[iKON x You] Love with Fraud ตกหลุมรักยัยนักต้มตุ๋น Feat.WINNER

ตอนที่ 4 : Chapter 4 แผนอ่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    9 ม.ค. 62



 
    วันนี้ฉันเข้ามาที่ตึก YG เป็นวันที่สอง เอาล่ะ วันนี้เตรียมแผนอ่อยมาก็หลายอย่าง จะอ่อยให้เต็มที่เลย ไม่ตกหลุมให้มันรู้ไปบีไอ

     "หึหึหึ ฮ่าๆๆๆ เอิ๊กๆๆๆ" ฉันยืนหัวเราะสะใจอยู่หน้าลิฟท์

     "เธอเป็นบ้าหรอถึงยืนหัวเราะคนเดียว -_-"

     "บะ...บีไอ *O*" แหมๆ นึกถึงปุ๊บโผล่ปั๊บ ตายยากจริงๆ

     "มาทำหน้าแบบนั้นใส่ฉันทำไม ขนลุก"

     "ก็แค่ดีใจที่เจอ ^o^"

     "แล้ววันนี้เป็นไร ผีเข้าไง?"

     "อะไรอ่ะ?"

     "ดูแต่งตัวสิ เมื่อวานยังเป็นชุดสบายๆ วันนี้แต่งซะเต็มยังกะจะไปไหว้เจ้า -_-"

     "ปากนายนี่มัน...!!-0-" อยากด่าจริงๆเลย คันปากยิบๆ อดทนไว้ฮันบยอล =0=

     "ปากฉันทำไม?" นายฮันบินพูดแล้วเอาหน้าเข้ามาใกล้ๆ

     "ปะ...ปากนายสวยดี" ฉันมองหน้านายฮันบินแบบตกใจเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มให้จนปากจะฉีก(?)

     "เธอกินยาลืมเขย่าขวดป่ะเนี่ย ยิ้มอยู่นั่นแหละ ไปดีกว่า"

     "-0-"

     นายฮันบินพูดแล้วเดินเข้าไปในลิฟท์ก่อนจะกดปิด ย๊ากกกกก! ไม่ให้ฉันเข้าไปด้วย T^T นี่ฉันอ่อยอยู่นะ อีตาบ้า ! ว่าฉันแต่งตัวไปไหว้เจ้าหรอ ? ทำยังกะตัวเองแต่งตัวดีตาย -_- อยากจะเดินไปซัดปากสักทีสองทีจริงๆ

     "ย๊ากก!! โอ้ย!!"

     ฉันอยากระบายเลยเตะถังขยะเหล็กที่อยู่ไม่ไกลจากลิฟท์ แต่มันโคตรแข็งเลย โอ๊ยๆๆ เจ็บๆๆ แค่ใส่รองเท้าส้นสูงก็เดินลำบากจะแย่ นี่ยังมาเจ็บเท้าอีก TOT กรรมใดใครก่อกรรมนั้นย่อมคืนสนอง โฮกกกกกก T^T

     "ยัยบ๊อง! เมายาหรือไง รู้ว่าเตะแล้วเจ็บยังจะเตะอีก" เสียงทุ้มๆเอ่ยขึ้นด้านหลัง

     "จะ...จุนฮเว -0-"

     "กลัวจำชื่อฉันไม่ได้แงะ?"

     "นายหยุดกวนประสาทสัก1นาทีดิ -_-"

     "โอ๊ะ! ลิฟท์มาละ" จุนฮเวทำเป็นไม่ได้ยินที่ฉันพูดแล้วเดินเข้าลิฟท์หน้าตาเฉย

     "เอ้า! เข้ามาสิยัยบื้อ รอไร?"

     "คำก็บ๊อง สองคำก็บื้อ ไม่ไปโว้ย!!!"

     "ไม่ได้ถาม นี่เป็นคำสั่ง!"

     "ปล่อยยยย!!!"  นายจุนฮเวเดินมาลากแขนฉันเข้าไปในลิฟท์โดยที่ไม่ฟังเสียงฉันปฏิเสธเลย

     "ย๊า!! นายนี่มันจอมบงการชัดๆ"

     "หึหึ ขอบคุณที่ชม"  ดูความหน้าด้านของมัน -0-

     "แล้ววันนี้เป็นไรถึงแต่งตัวจัดเต็มขนาดนี้?"

     "ปกติฉันก็แต่งแบบนี้นะ -0-" โกหกจ้าาา-_-

     "ไม่เชื่อ ดูจากการเดิน ไม่ชินกับรองเท้าส้นสูงชัดๆ"

     "จะชินไม่ชินแล้วนายยุ่งไรด้วยเล่า !! -0-"

     "ก็แค่จะบอกว่าแต่งแบบธรรมดาก็น่ารักดี"

     "ห้ะ!! O.O นะ..นายว่าไงนะ?"

     "ก็บอกว่าแต่งแบบธรรมดาก็น่ารักดี หูตึงหรอ??"

     "ตอนแรกก็กะจะเขินนะ แต่นายทำเสียบรรยากาศหมดเลย T^T"

     "ไม่ได้พูดให้เขิน และฉันก็ไม่ได้ชม"

     "ก็ที่นายพูดเมื่อกี้อ่ะ บอกว่าฉันน่ารัก มันชมชัดๆ"

     "ไม่ได้ชม"

     "นายชมอ่า -0-"

     "บอกว่าไม่ -_-"

     "นายชมโว้ยยยยย!"

     "บอกว่าไม่ก็ไม่ดิวะ"

     "ก็นายชมงะ แงง TOT"
     
     "ก็บอกว่าไม่ได้ชมมมมม!!"

