[iKON x You] Love with Fraud ตกหลุมรักยัยนักต้มตุ๋น Feat.WINNER

ตอนที่ 11 : Chapter 11 ฉันมีแฟนเป็นไอดอล!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    9 ม.ค. 62


     "คนที่ฉันรักก็คือ.........."

     "ใครวะ ลุ้นแทนนะเนี่ย -0-" พี่บาบิพูดขึ้นมา ถึงเวลาที่ต้องพูดแล้วสินะ

     "จุนฮเว....ฉันขอโทษนะ ฉันไม่ได้ชอบนายแบบนั้น ฉันว่าฉันชอบ...ฮันบิน" พูดแล้ว ในที่สุดฉันก็พูดความในใจออกไป

     "อืม..."

     บรรยากาศในห้องเงียบลงไปโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรอีก จุนฮเวทำหน้าเศร้า ก่อนจะเดินออกจากห้องทั้งที่ใบหน้ายังเปื้อนเลือดอยู่ ฉันจึงทำท่าจะวิ่งตามไปแต่ก็ถูกห้ามไว้ซะก่อน...

     "อย่าตามมันไปเลย ขอให้มันได้อยู่กับตัวเองเถอะ ฉันว่าจุนฮเวมันก็คิดแบบนั้น" เสียงพี่จินฮวานพูด

     "เธอรักฉันจริงๆหรอ?" เสียงฮันบินพูดหลังจากเงียบไปนาน

     "อ...อื้ม -////////-" ฉันรู้ว่านี่มันไม่ใช่เลย มันไม่ใช่เวลาที่ฉันจะยิ้มหรือเขิน เพราะบรรยากาศตึงเครียด แต่จะทำไงได้ ฉันมีความสุขนี่หน่า...ถึงแม้ฉันจะทำให้ใครอีกคนเสียใจ... แต่นี่มันคือความรัก ยังไงก็ต้องมีคนเสียใจ...ฉันขอโทษนะ จุนฮเว......

     "อื้ม นี่คือ?" ฮันบินถามเสียงกวนๆ

     "ก็หมายความแบบนั้นแหละ..."

     "แบบไหนล่ะ??"

     "ฉัน...รักนาย" ฉันพูดพร้อมกับก้มหน้าลงด้วยความเขิน (ตอนนี้บรรยากาศเครียดอยู่ไม่ใช่เรอะ -_-)

     "จริงหรอ?"

     "อืม...ฉันรักนาย ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เหมือนกัน แต่....ฉันรักนายไปแล้ว"

     "งั้นมาเป็นแฟนกัน" สิ่งที่ฮันบินพูดทำให้พี่บาบิ พี่ยุนฮยอง และดงฮยอกแซวกันใหญ่

     "ฮิ้วๆๆ คาริสม่าของพวกเรามันจะมีแฟนคนแรกก็วันนี้แหละเว้ย" พี่บาบิพูดเสียงดัง

     "ความรักกำลังผลิบานเต็มห้อง" พี่ยุนฮยองก็แซวเพิ่ม

     "ตกลง เป็นแฟนกันนะ" ฮันบินเดินมาจับมือฉันไว้

     "อื้ม ^_^" ฉันตอบแค่เพียงสั้นๆ ฮันบินก็ดึงฉันเข้าไปกอดอย่างรวดเร็ว โดยไม่แคร์คนในห้องเลย ฉันก็เช่นกัน กอดตอบฮันบินราวกับว่าห้องนี้มีเพียงแค่เราสองคน......





     [Special Junhoe]


     1 ชั่วโมงก่อนหน้านั้น

     ผมเดินเข้ามาในห้องซ้อม พร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแย้ม เพราะเมื่อคืนได้บอกความในใจไปแล้ว ราวกับยกภูเขาออกจากอก มันโล่งจริงๆนะ

     "ไปทำไรมา ท่าทางดูมีความสุขนะเช้านี้" เสียงฮันบินฮยองพูดขึ้นขณะที่ผมเดินเข้ามา

     "ก็นิดหน่อย" ผมยักไหล่แบบไม่สนใจ

     "ฉันมีเรื่องอยากจะถาม" ฮันบินฮยองถามเสียงเรียบ

     "ว่ามาสิฮยอง?"

     "นาย....ชอบฮันบยอลใช่มั้ย?" ฮันบินฮยองเอ่ยถามคำถามที่ทำให้ผมตกใจอย่างมาก

     "ถามทำไมหรอฮยอง?" แต่ผมก็พอจะดูออกว่าฮันบินฮยองคิดอะไรกับฮันบยอลอยู่

     "แค่ตอบมา.."

     "ผมรักฮันบยอล และผมก็บอกรักเธอไปแล้ว..."

     "จุนฮเว!" ฮันบินฮยองเรียกชื่อผมเสียงราวกับไม่พอใจ
     
     "ทำไมหรอครับ? ผมรักฮันบยอลแล้วทำไม?" ผมถามทั้งๆที่รู้คำตอบ

     "นายดูไม่ออกหรอว่าฉันคิดยังไงกับฮันบยอล?"

