คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Underfell Sans x Reader] ไอ้กระดูกซึนเดเระเอ๊ย!!!

โดย Mr.lolicon-^-

คุณคือเด็กมนุษย์ที่ตกลงมา คุณต้องพยายามทุกอย่างเพื่อให้คุณได้กลับขึ้นไปให้ได้ เพราะที่นี้โครตน่ากลัวเลย

ยอดวิวรวม

286

ยอดวิวเดือนนี้

30

ยอดวิวรวม


286

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


13
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 มิ.ย. 63 / 09:25 น.
นิยาย [Underfell Sans x Reader] д١ֹ!!!

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวีดัสนะรีดเดอร์ที่ร้ากกกก

มาเพราะชื่อเรื่องกันรึป่าว หืม55+

ใช่แล้วหล่ะ ไรท์จะมาเขียนฟิคของเฟลจี้กัน

เอาจริงๆนะ ไรท์ชอบความปากไม่ตรงกับใจของนางพอตัวเลย อิ-อิ

แล้วไรท์เองก็คิดพล็อตเรื่องได้ก็เลยมาลงมือทำ

เอาจริงๆไรท์กำลังคิดว่าจะทำฟิคเรื่องอื่นด้วย

อย่างเรมรินหรือแรมจี้ไรงี้อ่ะ55+

หวังว่าทุกคนจะเอาน้องเฟลจี้ไปไว้ในอ้อมอกอ้อมใจกันน้า

ด้วยรักจากไรท์ อิ-อิ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 มิ.ย. 63 / 09:25


คุณที่กำลังเดินเล่นบนภูเขาอีบอทเพราะมันใกล้หมู่บ้านที่คุณอาศัยอยู่พอตัว

"อากาศดีจังน้า"คุณพูดพลางสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด

"ที่ดีๆแบบนี้ทำไมถึงไม่ค่อยมีคนมากันนะ"คุณนึกคิดพลางเดินไปเรื่อยๆจนคุณเดินไปสะดุดเถาวัลย์แล้วตกลงไปในเหว

"อ้า!!!"คุณตกใจมาก และคุณเองก็ยังไม่พร้อมที่จะตาย คุณยังไม่ได้ทำอะไนหลายๆอย่างที่คุณทำเลย คุณสลบไปสักพัพก่อนจะตื่นขึ้นมา คุณมองเตียงดอกไม้สีทองที่มารองรับคุณเอาไว้

"เตียงดอกบัตเตอร์คัพงั้นหรอ สวยดีนะ"คุณพูด แม้ดอกไม้นี้จะมีพิษแต่ก็สวยพอตัว คุณเงยหน้าไปมองด้านบน

"ชั้นตกลงมาสูงขนาดนั้นเลยหรอเนี้ย"คุณพรึมพรำกับตัวเองเบาๆก่อนจะปัดฝุ่นตามตัวแล้วเดินไปสำรวจสถานที่

"กว้างจัง"คุณบ่นอุบอิบเพราะคุณไม่ขยันเดินเสียเท่าไหร่ คุณเจอดอกไม้ดอกหนึ่งที่ใบและกลีบดอกดูช้ำราวกับผ่านการสู้มานับ100

"ไง"ดอกไม้นั้นเริ่มขยับตัวและทักทายคุณอย่างเป็นมิตร

"ไง"คุณทักทายตอบพลางยิ้มบางให้ ดอกไม้พูดได้ที่มองใบของคุณก็ดูตกใจเอามากๆ

"เธอมันมนุษย์หนิ"ดอกไม้พูดได้ดูลนลาน

"ใช่แล้ว ว่าแต่แปลกนะที่ดอกไม้สามารถพูดได้ด้วย"คุณพูดพลางย่อตัวลงให้ได้ระดับเดียวกับดอกไม้พูดได้

"เธอไม่ควรมาที่นี้ มอนเตอร์ที่นี้จะฆ่าเธอนะ"ดอกไม้พูดได้พูด

"แต่ชั้นตกมาแล้วนะ แถมชั้นก็กลับขึ้นไปไม่ได้ด้วย"คุณพูดพลางลูบใบช้ำๆของดอกไม่พูดได้ตรงหน้าอย่างเบามือ