     "แล้วนายจะเถียงเอาโล่เรอะ =0="

     "แล้วเธอจะเถียงเอาเหรีนญโอลิมปิกหรือไง -_-"

     "ย๊า! แค่บอกว่าชมฉัน มันจะตายหรอ?"

     "แล้วฉันบอกว่าไม่ได้ชมมันบาดแก้วหูมากหรือไง"

     "นะ..นาย -0- ฮือออออออ"

     "เอ้า! เถียงไม่ได้ก็ร้องไห้เฉย -_-"

     "ไอ้บ้าเอ๊ย!"

     ฉันสะบัดหน้าหนีและยืนกอดอก ไอ้ขี้เก๊ก ก็เห็นอยู่ว่าชมชัดๆ แค่ยอมรับมันจะตายป่ะวะ -_-

     ตึ้ง!!

     "เฮ้ยยยยย!!"

     อยู่ดีๆลิฟท์ก็สั่นไหวอย่างแรงจนฉันเซไปหาจุนฮเว นายนั่นก็เอามือรวบเอวฉันและรั้งไว้ไม่ไห้ล้ม จากนั้นไฟในลิฟท์ก็ดับลงอย่างรวดเร็ว

     "ธะ...เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?" จุนฮเวถามเสียงสั่นๆ

     "ไม่เป็นไร"

     "ดะ...ดีแล้ว" มือจุนฮเวที่รั้งฉันไว้เมื่อกี้เริ่มสั่นเทา เหงื่อที่มือนายจุนฮเวเริ่มออกอย่างรวดเร็ว

     "จุนฮเว นายเป็นอะไร? จุนฮเว!!" ฉันตกใจที่จุนฮเวทรุดลงกับพื้นและร่างกายของนายนั่นก็สั่นอย่างแรง

     "ฉะ...ฉันกลัวลิฟท์ค้าง" นายจุนฮเวเริ่มพูดติดขัดราวกับหายใจไม่ออก

     "นะ..นาย -0-" ฉันนั่งลงและจับมือจุนฮเวไว้แน่น

     "ตะ..ตอนเด็กๆ ฉะ...ฉันเคยตะ..ติดอยู่ในลิฟท์"

     "ไม่เป็นไรนะ ฉันอยู่ตรงนี้ ไม่เป็นไรนะจุนฮเว"

     ฉันโอบกอดนายจุนฮเวแน่นราวกับจะสื่อว่าฉันอยู่ตรงนี้ ข้างๆเขา และจะไม่ทิ้งไปไหน และนายจุนฮเวก็กอดฉันแน่นเช่นกัน

     "ยะ...อย่าทิ้งฉันไปนะ ฮันบยอล"

     นายนั่นกอดฉันแน่นราวกับเด็กน้อยที่กอดแม่เมื่อยามร้องไห้ ฉันก็กอดปลอบนายนั่นจนตัวของนายนั่นเริ่มนิ่งขึ้น ไม่สั่นเหมือนตอนเแรก และการหายใจของนายนั่นก็เริ่มดีขึ้น แต่เราก็ไม่ได้ผละกอดออกจากกัน จริงๆฉันก็แค่จะกอดปลอบเฉยๆ แต่ทำไมกันนะ? หัวใจฉันถึงเต้นเร็วและแรงแบบนี้...หน้าฉันตอนนี้รู้สึกวูบวาบไปหมด คนที่อยู่ในอ้อมกอดนี้มันทำให้ฉันรู้สึกแปลกซะแล้วสิ....


............................................................

     นี่ก็ผ่านมาเกือบ10นาทีแล้วที่ฉันกับจุนฮเวติดอยู่ในลิฟท์นี้ ฉันเอื้อมมือไปกดสัญญาณขอความช่วยเหลือโดยที่จุนฮเวยังกอดฉันแน่น แต่ดูเหมือนนายนั่นจะกลัวน้อยลงแล้ว ฉันกุมมือนายนั่นแน่น

     "ไม่เป็นไรนะ แค่ลิฟท์ค้าง ไม่เป็นไรนะ"

     "ฉะ...ฉันกลัว" นายจุนฮเวพูดด้วยเสียงสั่นๆจนฉันตกใจ เพราะไม่คิดว่านายนั่นจะกลัวขนาดนี้

     "มองหน้าฉันนะ อย่าสนใจอะไร" ฉันละมือออกจากมือจุนฮเวแล้วประคองหน้าจุนฮเวให้เงยมามองหน้าฉันก่อนจะพูดต่อ

     "อย่าไปสนใจว่าเราอยู่ที่ไหน อย่ากลัว คิดว่าตอนนี้มีแค่ฉันกับนาย...ฉันยังอยู่ตรงนี้นะ" ฉันมองเข้าหน้าจุนฮเวเป็นการบอกว่าฉันจะอยู่ข้างๆ

     ติ๊ง!!!
     
     ทันใดนั้นไฟในลิฟท์ก็สว่างขึ้นพร้อมกับลิฟท์ที่กำลังเคลื่อนตัวขึ้น และประตูก็เปิดในชั้นที่จุนฮเวกดไว้ คือชั้นที่มีห้องซ้อมนั่นเอง

     "จ...จุนฮเว" เสียงใครบางคนดังขึ้นทำให้ฉันต้องปล่อยมือจากหน้าจุนฮเว แต่จุนฮเวก็ยังกอดฉันอยู่ ตอนนี้ฉันเห็นหน้าจุนฮเวชัดๆปรากฏว่ามันซีดมากจนน่ากลัว และฉันตกใจกับคนที่ยืนอยู่หน้าประตูมากกว่า

     "พะ....พี่จินฮวาน -0-" ฉันเรียกชื่ออย่างตกใจ ไม่คิดว่าเค้าจะมายืนที่ประตูลิฟท์

     "พวกเธอสองคน...ทำอะไรกันอยู่??"