     "ผมรู้"

     "แล้วนายก็ยังจะชอบผู้หญิงคนเดียวกับฉัน?!!" ฮันบินฮยองเข้ามากำคอเสื้อผมอย่างแรง

     "พูดให้ดีนะฮยอง ผมรู้จักฮันบยอลก่อน และบางทีผมอาจจะรู้จักมากกว่าฮยองอีก! เพราะฉะนั้น ฮยองนั่นแหละที่มาชอบผู้หญิงคนเดียวกับผม! ฮยองไม่มีสิทธิ์!"

     "จุนฮเว!"

     พลั่ก!
     
     ตุ้บ!

     อั๊ก!

     เสียงหมัดแลกกันนัวเนียระหว่างผมกับฮันบินฮยองดังอย่างต่อเนื่องเพราะไม่มีใครยอมใคร

     "เฮ้ย! สองคนนั้นทำไรกันน่ะ!" เสียงยุนฮยองฮยองดังขึ้น ก่อนที่เมมเบอร์จะมาจับเราสองคนแยก แต่ผมกับฮันบินฮยองก็ไม่ยอม และพยายามดิ้นให้หลุด ชานอูที่จับผมอยู่ก็โดนลูกหลงไปเพราะหมัดผมเอง ก่อนที่เราจะซัดกันอีกรอบ และบาบิฮยองก็โทรตามผู้หญิงที่ผมกับฮันบินฮยองรักมาที่นี่

     "นี่! ทำไมพวกนายไม่ห้ามกันล่ะ!" เสียงฮันบยอลพูด

     "ฉันห้ามแล้วจนโดนลูกหลงมาเนี่ย แต่ฮยองไม่ฟังฉัน" ชานอูตอบกลับ แต่ผมก็ไม่ค่อยได้สนใจ เพราะหมัดที่กระแทกมาที่หน้าผม

     "พี่จินฮวาน!"

     "มันสองคนไม่ฟังพวกพี่หรอก เธอลองห้ามสิ"

     "หยุด! หยุดนะ! ฉันบอกให้หยุด!" ราวกับระฆังหมดยกดัง เธอวิ่งมาขวางหมัดให้ผม ดีที่ฮันบินฮยองยั้งมือทัน

     "เธอมาที่นี่ทำไม? แฮ่กๆ" ฮันบินฮยองพูด

     "พวกนายเป็นบ้าอะไรกัน! มาต่อยกันทำไม แล้วต่อยกันมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย?!" 

     "พอพวกฉันเข้ามาสองคนนี้ก็ต่อยกันอยู่แล้ว แล้วกว่าเธอจะมานี่ก็ราวๆ ครึ่งชั่วโมงได้" พี่ยุนฮยองบอก

     "บ้าไปแล้ว...ต่อยกันครึ่งชั่วโมงเนี่ยนะ! พวกนายมันบ้าไปแล้วหรอ?!" เธอพูดด้วยท่าทางโมโหและมองมาที่ผมกับฮันบิน

     "ใช่! ฉันมันบ้า บ้าที่ไปหลงรักคนอย่างเธอไง" ฮันบินฮยองพูดอย่างหัวเสีย

     "แต่ฉันรักเธอ ฉันรักเธอก่อนฮยองซะอีก!" ผมตะโกนขึ้นมา

     "พ...พอเลยทั้งคู่" ฮันบยอลตะโกนขึ้นมาบ้าง

     "ฮันบยอล...ฉันชอบเธอ ไม่สิ ฉันรักเธอนะ ที่ฉันแสดงออกมันไม่มากพอหรอ?" ฮันบินฮยองพูด

     "ทำไมฮยองต้องมารักผู้หญิงคนเดียวกับฉันด้วยวะ โถ่เว้ย!!!!!!!!!!" ผมหันไปต่อยกำแพงข้างๆอย่างแรง

     "จุนฮเว O.O" ฮันบยอลวิ่งมาดูมือผม แต่ที่เจ็บไม่ใช่มือ แต่กลับเป็นใจผมต่างหาก...

     "พ..พวกนายทำไมต้องเป็นแบบนี้กันด้วย" 

     "เธอไม่ได้ทำอะไรเลย เป็นฉันเอง เป็นเพราะฉันเองที่ไปรักเธอ" ผมพูดพร้อมหันหน้าไปทางอื่น

     "ทำไม...ทำไมต้องเป็นฉัน...ฮรึก! ฉันไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้นะ...ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย ฮือออ..." ฮันบยอลเริ่มร้องไห้

     "ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้ ทางเดียวที่จะจบปัญหานี้คือ เธอต้องเลือก......" บาบิฮยองพูดขึ้นมา

     "จริงด้วย เธอต้องถามหัวใจตัวเอง ว่าจริงๆแล้วเธอชอบใคร....ปัญหานี้จะได้จบ ยังไงเรื่องนี้ก็ต้องมีคนนึงที่สมหวัง และมีคนต้องผิดหวัง ส่วนคนที่ไม่ถูกเลือกก็ต้องยอมรับการตัดสินใจของฮันบยอลด้วย" ยุนฮยองฮยองพูด

