[iKON x You] Love with Fraud ตกหลุมรักยัยนักต้มตุ๋น Feat.WINNER

ตอนที่ 17 : Chapter 17 ความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    9 ม.ค. 62



วันนี้ฉันมาเรียนตามปกติหลังจากที่ลาหยุดไป แต่น้องฉันยังคงอยู่ที่โรงพยาบาลเพื่อพักฟื้น ฉันเดินมาหานายอนที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้

ไงแก หน้าดูซีดๆนะ ได้พักบ้างหรือเปล่าเนี่ย?” นายอนทักฉัน

ก็นิดหน่อย เฝ้าน้องอ่ะ

พักบ้างนะเว้ย แล้วเย็นนี้ไปทำงานป่าวอ่ะ?”

ก็คงต้องไปแหละ ไม่ได้ไปหลายวันแล้ว

แล้วน้องอ่ะ?”

ก็ฝากป้าเตียงข้างๆช่วยดู

ฉันไปช่วยดูมั้ย? ฉันว่างงงง *O*”

อยากไปช่วยดู หรืออยากไปเจอใครกันแน่ย๊ะ?”

โหยแกนี่รู้ทันตลอดเลยง่ะ T^T”

พวกพี่จินฮวานเค้าไม่ได้ว่างมาทุกวันนะ ไม่ได้สินทกันขนาดนั้น

แกอ่ะ..”

คุยไรกันอยู่สาวๆยัยจีเอเดินมานั่งสมทบ

ก็ฉันอยากไปช่วยฮันบยอลดูน้องที่โรงบาลนายอนพูดน่าเศร้าๆ

แกอยากไปดูผู้ชายมากกว่ามั้งจีเอแขวะ

หรือแกไม่อยากไป?”

อยากดิ คึคึคึ

พอเลยแกสองคน ไปเรียนดีกว่า

หลังเลิกเรียน

ฉันเดินมาทำงานที่ร้านขายเค้กไม่ไกลจากโรงเรียน ฉันเปลี่ยนชุดเป็นพนักงานก่อนจะเริ่มทำงาน เสิร์ฟ เช็ดโต๊ะ ตามปกติ จนเวลาผ่านมาเกือบชั่วโมง

กริ๊ง..

ฮันบิน..” ฉันอุทานชื่อที่โชว์อยู่หน้าจอโทรศัพท์

ว่าไงฉันรับสายและกรอกเสียงลงไป

[อยู่ไหน?]

จะรู้ไปทำไม?”

[ฉันถามให้บอก!]

ร้านเค้กXXX มีอะไร?”

[แค่นี้นะ]

เดี๋ยวสิ เดี๋ยว!”

ฉันมองโทรศัพท์และกำมันจนเส้นเลือดที่มือปูดขึ้นมา คนบ้า! หลังจากทำอย่างนั้นกับฉันแล้ว ยังตามมารังควานฉันอีก เห็นฉันเสียใจไม่พอหรือไง?!

เป็นไรป่าวจ้ะฮันบยอล?” พี่อึนซอเจ้าของร้านถามเมื่อฉันยืนนิ่งอยู่กับที่

ป่าวค่ะ ^^”

งั้นไปรับออร์เดอร์ผู้หญิงโต๊ะนั้นให้หน่อยสิ

ค่ะ

ฉันเดินไปหาเด็กนักเรียนหญิง ท่าทางจะอยู่ม.ต้น พวกเธอสั่งเค้กและเครื่องดื่มสองสามอย่าง ฉันจึงนำออร์เดอร์ไปให้พี่อึนซอ รอเพียงไม่นานของทุกอย่างก็พร้อมเสิร์ฟ ฉันจึงถือถาดที่มีทั้งเค้กและเครื่องดื่มไปเสิร์ฟ

ขออนุญาตเสิร์ฟนะคะ

ฉันกล่าวอย่างสุภาพและค่อยๆวางเค้กทีละชิ้นตามด้วยเครื่องดื่ม แต่กลับมีมือของใครบางคนรั้งแขนฉันไว้ จนน้ำเกือบหก

ฮันบยอล!” เสียงคุ้นหูดังขึ้น ฉันรู้โดยไม่ต้องหันกลับไปดูเลยด้วยซ้ำ

อร๊ายยยยยยยยยย!!”

กรี๊ดดดดด!”

บ..บีไออปป้า *O*”

เด็กมัธยมที่โต๊ะนั้นกรี๊ดกร๊าดจนคนทั้งร้านหันมามอง แต่โชคดี โดยมากจะเป็นคนในวัยทำงาน เลยมีไม่กี่คนที่หันมาสนใจ ฮันบินจับมือข้างที่ฉันถือถาดแน่นจนฉันเริ่มเจ็บ แต่ก็ไม่แสดงออก และใช้อีกมือยกเครื่องดื่มแก้วสุดท้ายวางลงบนโต๊ะ และเตรียมจะหันกลับ แต่ฮันบินยื้อฉันไว้ด้วยมือของเขา

จะไปไหน!!”

นายทำบ้าอะไรน่ะบีไอ ไม่เห็นหรอว่าเด็กพวกนั้นถ่ายรูปเรา!”

แล้วไง?”

ก็นายจะฉันจะเดือดร้อนพวกนายต่างหากที่จะเดือดร้อน

ห่วงตัวเองมากเลยว่างั้น?” ฮันบินพูดเสียงเบาลงให้ได้ยินกันแค่สองคน แต่ยังถูกถ่ายรูปอยู่ห่างๆ

ไปข้างนอกกับฉัน

ไม่ไป!”

ผมขอยืมตัวพนักงานวันนึงนะครับฮันบินลากฉันมาหาพี่อึนซอที่เคาท์เตอร์

ฉันบอกว่าไม่ไปไง! พี่อึนซอคะ ช่วยด้วย

โชคดีนะฮันบยอลอ่า T^T”

พี่อึนซอ T^T”

ฉันโดนฮันบินลากออกมาจากร้านจนถึงรถของเขา เราสองคนยังคงถูกพวกแฟนคลับกลุ่มนั้นถ่ายรูปอยู่ไม่ขาดสาย แต่ฮันบินกลับไม่แคร์เลย ทั้งๆที่ฉันพยายามปกป้องเขาจากเรื่องนี้แท้ๆ

ปล่อยนะ!” ฉันสะบัดแขนออก

เธอต้องไปกับฉัน ลืมสัญญาของเราหรือไง?”

กริ๊ง

แล้วก็ห้ามใช้โทรศัพท์ด้วย

เอาโทรศัพท์ฉันคืนมานะ!”

