[iKON x You] Love with Fraud ตกหลุมรักยัยนักต้มตุ๋น Feat.WINNER

ตอนที่ 2 : Chapter 2 ขโมย......หัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    9 ม.ค. 62






    วันจันทร์อีกแล้ววววว T^T วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันถ่อสังขารมาโรงเรียนย่างลำบาก เปลือกตาหนักๆนี่แทบจะปิดเต็มทน เพราะเมื่อคืนฉันแทบไม่ได้นอนเลย มัวหางานพาร์ทไมท์ทำ แต่ตอนนี้ก็ยังหาไม่ได้อยู่ดี เฮ้อ...ทำไงได้ ก็สัญญากับฮันนาไว้แล้วว่าจะไม่ทำอีก

     "เอาล่ะ วันนี้เรามาเริ่มเรียนที่ บลาๆๆๆ #^%&*(^)*%($&^%$&!@%#........"
     
     เสียงอาจารย์ก็เริ่มบ่น(?)ไปเรื่อยๆ ส่วนฉันน่ะหรอ ก็แอบหลับน่ะสิ @.@ ง่วงจะแย่แล้ว คร่อกกก ZZzz...

     กริ๊ง...

     เสียงกริ่งที่เป็นสัญญาณพักก็ดังขึ้นราวกับเสียงสวรรค์ ฉันรีบก้าวฉับๆไปที่โรงอาหารอย่างรวดเร็ว พอวางกระเป๋านักเรียนที่โต๊ะปุ๊บก็จัดการซัดอาหารปั๊บ 

     กริ๊งๆ....กริ๊งๆ... 

     เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋านักเรียนดังขึ้น ฉันจึงเอื้อมไปควานกระเป๋าและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
     
     "สวัสดีค่ะ"

     [สวัสดีค่ะ คุณใช่พี่สาวฮันนาหรือเปล่าคะ???]

     "ใช่ค่ะ ฉันเอง"

     [ฉันเป็นครูประจำชั้นของฮันนานะคะ โรคหัวใจของฮันนากำเริบน่ะค่ะ ตอนนี้อยู่ที่โรง'บาล Y]

     "ฮะ...ฮันนา"

     ฉันวางสายและเก็บโทรศัพท์ไปในกระเป๋านักเรียน จากนั้นก็รีบวิ่งไปที่กำแพงหลังโรงเรียนอย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะปีนออกไปข้างนอก จริงๆถ้าขออนุญาติก็ได้หรอกนะ แต่มันเรื่องมากและใช้เวลานาน ตอนนี้ฉันเป็นห่วงน้องเหลือเกิน....
     
     พอมาถึงกำแพงหลังโรงเรียนฉันก็หยิบกางเกงที่อยู่ในกระเป๋าออกมาสวมและจัดการโยนกระเป๋าออกไปนอกโรงเรียนก่อน

     "โอ้ย!!"

     เสียงใครอ่ะ?? หรือฉันโยนกระเป๋าโดนหัวใคร??? ช่างเถอะ ตอนนี้ไม่มีเวลามาห่วงเรื่องนี้หรอกนะ... จากนั้นฉันก็ปีนออกไปและโดดลงจากกำแพง
     
     ตุ้บ!!!

    "โอ้ย!!"

     อาจเป็นเพราะฉันรีบบวกกับกำแพงที่สูงลิบลิ่วนี่ทำให้ฉันตกลงมาผิดท่า ข้อเท้าเลยพลิกมั้ง เพราะเจ็บที่ข้อเท้าข้างขวามาก แถมก้นยังจ้ำเบ้าลงมาอีก เจ็บชะมัด TOT

     "ย๊า!! กระเป๋านี่ของเธอใช่มั้ย? เธอขว้างมาโดนหัวฉัน"