     "เธอตอบมาให้ชัดเลยว่าเธอชอบใคร ใครที่เธออยู่ด้วยแล้วมีความสุข คนที่เธออยู่ด้วยแล้วรู้สึกสบายใจ ความรักก็เหมือนถนน มีแค่เส้นทางเดียวเท่านั้นที่เธอจะไปได้ เธอจะเลือกเดินทางไหน???" บาบิฮยองพูดเสริม

     "ถ้าฉันต้องเลือกสักทาง.....ถ้าคนที่ฉันอยู่ด้วยแล้วมีความสุข....คนที่ฉันอยู่ด้วยแล้วสบายใจ มันตอบยากนะ" ฮันบยอลพูดพร้อมกับปาดน้ำตาของเธอ

     "ฮันบยอล เลือกมาเถอะ ฉันจะยอมรับการตัดใจของเธอ" ฮันบินฮยองพูด

     "นั่นดิ บอกมาเหอะ ไอ้เรื่องบ้าๆนี้มันจะได้จบ ฉันไม่อยากให้มันยืดเยื้อกว่านี้อีกแล้ว" ผมหันมามองหน้าเธอเพื่อรอคำตอบ

     "คนที่ฉันรักก็คือ.........."ฮันบยอลหยุดพูดราวกับไม่อยากพูดมันออกมา
    
     "ใครวะ ลุ้นแทนนะเนี่ย -0-" บาบิฮยองพูดขึ้นมา

     "จุนฮเว....ฉันขอโทษนะ ฉันไม่ได้ชอบนายแบบนั้น ฉันว่าฉันชอบ...ฮันบิน" ในที่สุด คำที่ผมกลัวก็หลุดออกมาจากปากของคนที่ผมรัก...

     "อืม..."

     คำสั้นๆที่หลุดออกจากปากของผม...ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับสถานการณ์แบบนี้ การออกไปจากตรงนี้คงดีที่สุด คงจะเจ็บน้อยที่สุด หรือเปล่านะ...?

     ผมเดินออกมาจากห้องนั้นโดยที่ไม่หันกลับมามองเธออีก ขอให้โชคดีกับคนที่เธอรักนะ....


     @ดาดฟ้า YG

     "ร้องไห้อยู่หรือไง?" เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหลังผม

     "เปล่าหรอก" ผมตอบโดยไม่ต้องหันไปดูก็รู้ว่าเป็นจินฮวานฮยอง ฮยองจะอยู่กับผมในวันที่ผมอ่อนแอเสมอ วันนี้ก็เช่นกัน

     "นึกว่านายจะร้องไห้ซะอีก" จินฮวานฮยองมานั่งข้างๆผม

     "ก็เกือบๆ แต่ทำใจไว้แล้วล่ะ"

     "ทำไมนายยอมแพ้ง่ายจัง?"

     "ก็ในเมื่อเค้าไม่รัก จะดันทุรังทำไม?"

     "แค่นั้นหรอ?"

     "จริงๆมีอีกเหตุผลนึง ที่ผมไม่อยากแย่งคนรักของฮยอง" ผมพูดและก้มหน้าลงเล็กน้อย

     "อะไรหรอ?"

     "คำสัญญาน่ะ"

     "คำสัญญาอะไร?"    จินฮวานฮยองมองหน้าผมเพื่อรอคำตอบ

     "ตอนผมเป็นเด็กเทรน ฮันบินฮยองช่วยผมไว้มาก มีครั้งนึงที่ผมท้อแท้ เกือบจะเลิกเป็นเด็กเทรน แต่เป็นเพราะฮันบินฮยองที่ทำให้ผมกลับมาสู้อีกครั้ง นั่นผมถือเป็นพระคุณกับผมมาก ผมสัญญากับฮยองไว้ว่า 'ผมจะทำดีกับฮยองมากๆ และตลอดไป และสักวันผมจะชดใช้หนี้ครั้งนี้คืนให้' และนี่ก็คงถึงเวลาแล้วล่ะ ที่ผมจะทำตามสัญญา"

     "เด็กน้อยเอ๊ย!" 

     จินฮวานฮยองขยี้ผมของผมเบาๆ ราวกับจะปลอบใจเพราะตอนนี้น้ำตาลูกผู้ชายผมมันเอ่ออยู่ที่ขอบตา ครั้งนี้ผมไม่ได้เสียใจที่ฮันบยอลไม่ได้เลือก แต่ผมรู้สึกดีใจที่คนที่ผมรักทั้งสองคนกำลังจะมีความสุข ฮันบินฮยอง...ผมชดใช้หนี้ของฮยองแล้วนะ


[Hanbyul Part]

     ฉันเดินมานั่งข้างๆฮันบินหลังจากทำแผลให้

     "นายสองคนมันบ้าไปแล้ว"