ยังไม่ทันที่ฉันจะดูว่าใครโทรมาฮันบินก็แย่งโทรศัพท์ฉันไปและเดินไปฝั่งคนขับ ฉันก็ได้แต่เข้าไปนั่งในรถตามเขา เขาขับรถออกมาจากร้าน และขับไปเรื่อยๆ จนฉันก็ไม่รู้ว่าเขาจะพาฉันไปไหน

จะพาฉันไปไหน?”

ฉันอยากพักผ่อน

แล้วจะเอาฉันมาด้วยทำไม?”

อยากพักผ่อนกันเธอ

กริ๊ง

นาย ฉันขอรับโทรศัพท์หน่อยได้มั้ย?” ทำไมฉันรู้สึกถึงลางไม่ดีนะ

ไม่ได้!”

แต่…”

ไม่มีแต่

ฉันได้แต่นั่งเงียบ จนรถแล่นมาจอดที่บริเวณริมแม่น้ำฮัน เขาจอดรถหันหน้าเข้าหาแม่น้ำฮันแต่ไม่ได้ดับเครื่องแล้วก็เงียบไป พอฉันหันไปอีกทีเขาก็หลับตาอยู่

นี่ หลับแล้วหรอ? บีไอ?”

เงียบๆหน่อย ฉันเหนื่อย

ฉันได้แต่นั่งเงียบ และโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง ฉันเอื้อมมือไปหวังจะไปคว้าโทรศัพท์ แต่ก็ถูกเค้าคว้ามือไว้ทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่

ฉันบอกว่าอย่าใช้โทรศัพท์!”

แต่…”

ฉันพูดแล้วเงียบไปไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงอีก และนั่งมองแม่น้ำฮันบินเงียบๆ โดยมือฮันบินยังคงจับมือฉันอยู่ จนเวลาล่วงเลยมาจนพลบค่ำ เค้าลืมตาขึ้นมาและบิดตัวเล็กน้อย

นายลากฉันมาทำเรื่องไร้สาระเนี่ยนะ?” ฉันมองหน้าฮันบินนิ่งๆ

ฉันพอใจ!”

บีไอ!”

กริ๊ง

ฉันรีบคว้าโทรศัพท์ตอนเค้าเผลอและกดรับทันที ฮันบินมองนิ่งๆแต่ก็ไม่แย่งคืน

อ้อ ว่าไงนายอน?”

[ยัยบ้า! ฉันโทรหาตั้งหลายครั้งทำไมไม่รับ!]

อ่อพอดีฉันยุ่งๆ

[แกรีบมาโรงพยาบาลเร็ว! ค..คือน้องแกช็อกตอนนี้เข้าไปในห้องICUตั้งแต่เมื่อเย็น ป่านนี้ยังไม่ออกมาเลย]

ฮ..ฮันนาฉันเรียกชื่อน้องสาวด้วยเสียงสั่นๆ

[แกรีบมาเร็วๆ]

ฉันกดวางสายด้วยมือที่สั่นเทา น้ำตากำลังเอ่อคลอที่ขอบตาเมื่อได้ยินแบบนั้น ฉันหันไปมองหน้าฮันบิน ฉันมองด้วยแววตาว่างเปล่า

มองฉันแบบนั้นทำไม?” ฮันบินถาม

ถ...ถ้าน้องฉันเป็นอะไรไป ฉันจะไม่ให้อภัยนายไปตลอดชีวิต! จำไว้!” ฉันพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นก่อนจะลงจากรถ และวิ่งไปยังบริเวณจุดเรียกแท็กซี่อย่างรวดเร็วโดยไม่รอฟังอะไรจากฮันบินอีก

โรงพยาบาล

ฮันนา พี่ขอโทษ..” ฉันทรุดเข่าลงหน้าห้องICU

ไม่เป็นไรนะแก หมอกำลังรักษานายอนเข้ามาปลอบฉันที่นั่งร้องไห้อยู่

ญาติคนไข้หรือเปล่าครับ?”

ค่ะ ฉันเองฉันปาดน้ำตาและคุยกับคุณหมอที่เดินออกมาจากห้อง

ตอนนี้น้องปลอดภัยแล้วนะครับ ดีนะที่อยู่โรงพยาบาล ไม่งั้นคงไม่รอดครับถ้าได้รับการรักษาช้ากว่านี้

ขอบคุณพระเจ้า..” ฉันทรุดเข่าลงบนพื้นอีกครั้งเหมือนไม่มีแรง

ฮันบยอล!”

เสียงของใครบางคนที่ฉันจำได้ดีเรียกขึ้นจากข้างหลัง ฉันลุกขึ้นช้าๆและปาดน้ำตาออกก่อนจะหันไปมองหน้าฮันบิน ที่ยืนอยู่ไม่ไกล

น..นี่มัน บีไอนี่นายอนทำเสียงตกใจ

ฮันบยอล เกิดอะไรขึ้น?” ฮันบินเดินมาจับแขนฉันแต่ฉันกลับสะบัดมันออกอย่างแรง

เพราะเรื่องไร้สาระของนาย! ทำให้ฉันเกือบเสียน้องไป ถ้านายอนไม่อยู่ น้องฉันคงตายไปแล้ว!”

ฉ...ฉันขอโทษ

แก้แค้นเสร็จหรือยัง ไม่ต้องรอครบกำหนดแล้วมั้ง นายก็ได้ไปหมดแล้วนี่ ตอนนี้ฉันก็เสียใจมากจนจะขาดใจแล้ว ไปซะ! อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก

ฮันบยอล!” ฮันบินเข้ามาจับที่แขนฉัน

บีไอ!” ฉันสะบัดแขนออกและร้องไห้ออกมาอย่างหนักจนนายอนตกใจ

ฮันบยอล ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้ว่า..”

นายไม่รู้? ใช่ นายไม่เคยรู้อะไรเลย ฉันพยายามแทบตายที่จะอยู่ห่างจากนาย แต่นายก็เข้ามายุ่งกับฉัน ฉันพยายามแทบตายที่จะลืมนาย แต่นายก็กลับมาในชีวิตฉัน ฉันพยายามแทบตายที่จะปกป้องนายจากเรื่องเสียหาย แต่เป็นนายเองที่พยายามจะสร้างมันขึ้นมา กับการแก้แค้นบ้าๆบอๆของนาย พอใจมั้ย? น้องฉันเกือบตายไปแล้วคนนึง หรือจะต้องให้ฉันตาย นายถึงจะพอใจ

ม..ไม่ใช่นะฮันบยอล คือฉัน..”