     "หะ...ห้ะ? เฮ้ย!!!"  ฉันตกใจและรีบผลักจุนฮเวออกอย่างรวดเร็ว นายจุนฮเวเองก็เหมือนจะตั้งสติได้และรีบลุกขึ้นยืน

     "ไม่ใช่อย่างที่พี่คิดนะ" นายจุนฮเวพูดด้วยหน้าตาตื่นๆ

     "ก็เธอสองคน..."

     "ไม่มีอะไรจริงๆ ไปล่ะ" นายจุนฮเวเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว ไอ้บ้า! TOT พอช่วยเสร็จก็เดินหนีเลยนะ ไอ้คนเนรคุณ แงงงงงง

     "คือ...มันไม่มีอะไรค่ะพี่จินฮวาน คือลิฟท์มันค้าง แล้ว..แล้ว...-0-" ฉันจะพูดยังไงดีล่ะ นายนั่นอยากให้พูดหรือเปล่า กลัวนายนั่นจะอายอ่ะ -0-

     "ฉันไม่อยากรู้-_-"

     พอพูดจบพี่จินฮวานก็เดินไป แหม! นิ่งได้ใจเชียวพ่อคุณ จะเก๊กไรหนักหนา -0- นี่อะเมซิ่งมากเลยนะที่พี่จินฮวานพูดด้วย เพราะปกติ เอาแต่ทำหน้า -_- แบบนี้ใส่ฉันอ่ะ ฉันเลยไม่กล้าคุยด้วย

     ฉันเดินเข้ามาในห้องซ้อมก็เห็นจุนฮเวนั่งอยู่หลังห้องซ้อมขณะที่บ๊อบบี้ ยุนฮยอง ดงฮยอกนั่งเล่นอยู่กลางห้อง สีหน้าแย่เหมือนกันแฮะ โอ๊ะ! นมเปรี้ยว *O* ฉันรีบวิ่งออกจากห้องทันที แต่พอเปิดประตูออกมาก็ชนกับ....

     ปั่ก!!

     "โอ้ย!!" ฉันร้องโอดครวญ แต่ก็รีบลุกขึ้น ก่อนจะรีบวิ่งออกไป

     "ยัยเตี้ย! วิ่งชนฉันไม่ขอโทษหรือไง? เฮ้!"

     เสียงชานอูดังไล่หลังมา แล้วค่อยมาขอโทษแล้วกัน ฉันวิ่งออกมาจากตึกและตรงไปที่ร้านสะดวกซื้ออย่างรวดเร็ว พอเข้ามาในร้านฉันก็ตรงไปที่ตู้น้ำ ก่อนจะหยิบนมเปรี้ยวมาสองขวด แล้วจ่ายตังค์ ก่อนจะวิ่งกลับไปที่ตึกอีกครั้ง ฉันเปิดประตูห้องซ้อมและหยุดหายใจนิดนึงด้วยความเหนื่อย และก็เห็นฮันบินยืนอยู่ไม่ไกลจากประตูเท่าไหร่ พอเริ่มหายเหนื่อยฉันก็เดินผ่านหน้าฮันบินไปหาจุนฮเวที่นั่งอยู่หลังห้องที่เดิม

     "อ่ะ!" ฉันโยนนมเปรี้ยวรสสตรอเบอร์รี่ให้หนึ่งขวดพร้อมหลอด แล้วฉันก็นั่งลงข้างๆก่อนจะหยิบนมเปรี้ยวรสวานิลลาของตัวเองขึ้นมากินบ้าง

     "อะไร?" จุนฮเวทำหน้างงๆ

     "นมเปรี้ยวไง กินดิ ซื้อมาให้ ฉันชอบกินตอนนี้อารมณ์ไม่ปกติ มันช่วยได้เยอะนะ ^_^" ฉันพูดเสร็จก็ดูดนมเปรี้ยวในมือตัวเอง

     "หรอ? ขอบใจนะ" 

     "อะไรนะ? ไม่ได้ยินเลยอ่ะ" ฉันแกล้งกวนประสาทจุนฮเว

     "เอาของเธอมาเลย มันน่าอร่อยดี" นายจุนฮเวแย่งนมในมือฉันไปดูดเฉยเลย แต่นั่นฉันดูดไปแล้วนะ -0- มันจูบทางอ้อมชัดๆ -////-

     "นะ...นาย-///-"

     "เป็นไรหน้าแดง?"

     "ปะ..เปล่า อากาศร้อน -////////-"

     "ขอบคุณนะ เรื่องในลิฟท์อ่ะ"

     "ไม่เป็นไร แต่นายต้องเลี้ยงจาจางมยอนฉัน 3 ครั้ง ต้องจ่ายทุกเวลาที่ฉันอยากจะกิน จนครบ 3 ครั้ง"

     "ก็ได้"

     นายจุนฮเวยักไหล่น้อยๆก่อนจะดูดนมเปรี้ยวรสวานิลลา และโยนรสสตรอเบอร์รี่มาให้ฉัน ฉันเลยต้องกินรสสตรอเบอร์รี่ขวดนี้ -0-

     "ย๊าๆๆๆๆๆ ฮันบยอล...ทำไมซื้อนมเปรี้ยวมาให้จุนฮเว ไม่เห็นมีของพี่เลยอ๊าาาาาา TTOTT" พี่บ๊อบบี้วิ่งมาโวยวาย

     "ไม่รู้ว่าพี่อยากกินด้วยอ่ะ -0-"

     "ฮือออออออออ.........ฮันบยอลไม่เห็นพี่สำคัญเลย ฮรึก!!" พี่บ๊อบบี้ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

     "โอ๋ๆๆ ขอโทษน้าาา เดี๋ยวไปซื้อให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

     "จริงนะ ? *O*"

     "ค่ะ ^^"

     "ที่รักของฉันใจดีที่สุดดดด จุ้บ !!" พี่บ๊อบบี้พูดแล้วดึงฉันไปกอด ก่อนจะก้มลงมาหอมแก้มฉันโดยที่ไม่ได้ตั้งตัว

     "O//////////////O" ฉันนิ่งไปเหมือนถูกสตาฟ

     "ย๊า! ฮยองทำไรเนี่ย? เห็นมั้ยยัยนี่แข็งเป็นหินไปแล้ว" นายจุนฮเวลุกขึ้นมาโวยวาย
     
     "อยากหอมแก้มที่รักผิดตรงไหน ??"