     "บ้าเพราะเธอไง" ฮันบินพูดและมองหน้าฉัน

     "อย่ามาโบยความผิดให้ฉันนะ T^T" ฉันตีแขนฮันบินเบาๆ

     "ใครใช้ให้เธอน่ารักจนฉันสองคนหลงรักกันล่ะ?" ฮันบินพูดพร้อมหยิกแก้มฉันเบาๆ

     "โอ้ยๆๆ พอเลย ฉันเจ็บ"

     ฉันดึงมือฮันบินออกพร้อมมองหน้าฮันบิน เราสองคนเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน เมื่อกันนะที่ฉันหลงรักชายคนนี้ที่อยู่ตรงหน้า ไม่ใช่แค่เพราะงาน ไม่ใช่เพราะฉันต้องการทำให้เขาหลงรัก แต่ฉันรักเค้าไปแล้วจริงๆ ฉันจะยังไงดีเมื่อวันนั้นมาถึง วันที่ฉันทำงานสำเร็จ แล้วต้องจากนายไป...ฮันบิน...ฉันขอโทษนะ ที่โกหกนาย...ถ้านายรู้ความจริงนายคงจะเกลียดฉันแน่ๆ แต่ขออีกหน่อยเถอะนะ ให้ฉันได้มีความสุขอีกสักนิด...

     "เธอเป็นอะไรน่ะ O.O" ฮันบินมองหน้าฉันแล้วทำตาโต

     "ม...มีอะไรหรอ?"

     "ก็เธอ...ร้องไห้"

     "หืม??" ฉันเอามือลูบที่แก้มตัวเอง ก็ปรากฏว่ามันเปียกน้ำตาอยู่จริงๆ นี่ฉันร้องไห้เลยหรอเนี่ย?...

     "เป็นอะไร??"

     "เปล่า แค่คิดว่ามันจะดีแค่ไหนถ้าฉันเป็นแฟนนาย แล้วตอนนี้มันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ มีความสุขจนบอกไม่ถูกเลย" ฉันบอกไปตามความจริง

     "ยัยบ๊อง! แค่นี้ต้องร้องไห้เลยหรือไง?" ฮันบินโยกหัวฉันเบาๆ

     "ทำไมชอบว่าฉันจัง -_-" ฉัันทำหน้ามุ่ยใส่แล้วหันหน้าหนี

     "นี่...ฮันบยอล" ฮันบินเรียกฉันเสียงเบา

     "หืม?" ฉันหันกลับไปมองคนตรงหน้า

     "จูบได้มั้ย?"     

     "จ..จะบ้าหรอ -////-"

     "ก็เราเป็นแฟนกันแล้วนี่ *O*"

     "แล้วทำไมต้องขอตรงขนาดนั้นด้วยล่ะ O///////O"   คนมันเขินนะเว้ยยยย!!!

     "งั้นจูบเลยนะ"

     ">_<" 

     ฉันทำได้เพียงหลับตาและกำมือแน่นทั้งสองข้าง พร้อมกับหัวใจที่เต้นรัว รอเพียงไม่นานริมฝีปากนุ่มๆก็ทาบทับลงบนกลีบปากบางของฉัน สัมผัสนุ่มนั้นทำให้ฉันเกือบหยุดหายใจไปชั่วขณะ ก่อนที่มือหนาจะเลื่อนมาประคองแก้มทั้งสองของฉัน ปากหนาขยับช้าๆ ราวกับปากของฉันจะช้ำจากจูบนั่น ฉันเริ่มจูบตอบช้าๆ และเอื้อมมือไปลูบใบหน้าของฮันบินช้าๆ นี่สินะ จูบแห่งความรัก มันอ่อนหวานเหลือเกิน ต่างจากทุกครั้ง ครั้งนี้มัน....มีความสุขจริงๆ

     "ฉันรักเธอนะ" ฮันบินกระซิบข้างหูฉันหลังจากถอนจูบออกไป

     "ฉ...ฉันก็รักนาย" ฉันบอกฮันบิน แต่หน้ายังคงก้มด้วยความเขิน

     "ฉันจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจ ฉันสัญญา"

     "ฮันบิน..."

     คำพูดทุกอย่างของฉันมันหายไปเพียงเพราะอ้อมกอดของคนตรงหน้าที่มอบให้มันทำให้เหมือนมีก้อนบางอย่างแล่นมาจุกอยู่ที่อก...ถ้านายรู้ความจริง นายจะยังรักฉันแบบนี้หรือเปล่าฮันบิน?........



     @ YG  23.30 น.

     "เธอจะกลับเลยหรือเปล่า?" ฮันบินถามหลังจากฉันเก็บของเสร็จ

     "อื้ม ว่าจะกลับเลย"

     "เดี๋ยวฉันไปส่ง"

     "จะดีหรอ? เดี๋ยวเป็นข่าว"

     "ยัยบ๊อง! เป็นแฟนไอดอลแล้วกลัวขึ้นสมองหรือไง?" พอว่าจบฮันบินก็เขกหัวฉันเข้าให้

     "ก็ฉันกลัว.."