ไปซะ! ฉันเกลียดนาย! ไม่อยากเห็นหน้านายอีก

ฮันบยอล!”

เอ่อ…บีไอ ฉันว่าคุณไปก่อนเถอะนายอนพูดแล้วจับแขนฮันบินไว้

แต่ว่า..”

เชื่อฉันนะคะ

ฮันบยอล..” ฮันบินพยายามจะคุยกับฉัน

ฉันเกลียดนาย

เป็นคำสุดท้ายที่ฉันพูดก่อนที่ฮันบินจะโดนนายอนดึงให้ออกห่างจากฉัน พอกันทีกับการปกป้องใครคนนึงที่เขาไม่เห็นค่าของมัน พอกันที ฉันชักจะเหนื่อยซะแล้วสิขอให้มันเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะได้เจอนายนะ ฮันบิน….

[Mino’s Part]

สวัสดีครับ ผมซง มิโน ไม่บอกก็คงรู้จักนะ เพราะผมเป็นตัวหลักของเรื่องนี้ หรือเปล่านะ? ผมเพิ่งเดินออกจากสนามบินเพื่อขึ้นรถหลังจากไปทำงานที่ญี่ปุ่นอยู่พักใหญ่ๆ ผมไปๆกลับๆเกาหลีบ่อยกว่ากลับบ้านอีกนะครับเนี่ย

พอผมมาถึง สิ่งแรกที่ผมจะทำคือ โทรหาคนๆนึง ที่ผมคิดถึงมากๆ และอยากเจอมากๆเช่นกัน ไม่รู้ว่าป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง

[ฮัลโหล] เสียงปลายสายพูด

ไงฮันบยอล ไม่ได้คุยกันซะนานเลยนะ

[มินโฮ..]

เรียกพี่ได้แล้วยัยเด็กบ้า

[มีเบอร์ฉันได้ยังไง?]

ชานอูบอกอ่ะ

[ไอ้คนปากไม่มีหูรูด] แม้ฮันบยอลจะพูดด้วยเสียงที่เบาแต่ผมกลับได้ยินมันชัดเจน

ฮ่าๆ ฉันบังคับเอาจากมันมาเองแหละ

[แล้วมีอะไร? ถ้าไม่มีฉันวางนะ] น้ำเสียงดูหม่นหมองจังเลยแฮะ

เป็นอะไรหรือเปล่า เสียงดูไม่ดีเลย

[เปล่าหรอก]

แล้วเธออยู่ไหน?”

[ไม่ต้องรู้หรอก]

โอเค งั้นแค่นี้แหละ

[ด..เดี๋ยว..]

ผมกดวางสายทันที คิดว่าผมไม่รู้หรือไง ถึงตัวผมอยู่ญี่ปุ่น แต่ผมก็ติดตามเรื่องเธอไม่ห่างหรอกนะ ผมฝากสัมภาระไปกับผู้จัดการและนั่งรถแท็กซีมาที่โรงพยาบาลที่น้องสาวฮันบยอลอยูทันที ผมถามพยาบาลจนทราบว่าน้องเธออยู่ที่ไหนและเดินมาตามที่พยาบาลบอก จนมาหยุดอยู่หน้าห้อง และเปิดประตูเข้าไปช้าๆ

ฮึกฮืออเสียงแว่วมาจากภายใน และผมก็จำเสียงนั้นได้ดี

ฮันบยอล..” ผมเรียกร่างบางที่กำลังสั่นเพราะเธอนั้นร้องไห้อยู่

ฮ..ฮึก มินโฮ..” เธอหันมามองหน้าผมทั้งน้ำตา และรีบหันกลับไปเช็ด

เธอเป็นอะไร?”

ป..เปล่า

ก็เห็นอยู่ว่าเธอร้องไห้ ยังจะโกหกอีก!” ผมเผลอตะคอกเธอ พอรู้ตัวก็อยากจะตบปากตัวเองแรงๆ

ฉันแค่เป็นห่วงน่ะ

หืม?” เธอหันมามองหน้าผมงงๆ

เธอเชื่อใจฉันมั้ย? ขอแค่เธอร้องออกมา ระบายออกมา ฉันจะรับฟังเธอนะ คิดซะว่าฉันเป็นพี่ชายก็แล้วกันทั้งๆที่ผมเองเป็นคนพูดคำนั้น แต่ทำไมรู้สึกเจ็บที่ใจลึกๆ

ฉ..ฉันฮืออฉันเกลียดฮันบินเขาทำลายความรักของฉันไปจนหมดแล้วต..แต่ทำไม ฮึก! ฉันยังคิดถึงเขาฉันควรทำไงดี? ฮือออ

ฉันขอโทษนะฉันมันเห็นแก่ตัว เธอเลยต้องเจ็บแบบนี้ผมดึงเธอมากอดไว้ในอ้อมกอด

ม..หมายความว่าไง?” เธอพูดอู้อี้ในอ้อมกอด แต่ผมกลับได้ยินมันชัดเจน

ไม่ต้องห่วง ฉันจะแก้ไขทุกอย่างให้มันดีเอง เธอจะได้ไม่ต้องเสียใจ

ผมเองที่ดห็นแก่ตัว เพราะผมเองก็รักเธอ แต่ผมก็ยังปล่อยให้เธอไปทำตามที่ผมสั่ง ผมไม่คิดเลยว่าเรื่องทุกอย่างจะจบลงแบบนี้ ผมรู้อยู่แล้วว่าใครๆที่เข้าใกล้เธอก็ต้องชอบเธอ เพราะอะไรผมเองก็รู้ดี แต่ผมก็ยังปล่อยให้เธอไป และเป็นผมเองที่ต้องเสียใจ และผมก็พยายามจะดึงเธอกลับด้วยข้อเสนอบ้าๆที่ให้เธอออกไปจากชีวิตพวกนั้น แต่สุดท้ายคนที่เจ็บก็เป็น ฮันบยอล คนที่ผมรักเพราะความเห็นแก่ตัวของผม ทั้งๆที่รู้ว่าผมไม่มีเวลาจะดูแลเธอขนาดนั้นผมก็ยังจะฝืนผมควรจะทำให้มันถูกต้องสักทีสินะ ไวกว่าความคิด มือผมก็กดโทรไปหาใครบางคนซะก่อน

[ไงฮยอง] เสียงปลายสายดูไม่ค่อยพอใจนักที่ผมโทรมา

ฮันบินอ่า ออกมาคุยกับฮยองหน่อย ที่ดาดฟ้าYG”

ผมกดวางสายและตรงไปยังสถานที่นั้นทันที และผมก็มาถึงในเวลาไม่นาน ผมค่อยๆเปิดประตูดาดฟ้าไปก็พบกับร่างที่คุ้นเคยกำลังยืนพิงระเบียงดาดฟ้าอยู่

มีอะไร?”