     "อะ...เอ่อ ฉันไปซื้อนมเปรี้ยวก่อนนะ"

     ฉันเดินออกมาอย่างรวดเร็วเพราะความอาย -////- ก็เล่นหอมแก้มต่อหน้าคนเยอะๆแบบนั้น ฉันก็เขินแย่เลยสิ อ๊ากกก!! อยากเอาหัวโขกกำแพง

     "โอ้ย!"
     
     พอเดินมาจากตึกฉันก็รู้สึกเสียวที่ข้อเท้า ลืมไปเลยว่าใส่รองเท้าส้นสูง เมื่อกี้ดันวิ่งไปซื้อนมให้จุนฮเวจนลืมเจ็บ เอาล่ะสิ รองเท้าส้นสูงทำพิษ TOT นายฮันบินไปสนใจสักนิด แล้วฉันจะบ้าใส่ชุดนี้มาทำไมวะเนี่ย -0-

     "โถ่เว้ย!!"

     ฉันถออดรองเท้าส้นสูงแล้วเขวี้ยงไปข้างหลังอย่างอารมณ์เสีย เดินเท้าเปล่ายังดีกว่าตั้งเยอะ อยากรู้จริงๆว่าพวกสาวๆเค้าใส่รองเท้าส้นสูงเดินกันทั้งวันได้ไง -0- ฉันใส่แปปเดียวนี่รู้สึกปวดร้าวไปทั้งขา

     "ย๊า! ขว้างมาได้นะรองเท้าเนี่ย ถ้ารองเท้ามันโดนหัวคนอื่นแตกเธอจะรับผิดชอบยังไงเนี่ย!?"

     "ฮะ...ฮันบิน O.O" ฉันหันไปมองต้นเสียงที่เรียกฉัน ก็เห็นฮันบินถือรองเท้าฉันอยู่2ข้าง

     "ถ้าจะทิ้งก็ทิ้งลงถังดีๆ ขว้างแบบนี้ถ้าโดนหัวแตกทำไง -_-"

     "แล้วมันโดนป่ะล่ะ -0-"

     "ยังจะเถียง!!"

     "OxO"

     "แล้วนี่ถอดทำไม? เจ็บเท้าหรอ?" เจ็บเท้า? หึหึ แผนอ่อยที่สอง เริ่ม!

     "โอ้ยๆๆๆ!! ใช่ๆ เจ็บเท้ามากเลย ใส่ส้นสูงแล้วปวดมากเลย ฮือๆๆ T^T" ฉันค่อยทรุดตัวลงนั่งกับพื้นราวกับปวดมาก (แต่มันก็ปวดมากจริงๆนะ TOT)

     "ไหนดูสิ" ฉันบินเดินมานั่งลงตรงหน้าก่อนจะจับที่ข้อเท้าแล้วดึงไปดู ปรากฏว่าตรงข้อเท้ามันแดงขึ้นมา แล้วนายฮันบินก็ลองจิ้มๆดู

     "โอ้ยๆ อีตาบ้า เจ็บนะ TOT"

     "แล้วเดินไหวมั้ย??"

     "มะ...ไม่ไหวเลย โอ้ยๆๆ เจ็บๆๆ" แหมๆ แสดงยอดเยี่ยมจริงๆฉัน อุวะฮ่าๆๆๆๆ

     "มา! ขึ้นมา" นายฮันบินหันหลังให้ฉัน แล้วกวักมือเรียก

     "ห้ะ? O.O"
         
     "ขึ้นหลังฉันสิ"

     "อะ...เอาจริงดิ" ตอนแรกกะจะเรียกคะแนนสงสาร นึกว่าจะโดนนายนั่นด่าเหมือนทุกที แต่แปลแฮะ ครั้งนี้กลับ...อ่อนโยนแปลกๆ

     "ขึ้นมาเหอะน่า ไม่สวยแล้วอย่าเรื่องมาก -_-"

     "มันเกือบจะโรแมนติกอยู่แล้วเชียว -0-" ฉันกัดฟันพูด

     "หยุดมโนแล้วขึ้นมา"

     ฉันค่อยๆขึ้นไปบนหลังฮันบิน แล้วนายนั่นก็ให้ฉันขี่หลังแล้วเดินมาที่ร้านสะดวกซื้อ ก่อนจะวางฉันลงบริเวณเก้าอี้หน้าร้าน

     "รอตรงนี้ เดี๋ยวฉันไปซื้อนมเปรี้ยวก่อน"

     "โอเค"

     ฉันรับปากและนั่งรออยู่หน้าร้าน ไม่นานฮันบินก็ออกมาพร้อมกับถุงนมเปรี้ยวและถุงสีขาวเล็กๆหนึ่งใบ นายฮันบินค่อยๆนั่งลงตรงหน้าฉันช้าๆก่อนจะหยิบบางอย่างออกมาจากถุงสีขาวเล็กๆที่ถือมา มันคือยานวดนั่นเอง นายฮันบินค่อยๆจับที่ข้อเท้าฉันก่อนจะดึงมันไปใกล้ๆ