     เสียงทุ้มต่ำเสียงหนึ่งกล่าว แต่ฉันไม่ได้สนใจ และเอื้อมมือไปขว้ากระเป๋าในมือนายนั่น พอได้มองไปที่นายนั่นเล็กน้อย เป็นชายผิวขาว ตัวสูง ทำผมสีทองซึ่งมันเข้ากับนายนี่มากๆ ถือว่าเป็นคนที่ดูดีเลยทีเดียว แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาสนใจ ตอนนี้จิตใจฉันกระวนกระวายเป็นห่วงน้องสาวมาก จนน้ำใสๆมันกำลังไหลรินออกจากตาโดยไม่รู้ตัว น้ำใสๆเอ่อล้นตาจนมองถนนพล่าเบลอหมดแล้ว ฉันค่อยๆพยุงตัวเองเดินไปที่ขอบถนนรอเรียกแท็กซี่ไปโรง'บาล

     "ย๊า! เธอทำแล้วไม่ขอโทษหรอ แล้วนี่จะโดดเรียนไปไหน ถ้าพ่อแม่รู้จะเสียใจนะน้อง นี่! ฉันพูดกับเธออยู่นะ ยัยเด็กโดดเรียน!"

     นายนั่นไม่พูดเปล่า แถมเดินมาดึงแขนฉันให้หันไปหาเขาอีก ฉันก็หันไปทั้งที่น้ำตาไหลนองเต็มใบหน้า นายนั่นดูจะตกใจเล็กน้อย
     
     "ฮรึก! ขอโทษ พอใจมั้ย??"

     ฉันพูดออกไปแล้วก็สะบัดมือนายนั่นออก พลันสายตามองไปเห็นรถแท็กซี่ที่กำลังแล่นมา ฉันเลยโบกมือพร้อมกับตะโกนเรียก

     "เฮ้! หยุดด้วยค่ะ เฮ้ๆๆ"

     แต่รถคันนั้นกลับขับเลยไปฉันเลยพยายามจะวิ่งตามแต่ข้อเท้าเจ้ากรรมไม่เป็นใจ ด้วยความเจ็บเลยทำให้ฉันล้มลงและไถลไปกับพื้น ด้วยความแรงของมันทำให้กางเกงที่ฉันใส่ขาดตรงหัวเข่า เผยให้เห็นรอยแผลและเลือดที่กำลังไหลอย่างรวดเร็วเหมือนกับน้ำตาฉันตอนนี้...

     "ฮรึก! นี่มันวันบ้าอะไรวะเนี่ย!!"

     ฉันนั่งทุบขาตัวเองอยู่ตรงถนนโดยที่ไม่คิดจะลุกขึ้น เพราะแรงมันหายไปหมดแล้ว...

     ปริ๊น! ปริ๊น!

     "นี่แม่หนู! อยากตายหรอถึงมานั่งขวางถนนน่ะ !"

     รถยนต์สีดำคันหนึ่งแล่นมาแล้วหยุดตรงหน้าของฉัน ก่อนที่จะมีเสียงบีบแตรไล่พร้อมกับเสียงชายวัยกลางคนที่ตะโกนออกมาจากรถ

     "ขอโทษครับ ย๊า! ลุกขึ้นมาเลยนะ"

     นายหัวทองนั่นพูดขอโทษขอโพยรถคันนั้นแทนฉันก่อนจะหันมาพูดกับฉัน แต่ฉันไม่มีท่าทีว่าจะลุก นายนั่นเลยอุ้มฉันออกมาจากตรงนั้น และวางฉันลงตรงทางเดินเท้าข้างถนน (พูดเหมือนเศษอะไรสักอย่างที่เค้าทิ้ง -_-)

     "เธอจะรีบไปไหนห๊ะ?"

     "ฉัน...ฮรือออออออT^T"

     ฉันพยายามจะพูดแต่เหมือนมีก้อนอะไรมาจุกไว้ที่ลำคอจนพูดไม่ออก เลยได้แต่นั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้น

     "ตามฉันมา"
     
     นายนัน่ว่าพร้อมกับฉุดให้ฉันลุกขึ้นก่อนจะจับมือและดึงให้ฉันเดินตาม แต่ด้วยความเจ็บปวดที่ขาทำให้ฉันเดินตามไม่ทัน ฉันเลยล้มลงไปอีกรอบ
     
     "โทษที ฉันลืมว่าเธอเจ็บ"

     นายนั่นพูดจบก็อุ้มฉันอีกครั้ง และพาเดินไปที่มอไซด์สีดำคันใหญ่ที่จอดอยู่ไม่ไกล ก่อนจะปล่อยฉันลง ส่วนนายนั่นก็ขึ้นคร่อมมอไซด์ก่อนจะโยนหมวกกันน็อคให้ฉัน