อย่างเพิ่งทำเสียงไม่พอใจใส่ฉันสิฮันบิน ฉันมีเรื่องจะบอกนาย

เรื่องอะไร?”

เรื่องฮันบยอล

ฮันบยอล?”

จริงๆแล้ว….ฮันบยอลน่ะ ชอบนายจริงๆ ไม่สิ เธอรักนายจริงๆ

ฮยองหมายความว่าไง?”

ก็จริงอยู่ที่ฉันจ้างเธอมา แต่เธอดันตกหลุมรักนายจริงๆ แต่เพราะฉันเอง ฉันตกลงกับเธอว่าเสร็จงานแล้วเธอต้องออกไปจากชีวิตนาย แต่โชคร้ายที่จบไม่สวย เพราะนายรู้เรื่องก่อน

นี่ฮยองจะบอกว่า..?”

ทั้งหมดที่เธอทำ ที่เธอตีตัวออกห่างจากนาย ที่เธอทำให้นายเกลียดเธอ เป็นเพราะสัญญาที่ให้ไว้กับฉัน จริงๆแล้วเธอรักนาย แล้วเหตุผลที่เธอทำก็คือ..”

เงิน?”

ใช่ แต่เธอไม่ใช่ผู้หญิงหิวเงินแบบที่นายเข้าใจ เพราะเธอต้องการหาเงินไปรักษาน้อง น้องสาวฮันบยอลต้องผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ เธอไม่มีเงิน พ่อแม่เธอก็เสียไปหมด เหลือเธอกับน้องสองคน ผู้หญิงตัวเล็กๆที่ทำงานเพื่อเลี้ยงน้อง แถมต้องเลี้ยงตัวเอง นายคงไม่คิดว่าเธอเลวร้ายเกินไปหรอกนะ

ฮ..ฮยอง..” ฮันบินเริ่มมือสั่นนิดๆ ปากนั่นกำลังสั่นระริก ดวงตาที่สั่นไหวนั่นอีก ผมไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้เลยให้ตายสิ เขาคงจะรักเธอจริงๆ และคงรักมากกว่าผม

กลับไปขอโทษฮันบยอลซะ

แต่เธอคงเกลียดผมแล้ว

เรื่องที่นายทำให้ฮันบยอลกลับไปเยี่ยมน้องไม่ได้น่ะหรอ?” ฮันบยอลเล่าให้ผมฟัง

ป..เปล่า ผมทำเลว..กว่านั้นน้ำตาใสๆหยดลงมาจากดวงตา น้ำตาลูกผู้ชายที่น้อยคนนักจะเสียมันเพื่อผู้หญิงคนนึง

หมายความว่าไง?” ผมมองหน้าฮันบินอย่างเอาเรื่อง นี่เขาทำอะไรที่เลวร้ายกว่านั้นหรอ?

ค..คือผม ฮึก.. ฮยอง..ผม…”

พูดมาดิวะ!” ผมเริ่มมีน้ำโหกับอาการของฮันบิน มันจะเลวร้ายขนาดไหนกันนะ

ผมขืนใจเธอ..”

ไอ้ฮันบิน!”

พลั่ก!

ผมกำหมัดแน่นๆและซัดเข้าที่หน้าหล่อๆของมันอย่างแรงตามอารมณ์ที่กำลังประทุ

ทำอย่างงี้ได้ไงวะ?! นี่ฉันไม่คิดเลยว่าแกจะทำขนาดนี้ผมกัดฟันแน่นเพื่อข่มความโกรธ

ผ..ผมไม่รู้ฮึกผมจะทำไงดีฮยองฮันบินปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาอย่างไม่กลั้นไว้

นั่นมันเรื่องของแกฮันบิน ฉันแค่จะมาบอก ส่วนที่เหลือแกต้องจัดการเอง อ้อ! แต่มีอีกเรื่องที่ฉันต้องบอก ฉันชอบฮันบยอล

ฮยองว่าไงนะ?”

ฉันชอบฮันบยอล ถ้าฉันไม่มัวแต่ติดงาน และมีเวลามากกว่านี้ ฉันจะไม่ปล่อยให้ฮันบยอลไปตกหลุมรักแกแน่ ฉันจะดูแลเธอให้ดีที่สุด

ฮ..ฮยอง

แต่ตอนนี้มันคงสายไปแล้ว ฉันให้โอกาสแกแล้ว ตอนนี้แกรีบไปขอโทษฮันบยอลซะ และอย่าทำให้เธอเสียใจอีก ไม่งั้นฉันจะทำทุกทางเพื่อเอาเธอคืนมา

ครับฮยอง

แต่ขออีกทีเถอะว่ะ

พลั่ก!

ผมซัดลงไปอีกหนึ่งหมัด ใครจะทนไหววะ มันขืนใจฮันบยอลเลยนะ! อยากจะซัดซะอีกหลายๆทีจริงๆเลย ทำไมเรื่องนี้ผมไม่ได้เป็นพระเอกวะ?!! (เรื่องนี้มันของiKONย่ะ -0-)

[End Part]

[Hanbin’s Part]

ผมไม่ได้ไปหาฮันบยอล 4 วันแล้ว เพราะตารางงานที่แน่นติดกัน ทำให้ผมไม่สามารถละไปได้ ตั้งแต่รู้ความจริงวันนั้นผมได้แต่คิดว่าจะไปขอโทษฮันบยอลอย่างไรดี แต่คิดให้ตายก็คิดไม่ออก ผมทำกับเธอไว้เกินที่จะให้อภัยซะแล้ว

บ่ายพักได้นะ พอดีทางนู้นเขาเลื่อนคิวเป็นอาทิตย์หน้าเสียงเมเนเจอร์พูดทำให้ผมหูพึ่งทันที

จริงหรอ?” ผมถามย้ำอีกครั้ง

อื้มใช่

ผมไม่รอช้ารีบวิ่งออกมาจากรถตู้ทันทีและรีบโบกแท็กซี่ไปโรงพยาบาลที่ฮันนาพักรักษาตัว แต่พอมาถึงเตียงกลับพบว่ามันว่างเปล่า ราวกับไม่เคยมีใครอยู่ที่นี่

เอ่อ..น้องที่อยู่เตียงนี้ไปไหนแล้วครับ?” ผมถามป้าเตียงข้างๆ

ออกไปเมื่อสองวันก่อนน่ะพ่อหนุ่ม

ครับ ขอบคุณครับ

ผมตรงมายังคอนโดเก่าๆไม่ไกลจากโรงพยาบาลมากนักและเดินขึ้นไปจนถึงหน้าห้อง เมื่อถึงประตูแล้วขาผมกลับไม่ก้าวต่อ มือผมกลับไม่เคาะประตู สมองผมเหมือนไม่สั่งการ เธออยู่หลังประตูนี้แท้ๆ แต่ทำไมดูเหมือนไกลออกไปจนผมจะเอื้อมไม่ถึง

เอาวะ!”