     "เฮ้ย! จะทำอะไร? O.O" ฉันตกใจทันทีที่นายฮันบินทำท่าเหมือนจะนวดเท้าให้

     "ก็ทายาแล้วก็นวดไง"

     "ไม่เป็นไร เอายามา เดี๋ยวฉันนวดเองดีกว่า=0="

     "บอกแล้วไง ไม่สวยก็อย่างเรื่องมาก ได้คนหล่อๆแบบฉันทำให้ก็ดีแล้ว นั่งเฉยๆเหอะ"

     "ตอนแรกกะจะมองนายว่าเป็นคนดีแล้วนะ ตอนนี้เปลี่ยนใจละ นายมันก็ปากร้ายเหมือนเดิม !!!"

     "ฉันไม่ได้ขอให้มองฉันเป็นคนดีนี่ ฉันเป็นซาตาน"

     "อี๋ๆๆ ขนลุกอ่ะ นายพูดอะไรแบบนี้ด้วยหรอ -0-"

     "เธอจะทักทำไมวะเนี่ย -0-"

     "ก็ฟังแล้วมันขนลุก เหมือนพวกตัวโกงในนิยาย"

     "อย่าพูดมาก นั่งเฉยๆ"

     นายอํนบินส่งสายตาดุๆมาให้ ฉันจึงนั่งเฉยๆ ไม่ได้กลัวนะ (หรา?)  แค่ไม่อยากเถียงเท่านั้นเอง นายฮันบินทายาบริเวณที่มันแดงๆ ก่อนจะนวดให้เบาๆ ไม่ค่อยเจ็บแฮะ ^_^

     "เสร็จแล้ว กลับห้องซ้อมกัน"

     "อะ...อื้อ ^//////^"

     ฉันขี่หลังฮันบินมาเหมือนเดิม จนมาถึงลิฟท์ นายฮันบินกดลิฟท์ขึ้นมาที่ห้องซ้อม พอถึงชั้นนั้นลิฟท์ก็เปิดออก แต่นายฮันบินกลับเดินไปอีกทาง

     "นะ...นายจะไปไหนอ่ะ O.O"

     "แล้วเธอคิดว่าฉันจะพาไปไหนล่ะ? หึหึ"

     "นะ...นายหมายความว่าไงอ่ะ?? OoO" ระ...หรือว่านายฮันบินเห็นความสวยฉันแล้วจะพามาข่มขืน ม่ายยยยยยยยย TOT

     "ก็หมายความอย่างที่พูด"

     นายฮันบินพาเดินมาถึงห้องๆหนึ่ง ฮันบินเปิดประตูแล้วเดินเข้ามา มันเป็นห้องเก็บของใช้ของพวกiKONนี่เอง เพราะมีล็อกเกอร์ตั้งอยู่สองตู้ ฮันบินปล่อยฉันลง ก่อนที่จะ.....

     กริ๊ก!

     เสียงนายฮันบินละ...ล็อกประตู ((OoO))

     "นะ...นายจะล็อกประตูทำไมอ่ะ O.O"
     
     "จะทำอะไรมันจะได้สะดวก"

     "ละ...แล้วจะทำไรล่ะ? O.O หยุดความคิดนายเดี๋ยวนี้เลยนะ O////////O"

     "แล้วเธอรู้หรอว่าฉันคิดอะไรอยู่?" นายฮันบินเดินเข้ามาใกล้ฉันจึงถอยหลังจนหลังติดล็อกเกอร์ นายฮันบินยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจร้อนๆนั่นปะทะที่หน้าของฉัน

     "มะ...ไม่รู้เว้ย แล้วก็ไม่อยากรู้"

     "แต่ฉันอยากให้เธอรู้นี่"  นายฮันบินก้มลงกระซิบข้างหูฉัน จนทำให้ฉันขนลุกเลยทีเดียว

     "ระ...รู้อะไร O////O" ฉันเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัวขณะที่หน้าของนายฮันบินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

     "ฉันอยาก......"

     "กรี๊ดดดด....อย่านะ ><"

     ฉันไม่อยากฟังต่อเลยกรีดร้องและทุบอกนายฮันบินอย่างแรงและหลับตาปี๋

     "โอ้ยๆๆ เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย"

     "ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต ไม่นึกเลยว่านายจะเป็นคนแบบนี้ ล่อลวงฉันมาในที่แบบนี้ T^T" ฉันทุบอกนายนั่นโดยไม่ลืมตามอง

     "ละ..ล่อลวง O.O ฉันเนี่ยนะ??"

     "กะ..ก็นายพาฉันมาที่นี่ก็เพื่อ......."

     "ฉันจะเอารองเท้าผ้าใบให้เธอเนี่ยนะ? มันเรียกล่อลวงตรงไหน?"