"เธอไม่รู้หรอ โลกนี้ไม่ฆ่าก็ถูกฆ่า"ดอกไม้พูดได้พูด

"งั้นหรอ แย่จัง"คุณพูดอย่างไม่ได้ใส่ใจนัก

"ให้ตายสิ ห่วงชีวิตตัวเองหน่อยสิ"ดอกไม้พูดได้ตรงหน้าพูด

"ชั้นจะสอนให้เธอใช้ชีวิตในนี้เอง"ดอกไม้พูดได้พูดก่อนที่หัวใจสีเขียวออกมาจากตัวคุณ

"นี้คือดวงวิญญาณของเธอ ดวงวิญญาณแต่ล่ะสีจะมีความสามารถที่แตกต่างกัน"ดอกไม้พูดได้อธิบาย

"เจ๋งไปเลย"คุณพูด

"ถ้าหากมีมอนเตอร์โจมตีมาเธอต้องหลบมัน"ดอกไม้พูดได้พูดก่อนจะปาเมล็ดพันธ์ใส่คุณ ซึ่งคุณก็หลบมันแบบเฉียดชิว

"เยี่ยม"ดอกไม้พูดได้พูดก่อนจะขึ้นมาอยู่ที่ไหล่คุณ

"ชั้นฟราววี้เธอหล่ะ"ฟราววี้พูด

"ชั้น(ชื่อคุณ)นะฟราววี้"คุณพูดพลางเดินหน้าต่อไป ฟราววี้ช่วยคุณแก้ไขปริศนาต่างๆ ภายในรูนค่อนข้างสกปรก

"ไม่เคยทำความสะอาดกันหน่อยหรอ"คุณพูดพลางเดินต่อไป

"ช่างมันเถอะ"ฟราววี้พูด คุณเจอมอนเตอร์หลายตัวระหว่างทางฟราววี้บอกให้คุณฆ่าทิ้งแต่คุณก็ไว้ชีวิตจนฟราววี้หัวเสีย

"ทำไมเธอไว้ชีวิตพวกมันหล่ะ พวกมันจะฆ่าเธอนะ"ฟราววี้พูด

"การฆ่าไม่ใช่ทางออกของทุกสิ่งนะ"คุณตอบก่อนจะเดินต่อไปเรื่อยๆจนพบกับแพะตัวหนึ่ง

"โอ้เด็กน้อย เธอคงจะเป็นมนุษย์ที่ตกลงมาสินะ"แพะหญิงพูด

"ใช่ค่ะ"คุณตอบ

"ชั้นทอเรียล สนใจไปกินพายที่บ้านชั้นหน่อยไหม"ทอเรียลพูด แม้เธอจะดูน่ากลัวแต่คุณก็ตอบตกลง

"ไปค่ะ แต่ชั้นขอสำรวจสถานที่ก่อนนะคะ"คุณตอบพลางส่งยิ้มอันแสนสดใสให้ ฟราววี้ดูจะไม่ชอบใจทอเรียลเท่าไหร่ ทอเรียลพยักหน้าให้ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน

"เธอตอบตกลงทำไม"ฟราววี้เริ่มโวยวายใส่คุณ

"ก็ชั้นหิวจะตายอยู่แล้วหนิ"คุณพูดก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในบ้าน

"ให้ตายสิ"ฟราววี้บ่นอุบอิบ คุณเข้าไปในบ้านที่แทบจะกลายเป็นบ้านผีสิง คุณหันไปมองที่ครัว เห็นทอเรียลกำลังเอาซากของมอนเตอร์ยัดใส่พายคุณจึงรีบไปห้าม

"คุณจะทำอย่างงี้ไม่ได้นะคะ"คุณพูดพลางเอามอนเตอร์นั้นออก

"เธอไปนั่งรอเถอะเด็กน้อย"ทอเรียลพูดและดูเหมือนเธอจะหงุดหงิดที่คุณมาขัดการทำพายของเธอ

"มานี้ค่ะ ชั้นจะช่วยทำด้วย"คุณพูดพลางช่วยทำพายกับทอเรียล ทอเรียลใจอ่อนเลยยอมให้คุณช่วยจนได้พายที่น่ากินมา