     "เอามาทำไม?" ฉันถามออกไป

     "เอาไปต้มมาม่ามั้ง -0- ใส่สิ"
     
     "...???" ฉันทำหน้างงๆ

     "รีบไม่ใช่หรอ? จะไปไหน ฉันจะไปส่ง"

     เออใช่...ฉันรีบอยู่นี่น่า ให้นายนี่ไปส่งคงไม่เสียหายอะไร
     
     "ไปที่โรงพยาบาลY"

     พอฉันพูดจบรถมอไซด์คันสวยนี่ก็แล่นออกไปอย่างรวดเร็วปานจรวด เร็วจนน่ากลัว แต่ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะกลัวอะไรแล้วล่ะ ฮันนา...รอพี่ก่อนนะ 

     @โรงพยาบาล Y
     
     พอรถมอโซด์จนหน้าโรงบาลฉันก็รีบกระโดดลงจากรถมอไซด์และวิ่งไปที่เคาท์เตอร์อย่างรวดเร็วโดยลืมความเจ็บปวดที่ขาไปจนหมด
     
     "อ่อ...เด็กผู้หญิงที่ชื่อ โอ ฮันนา อยู่ที่ไหนคะ??" ฉันถามออกไปเสียงสั่น

     "สักครู่นะคะ...........ห้องรวมเตียง 8 ค่ะ"

     ฉันวิ่งออกไปตามที่พยาบาลบอกทันที จนถึงเตียงที่พยาบาลบอก ฉันเห็นครูประจำชั้นเธอยืนอยู่กับหมอผู้ชายและพยาบาลอีกหนึ่งคน พอมองผ่านเข้าไปก็พบกับฮันนาที่นอนหลับตาอยู่บนเตียง ภาพนั้นทำให้ฉันก้าวขาแทบไม่ออก รู้สึกชาหัวใจวาบเหมือนใครมาบีบเอาไว้

     "อะ..เอ่อ คุณเป็นญาติของคนไข้หรือเปล่าครับ?"

     "ค่ะ ฉันเป็นพี่สาวเธอ"

     "รบกวนคุณไปที่ห้องผมสักครู่นะครับ"

     "ค่ะ"

     ฉันค่อยๆเดินตามคุณหมอไปช้าๆเพราะเจ็บที่ขา เดินมาสักพักคุณหมอก็มาหยุดหน้าห้องๆหนึ่งก่อนจะเปิดนำฉันเข้าไป และนั่งลงที่เก้าอี้หลังโต๊ะ ฉันจึงนั่งฝั่งตรงข้ามกับหมอ

     "อาการน้องสาวคุณบ่งบอกว่าไม่ได้รับประทานยาโรคหัวใจมาสักพักแล้วนะครับ"

     "ไม่ได้ทานหรอคะ? แต่ว่า..."  ฉันพูดไป หรือว่ายาจะหมด???

     "ตอนนี้หัวใจน้องคุณก็แย่ลงเรื่อยๆนะครับ หมอว่ายาคงเอาไม่อยู่แล้ว"

     "แล้วจะทำยังไงดีคะ??"

     "หมอแนะนำให้ผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจครับ"

     "ผะ..ผ่าตัด O.O"

     "ครับ อีก 3 เดือนคงจะได้คิวผ่าตัด ก่อนจะถึงวันนั้นก็ทานยาไปก่อน และรักษาสุขภาพน้องคุณให้แข็งแรงนะครับ"

     "ละ..แล้วค่าผ่าตัดนี่เท่าไหร่คะ?"

     "สิบล้านวอนครับ (ประมาณสามแสนบาท)"
     
     "สะ...สิบล้าน"

     ฉันพึมพำเบาๆก่อจะก้าวออกมาจากห้องนั้น พอประตูปิดลงใจก็เหมือนจะหยุดเต้นตาม ฉันลงหน้าห้องราวกับเรี่ยวแรงหดหายไปหมด...
     
     "นี่ยัยเด็กโดดเรียน!"

     เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นไม่ไกลจากฉัน ฉันพอเดาได้ว่าใครที่เรียกฉันแบบนี้ นายหัวทองนั่นแน่ๆ

     "นายตามฉันมาทำไม??" ฉันเงยหน้าไปมองนายนั่น

     "ฉันก็ไม่อยากตามหรอก ถ้าเธอไม่ใส่หมวกกันน็อคฉันมา -0-"

     "มะ..หมวก ? O.O"
     
     ฉันยกมือไปแตะที่หัวก็พบว่าฉันใส่หมวกกันน็อคอยู่จริงๆ นี่ฉันใส่หมวกกันน็อคนี่เดินไปเดินมาในโรง'บาลหรอเนี่ย? ถึงว่า หมอถึงมองฉันแปลกๆ -0-

     "โทษที เอาไป..." ฉันถอดหมวกคืนนายนั่น

     "มะ...ไม่เป็นไร"

     ฉันไม่ได้พูดอะไรต่อ และค่อยๆลุกขึ้น พยุงร่างตัวเองเดินกลับมาหาน้องที่เตียง แต่ฮันนานอนลืมตาอยู่แล้ว

     "ฮันนา ตื่นแล้วหรอ?" ฉันมองหน้าน้องสาวที่นอนอยู่ ก่อนจะค่อยๆนั่งลงข้างๆเตียง

     "ฮันนาเจ็บตรงนี้จัง" ฮันนาชี้ไปที่หน้าอกของเธอ

     "เด็กบ้า! ยาหมดทำไมไม่บอก แล้วไม่ได้กินยานานแค่ไหนกันถึงทรุดลงขนาดนี้?" ฉันเขกหัวน้องสาวตัวเองเบาๆเพราะกลัวเธอจะเจ็บ

     "ก็...ฮันนาไม่อยากรบกวนพี่ ฉันรู้ว่าช่วงนี้พี่กำลังลำบาก" น้องสาวฉันพูดพร้อมใบหน้าที่สลดลง

     "เธอเป็นแบบนี้รู้มั้ยพี่เจ็บปวดกว่าเธออีก" ฉันกุมมือน้องสาวพร้อมกับขอบตาที่ร้อนผ่าว และน้ำใสๆเอ่อเต็มดวงตา

     "ฮันนาขอโทษ..."

     "อีกสามเดือนต่อจากนี้เธอจะไม่ทรมานแบบนี้อีกแล้วนะ"

     "หมายความว่าไงคะ??"

     "คุณหมอจะผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจให้เธอ"
         
     "ตะ..แต่ฉันกลัว"

     "ไม่ต้องกลัว พี่ยังอยู่ตรงนี้ทั้งคน"

     ฉันกำมือแน่นเป็นการบอกเป็นนัยๆว่าฉันจะไม่ทิ้งฮันนาไปไหน...
    
     "พี่ไปเอาของที่บ้านก่อนนะ แล้วพี่จะกลับมานอนเป็นเพื่อน รอพี่แปปนึงนะ"
     
     "ค่ะ ^^"

     ฉันเดินออกมาจากโรงพยาบาลสักพักก็ต้องทรุดตัวนั่งลงที่บริเวณม้านั่งริมทางเดิน เนื่องจากอาการปวดที่ข้อเท้ากับหัวเข่ามันรุนแรงขึ้น

     "เธอนี่มันดื้อจริงๆนะยัยเด็กโดดเรียน"

     "หือ? O.O" ฉันหันหลังไปมองต้นเสียงก็พบกับนายหัวทองนั่น

     "นี่นายจะตามฉันมาทำไมอีก? ฉันก็คืนหมวกนายแล้วไง"

     "แค่จะตามมาดูเด็กดื้อไม่ยอมทำแผล"

     ฉันมองทชไปที่ขาตัวเองก็พบกับข้อเท้าที่บวมเป่ง แถมแผลที่หัวเข่าก็ใหญ่ซะด้วย แต่เลือดนั้นแห้งกรังไปหมดแล้ว

     "ฉันเดาว่าเธอคงเจอเรื่องลำบากมา เอ้า! ฉันซื้อมาฝาก"
     
     นายนั่นวางถุงสีดำลง ข้างในมีน้ำอัดลมกับเบียร์อยู่อย่างละกระป๋อง ฉันจึงเอื้อมมือไปหยิบเบียร์ขึ้นมา แต่........