     "ไม่ต้องกลัว ฉันปิดบังหน้าได้น่า อีกอย่างนี่มันก็ดึกแล้ว ไม่มีคนหรอกน่า"

     "อื้ม งั้นก็ได้"

     เราทั้งสองคนออกจากบริษัทพร้อมกันและเดินมาเรื่อยๆ พอเดินมาไม่นาน ฮันบินก็เอื้อมมือมาจับมือฉันไว้ ทำให้ไออุ่นจากมือเค้าส่งผ่านมายังมือฉัน มันอุ่นจริงๆนะ

     "ฉันอยากทำแบบนี้มานานแล้วนะ" ฮันบินพูดแต่กลับมองแต่ภาพข้างหน้าไม่ได้หันมามองฉัน

     "ฉันก็เหมือนกัน -//////-"

     "ฉันไม่รู้ว่าฉันไปรักเด็กบ๊องอย่างเธอได้ยังไงกัน"

     "เลิกว่าฉันว่าเด็กบ๊องสักทีได้ป่ะ!!"

     "ทำไมอ่ะ น่ารักออก"

     "นาย!...-0-" ตอนแรกก็หาคำจะเถียง พอฮันบินบอก น่ารักออก เท่านั้นแหละ คำที่คิดไว้มันหายไปในพริบตา

     "ททำไมเธอไม่เรียกฉันว่าอปป้า??"

     "อยากให้เรียกหรอ?" ฉันหยุดเดินแล้วหันไปมอง

     "ไม่อ่ะ คงขนลุกน่าดู -0-"

     "แล้วจะถามทำไมยะ!" ฉันตีแขนฮันบินเบาๆ

     "แค่ลองถามดู"

     "อยากรู้เหตุผลจริงๆมั้ย?" ฉันถามฮันบิน

     "ทำไมหรอ?"

     "ตอนแรกฉันเกลียดนาย" 

     "ย๊าห์!!!"

     "โอ้ย! ฟังให้จบก่อนสิไอ้บ้า!!" ฉันลูบหัวปอยๆ เพราะฮันบินเขกหัวฉันอย่างแรง

     "ว่ามาสิ -_-"

     "แต่พอฉันเริ่มชอบนาย ฉันก็ว่าคิดถูกแล้วที่ไม่เรียกนายว่าพี่ เพราะฉันไม่อยากเป็นแค่น้องสาวไง ^^"

     "แหมๆ น่ารักจริงๆแฟนใครเนี่ย" ฮันบินเอื้อมมือมาหยิกแก้มฉันแล้วโยกไปโยกมา

     "งื้ออออออ....... "

     "น่ารักแบบนี้มีรางวัลให้"

     "ไหนอ่ะ?" ฉันแบมือ พร้อมกับมองหาของขวัญ

     "หลับตาดิ"

     "หลับก็มองไม่เห็นดิ"

     "ก็ให้มองไม่เห็นไง   -_-"

     "หลับก็ได้ >.<"


     จุ้บ.....!! :*

     "ย๊าห์!!"  ฉันสะดุ้งและลืมตาอย่างเร็วเมื่อมีสัมผัสอุ่นๆที่ริมฝีปาก

     "ของขวัญฉันดีมั้ย?"

     "ดีกับผีน่ะสิ ใครใช้ให้จูบพร่ำเพื่อห๊ะ! -0-"

     "ทำไมอ่ะ ก็เค้ารักแฟนของอ่ะ *O*" ฮันบินทำหน้าอ้อนแล้วคล้องแขนฉันเอาหัวถูแขนฉันไปมาราวกับแมว

     "ฉันจะอ้วกละนะ"

     "ฉันก็เหมือนกัน กลับบ้านเถอะ" พูดจบฮันบินก็จับมือฉันและเดินกลับบ้าน


     @วันต่อมา ตึก YG


     "เฮ้ๆๆ ที่รัก เป็นแฟนกับฮันบิน ทิ้งเค้าแล้วดิ T^T" พอเดินเข้ามาในห้องก็พบกับพี่บาบิที่วิ่งมาดึงแขนฉันแล้วเขย่าไปมาราวกับเด็กโดนแย่งของเล่น

     "ฮยองอย่าติ๊งจ๊องได้มั้ย -_-" เสียงชานอูพูดลอยมาตามลม(?)

     "ย๊าห์! แกน่ะหุบปากไปเลย"

     "ฮยองนั่นแหละ น่ารำคาญ"

     "จะเอาให้ได้เลยช้ะ?"

     "จะเอาก็เอาเด้ เข้ามาๆๆ"

     "ย๊ากกกกก!!"

     "เฮ้ยๆ พอๆๆๆ" พี่ยุนฮยองรีบมาห้ามทัพก่อนที่ทั้งสองจะต่อยกัน

     "แล้วเอ่อ......" ฉันหันไปหาพี่ยุนฮยอง

     "ฮันบินน่ะหรอ?"