"นี้แหละบัตเตอร์สก็อตชินนาม่อนพายสูตรพิเศษ"คุณพูดพลางตักพายให้ทอเรียลและฟราววี้

"กลิ่นหอมดีนะ"ฟราววี้พูดก่อนจะลงมือกินพาย

"อร่อยไหม"คุณถาม

"อร่อยแหะ"ฟราววี้พูดพลางกินพายต่อ คุณก็ร่วมกินพายด้วย พวกคุณคุยกันไปเรื่อยๆจนคุณไปนอน และคุณก็ต้องตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะฟราววี้ปลุกคุณ

"มีอะไรหรอฟราววี้"คุณถาม

"เราต้องออกไปจากที่นี้"ฟราววี้พูด คุณที่ไม่อยากเถียงกับฟราววี้จึงยอมลุกขึ้นจากเตียงแต่งตัวให้เรียบร้อย คุณเอามีกับกระทะในครัวมาด้วยเพราะโดนฟราววี้บังคับ คุณเดินลงไปด้านล่างก็เห็นทอเรียลดักทางอยู่

"แอบหนีเที่ยวกลางคืนแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะเด็กน้อย"ทอเรียลพูด เธอดูจะโกรธที่คุณพยายามหนีออกไป

"หนูแค่อยากกลับบ้าน"คุณพูด

"ที่นี้ก็บ้านของเธอ"ทอเรียลพูด

"ไม่ ทัี่นี้ไม่ใช่"คุณพูด ทอเรียลฟิวส์ขาดจึงเริ่มการต่อสู้กับคุณคุณกดไว้ชีวิตหลายต่อหลายครั้งแต่ทอเรียลดูจะไม่ยอมแพ้เช่นกัน

"ปล่อยหนูไปเถอะค่ะ"คุณพูดเพราะแม้คุณจะใช่พลังจากดวงวิญญาณของคุณแต่คุณก็บาดเจ็บหนักพอตัว

"ที่ชั้นทำแบบนี้ก็เพราะรักเธอนะ"ทอเรียลพูด

"ถ้ารักหนูก็ปล่อยหนูสิคะ แม่"คุณพูด คำสุดท้ายทำให้ทอเรียลได้สติแล้วมองคุณที่มีบาดแผลเต็มไปหมด

"ช..ชั้นทำอะไรลงไป ช..ชั้นขอโทดเด็กน้อย"ทอเรียลพูด

"ไม่เป็นไรค่ะแม่"คุณพูดพลางกอดทอเรียลแน่น

"งั้นหนูไปก่อนนะคะ"คุณพูดก่อนจะเปิดประตูรูน

"อย่าให้แอสกอร์ได้ดวงวิญญาณของเธอไปนะ"ทอเรียลพูด

"แน่นอนค่ะ หนูไม่ยอมตายจนกว่าจะได้เจอแม่หรอก"คุณพูด ทอเรียลถอนหายใจเบาๆ ส่วนฟราววี้เองก็หนีกลับไปที่รูนแล้วเพราะเขาไม่ชอบอากาศหนาวด้านนอก

'ไอ้ดอกไม้บ้า ทิ้งกันได้ลงคอ'คุณคิดในใจ ก่อนจะเดินออกไปเผชิญกับหิมะหนาด้านนอก

"หนาวชะมัด"คุณบ่นอุบอิบก่อนจะรีบเดินไปแต่คุณก็โดนกระดูกปาใส่ ซึ่งคุณก็หลบมันแบบเฉียดฉิว

"เหวอ!!!"คุณหันไปหาเจ้าของกระดูก กระดูกร่างเตี้ยกำลังมองมาที่คุณพร้อมยิงบลาสเตอร์ใส่คุณ ซึ่งคุณก็พยายามทุกวิธีเพื่อไว้ชีวิตเขา

"ปล่อยชั้นไปสู่สุขติเถอะ"คุณพูดพลางหลบการโจมตีของกระดูกตรงหน้า

"มากับชั้น"กระดูกตรงหน้าพูดพลางลากคุณไป

"ไปซ่อนตรงก้อนหินนั้นสิ"กระดูกผลัก(ถีบ)คุณไปที่ก้อนหิน คุณแอบหงุดหงิงอยู่หน่อยๆแต่ก็ปิดปากเงียบ คุณเห็นกระดูกอีกตัวที่ร่างสูงกับชุดสุดประหลาดเดินมา