     โป้ก!!
     
     "โอ้ย!! นายมาเขกหัวฉันทำไมเนี่ย -0-" ฉันหัวไปโวยใส่นายนั่น

     "เป็นเด็กเป็นเล็กหัดกินเบียร์หรอ!! ฉันให้หยิบน้ำอัดลมต่างหาก"

     นายนั่นพูดแล้วแย่งเบียร์ไปแล้วยัดน้ำอัดลมมาแทย ก่อนที่นายนั่นจะเปิดเบียรและกระดกเข้าปากไป

     "นายมันก็ไม่ได้โตกว่าฉันหรอกน่า -_-" ฉันบ่นอุบและกระดกน้ำอัดลมเข้าปาก

     "เอาขามาฉันทำแผลให้"

     นายนั่นพูดจบ ฉันกำลังจะปฏิเสธแต่นายนั่นจับขาฉันไปพาดบนขาเขาและหยิบถุงสีขาวมา ก่อนจะหยิบอุปกรณ์ทำแผลมาทำแผลให้ฉัน ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่โดนแผลนั้นส่งผลให้ฉันกัดปากเพื่อระบายความเจ็บ แสบชะมัดเลย ซี๊ดดด T^T

     "เสร็จละ แล้วนี่เธอจะไปไหน??"

     "ไปเอาของที่บ้าน"
     
     "งั้นฉันไปส่ง"

     "ไม่อ่ะ ขอบคุณ"
     
     "ไม่ได้เป็ฯประโยคคำถาม แต่เป็นประโยคคำสั่ง -_-"
     
     "นายจะบ้าหรอ -0-"
     
     "เอาเหอะน่า ดีกว่าเดินไป"

     "ก็ได้"
     
     ฉันเดินตามนั่นไปขึ้นรถมอไซด์นายนั่น นายนั่นก็ขับรถตามทางที่ฉันบอกจนมาถึงบ้านของฉัน ฉันลงจากรถก่อนจะส่งหมวกกันน็อคคืน (คราวนี้ไม่ลืมนะจ๊ะ 5555)

     "ขอบใจนะที่มาส่ง"
     
     "ไม่เป็นไร ฉันว่าง"
     
     "ยังไงก็ขอบใจ -_-"

     "เปลี่ยนจากคำขอบใจเป็นอย่างอื่นดีกว่า"
     
     "นายนี่มันทำดีหวังผลนี่"

     "ตอนแรกก็ไม่คิด แต่ตอนนี้คิดแล้ว"

     "เหอะๆ" ฉันหันหน้าหนี แต่สายตาดันไปสะดุดกับป้ายโฆษณาไม่ไกลจากบ้านฉันเท่าไหร่ มันจะไม่สำคัญเลยถ้าในรูปนั้นไม่มีอีตาหัวทองนั่นอยู่

     "อะ...ไอ้กางเกงในสีเทา" ใช่แล้ว หมอนี่คือสมาชิกไอค่อนที่ฉันไปขโมยกางเกงในหมอนี่มา โอ้ยๆๆ ตาย ทำไมฉันนึกไม่ออกตั้งแต่แรกกันนะ รู้สึกว่าหมอนี่จะชื่อ..จุน.....จุนอะไรสักอย่างนี่แหระ

     "กางเกงในอะไรของเธอ -_-"
     
     "ปะ..เปล่า เสร็จแล้วก็ไปดิ"
     
     "โอเครๆ อ้อ ! เกือบลืม เอ้า นี่โทรศัพท์เธอ" นายนั่นว่าพลางยื่นโทรศัพท์ฉันให้
     
     "ไปอยู่กับนายได้ไงอ่า??"
     
     "มันตกออกมาตอนที่เธอขว้างกระเป๋ามาโดนหัวฉัน"

     "อ...อ๋อ -0-" ฉันพูดแล้วหยิบโทรศัพท์คืน

     "ฉันเมมเบอร์ฉันไว้ ถ้าโทรหาก็ต้องรับทันทีเข้าใจมั้ย??"

     "จะโทรมาเพื่อ???"