     "เปล่าค่ะ ฉันหมายถึง จุนฮเว" ฉันถามหาบุคคลที่ฉันต้องการจะคุยบางเรื่องด้วย

     "อยู่บนดาดฟ้ามั้ง"

     "อ่อ ขอบคุณค่ะ"


     ฉันเดินไปตามที่ยุนฮยองบอก พอมาถึงบันไดหนีไฟก็เห็นฮันบินกำลังคุยกับเทรนนี่คนนึง น่าจะชื่อแชวอน ที่หน้าลิฟท์ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบันไดหนีไฟ ก่อนที่เจ้าตัวจะหันมามองฉัน

     "ฮันบยอล!"

     "อ..อ่อ ฮันบิน" ฉันหันกลับไปยิ้ม

     "อันยองฮาเซโย" แชวอนโค้งให้ฉัน เราก็เจอกันผ่านๆบ้าง จำได้ว่าอายุเท่ากัน เป็ฯเทรนนี่ที่นี่แหละ

     "อันยองฮาเซโย" ฉันทักทายกลับ

     "จะไปไหน?"

     "ฉันลืมของไว้บนดาดฟ้า เดี๋ยวมานะ"

     "อื้ม เร็วๆนะ"

     "อืมๆ ^^"

     ฉันแยกจากฮันบินและเดินขึ้นบันไดมาจนถึงดาดฟ้า และก็พบกับบุคคลที่ฉันตามหา

     "จ...จุนฮเว" ฉันเอ่ยเรียกคนตรงหน้า และเจ้าของชื่อก็หันกลับมา

     "ฮันบยอล.."

     "คือฉันมีเรื่องจะคุยด้วย..."

เรื่องอะไรหรอ?” จุนฮเวมันมามองฉันอย่างสนใจ

เรื่อง….ฉันกับฮันบิน

เรื่องนั้นเธอไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฉันแพ้ก็ยอมรับว่าแพ้ ไม่ยื้อหรือดันทุรังหรอก ไม่ต้องห่วงนะพูดเสร็จจุนฮเวก็เอื้อมมือมาลูบหัวฉัน นั่นทำให้ใจของฉันชื้นขึ้นมาเล็กน้อย

ฉันขอโทษนะจุนฮเวจริงๆนายก็ดีกับฉันมาก ฉัน…”

พอๆๆๆ สรุปตรงนี้คือฉันโอเค เลิกพูดเรื่องนี้กันเถอะ มันเป็นอดีตไปแล้ว

งั้นนายจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมมั้ย?”

แน่นอนสิยัยบ๊อง!”

โอ๊ย!”

จุนฮเวเขกหัวฉันหนึ่งทีทำให้ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บ แต่ก็ไม่ทำให้ฉันโกรธ แต่กลับทำให้เราทั้งคู่หัวเราะอย่างมีความสุข เฮ้อทำไมฉันมีความสุขอย่างนี้นะ :)

ฉันแยกกับจุนฮเวจนมาถึงลิฟท์ ฉันกดลิฟท์และยืนรอลิฟท์ เพียงไม่นานประตูลิฟท์ก็เปิดออกพร้อมกับใครบางคนที่ฉันรู้จักเป็นอย่างดี

ไงฮันบยอล

มินโฮ

ไม่เรียกฉันพี่อีกแล้ว เสียใจนะเนี่ย

อ...เอ่อ…”

ไม่เข้าลิฟท์หรือไง?”

ค่ะๆๆ

ฉันรีบก้าวเข้าลิฟท์อย่างไวและกดชั้นที่ต้องการ ก่อนที่ประตูลิฟท์จะปิดลงพร้อมบรรยากาศที่ดูจะอึดอัดนิดหน่อย เป็นเพราะไม่ได้เจอกันนานมั้ง

เธอว่างหรือเปล่า?”

เอ่อก็ต้องไปดูแลiKONน่ะค่ะ

ขอตัวเธอแปปนึงได้มั้ย?”

ไปทีที่นึงกับฉัน

หลังจากนั้นฉันก็ต้องเปลี่ยนจุดหมายจากห้องซ้อมเป็นที่อื่นแทน มินโฮพาฉันเดินมาถึงร้านกาแฟเล็กๆไม่ไกลจากบริษัทเท่าไหร่ เพิ่งรู้ว่าป่านนี้ยังมีร้านกาแฟเปิดอยู่

สั่งไรดี?” มินโฮหันมาถามด้วยรอยยิ้ม

คาปูชิโน่

งั้นเอาเหมือนเธอมินโฮหันไปบอกพนักงานหนุ่มและหันกลับมาสนใจฉันต่อ

มองหน้าฉันยังงั้นทำไม?” ฉันถามออกไปเพราะมินโฮเอาแต่มองหน้าของฉัน

ฉันอยากรู้ว่าเธอทำยังไงให้ฮันบินรัก

น..นาย -///////-”

แต่ฉันก็ไม่แปลกใจหรอก ใครที่อยู่ใกล้เธอน่ะ ก็ต้องตกหลุมรักเธอเป็นธรรมดา

ย๊าห์! นายพูดตรงๆแบบนี้ฉันก็เขินดิ ./////////.”