"แซนส์ ทำไมแกไม่ไปเฝ้าป้อมของแก"กระดูกร่างสูงพูด

"โทดทีบอส"กระดูกร่างเตี้ยพูด

"ถ้ามีมนุษย์ผ่านเข้ามาแกจะทำยังไง"กระดูกร่างสูงตวาด ก่อนจะเดินกลับไป คุณมองจนเขาไปไกลจนมองไม่เห็นก่อนจะออกมาจากก้อนหิน

"น้องชายนายหรอ"คุณถาม

"อืม"กระดูกร่างเล็กตอบก่อนจะสูบบุหรี่ คุณก็ไม่ได้ว่าอะไร

"ชั้นแซนส์"แซนส์แนะนำตัวง่ายๆ

"(ชื่อคุณ)"คุณพูดพลางปัดหิมะที่อยู่บนแขนเสื้อ

"ไปร้านกิลส์บี้กันไหม"แซนส์ถาม

"ชวนกันงี้เลยหรอ แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องปฎิเสธ"คุณพูดก่อนยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย คุณพยายามเก็บมีดให้มิดที่สุดก่อนจะเดินตามแซนส์ไปที่ร้านกิลส์บี้ มอนเตอร์ในร้านหันมามองคุณเล็กน้อยก่อนจะหันไปจัดการอาหารตรงหน้า คุณเดินไปนั่งหน้ามอนเตอร์ไฟ แซนส์สั่งเฟรนฟรายมา2จานโดยไม่ถามคุณเลย คุณหยิบเฟรนฟรายชิ้นแรกเข้าปาก

"อร่อย"คุณพูดพลางตาลุกวาวเป็นประกาย ถ้าเฟรนฟรายของมอนเตอร์จะอร่อยขนาดนี้คุณยอมกินทั้งชาติเลย

"ใช่ไหมล่ะ"แซนส์พูด คุณพยักหน้าก่อนจะกินเฟรนฟรายจนหมด

"ขอบคุณนะ"คุณพูดก่อนจะลุกออกจากร้านไป แซนส์เองก็ตกใจนิดๆที่คุณบอกขอบคุณก่อนจะหันไปกินเฟรนฟรายต่อ

"ชั้นควรจะฆ่าแกทิ้งเลยดีไหมนะ(ชื่อคุณ)"แซนส์พรึมพรำเบาๆ ตัดมาทางคุณที่เดินไปมาแล้วเจอกับมอนเตอร์เด็กที่กระโดดลงมา ซึ่งคุณก็หลบแบบหวุดหวิด

"มันอันตรายนะคู่หู"คุณพูด

"ใครคู่หูแกไม่ทราบ"มอนเตอร์เด็กพูด

"อืม...นายไง"คุณพูดทำให้มอนเตอร์ตรงหน้าหัวเสียแล้วโวยวายใส่คุณ

"อ๊าก ชั้นจะฆ่าแก"มอนเตอร์เด็กพูด

"ทั้งๆที่ไม่มีมือเนี้ยนะ"คุณพูดพลางดีดหน้าผากมอนเตอร์เด็กไป1ที

"ยุ่งหน่ะ"เขาพูด

"(ชื่อคุณ)"คุณแนะนำตัว

"มอนเตอร์คิดส์"มอนเตอร์คิดแนะนนำตัว

"โอ้ชั้นนึกชื่อสั้นๆของนายออกแล้ว MK เป็นไง"คุณพูด

"ไปหิวมาจากไหน"มอนเตอร์คิดพูด

"งั้น คิดส์ หล่ะ"คุณพูด

"ก็ดีนะ"คิดส์พูด ก่อนจะด่าคุณ

"ทำไมแกต้องมาเรียกชั้นด้วยชื่อโง่ๆนั้นด้วย"คิดส์พูด

"ก็เพราะชั้นอยากเป็ฯเพื่อนกับนายไง"คุณพูด

"ถามก่อนไหมว่าชั้นอยากเป็นเพื่อนด้วยไหม"คิดส์โวยวาย แต่พอหันมาดูอีกทีคุณก็ไปแล้ว คุณเดินไปเรื่อยๆจนจะออกจากสโนว์ดิน คุณรู้ได้ไง ก็หน้าหมู่บ้านมีป้ายบอกอยู่ไง คุณเดินมาเรื่อยๆแล้วก็โดนกระดูกบล็อคทางเอาไว้