     "ก็เธอต้องตอบแทนเรื่องวันนี้ แล้วก็ต้องไถ่โทษเรื่องที่เธอโยนกระเป๋าใส่ฉัน"

     "นี่เรายังต้องเจอกันอีกหรอ ??? -0-" ไม่เจอได้มั้ย T^T

     "แน่นอน เข้าบ้านเถอะ ฉันไปล่ะ"

     "อืม"


     1อาทิตย์ผ่านไป
     
     ฉันยังคงหางานพาร์ทไทม์เรื่อยๆแต่ก็ไม่มีที่ไหนรับเลย อ้อ! ลืมบอก ตอนนี้ฮันนาออกจากรพ.แล้ว และก็ไปโรงเรียนตามปกติ ตอนนี้ฉันก็อยู่ในโรงเรียนเช่นกัน แต่นี่เป็นเวลาพักกลางวัน ฉันมานั่งอยู่ที่หลังโรงเรียนเหมือนทุกวัน ทำไงได้ ก็ฉันไม่มีเพื่อนให้คบนี่ ในโรงเรียนแบบนี้ไม่มีใครคบฉันหรอก เด็กจนๆคนนึง ....

     กริ๊งๆ...กริ๊งๆ

     เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ ฉันจึงเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ขึ้นมารับสาย

     "สวัสดีค่ะ"

     [เธอใช่ฮันบยอลหรือเปล่า?] เสียงผู้ชายทุ้มๆเอ่ยขึ้น

     "ค่ะ...คุณคือ???"

     [ฉันได้ยินว่าเธอรับจ้างขโมยของไอดอล ฉันมีงานให้เธอไปขโมยน่ะ]

     "เอ่อ ... ขอโทษทีค่ะ ฉันเลิกทำแล้ว"

     [แต่ฉันให้ค่าจ้างสูงนะ]

     "ฉันไม่ทะ...."  ฉันหยุดคำพูดทุกอย่างในหัวก่อนจะประเมินสถานการณ์ ตอนนี้ฉันต้องการเงินนี่ ทำงานนี้เป็นงานสุดท้ายแล้วกัน งานสุดท้ายจริงๆ ขอโทษนะฮันนา...พี่ทำเพื่อเธอนะ

     "งั้นไปพบฉันที่ร้าน XXX"

     @ร้าน XXX
     
     นี่ก็เป็นเวลาเลิกเรียนแล้ว แถมยังเป็นเวลาที่นัดคนจะจ้างฉันด้วย ฉันเดินมานั่งรอที่โต๊ะในสุดของร้าน และสั่งกาแฟมานั่งจิบรอ

     กริ๊ง..กริ๊ง...

     เสียงกระดิ่งหน้าร้านสั่นบ่งบอกว่ามีลูกค้าเข้า ฉันก็ลุ้นว่าจะเป็นคนที่จ้างฉันหรือเปล่า ฉันจึงมองไปหน้าร้าน เห็นผู้ชายสองคน ใส่ฮู้ดสีดำ ใส่แมทปิดปากเดินเข้ามาในร้านและเดินตรงมาหาฉัน และนั่งลงฝั่งตรงข้าม ก่อนจะเปิดแมทออก ซึ่งทำให้ฉันตกใจเป็นอย่างมาก ก็สองคนนี้...

     "มะ...มินโฮ แทฮยอน  O.O!!" ฉันโพลงขึ้นด้วยความตกใจ ก็มินโฮกับแทฮยอน WINNER นั่งอยู่ตรงหน้าเนี่ย
     
     "จุ๊ๆ เบาหน่อยสิ" มินโฮพูดขึ้น

     "อะ...อ่อ ค่ะ -//////-"

     "เธอคือ ฮันบยอล ใช่มั้ย??"

     "ชะ..ใช่ค่ะ อย่าบอกนะว่าพวกนายสองคนจ้างฉัน??"

     "ใช่สิ โอ้ว! แต่นึกไม่ถึงว่าเธอจะยังเป็นเด็กมัธยม" เขามองสำรวจเสื้อผ้าฉัน ก็พอเลิกเรียนฉันก็ตรงมานี่เลยลืมเปลี่ยนเสื้อผ้า

     "นายจะจ้างฉันเท่าไหร่???"