แอ๊ดด

ยังไม่ทันที่ผมจะเคาะ ประตูกลับถูกเปิดโดยคนข้างในเสียก่อน และคนที่เปิดประตู คือคนที่ผมรู้สึกคิดถึงตลอด 4 วันที่ผ่านมา เธอดูผอมซูบไปมาก และหน้าดูหม่นหมอง จนผมรู้สึกผิดและสงสารเธอจับใจ

บีไอ..” เสียงเล็กที่ดูจะแหบเหมือนคนเป็นหวัดเอ่ย แต่กลับเป็นชื่อที่ทำให้ผมรู้สึกปวดใจ

ฮันบิน เรียกฉันฮันบินสิผมบอกเธอเสียงเบาราวกับจะขาดอากาศหายใจ

มีอะไร?” เธอไม่เรียกผม แต่กลับถามคำถามด้วยสีหน้าโกรธเคือง

เอ่อ..คือฉันฉันรู้เรื่องหมดแล้วนะ ที่มิโนฮยองจ้างเธอมา ฉันรู้เหตุผลแล้วผมพูดออกไป

แล้วไง?”

ฉันขอโทษที่ทำร้ายเธอ ทั้งจิตใจและร่างกายดวงตากลมโตนั่นสั่นไหวเล็กน้อย

พอ! ถ้าจะมาพูดมาขุดคุ้ยเรื่องบ้าๆนั่นก็กลับไปเธอจะปิดประตูแต่ผมเอามือคั่นไว้จนประตูกระแทกนิ้วอย่างแรง แต่ผมก็ยังกัดฟันทนไว้ นี่ผมยังเจ็บไม่ได้ครึ่งนึงของเธอด้วยซ้ำ

ฟังฉันก่อนสิ ฮันบยอลผมอ้อนวอนเธอด้วยสายตา

หึ! ดีเนอะ ตอนนี้นายขอให้ฉันฟังนาย….ทีตอนที่ฉันขอร้องนายแทบเป็นแทบตาย นายไม่แม้แต่จะหันมามองฉันด้วยซ้ำ!” น้ำตาค่อยๆไหลจากตาคู่สวยนั่นช้าๆ เหมือนใจของผมที่เต้นช้าลงเช่นกัน

ฮันบยอล ฉันขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆผมจับมือเธอมากุมไว้แนบอก

บีไอ คำว่าขอโทษน่ะ ฉันให้นายไปมากพอแล้ว และฉันไม่อยากได้มันกลับคืนมา นายเอามันไป และหายไปจากชีวิตฉันซะเธอสะบัดมือผมทิ้งอย่างไม่ใยดี นี่สินะที่เรียกว่าเวรกรรม

ฮันบยอล ได้โปรด ให้โอกาสฉันสักครั้ง

นายเกือบทำให้ฉันไม่ได้เจอน้องไปตลอดชีวิต แต่นี่แค่คำขอโทษของนายจะลบล้างได้หรอ? ทั้งเรื่องที่นายทำระยำกับฉันมันก็มากพอแล้ว แต่นายก็ยังทำร้ายจิตใจฉันเพิ่มเข้าไปอีก ฉันสมควรจะให้อภัยนายหรอ? ฮึก..ฮืออ

ฮันบยอล..”

อย่าเข้ามานะ! ฮึกร่างบางกำลังยืนร้องไห้จนหัวใจผมกระตุกวูบเมื่อเห็นน้ำตามากมายไหลออกมา ผมอยากจะเดินเข้าไปเช็ดน้ำตาและกอดปลอบเธอไว้ แต่ผมคงไม่มีโอกาสอีกแล้ว

ไปซะ ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย ฮึก..” ฮันบยอลปาดน้ำตาและชี้ไปที่ทางเดินเพื่อไล่ผม

พี่ฮันบยอล เอะอะอะไรกันคะ?” ฮันนา น้องสาวตัวเล็กของเธอเดินออกมา

ป..เปล่าหรอกจ้ะฮันบยอลฝืนยิ้มให้น้องสาว

พี่ร้องไห้หนิ ใครทำอะไรพี่?”

เปล่าจ้ะ เข้าห้องกันเถอะ

ฉันจะรอตรงนี้นะฮันบยอล

เธอไม่สนใจผมและปิดประตูเข้าไปอยู่ในห้อง อากาศข้างนอกเริ่มเย็นขึ้น แต่เทียบไม่ได้กับใจของผมที่ตอนนี้มันเหมือนน้ำแข็งดีๆนี่เอง ทำไมผมใจร้ายใจดำทำกับเธอขนาดนั้นนะ?

[End Part]

[Hanbyeol’s Part]

ฮึกฮือออ..ฮึกๆ

พี่ฮันบยอล..”

ฮันนา ฮือออ

ฉันกอดน้องสาวและนั่งร้องไห้ตรงประตู ขาที่เคยยืนได้ก็หมดแรง ทำไม ทำไมเขาต้องกลับมาอีก กลับมาทำให้ฉันคิดถึงทำไม  แต่นอกจากความคิดถึง เขาก็มาพร้อมความเจ็บปวดเช่นกัน ใจฉันปวดหนึบเหมือนใครกำลังเอาค้อนทุบ ถึงแม้ว่าเขาจะเข้าใจ และฉันก็ยังรักเขา แต่ฉันก็ยังห่วงอนาคตของเขา เขาจะมาชอบกับผู้หญิงบ้านๆกะโปโลแบบฉันได้ยังไง ตอนนี้อนาคตเขากำลังสดใสและไปได้ดี ฉันไม่อยากเป็นคนที่ทำลายอนาคตของเขาและเมมเบอร์ไปมากกว่านี้ แค่นี้ก็พอแล้ว

4 ชั่วโมงต่อมา

นี่ก็จะค่ำแล้ว แต่อากาศนั้นหนาวเย็นตลอดทั้งวันเพราะหิมะที่เริ่มโปรยปราย ฉันนั่งกอดตัวเองอยู่บนโซฟา ส่วนฮันนานั้นหลับอยู่ในห้อง ป่านนี้เขาไปหรือยังนะ? ฮันบินคงไม่บ้ารอหน้าห้องทั้งๆที่อากาศหนาวหรอกมั้ง

จะคิดถึงคนแบบนั้นทำไมเนี่ย!?”