"เอาหล่ะ แซนส์ชั้นขอเดินผ่าน โอ้ว"คุณที่ทำท่าเหมือนจะบ่นแซนส์แล้วไปเจอน้องเขานี้ถึงกับไปไม่เป็นเลย

"ชิพกับเดลแล้วเป็นไง"คุณพูดก็จะวิ่งหนี ซึ่งน้องชายของแซนส์ก็เอากระดูกไล่ฟันคุณ คุณรู้ตัวเลยว่าคุณไว้ชีวิตเข้าไม่ได้แน่จึงหยิบมีดมาสู้ แต่คุณแค่เอามันมาเป็นเกาะป้องกันเฉยๆ กระดูกนับ10ดพล่ออกมาจากพื้นซึ่งคุณก็เกือบตาย

"ใจร้ายจัง ทำร้ายเด็กน้อยได้ลงคอ"คุณพูด

"ชั้นจะเอาดวงวิญญาณของแกไปให้แอสกอร์"น้องชายของแซนส์พูด

"ให้ตายสิ"คุณบ่นอุบอิบก่อนจะถีบน้องชายแซนส์ไปนอนกับพื้นหิมะ หวังว่าเขาจะไม่เจ็บนะ แล้วจู่ๆก็มีบลาสเตอร์โพล่มาคุณจึงรู้เลยว่าแซนส์ได้เข้าร่วมสงครามแล้ว

"แกทำอะไรของแกหน่ะแซนส์"น้องชายของเขาพูด

"ก็จัดการมนุษย์ไงบอส"แซนส์พูดแม้คุณจะไม่ตาย แต่อาการก็สาหัสพอตัว

"นิสัยแย่ชะมัด"คุณพูดก่อนจะจำใจกินพายของทอเรียล

"แม่จ๋าหนูขอโทด"คุณพูดเบาๆก่อนคุณจะกลับมาเลือดเต็มดังเดิม

"เข้ามาเลย"คุณพูด

"เธอได้มีช่วงเวลาสุดแสนวิเศษแน่"แซนส์พูดก่อนกราดบลาสเตอร์ใส่คุณ แต่เขาดูจะไม่กังวลว่ามันจะโดนน้องเขา คุณเลยต้องพยุงน้องชายเขาไปข้างสนามแม้ว่าเจ้าตัวจะไม่พอใจก็ตาม

"อย่ามาแตะตัวชั้น"เขาพูด

"โอ๊ย หยุดโวยวายได้แล้ว ชั้นแค่ไม่อยากเห็นนายตายเพราะพี่ชายนายนะ ไอ้กระดูกงี่เง่า"คุณพูดก่อนจะเริ่มสงครามกับแซนส์ต่อ

"ทำไมแกถึง อ้าก"แซนส์ดูจะหงุดหงิดแล้วกราดบลาสเตอร์โดยไม่สนใจคนอื่นเลยคุณเลยเดินไปตบหน้าสักที

"จะฆ่าชั้น ชั้นไม่ว่า แต่อย่าทำคนอื่นบาดเจ็บไอ้ต้าวกระดูก"คุณพูด แม้จะเขินๆที่ต้องพูดภาษาต้าวก็ตาม

"ไอ้ต้าว???"2กระดูกเอียงคอมอง

"ช่างมันเถอะ"คุณเดินหนีแต่ก็โดนน้องชายแซนส์ดึงคอเสื้อ

"อยากไปตายรึไง"เขาพูด ก่อนจะบอกว่าถ้าคุณไปวอเตอร์ฟอร์ลมีแต่ตายกับตาย

"จะเลือกอะไรระหว่างเป็นสัตว์เลี้ยงกับตาย"น้องแซนส์พูด

"โฮ่งๆ"คุณพูด

"หึ ดีเอานี้ไป"พูดจบเขาก็ยื่นปลอกคอหมุดให้คุณ คุณใส่มันแบบเซ็งๆ

"แล้วก็เรียกชั้นบอส"บอสพูดค่ะ

"คะบอส"คุณพูดก่อนจะเดินตามบอสไปที่บ้าน

"แกนอนโซฟาไปแล้วกัน"บอสพูด

"ค่ะๆ"คุณพูดพลางในใจคิดว่า เจ้าบ้านบ้านไหนให้แขกนอนโซฟาว่ะ

"ชั้นงานน้อยลงแล้วสินะ"แซนส์พูดพลางโอบเอวคุณ

"ไปเฝ้าป้อมแกไปแซนส์"บอสพูด วันนี้คุณได้อยู่บ้านก่อน คุณเดินไปดูทีวี รายการของหุ่นยนต์ที่ชื่อเมตาตอนโครตจะแย่ในนั้นมีแต่เรื่องการทารุณมนุษย์ แถมเจ้แกแต่งตัวได้เชยมาก