     "ฉันจะจ้างเธอสิบล้านวอน" มินโฮพูดต่อ

     "สะ...สิบล้าน" นี่มันพอที่จะจ่ายค่าผ่าตัดฮันนาเลยนะ

     "ใช่"

     "นายจะให้ฉันทำอะไร???"

     "ก็ไปขโมย........" มินโฮพูดแล้วหยุดไป

     "อะไร?" ฉันสงสัยมาก เพราะเงินค่าจ้างมันเยอะมากเลยนะ

     "ขโมยหัวใจ" นายแทฮยอนพูดต่อ

     "ห้ะ? 5555 พวกนายเป็นอะไรกันมากป่ะเนี่ย" ฉันหลุดขำเพราะประโยคที่แทฮยอนพูดนั้นมันช่าง...เอ่อ 555555555555

     "ฉันพูดจริง -_-"

     "ขโมยหัวใจอะไรอ่ะ อุ้บ! " ฉันพยายามกลั้นขำ

     "เธอก็ทำยังไงก็ได้ให้คนคนนึงตกหลุมรัก ดูจากรูปร่างของเธอก็คงไม่อยากเท่าไหร่??" มินโฮพูด

     "เพื่อ??"

     "ก็ตอนนี้ทางค่ายอยากได้เพลงรักที่เด็กนั่นแต่ง แต่นายนั่นไม่มีความรัก เลยแต่งออกมาได้ไม่ดีเท่าไหร่ อยากให้เธอช่วยทำให้นายนั่นมีความรัก"

     "คนที่นายพูดถึงคือ???" ฉันถาม

     "ฮันบิน iKON" แทฮยอนพูด
     
     "อ๋อ...หะ..ห้ะ!! O.O นายบอกว่าใครนะ???"

     "ฮันบิน iKON"

     "ฮะ...ฮันบิน T^T" พระเจ้า! บอกทีว่าไม่จริง

     "ใช่ ฮันบินนั่นแหละ"

     "แล้วทำไมนายถึงจ้างฉัน??"

     "ดูจากท่าทางเธอคงไม่ใช่พวกบ้าไอดอล" มินโฮพูดน่านิ่ง

     "อะ...อ่อ -0-"

     "งานนี้จะเริ่มพรุ่งนี้" มินโฮพูด
     
     "พะ...พรุ่งนี้!!!!!!!!!!!!!!! O.O"

     "ฉันจะให้เธอเข้าไปเป็นผู้ช่วยของเมเนเจอร์ไอค่อน จะได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น"

     "นายนั่นเจอฉันอาจจะฆ่าฉันก็ได้นะ -0-"

     "เธอว่าไรนะ??"
     
     "ปะ..เปล่า พรุ่งนี้ก็พรุ่งนี้"
     
     "ฉันให้เวลาเธอสองเดือน"
     
     "อืม..ฉันจะทำให้เต็มที่ อย่าลืมเรื่องค่าจ้าง"

     "ถ้าเธอทำสำเร็จ ฉันให้แน่นอนไม่เบี้ยวหรอก"

     "โอเค"

ฝากติดแท็ก 

#LoveWithFicHanbin

จบไปแล้วอีกตอน ...
ฮรือ!! จริงๆจะลงตั้งแต่เมื่อคืน แต่คอมเจ้ากรรมดันค้าง
ไรท์แต่งตอนนี้ตั้งสามรอบแน่ะ แต่งรอบแรกคอมค้าง ข้อมูลหายหมด เลยนั่งพิมใหม่
พอแต่งรอบสอง ก็เหมือนเดิมเลย หายอีกรอบ T^T แทบร้องไห้
วันนี้เลยนั่งพิมใหม่ ยังก็ก็เม้นเป็นกำลังใจให้หน่อยนะ...