     "ก็นั่นแหละ นายจะพาฉันมาเอารองทะ.....ห้ะ? รองเท้า?? O.O" ฉันเบิกตากว้างทันที เห็นนายฮันบินถือรองเท้าผ้าใบสีแดงไว้ในมือ
          
     "ก็ใช่อ่ะดิ ก็เห็นเธอขาเจ็บคงใส่ส้นสูงไม่ได้เลยจะพามาเอารองเท้า -_-"
     
     "ก็นายพูดว่านายอยาก...-0-"

     "อยากจะเอารองเท้าให้เธอไง -_- คิดอะไรเนี่ยยัยโรคจิต"

     "กะ...ก็แค่คิดว่า ไม่รู้ๆๆๆๆๆๆๆ" ฉันส่ายหัวพรืดราวกับคอจะหลุด

     "รีบใส่ซะ" นายฮันบินพูดแล้วโยนรองเท้ามาให้ ฉันจึงหยิบมาใส่

     "ไปห้องซ้อมเถอะ" นายฮันบินพูด

     "อะ..อื้ม -0-" รู้สึกอายแปลกๆแฮะ TOT

     "แล้วจะเดินไปไหน?" นายฮันบินถามขณะที่ฉันกำลังเดินออกจากห้อง

     "ก็ไปห้องซ้อมไง -_-"

     "มาขึ้นหลังฉัน"

     "ไม่ต้องหรอก ห้องซ้อมอยู่แค่นี้เอง"

     "ขึ้นเหอะน่า -_-"

     "ไม่เป็นไร ขอบใจ ว๊ายยยยยยยย!! O.O"   นายฮันบินเดินเข้ามาอุ้มฉันท่าเจ้าสาว

     "ทำไมชอบเถียงฉันจังอ่ะห้ะ???"

     "ไม่ได้เถียงเว้ย ปล่อยๆๆ"

     "อยู่เฉยๆ ถ้าตกฉันไม่รู้ด้วยนะ"

     หลังจากฟังคำขู่(?)ฉันก็นิ่งทันที ปล่อยให้นายฮันบินอุ้มมาจนถึงห้องซ้อม นายนั่นเปิดประตู้ห้องอย่างอยากลำบาก พอประตูเปิดเข้าไป เมมเบอร์ทั้งหลายต่างมองมาที่เราสองคนอย่างอึ้งๆปนงงๆ

     "เฮ้ยยยย!! ที่รักเป็นอะไรรร???" และแล้วพี่บ๊อบบี้ก็วิ่งแหกปากมาหาฉันคนแรก -_-

     "ปะ..เปล่าค่ะ -0-"

     "แล้วทำไมให้ฮันบินอุ้มอ่ะ ปล่อยๆๆๆ" พี่บ๊อบบี้ตีมือฮันบิน นายนั่นเลยปล่อยฉันลง

     "ก็เจ็บขานิดหน่อยอ่ะค่ะ"

     "หรอ? แน่ใจนะว่านิดหน่อย?"

     "แน่ใจสิคะ ^^ พี่ไปซ้อมเถอะค่ะ"

     "ก็ได้"

     ฉันบอกก่อนจะเดินมานั่งมุมห้องเพื่อดูพวกเขาซ้อม แต่ทำไมรู้สึกถึงรังสีอะไรแปลกๆแฮะ เหมือนมีคนมองอยู่ตลอด -0-


     @2ทุ่ม

     "เอาล่ะ พักได้" เสียงฮันบินร้องบอก ราวกับเสียงสวรรค์ที่ทำให้ทุกคนยิ้มออกมา

     "เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำให้นะ" ฉันบอกทุกคนก่อนจะเดินไปหยิบน้ำ

     "ไม่ต้องเลยๆๆ ที่รักนั่งเลย ที่รักเจ็บขาอยู่นะ" พี่บ๊อบบี้ร้องห้าม

     "ฮยอง ยัยเตี้ยนี่เจ็บขาไม่ได้ขาด้วนนะ -_-" เสียงชานอูดังขึ้น

     "ย๊า!! นายพูดขนาดนี้ด่าฉันเลยมะ??" ฉันหันไปมอง

     "ฉันไม่ด่าผู้หญิง -0-"

     "ให้มันจริงเหอะ"

     "ยกเว้นผู้หญิงแบบเธอ แบร่ :p"

     "ย๊า!!!!!!!!"

     ฉันตะโกนก่อนจะทำท่าวิ่งตามแต่พี่บ๊อบบี้มาห้ามไว้ก่อน ไอ้นี่มันจะกัดกะฉันทุกครั้งที่เจอกันสิน่า -_-

     "ฮันบยอล!!" เสียงบีไอดังขึ้นจนตกใจ ฉันจึงหันไปมอง

     "นายจะตะโกนทำไม ตกใจหมด มีอะไร??" ฉันหันไปถาม

     "ฉันไม่ได้เรียกเธอ -_-" นายฮันบินหันมามองฉันด้วยน่าเซ็ง ก่อนจะหันกลับไปมองที่หน้าประตู ฉันมองตามไปก็พบเด็กผู้หญิงคนนึงน่าตาน่ารักยืนอยู่

     "ฮันบยอลอ่า ^^" เสียงฮันบินเรียก

     "พี่ฮันบินนนนนนน *O*"

     "คิดถึงจังเลย มากอดทีสิ" ฮันบินเดินเข้าไปกอดเด็กผู้หญิงคนนั้นก่อนจะอุ้มขึ้นมาไว้ในอ้อมอก

     "หนูก็คิดถึงพี่ค่ะ ^_^"

     "แล้วมาได้ไง??"

     "มากับแม่ค่ะ" เด็กผู้หญิงคนนั้นหันไปข้างหลัง ก่อนที่ผู้หญิงอีกคนที่ดูมีอายุหน่อยจะเดินเข้ามา เธอดูมีอายุ แต่ทำไมยังดูสวยนะ

     "แม่ O.O" ฮันบินมองอย่างอึ้งๆ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็เดินมากอดฮันบิน

     "ไงลูก สบายดีมั้ย"

     ผู้หญิงคนนี้เป็นแม่ของฮันบินสินะ จะว่าไปหันบินก็หน้าเหมือนแม่นะเนี่ย

     "เด็กคนนั้นเป็นใครอ่ะพี่บ๊อบบี้?" ฉันหันไปถามผู้ชายที่อยู่ข้างๆ

     "น้องสาวฮันบินน่ะ ชื่อฮันบยอล ชื่อเหมือนเธอเลย"

     "อ๋อ...น่ารักดีนะคะ"
     
     ฉันหันไปมองฮันบินที่โอบกอดน้องสาวอยู่ ทำไมฮันบินตอนนี้ดูอบอุ่นจัง?....แตกต่างกับตอนอยู่กับฉันโดยสิ้นเชิง -_-

     "พี่ฮันบิน นั่นใครอ่ะ??" เด็กน้อยฮันบยอลชี้มาทางฉัน

     "อ๋อ...นั่นเพื่อนพี่น่ะ ชื่อฮันบยอลเหมือนกันด้วย"

     ฉึก!!!