ปากพูดไปแบบนั้นแต่ตัวกลับมายืนอยู่ที่หน้าประตู มือฉันกำลังจะเอื้อมไปเปิดประตู และสุดท้ายก็เปิดมันออกมาจริงๆ ฉันมองไปหน้าห้องก็ไม่มีใคร

หึ! ฉันไม่น่าเชื่อคำพูดเขา

ฉันดึงประตูจะปิดแต่ก็ถูกเสียงใครบางคนเรียกไว้

น..ในที่สุดเธอก็เปิดประตูม..มาหาฉัน

ฮันบิน!!!O.O”

ฉันวิ่งไปประคองร่างสูงที่กำลังทรุดลงไป แต่เพราะตัวที่ใหญ่กว่าจึงทำให้ฉันรับน้ำหนักไม่ไหวแล้วล้มลงไปด้วย

โอ้ย! ตัวหนักชะมัด

ฉันอุทานออกมาและดันร่างฮันบินที่ทับฉันออกก่อนจะลากร่างที่ไร้สติของฮันบินเข้ามาในห้องและวางเขาไว้ที่โซฟาอย่างยากลำบาก

คนบ้า ไม่สบายเลยเห็นมั้ย ฮึก..”

น้ำตาฉันไหลลงมาอย่างห้ามไม่ได้ ทำไมเขาต้องทำให้ตัวเองแย่ด้วยนะ? ยิ่งร่างกายเขาแย่เท่าไหร่ ใจฉันก็ยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น

ฮันบินขอโทษ ฉันขอโทษที่ปล่อยนายไว้ แต่ที่ฉันทำแบบนั้นก็เพื่ออนาคตของนายนะ

ฉันบอกฮันบินทั้งๆที่ไม่ได้สติ อ่าฉันไม่ได้เรียกชื่อฮันบินมานานเท่าไหร่แล้วนะ? ตั้งแต่เขาห้ามเรียกชื่อฮันบิน ฉันก็ไม่เคยหลุดชื่อนั้นออกจากปากเลย แต่ทำไมวันนี้ใจฉันมันอ่อนลงอีกแล้ว

ฉันหยิบผ้ามาชุบน้ำและเช็ดตัวให้ฮันบินเพื่อบรรเทาอาการไข้ เขาดูผอมลงไปเยอะนะ ได้ข่าวว่าiKONตารางต่างประเทศแน่นมาก จนฉันเป็นห่วงเรื่องสุขภาพของทุกคน

อื้อ…”

ตื่นแล้วหรอ?” ฉันวางผ้าและยืนขึ้นถามเขาเหมือนไม่สนใจ

ฮันบยอล เธอยอมรับคำขอโทษฉันแล้วใช่มั้ย?” เขาพูดและพยายามจะลุกขึ้นแต่เพราะพิษไข้จึงทำให้เขาล้มลงกับโซฟาอีกครั้ง

แค่สงสาร กลัวว่าจะมาตายหน้าห้องเลยพาเข้ามา

แค่นี้ก็พอแล้วขอบคุณนะเขามองฉันด้วยสีหน้าเศร้าๆจนฉันอยากจะร้องไห้อีกรอบ

ถ้าดีขึ้นแล้วก็ออกไปได้แล้ว

โอ้ยยยปวดหัว ลุกไม่ไหวเลย สงสัยจะไปไม่ได้ฮันบินเอามือกุมหัวแล้วนอนไปกับโซฟา

อย่ามาแกล้ง

ปวดจริงนะ โอ้ย! ตัวฉันร้อนด้วยฮันบินจับมือฉันไปแตะที่หน้าผากของเขา

อ๊ะ! ปล่อยนะ

เห็นมั้ยว่าฉันตัวร้อน

มันไม่เกี่ยวกับฉัน ออกไปได้แล้ว

ขอนอนพักที่นี่คืนนึงนะ นะนะนะนะนะ

ไม่

คร่อก ZZzzz”

บีไอ! บีไอ! ลุกขึ้นมานะ!”

“…ZZzz…”

บีไอ!!”

ฮันบินใช้มุกแกล้งหลับคาโซฟา นี่เห็นว่าป่วยหรอกนะเลยยอม พรุ่งนี้ไม่ยอมแน่ ชิ!

30นาทีต่อมา

ลุกขึ้นมาเลยนะ เมื่อกี้ฉันเห็นนายกระพริบตาฉันว่าฮันบินที่ยังคงแกล้งหลับ

เห็นด้วยหรอ? แฮะๆฮันบินเกาหัวแกรกๆ

ลุกแล้วก็ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว

ฮันบยอลอ่า ฉันมาง้อเธอแล้วนะ

ฉันไม่ต้องการ คนเรามันเจ็บแล้วจำ

ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้นี่ นะๆๆฮันบินเอาหัวมาถูแขนฉัน

ไม่ต้องมาทำน่ารัก

ไม่ชอบหรอ? เห็นพวกแฟนคลับชอบนะ

ฉันไม่ใช่แฟนคลับนาย

แต่เป็นแฟนในอนาคตใช่ป่ะล่ะ กิ้วๆ

หยุดเลยๆๆ แล้วกรุณาไปให้พ้นๆสักที

วันนี้ฉันไปก็ได้

ไม่ใช่แค่วันนี้ ฉันหมายถึงไม่ต้องมาอีก

ขอโทษทีนะที่รัก ที่ทำตามไม่ได้

จุ้บ…!!

ไอ้บ้า!! -//////-”

ฉันว่าแล้วเอากล่องกระดาษทิชชู่ที่อยู่ใกล้ๆขว้างเมื่อฮันบินหอมแก้มฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่เขากลับวิ่งออกไปจากห้องและปิดประตูอย่างรวดเร็ว

วันต่อมา..