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

691 ความคิดเห็น

  1. #670 พลอยใส (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 00:07
    เนื้อเรื่องสนุกมากเลยค่ะ



    แต่ขอตินิดนึงนะคะ ในเรื่องของการดำเนินเนื้อเรื่องอะค่ะ รีดคิดว่ามันกระชับไปนิดนึงค่ะ

    เหมือนจะดำเนินเรื่องเร็วไปหน่อยนึงค่ะ อยากให้ลงรายละเอียดมากกว่านี้สักนิด แหะๆ



    แต่จริงๆแล้วเรื่องนี้น่าติดตามมากๆเลยค่ะ

    ขอบคุณนะคะไรท์ จะติดตามต่อไปค่ะ
    #670
    0
  2. #648 Sweetcaramelly (@prawittra) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 22:15
    นัมแทกะมิโนทำไมทำแบบนี้55อยากเห็นแล้วว่าทำยังไงครูเสือถึงจะตกหลุมรัก
    จุนเน่พาร์ทนี้สุภาพบุรุษมากค่ะ
    #648
    0
  3. #400 MinnySeungHyun (@MinnySeungHyun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:24
    เน่น่าร้ากกก #ทีมจุนฮเว
    #400
    0
  4. #229 aummiiz_mickeyb.i (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 20:58
    เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ หนุกมาก ชอบๆ #ทีมบีไอ
    #229
    0
  5. #104 exo lumin (@sand_dd) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 12:48
    เเต่งสนุกมากเลยค่ะ #ทีมบีไอ
    #104
    0
  6. #94 looktanpld (@looktanpld) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 23:05
    เขินนนน5555โมเม้นที่หามาตลอด#ทีมจุนฮเว
    #94
    0
  7. #88 som (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 20:02
    #ทีมจุนฮเว หลงหนักมากกก
    #88
    0
  8. #55 pee-peerada (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 09:08
    #ทีมจุนฮเว ละมุนมากอ่ะ ชอบๆๆ
    #55
    0
  9. #32 B.A.P & BABY (@pang9520) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 21:56
    งื้ออออชอบอ่า อัพเร็วๆเลยน่ะไรท์นี้คือคำสั่ง55555
    #ทีมบีไอ
    #32
    2
  10. #29 -KHIM- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 23:44
    งื้อออ เว ดูดีไปมั้ยแหมมมหล่อเลย (ปกติก็หล่อยู่เเล้วป้ะ)55555555
    #29
    0
  11. #28 แฟนจุนเน่ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 23:40
    หู๊ยยยย เลือกทีมไม่ถูกเลยอ่าาาา ชอบหมดเลยย ตัวประกอบก้หล่ออ รีบๆมาต่อนะไรท์ๆ
    #28
    0
  12. #26 thidarad bunmaphila (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 21:34
    แหมแต่งซ่ะจุนฮเวดูดีเลยไรท์5555สนุกค่ะต่อไวๆน่ะ#ทีมจุนฮเว
    #26
    0
  13. #25 อุงยาอุงยา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 21:17
    โหวตพระเอกได้ด้วย เจ๋งงงงงง!!

    ตอนแรกที่อ่านก็ว่างนางเอกเจ๋งแล้วนะ ไรท์นี่สุดยอด !! 555
    #25
    0
  14. #24 สามีอยู่เกาหลี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 21:15
    อัพเร็วๆเลยไรท์ จะขาดใจ อ๊ากกกกกก #ทีมบีไอ
    #24
    0
  15. #23 อัสวินสีฟ้า (@salinas_nc) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 02:42
    เขินแทนฮันบยอล >///< #ทีมบีไอ
    #23
    0
  16. #22 MavyJu-Ne (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 22:04
    ชอบมากกกกก สนุกอ่ะ จูเน่น่ารักกกกกกกก อัพด่วนนะคะไรท์ #ทีมจุนฮเว
    #22
    0
  17. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  18. #19 EXOL_Fernny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 11:13
    นางเอกใส่หมวกกันน็อควิ่งไปในโรงบาล เฟี้ยวอ่ะ!! 5555 #ทีมบีไอ
    #19
    0
  19. #18 เจนนี่ มักเน่ปีศาจ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 11:11
    ขโมยหัวใจ กรี๊ดๆๆ 555

    รีบอัพด่วนไรท์ๆๆ #ทีมบีไอ
    #18
    0
  20. #17 สามีอยู่เกาหลี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 11:10
    จุนฮเวย๊า! น่ารักจุงงงง ชอบๆๆ รีบอัพเร็วๆเลยลุ้นๆ #ทีมจุนฮเว
    #17
    0