ฉันยังพูดไม่จบเลยนะ

อ่ะๆๆ งั้นต่อๆ

รวมถึงฉันด้วย

หื้ม????”

ฉันก็ชอบเธอ

อ๋อห๊ะ! O.O”

ฉันไม่ได้ยินอะไรผิดใช่มั้ย? หรือว่ามันเป็นมุข? หรือเรื่องจริง? หรือว่าเค้า….โอ้ยๆๆๆๆ สมองฉันไปหมดแล้วเนี่ย -0-

น...นายล้อเล่นใช่มั้ย -0-”

คงงั้นมั้ง กาแฟมาพอดี

ก...กินกาแฟเถอะ

หลังจากนั้นฉันก็ก้มหน้าก้มกินกาแฟจนหมด แล้วมินโฮก็เดินมาส่งจนถึงห้องซ้อม พอฉันเปิดประตูเข้าไปก็พบกับเมมเบอร์iKONยืนอยู่ และมีครูสอนเต้นประจำ YG ยืนตรงกลาง และมีเด็กฝึกผู้หญิงอีก 7 คนยืนอยู่ มีอะไรกันนะ?

ครูคะ ทำไมฉันต้องคู่กันนายนี่! เอ้ย! รุ่นพี่จุนฮเวด้วยคะ?” เทรนนี่ที่ชื่อแชวอนที่ฉันเจอที่ลิฟท์กล่าวขึ้นด้วยหน้าตาไม่พอใจ

อย่าเรื่องมากน่ะแชวอน นี่ได้เวลาที่เธอจะแสดงความสามารถด้านการเต้นของเธอแล้วนะ เป็นการฝึกขึ้นเวทีกลายๆ

แต่ว่าครูคะ…” แชวอนทำท่าโอดครวญแต่โดนขัดโดยใครบางคน

อย่าเรื่องมากน่ะยัยเปี๊ยก! ยังไงเธอก็หนีฉันไม่พ้นหรอก หึหึ

“-0-”

ฉันทนดูอยู่นานจึงเอ่ยถามชานอูที่อยู่ข้างๆ

มีอะไรกันหรอ?”

ก็เราอัดเพลงใหม่กันไปเมื่ออาทิตย์ก่อนเพื่อคัมแบ็ก แล้วมีเพลงนึงต้องเต้นกับแดนเซอร์หญิง ครูเลยคัดเทรนนี่ฝีมือดีมาเป็นแบคอัพให้ แล้วแชวอนได้คู่กับจุนฮเวแต่ดูท่าแชวอนคนนั้นจะไม่ชอบจุนฮเวเอามากๆ

อ๋อแต่ดูหน้าจุนฮเวดิ ทำไมดูมีความสุขจัง ฉันไม่เห็นหมอนั้นยิ้มมาหลายวันแล้วนะ

ฉันก็ว่างั้น แถมยัยนั่นยังไม่ยอมจุนฮเวอีกด้วย เห็นตัวเล็กยังงั้น ทำจุนฮเวเหวอมาแล้วนะ 5555”

คู่ปรับใหม่หรอเนี่ย 555”  ฉันกับชานอูหัวเราะกันจนทำให้ใครบางคนหันมามอง

ยุ่งไรกะแฟนฉันวะ?” เสียงโหดๆกับใบหน้านิ่งๆนั่นทำให้เราสองคนเงียบไป

ผมเปล่านะฮยอง ยัยนี่มาคุยกะผมเอง -0-”

อ้าวชานอู ทำไมโยนขี้ให้กันแบบนี้ T^T” ฉันมองหน้าคาดโทษไอ้เพื่อนตัวดี

เธอคุยไรกะมัน?”

คุยเรื่อง……ดินฟ้าอากาศ

ปัญญาอ่อน -_-”

จ้ะ พ่อคนฉลาด -_-++”

วันนี้ฉันไปส่งนะ

ฉันกลับเองได้น่า

อยากไปส่งแฟนไม่ได้หรือไง?”

บ้า.. -/////-”

โอ้ยๆๆ จะอ้วกแล้วเว้ย สงสารคนในห้องนี้บ้างดิวะเสียงพี่ยุนฮยองพูดมาตามสายลม

ที่รักจ๋าที่รักกลับมาหาเค้าเถอะนะๆๆๆพี่บ๊อบบี้เดินมากอดแขนฉันแล้วเขย่าเบาๆ

ฮยองนี่ปัญญาอ่อนชะมัดแล้วเสียงชานอูก็ลอยไปปะทะกับเท้าของคนที่กอดแขนฉัน

พูดยังงี้อยากตายหรอวะไอ้เนียง?”

โหๆๆ อยากมีเรื่องก็เอาดิเหยินฮยอง

ย๊ากกกก แกตายซะๆๆๆ

ก็เข้ามาเด้!”