นอนพักอยู่นี่นะคะ พี่ทำอาหารไว้ให้แล้วอยู่ในตู้ อย่าลืมทานยานะ ค่ำๆพี่จะกลับมาหา ฉันบอกน้องสาว

ค่ะพี่ กลับมาเร็วๆนะคะ

จ้า

ฉันขยี้หัวน้องสาวหนึ่งทีและเดินออกมาจากคอนโดเก่าๆที่ฉันอาศัยอยู่ พอเดินลงมาถึงฉันล่างก็เห็นรถมอเตอร์ไซด์ที่คุ้นตาจอดอยู่

ไง

จุนฮเว…” ฉันมองหน้าจุนฮเวที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากมอเตอร์ไซด์ของเขา

เดี๋ยวฉันไปส่ง วันนี้ฉันว่าง

ไม่เป็นไร เดี๋ยวมีคนเห็น

ยัยบ้า ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าฉันมีหมวกกันน็อคปิด

ฉันไม่ชินนี่

ไปเร็วๆ จะสายแล้ว

เฮ้ย! จริงด้วย

ฉันรีบคว้าหมวกกันน็อคอีกใบมาสวมและขึ้นรถมอเตอร์ไซด์ของจุนฮเว โชคดีที่ใส่ซับในมา ไม่งั้นแพนตี้ฉันได้โผล่ออกมาเผชิญโลกภายนอกแน่ๆ เพราะจุนฮเวมันบิดไม่ลืมหูลืมตาเลย

ขอบใจนะ อ่ะหมวกฉันพูดขณะที่ก้าวลงจากรถ

เย็นนี้ว่างเปล่า?”

ฉันต้องทำงานอ่ะ

อื้อๆ ไม่เป็นไร ไปนะ

ขับรถดีดีนะ

อื้ม

ฉันก้าวผ่านประตูเข้ามาในโรงเรียนแค่สองก้าวก็โดนยัยสองสาวลากตัวฉันเข้าไปหา

นี่แก เมื่อกี้ใครมาส่ง?” นายอนถาม

เพื่อนน่ะ

ฉันรู้ว่าเป็นจุนฮเวนะยะจีเอพูดเสียงเบาๆเพราะกลัวคนได้ยิน

รู้ได้ไง T^T”

ฉันนี่iKONICนะแก ไม่รู้ได้ไงจีเอทำหน้าเซ็ง

อย่าบอกใครนะ

ฉันไม่บอกหรอกน่า แต่อิจฉาแกชะมัดเลยอ่า *O*” จีเอพูดแล้วกอดแขนฉัน

ฉันด้วยยยยนายอนกอดแขนอีกข้าง

ถ้าแกเป็นฉัน แกอาจจะไม่ดีใจแบบนี้ก็ได้

หมายความว่าไง?” สองคนพูดพร้อมกัน

เปล่า ไปเรียนกันเถอะ

หลังจากการเรียนที่แสนจะน่าเบื่อดำเนินมาเป็นเวลานานก็ได้เวลาที่จะกลับบ้าน เมื่อเสียงกริ่งเลิกเรียนดัง เหล่านักเรียนก็รีบเก็บของและเตรียมกลับบ้านทันที ฉันเก็บของใส่กระเป๋าและเตรียมไปทำงานต่อ ฉันแยกกับจีเอและนายอนตรงหน้าประตูโรงเรียน และเดินมาเรื่อยๆจนถึงร้านที่ฉันทำงานอยู่

สวัสดีค่ะพี่อึนซอฉันสวัสดีเจ้าของร้าน

มาพอดีเลย เดี๋ยวไปส่งของให้พี่หน่อยสิ

เอ๊ะ! ร้านเรามีส่งของเมื่อไหร่กันคะ?”

อ..เอ่อ พอดีลูกค้าคนนี้เป็นแขกคนสำคัญ แล้วเขาก็สั่งเยอะด้วย ช่วยไปส่งให้หน่อยนะ

ก็ได้คะ ขอไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ

จ้า

ฉันเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังร้านและเดินออกมาหยิบถุงที่น่าจะเป็นของลูกค้าคนสำคัญที่พี่อึนซอบอก และหยิบกระดาษที่อยู่ขึ้นมา เอ๊ะ! ที่อยู่นี่มันคอนโดฉันนี่ แต่เลขห้องเป็นเลขห้องตรงข้ามกับฉัน มันไม่มีคนอยู่ไม่ใช่หรอ? หรือว่ามีคนมาเช่าใหม่กันนะ?

ฉันเดินทางมาที่คอนโดเก่าๆของตัวเองและขึ้นมายังชั้นที่ฉันอยู่ ก่อนจะเคาะประตูห้องตรงข้าม แต่ก็ไม่มีใครมาเปิดสักที

มาส่งของค่ะ มีคนอยู่มั้ยคะ?”

ฉันตะโกนบอกคนข้างใน ไม่นานเสียงปลดล็อกห้องก็ดังขึ้นพร้อมกับประตูที่เปิดออกช้าๆและเผยให้เห็นใบหน้าของเจ้าของห้อง

มาเร็วจัง

ฮ...ฮันบิน!! O.O”

ยอมเรียกชื่อฮันบินแล้วสินะ

ฉันจะเรียกอะไรมันก็เรื่องของฉัน อ๋อที่แท้คนที่สั่งก็คือนายสินะ ฉันไม่น่ามาส่งเลยจริงๆ

ยังไงก็ต้องเป็นเธอที่มา

หมายความว่าไง? อย่าบอกนะว่านายกับพี่อึนซอวางแผนกัน?”

พี่อึนซอเขาก็แค่อยากให้คนที่รักกันสมหวังกันเท่านั้นเอง

ใครรักกับนาย สมองเสื่อมหรอ?”

ไม่นะ จำได้ว่าเธอรักฉัน

อย่าพูดมาก เอาของไป

ได้

ว้ายยยยยยยยยย!!”

กริ๊ก!

ฮันบินพูดและจับข้อมือฉันแล้วดึงให้เข้าไปในห้องพร้อมกดล็อกกลอนประตู

นายจะทำอะไร ดึงฉันมาทำไม!”

