี่ด้วยฝีมือของผมเอง ผมบอกกับตัวเองเสมอว่ายัยนั่นไม่น่าไว้ใจ ผมจึงคอยจับผิดเธอ แต่ไม่รู้เมื่อไหร่กันที่ผมตกหลุมรักเธอ ผมตกหลุมรักเธอไปแล้ว....แล้วตอนนี้หัวใจผมกำลังร้อนรุ่มและอยากจะทำลายสิ่งของที่ขวางหน้าทั้งหมดเพียงเพราะเธอไปผู้ชายคนอื่นต่อหน้าผม นี่ผมจะเป็นบ้าเพราะยัยนั่นหรอเนี่ย???
     



ฝากติดแท็ก 

#LoveWithFicHanbin
  มาอัพแล้วจ้าหลังจากที่หายไปนาน(?)555
ช่วงนี้ไรท์งานเยอะ จองคิวยาวถึงต้นปีหน้าอ่ะ TOT
แต่วันนี้ก็มาอัพแล้ว อย่าลืมเม้นให้กำลังใจกันนะ
มาลุ้นกันตอนหน้าว่าจุนฮเวจะง้อฮันบยอลยังไง
มาเป็นกำลังใจให้ทั้งฮันบินและจุนฮเวกันด้วยนะ!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

691 ความคิดเห็น

  1. #430 เนยหวา น. (@idolpartylove001) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 20:50
    รู้สึกรักพี่เสียด้ายน้องอ่ะ ฮรือ~
    ทำไมใจง่ายแบบนี้นะ ;3;
    #430
    0
  2. #266 tmraor (@tmraraor) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 01:16
    จุนฮเวแมนมาก ชอบบบ มิโนนี่ยังไงๆรึป่าว มีคนหล่อมาชอบ3คนแบบนี้เลือกไม่ถูกนะคะ 5555555555 #ทีมจุนฮเว
    #266
    0
  3. วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 21:41
    จุนเน่ แกปล่อยนางเองเลยนะเว้ยยยย น่าสงสารฮันบินน้อยของเจ๊ #ทีมบีไอ
    #209
    0
  4. #205 Apichaya Dawungpa (@bimon2544-kkw) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 16:58
    ต่อเร็วๆนะไรท์~~#ทีมบีไอ
    #205
    0
  5. #204 5768 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 07:44
    #ทีมบีไอทีมบีไอ
    #204
    0
  6. #203 B.A.P & BABY (@pang9520) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 18:26
    #ทีมบีไอ ท่านห่านเริ่มชอบแล้วหละสิ
    #203
    0
  7. #202 Knapsazk (@Knapsazk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 18:03
    #ทีมบีไอ ชอบง่ะ
    #202
    0
  8. #201 micky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 21:30
    #ทีมบีไอ
    #201
    0
  9. #200 Sinelofer (@aom41021) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 10:47
    #ทีมจุนฮเวค่ะ  อยากมีโมเม้นต์กับนางเยอะๆ
    #200
    0
  10. #199 Ava_charlotte (@Ava_charlotte) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 10:02
    สนุกๆ #ทีมบีไอ
    #199
    0
  11. #198 pee-peerada (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 08:34
    >.< ทีมจุนฮเวสิจุนฮเวววววว ฟินอ่าาา จุนฮเวนายกล้ามาก 5555 แอบสะใจนิดๆ //โดดหลบทีมบีไอ แปบ
    #198
    0
  12. #197 exofan_cream (@exofan_cream) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 00:50
    ฮอลลลลลลลล?? เลือกไม่ถูก แต่เรายังเหมือนเดิม #ทีมบีไอ
    #197
    0
  13. #195 คุนนายคิม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 23:41
    โอ้ยยย บีไอ ไม่เป็นไรนะ ._.

    สองจิตสองใจ อยากเก็บไว้ทั้งสองคน55555555555

    แต่ #ทีมบีไอ นาจาาา ><

    ถ้าไรท์แต่ให้ได้จูบกับบาบิคงจะดีไปอีก (โลภ)5555555เขินนนน

    ไรท์มาต่อเร็วๆน้าค่าาา
    #195
    0
  14. #194 phoo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 22:21
    มาต่อเร็วๆน้าาาา..รออยู่สู้ๆ#ทีมบีไอ
    #194
    0
  15. #193 looktanpld (@looktanpld) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 22:19
    #ทีมบีไอต้องเลือกสินะ
    #193
    0
  16. #192 looktanpld (@looktanpld) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 22:15
    มินโฮเเอบชอบนางเอกสินะจุนฮเวววนายกล้าขึ้นเยอะนะบีไออยากฟังเพลงที่บีไอเเต่งอ่าา-///--เลือกทีมไมถูก TT
    #192
    0
  17. #190 เด็กชายโยดา (@Chanyeolyoda) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 21:48
    ฮันบินนน #ทีมบีไอ
    #190
    0
  18. #189 naampark (@naampark) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 21:15
    เเงง ฮานเบนนน #ทีมบีไอ
    #189
    0
  19. #188 Jibi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 21:12
    งึมๆๆๆๆ มาต่อเร็วๆน้าาาา #ทีมบีไอ
    #188
    0
  20. #187 pee-peerada (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 07:49
    งื้อ สงสารเน่ #ทีมจุนฮเวสิ T^T // ฮันบินอ่ะ ._.
    #187
    0
  21. #186 PatChaa (@lisa1994) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 01:32
    มาอ่านตอนแรกเลย 55555 
    ชอบนะ สนุกดี ติดแต่ตรงที่นางเอกชื่อ ฮันบยอล นี่แหละจ้า
    จริงๆอยู่ #ทีมบีไอ นะ แต่เมื่อเป็นอย่างงี้ เลือกไม่ถูกเลยย 
    #186
    0
  22. #185 B.A.P & BABY (@pang9520) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 22:06
    ฟินจังงงง #ทีมบีไอ
    #185
    0
  23. #184 pinjunhoe (@pinjunhoe) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 19:54
    ต่อเร็วๆนะไรท์สู้ๆ #ทีมB.I
    #184
    0
  24. #183 micky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 19:33
    ต่อเลยบีไอเยอะๆคะฟิน#ทีมบีไอ
    #183
    0
  25. #182 เด็กชายโยดา (@Chanyeolyoda) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 18:55
    รอๆ #ทีมบีไอ
    #182
    0