     เพื่อน?? ทำไมรู้สึกเจ็บจี๊ดๆแฮะ -0-

     "ว้าวว ... จริงหรอคะ?? *O* พี่แฝดด!!"

     "หะ...ห้ะ? O.O แฝด?"

     "ก็พี่ชื่อเหมือนหนู"  หนูนั่นแหละชื่อเหมือนพี่ พี่เกิดก่อนนะ TOT

     "ว่าไงจ้ะ?"

     "พี่น่ารักจัง พี่ฮันบิน เพื่อนพี่คนนี้น่ารักมากเลย"

     ฉึก!!!

     จี๊ดรอบสอง คำก็เพื่อน สองคำก็เพื่อน ใครอยากเป็นเพื่อนหมอนี่กัน??? โอ้ย! หงุดหงิดโว้ยยยยยยยยยย!!!

     @23.00น.

     ตอนนี้ก็เป็นเวลากลับบ้านแล้ว ฉันก็เดินออกจากตึกคนสุดท้าย ฉันเดินเลาะริมถนนมาเรื่อยๆในใจตอนนี้คุกรุ่นมาแต่หัวค่ำแล้ว รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกเพราะคำว่าเพื่อน มันกวนใจฉัน

     "เพื่อนหรอ? ใครอยากเป็นเพื่อนกับนาย!!"

     ฉันเดินบ่นมาตลอดทางโดยไม่ได้เงยหน้ามองทาง จนทำให้ชนกับอะไรบางอย่างจนล้มลงไป

     "โอ้ยยย"

     "ยัยบ๊อง! ฉันยืนอยู่แท้ๆยังเดินมาชน"

     "จุนฮเว O.O" ฉันเงยหน้าไปมอง แล้วค่อยๆลุกขึ้น

     "ฉันเอง"

     "นายยังไม่กลับหอหรอ??"

     "ยัง เห็นคนบางคนทำหน้าเป็นยักษ์ตอนอยู่ในห้องซ้อมเลยตามมาดู" จุนฮเวว่าพลางมองมาทางฉัน

     "ฉันหรอ??"

     "เธอเป็นไร ไปกินรังแตนที่ไหนมาถึงทำหน้าโมโหแบบนี้??"

     "ฉันดูเหมือนโมโหหรอ?"

     "หน้าเธอมันฟ้อง"

     "ก็.......เปล่า -_-" ฉันจะบอกยังไงว่าฉันโมโหนายฮันบิน แต่ไม่รู้จะบอกว่าโมโหอะไร -0-

     "เอ้า!" นายจุนฮเวโยนนมเปรี้ยวรสวานิลลามาให้ฉัน และในมือเขาก็มีแบบฉันเหมือนกัน

     "เอามาทำไม??"
     
     "ถามโง่ๆ ก็เอามาให้กิน ตอบแทนที่เธอช่วยฉันวันนี้ เห็นเธอบอกว่ามันช่วยได้เวลาอารมณ์ไม่ปกติ ตอนนี้เธอดูผิดปกติมาก"

     "ขะ...ขอบใจ"

     ฉันยืนดูดนมจนหมดก่อนจะทิ้งลงถังขยะที่อยู่ไม่ไกล นายจุนฮเวก็กินหมดแล้วเช่นกัน

     "ขึ้นรถ เดี๋ยวฉันไปส่ง"

     "ไม่ต้องอ่ะ"

     "นี่ไม่ใช่คำถาม...."

     "แต่เป็นคำสั่ง -_-" ฉันรีบแทรกขึ้นมาอย่างรู้ทัน

     "ถ้ารู้แล้วก็ขึ้นรถ"

     "ค่ะเจ้านาย -0-"

     จากนั้นมอไซด์สีดำคันใหญ่ก็แล่นออกไปอย่างรวดเร็วก่อนจะถึงหน้าบ้านฉันอย่างปลอดภัย เฮ้อ...ทุกครั้งที่ซ้อนท้ายตุนฮเวรู้สึกเหมือนมันพร้อมที่จะคว่ำได้ตลอดเวลา TOT

     "ขอบใจนะที่มาส่ง"  ฉันว่าพลางส่งหมวกกันน็อคคืน

     "อืม ฝันดีนะ"

     "ห...ห้ะ-/////-"

     "บอกว่าฝันดีไง"

     "อะ...อื้ม ฝันดี -///-"

     จากนั้นนายจุนฮเวก็ขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว ตาบ้าเอ๊ย! รู้มั้ยคำพูดของนายไม่กี่คำมันทำให้ใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะน่ะ -///////////-




(ตัวละครรับเชิญตัวน้อยๆ555)






ฝากติดแท็ก 

#LoveWithFicHanbin
100%แล้วจ้า....เอาล่ะสิ ไรท์ละมึนแทนนางเอก
ไรท์เองก็ไม่รู้จะเลือกทีมไหนอ่ะ คือแบบมันดีงามพระรามสี่มาก 5555
คนนั้นก็ดีคนนี้ก็แซ่บ (จับสองคนมัดรวมกันได้มะ??)
มาอัพตามคำเรียกร้องแล้ว ยังไงก็คอมเม้นท์ด้วย!! ไม่เม้นท์ไรท์ไม่อัพนะ ^^