"หิวจัง มีอะไรกินบ้างน้า"คุณที่เริ่มหิวแล้วจึงไปเปิดตู้เย็นเพื่อดูว่ามีอะไรเหลือบ้าง

"ขนมปังกับฮ็อตด็อกหรอ"คุณมองวัตถุดิบทั้ง2ก่อนจะทำหมาร้อนร้อนกิน

"น่าอร่อย"คุณชื่นชมฝีมือการทำอาหารของตัวเองก่อนจะเดินไปดูรายการทีวีแล้วกินฮ็อดด็อกไปด้วย

"งืม~ อร่อยจัง เพราะคนทำสวยไง อิ-อิ"คุณพูดเบาๆ บอสไปฝึกกับเพื่อนที่ชื่ออันดายส่วนแซนส์ก็ไปทำงานทิ้งให้คุณอยู่เฝ้าบ้าน แต่คุณค่อนข้างเบื่อง่ายเลยเดินซนไปส่องห้องของบอส

"ว้าวๆ ห้องของบอสซี้สวยจัง"คุณพูดพลางเดินไปสำรวจห้อง

"ว่าแต่ห้องก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลยแหะ"คุณพูด ความจริงคุณคาดหวังว่าในห้องบอสจะมีอะไรน่าสนใจมากกว่านี้

"ไปดูห้องแซนส์ดีกว่า"คุณพูดพลางเดินไปดูห้องของแซนส์ คุณเปิดประตูเข้าไปดูในห้องที่แสนจะสกปรก

"เอารางวัลความสกปรกไปเลยจ้า"คุณพูดก่อนจะเคียร์ห้องแสนซกมกนั้นให้สะอาดทุกตารางนิ้ว

"เฮ้อ เหนื่อยจัง ไปเที่ยวในเมืองหน่อยดีกว่า"คุณนึกพลางเดินออกจากบ้านไปร้านกิลส์บี้ เพราะบอสให้ตังค์คุณมาติดมือเล็กน้อย

"วันนี้บรรยากาศข้างนอกช่างงดงาม นกร้องขับขาน ดอกไม้ผลิบาน ในวันดีๆแบบนี้ เด็กอย่างเธอควรไปกิลส์บี้นะ"คุณพูดกับตัวเองเรื่อยเปื่อยก่อนเข้าไปในร้านของกิลส์บี้ที่มีไอ้กระดูกขี้เกียจนั่งอยู่

"ชั้นฟ้องบอสแน่"คุณพูดก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆแซนส์

"ไงไอ้กระดูกขี้เกียจ"คุณนั่งเท้าข้าง ไขว้ห้างมองแซนส์ที่กระดกซอสมัสตาร์ดอยู่

"เธอมาได้ไง"แซนส์ดูตกใจที่คุณมาถูก

"เดินมาสิถามได้"คุณพูดพลางสั่งเบอร์เกอร์มากิน

"กวนชั้นหรอ"แซนส์พูดพลางตบหัวคุณ

"โห ตบแรงขนาดนี้ฆ่ากันเลยเหอะ"คุณพูด

วันนี้มาแค่นี้แหละขก. อิ-อิ

ผลงานอื่นๆ ของ Mr.lolicon-^-

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 22:15

    โอ๊ยโครดสนุกอ่ะ

    #3
    1
  2. วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 15:06

    ไรท์หนีมาอยู่เรื่องนี้นิเอง!!!=^=

    #2
    1
  3. #1 hanacang
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 15:05

    ไรท์คะ...

    อ่านเมนท์บน;^;

    #1
    3
    • #1-2 hanacang
      8 มิถุนายน 2563 / 08:09
      หนีมาอยู่เรื่องนี้นิเอง5555
      #1-2
    • 8 มิถุนายน 2563 / 08:12
      ใครหนีไม่มี๊
      #1-3