ขอให้ศึกระหว่างชานอูและพี่บ๊อบบี้จงสงบสักทีเถอะ อย่าได้มีเวรซึ่งกันและกันเลย -_-











สำหรับเมนจุนฮเวไม่ต้องเสียใจ ไรท์พล็อตภาคต่อของจุนฮเวไว้แล้ว!!
เอาไว้ติดตามภาค 2 นะจ๊ะ!! ในชื่อเรื่อง

"Love With Trianee ตกหลุมรักยัยเทรนนี่"
คาดว่าจะได้ฤกษ์ลงประมาณเดือนมีนาคมนะคะ!!

ฝากติดแท็ก 

#LoveWithFicHanbin


ปล.เม้นน้อยไม่อัพ!!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

691 ความคิดเห็น

  1. #431 เนยหวา น. (@idolpartylove001) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 21:24
    สงครามระหว่าง
    -เนียงVs.เหยินอปป้าได้เริ่มแล้ว
    คิคิคิคิ>_<
    #431
    0
  2. #409 โบว์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 09:35
    รีบๆอัพน่ะค่ะ
    #409
    0
  3. #408 มิกกี้เมาส์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 20:49
    งื้อออ สนุกกก มาต่อเร็วๆนะไรท์
    #408
    0
  4. #407 Beammie Keatphoka (@beam13mie) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 17:30
    รีบๆมาอัพต่อนะคะ รอยุ่ค่าา ????
    #407
    0
  5. #406 Chanikan Sangpetch (@minnie22hanbin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 23:08
    อยากอ่านต่อแย้วว
    #406
    0
  6. #405 Natt (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:49
    ต่อน้าา
    #405
    0
  7. วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:54
    อ๊ากกกรอของเน่
    #404
    0
  8. #403 songprince (@songprince) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:04
    รอออออออออออออๆๆๆๆๆๆ
    #403
    0
  9. #399 Yaayee.pk (@luanna-yayee94) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:48
    รอค่าา สนุกมากๆเลยกะ
    #399
    0
  10. #398 netnaree rueangsanam (@pamhanne) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:22
    ไรท์มาอัพต่อนะๆๆ ????
    #398
    0
  11. #397 MinnySeungHyun (@MinnySeungHyun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:16
    ไรท์ต๋าาาต่อๆๆๆๆๆ
    #397
    0
  12. #396 MinnySeungHyun (@MinnySeungHyun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:59
    งื้ออรอของเน่นะไรท์
    #396
    0
  13. #395 mickyfahh (@mickyfahh) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:09
    รอค้าาา
    #395
    0
  14. #394 BABY'z M_DAE (@babydae) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 00:16
    คือ... อะไรคือโมเม้นต์จุนจิน ฟินไปอีก รีบๆมาอัพนะไรต์~
    #394
    0
  15. #392 Beammie Keatphoka (@beam13mie) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 03:52
    เค้ารออยู่น้ารีบมาอัพน้าาาาาาาาาา
    #392
    0
  16. #391 Beerzziii (@Beerzziii) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 22:47
    มาอัพต่อเร็ววๆน้าาา รออยู่😂
    #391
    0
  17. #389 Micky_Pattaranun (@Micky_Pattaranun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 09:10
    สงสารจุนอะ.....จิร้องไห้T_T
    รีบมาอัพไวๆเน้อ ต่อเรวๆๆๆ
    #389
    0
  18. #388 MissPS (@MissPS) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 12:05
    อัพต่อไวๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #388
    0
  19. #387 kan kan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 20:56
    สนุกๆ มาต่อเร็วๆ นะไรท์
    #387
    0
  20. #386 tmraor (@tmraraor) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 01:14
    ฮื่ออออออโอเคจะรอภาค2นะT_T
    #386
    0
  21. #385 Beerzziii (@Beerzziii) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 20:24
    สงสารจุนเน่แต่ก็ดีใจกับฮันบินนนน ลุ่นแถบแย่
    #385
    0
  22. วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 22:31
    เอาภาค2เลยยยยยยเย้ๆๆๆ เดี๋ยวๆๆๆนะเราเมนบีไอนี่หว่า ไรต์สู้ๆๆๆนะคะจะรออ่านเน้ออออ
    #384
    0
  23. #383 pee-peerada (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 22:28
    กะแล้วว่าต๋าได้ ชิ๊ // แต่หู้ยยยยยย จุนฮเวหล่อเลย มีโมเม้นจุนจินด้วย >//< //เดี๋ยวนะเดี๋ยว 5555 รอเรื่องหน้านะไรท์ จุนเน่สมหวังนะ ฉากหวานๆฟินๆจูบๆ(เอ้ย) เยอะๆนะ คริคริ สู้ๆค่าาาา
    #383
    0
  24. #382 @mimm@yu (@akakakakakakakak) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 21:29
    "มีเหตุผลอีกข้อนึงฮะฮยองเพราะว่ารีดเดอร์ไม่โหวตให้ผมเป็นพระเอก" จุนเน่ไม่ได้กล่าวไว้
    #382
    0
  25. #381 Smile (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 21:26
    โถ่วว จุนฮเวผู้เสียสละ ฮือๆๆ อินจัด
    #381
    0