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

691 ความคิดเห็น

  1. #402 MinnySeungHyun (@MinnySeungHyun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:56
    ชอบเค้าจะจีบเค้าก็บอกมาสิเน่ฟินอ่ะ #ทีมจุนฮเว
    #402
    0
  2. #401 MinnySeungHyun (@MinnySeungHyun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:55
    ชอบเค้าจะจีบเค้าก็บอกมาสิเน่ฟินอ่ะ #ทีมจุนฮเว
    #401
    0
  3. #262 tmraor (@tmraraor) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 01:00
    เห็นแต่คนทีมฮันบินแล้วอยู่เฉยไม่ได้แล้วค่ะ 5555555 #ทีมจุนฮเว รู้สึกเรื่องนี้นางดูอบอุ่นมากกอ่ะ ><
    #262
    0
  4. #106 exo lumin (@sand_dd) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 13:13
    ทำไมรู้สึกว่าอยากให้เรื่องที่ไรท์เเต่งเป็นเรื่องจริง>< #ทีมบีไอ
    #106
    0
  5. #79 Sinelofer (@aom41021) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 22:08
    โอ้ยฟินทั้งสองเลยค่ะ เลือกไม่ถูก แต่ขอ#ทีมจุนฮเวเถอะ พลีสๆๆๆ

    #79
    0
  6. #77 MayJu-Ne (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 21:50
    ชอบบบบบบ สนุกมากๆ
    #77
    0
  7. #75 BunSu00 (@khun-moo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 22:14
    นี่ไม่ใช่คำถาม นี่คือคำสั่ง #ทีมบีไอ
    #75
    0
  8. #73 hsj.fc (@hsjfc) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 17:42
    #ทีมจุนเน่ นาจาาาา
    #73
    0
  9. #72 พริ้มเภา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 16:46
    ตอนแรกทีมจุนเน่แต่ตอนนี้#ทีมบีไอจ้าาาาา

    ชอบชอบ คือชอบคนกวนๆ555ดุด้วย555เลิฟเลยยยยไรท์จ๋า#ทีมบีไอนาจาาาาา
    #72
    0
  10. #71 ปูเป้คนน่ารั้ข (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 16:44
    #ทีมบีไอ#ทีมบีไอ

    พรีสสสทีมบีไอเถอะพรีสพรีสพรีส เค้าชอบโม้เม้นกวนๆของฮันบินฮันบยอล5555ไรท์จ๋าขอนะ#ทีมบีไอเถอะ
    #71
    0
  11. #70 คอนิก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 16:41
    อ้ากกกก~ฮันบินคนโหด#ทีมบีไอ
    #70
    0
  12. #69 pee-peerada (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 09:00
    ทีมจุนฮเว จุนสิจุน pleaseeeeee! น่าร๊ากกกกกกก ขอโมเม้นกะเน่ฟินๆเยอะๆ อิอิ ชอบๆๆ
    #69
    0
  13. #67 aungwaranoomin (@aungwaranoomin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 17:00
    ไรท์มาอัพต่อน่า #จุฮเว
    #67
    0
  14. #66 รักพี่เสือ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 16:29
    บีไอโครตกวน-ีนเลย ชอบชอบ ไรท์เก่งมากเลยแต่งหนุกมากกก#ทีมบีไอ
    #66
    0
  15. #65 สวยที่สุดในโลก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 16:27
    ขอโหวต#ทีมบีไอ รัวรัวจ้า ชอบพี่โหดกวนดี555555
    #65
    0
  16. #64 1004 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 16:26
    เค้าเชียร์ฮันบินฮันบยอลอิอิ#ทีมบีไอ
    #64
    0
  17. #63 คุกเข่า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 16:25
    ชอบฮันบินฮันบยอลอ้ะ น่าย้ากก กัดกันไปกัดกันมาแซ่บดีชอบชอบ
    #63
    0
  18. #62 พี่ต๋าคนดีของน้อง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 16:23
    อยากได้โมเม้นฮันบินนี่กับฮัลบยอลเยอะๆง้าาาาาาไรท์มาต่อเย็วเย็วนะ
    #62
    0
  19. #61 บีไอที่รัก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 16:22
    แงงงง มาต่อเร็วน้าาาาาา&#10084;#ทีมบีไอ
    #61
    0
  20. #60 ชอนซาาาาา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 16:21
    อัพน้อยมากเยยมาต่อให้จบนะนะนะนะนะนะนะนะนะนะนะนะ#ทีมบีไอ
    #60
    0
  21. #59 คนฉวย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 16:19
    รีบมาต่อน้ะะะะะะเค้ารอจ้าาา#ทีมบีไอ
    #59
    0
  22. #58 ไอคอนิก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 16:18
    มาต่อเร็วๆนะ#ทีมบีไอ
    #58
    0
  23. #57 pee-peerada (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 11:08
    อัพต่อสิๆ เขินอ่าๆ >.< #ทีมจุนฮเว เถอะนะ นะไรท์จ๋าาาาาา มาต่อไวๆน้าาาาาค่ะ เอา 200% เลย อิอิ จุนเน่เยอะๆน้าา ^_^
    #57
    0
  24. #54 hsj.fc (@hsjfc) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 06:50
    รอน้าาา #ทีมจุนฮเว
    #54
    0
  25. #52 เด็กชายโยดา (@Chanyeolyoda) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 23:13
    ไรท์มาอัพต่อน้าา เค้าจะรออ #ทีมบีไอ
    #52
    0