ฉันก็แค่เอาของของฉันมาไว้ในห้องเท่านั้นเอง

ฉันไม่ใช่สิ่งของของนาย

ฉันยังพูดไม่จบ สิ่งของของฉันกับคนของฉัน

ฉันไม่ใช่คนของนาย อ๊ะ! ปล่อยยยฉันดิ้นเมื่อฮันบินเข้ามากอดฉัน

ฉันคิดถึงเธอ

ฉันหยุดดิ้นทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน แต่สมองมันสั่งให้อยู่เฉยๆ หยุดทุกการกระทำ และปล่อยให้เขากอดอยู่อย่างนั้น

ฮันบยอลฉันอยากจะคืนดีกับเธอจริงๆนะ ที่ผ่านมาฉันขอโทษ ให้ฉันได้ชดใช้สิ่งที่ทำลงไปกับเธอนะ ให้ฉันดูแลเธอต่อจากนี้ไปนะ

ฮ..ฮันบินน้ำตาที่ไม่รู้ว่ามันคลอตั้งแต่เมื่อไหร่เริ่มไหลลงมา เสียงก็เริ่มสั่นขึ้นทุกที

ฉันรู้ว่าเธอเสียใจ ทั้งๆที่ฉันควรเป็นคนที่รู้จักเธอมากที่สุดแท้ๆ แต่ในวันนั้นฉันกลับเลือกที่จะไม่เชื่อใจเธอและเดินจากเธอไป ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเธอทรมานมากแค่ไหน ตอนนี้ฉันเหมือนตายทั้งเป็นที่เธอเอาแต่ผลักไสฉัน ฉันขอโทษ ฮึกฮันบยอลอ่า ย..ยกโทษให้ฉันนะ

ฮ...ฮันบินฉันผละอ้อมกอดฮันบินออกและมองหน้าเขาที่ตอนนี้มีน้ำตานองอยู่บนหน้า

ฮึกยกโทษให้ฉันนะ

ฉ..ฉัน..”

ฉันมองใบหน้าฮันบินด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก มันจุกไปหมดจนพูดออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ และฉันไม่คิดว่าวันหนึ่งฉันจะได้เห็นน้ำตาจากคนคนนี้ และน้ำตานั้นก็เพื่อฉัน เขาร้องไห้เพื่อฉัน ฉันควรจะทำยังไงดี ฉันควรจะให้อภัยเขาดีมั้ย? หรือปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้ต่อไป?


มาอัพเต็มแล้วจ้า ^^

เอ๋...ฮันบยอลควรให้อภัยฮันบินดีมั้ยน้าาาา???

รีดเดอร์คิดว่าไง????

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

691 ความคิดเห็น

  1. #675 pwn (bo^^) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 11:34
    อยากอ่านต่อแล้วค่ะ มาต่อเร็วๆนะ^^

    ....

    ....

    ......ขอ nc ด้วยได้มั้ยคร่ะ.....

    ....

    ....

    อิอิ^^
    #675
    0
  2. #672 30_4_2546 (@30_4_2546) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 21:14
    NC เลยยยย-//- 5555 ต่อค้าบบบ
    #672
    0
  3. #668 Chaamint (@99988888788) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 13:22
    โอยยย ค้างค่ะ5555
    #668
    0
  4. #667 Gretel Angelo (@rabbit_angelo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 10:53
    ต้องเล่นตัวซักหน่อยค่อยให้อภัย ชิ! ชอบทำร้ายจิตใจนางเองเค้าดีนัก ต้องจัดให้หนัก ???? #อารมณ์มาเต็ม
    มาต่อไวๆนะค่ะ
    #667
    0
  5. #666 CL_badgirl (@CL_badgirl) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 22:53
    ไรท์มาต่ออออออเถอะ พลีสสส555+ #อ่านวนไปค่ะ
    #666
    0
  6. #665 Beerzziii (@Beerzziii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 23:22
    ยังไม่ต้องให้อภัยหรอกก แกล้งงอลต่อไปก่อน คริคริจะได้เข็ด แล้วค่อยให้อภัยทีหลัง
    #665
    0
  7. #664 Ffff (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 20:22
    ให้อภัยเจ้าค่ะ 😢😢
    #664
    0
  8. #663 ไรท์ไข่มุก (@pimmada51) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 20:04
    อยากร้องเพลง cheer up สักสิบรอบให้ฮันบิน =_=
    #663
    0
  9. วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 00:17
    ขอ~อย่ายอมแพ้~ อย่าอ่อนแอ จงลุกขึ้นสู้ไป~ ฮันบินสู้ๆ 
    #662
    0
  10. #661 Beerzziii (@Beerzziii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 22:43
    ฮันบินสู้ๆฮันบินสู้ตายย ทำให้ได้นะฮันบินอย่าพึ่งท้อ
    #661
    0
  11. #660 Jibi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 16:19
    อย่ายอมแพ้นะฮันบินนน มาต่อเร็วๆน้าาา
    #660
    0
  12. #659 BEARY KIM (@bearry_kim) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 00:00
    รีบมาต่อนะคะ
    #659
    0
  13. #658 Beerzziii (@Beerzziii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 02:18
    เป็นไงล่ะ ช็อคเลยดิ5555 แึ้งๆๆ อึ้งไปเลย
    #658
    0
  14. #657 PMY. (@pammyrefresh) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 11:08
    มาง้อเลยนะต๋าาาา รออยู่555555
    #657
    0
  15. #656 MinnySeungHyun (@MinnySeungHyun) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 03:26
    รีบมาทวงคืนก็ได้นะมิขาบ่าวจะรอ????????????????
    #656
    0
  16. #655 MinnySeungHyun (@MinnySeungHyun) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 03:24
    มิขาใจเย็นๆสิ????????
    #655
    0
  17. #654 TooktaBF (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 00:11
    รออยู่มาต่อเยอะๆเลยน้าาาา
    #654
    0
  18. #653 ่jtoeyyy (@111beast) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 23:39
    รีบไปง้อออออออ รอต่อนะไรท์
    #653
    0
  19. #652 bewnumdokmai (@bewnumdokmai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 23:25
    โง่เรียกพี่ไปเลย ที่รักของเค้า.....
    #652
    0
  20. #651 BeHanbinI (@BeHanbinI) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 22:32
    ต่อยหลายๆทีก็ได้นะมินโฮอ่าาา เอาให้ตายเลยก็ได้ แล้วก็เอาฮันบยอลไปเลย เอ่ออ ไม่ใช่ละ
    #651
    0
  21. #649 jinwonkimbub (@jinwonkimbub) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 22:15
    มาง้อให้ไวเลยต๋า ????????
    #649
    0
  22. #647 Jibi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 22:07
    งืมๆๆๆๆ มาต่อเร็วๆน้าาาา
    #647
    0
  23. #645 Aphinya_Mali (@Aphinya_Mali) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 10:25
    เปนไงละฮันบิน หึหึหึ
    #645
    0
  24. #643 24oct1987 (@24oct1987) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 14:23
    สนุกมากกกก รอ รอ รอ เลย
    #643
    0
  25. #642 24oct1987 (@24oct1987) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 14:22
    ค้างมากกกเลย
    #642
    0