TLC. #มาร์คอ้อน [ MARKBAM ]

ตอนที่ 3 : TLC - 2 | 105%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 517 ครั้ง
    22 ต.ค. 61



                         This is a kids dream! Hills, tunnels, and bridges. This is a great space for children to grow and explore.





หลังจากเมื่อวานพี่พาเจ้ามาร์คเข้านอนเขาก็โทรหาคุณน้าเรื่องความงอแงของก้อนมาร์คที่ดูเหมือนเดี๋ยวนี้จะทวีคูณยิ่งกว่าตอนอยู่เล่นที่บ้านเขาซะอีก


ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย กับคำพูดของคุณน้า


ปกติมาร์คไม่ใช่เด็กงอแงเลยนะหนูแบม


โอ้โห ร้องวันละสามเวลา เช้า กลางวันเย็น



หรือ



มาร์คน่ะไม่ชอบมีอะไรอยู่ข้างตัวเพราะเป็นเด็กขี้ร้อนมากๆเลยจ่ะ


ซุกอกเขาจนเด็กมันแทบจะหายใจไม่ออกคือร้ะ



นี่มันออกจะแตกต่างไปจากที่เขาเห็นโดยสิ้นเชิงหลังจากใช้ชีวิตร่วมกันมา 10 วัน



พอเล่าเรื่องคร่าวๆเกี่ยวกับนิสัยของมาร์คตอนอยู่กับเขาให้คุณน้าฟังก็ตอบกลับมาว่า


ฮ่ะๆๆ ถ้างั้นมาร์คก็คงอยากจะอ้อนพี่แบมแล้วล่ะ


หลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงปลายสายหัวเราะร่วน




 พอเขาถามกลับไปว่าปกติตอนมาร์คอยู่กับมาม๊าต้วนจะเป็นแบบนี้ไหม



คำตอบที่ได้โคตรแตกต่าง มาร์คเป็นเด็กที่ไม่กลัวทุกสรรพสิ่งคุณป้าบอกว่าพาไปสวนสัตว์เอางูพาดคอแล้วยังไม่ร้องสักกะแอะเดียว ไฟดับก็นั่งนิ่งๆไม่ร้องไห้ไม่โวยวาย แต่ค่อนข้างที่จะเข้ากับคนอื่นได้ยาก ใครขออุ้มเป็นต้องเบ้หน้าเตรียมร้องไห้ ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้เด็กขี้แย รักสันโดษแต่เด็ก



อีห่า เด็กรักสันโดษ นี่เลี้ยงกันมายังไง



พอคิดย้อนไปในช่วงแรกๆที่คุณน้าพาน้องมาร์คมาที่บ้านก็เหมือนน้องมาร์คจะชอบเขินเวลาที่เจอหน้าเขา เด็กทุกคนจะเป็นแบบนี้หรือป่าว หรือเพราะไม่คุ้นชินเลยเขินงั้นหรอ เด็กเขินเนี่ยนะ แล้วคือตอนนี้สนิทกันเลยเริ่มงอแงใส่ได้อย่างงี้หรอ



เห้อ เลี้ยงเด็กนี่ก็แอบอยากแหะ



มัวแต่ตกอยู่ในภวังค์ความคิดตัวเองสักพัก ตัวต้นเหตุที่ทำให้เขานั่งเหม่อนานๆก็โผล่จากห้องนอนยืนเรียกเขาเสียงงัวเงียเพราะพึ่งตื่นจากการนอนกลางวัน



                “แบมแบม” มาร์คเดินลากน้องเน่าตัวเดิมออกมาจากห้องพร้อมขยี้ตา แบมแบมจึงลุกจากโซฟาเดินไปอุ้มเด็กดื้อไปไว้อ้อมแขน


                “อย่าขยี้ตาครับเดี๋ยวเจ็บ ตัวอ้วนหิวยังเอ่ย”


                “ยังครับ” มาร์คเอ่ยพรางปล่อยตุ๊กตาให้ร่วงแล้วคว้าคอแบมแบมซุกหน้าบนลาดไหล่แทน


                นี่พึ่งตื่นจะมาหลับอีกไม่ได้นะ


                “งั้นไปล้างหน้าก่อนเนอะ เดี๋ยวเราไปเดินเล่นกันนะครับ”



                จริงๆก็ลืมถามคุณน้าไปเลยว่าอยู่ที่บ้านมาร์คมีเพื่อนเล่นไหม หรืออยู่กับแต่แม่บ้านที่หยอกล้อกับเด็กไม่เป็นรึป่าวจึงทำให้รู้สึกว่าชอบเล่นคนเดียวแบบนั้น ความเป็นจริงมาร์คอาจจะไม่มีเพื่อนเล่นด้วยก็ได้เลยไม่ได้สุกสิงกับใครต้องเล่นนุ้นนี่อยู่คนเดียวคุณน้าจึงบอกว่ามาร์ครักสันโดษ



                ไม่จริงหรอกเด็กผู้ชายอายุสี่ขวบก็ต้องซนสิ จะไปเล่นคนเดียวสนุกได้ไง



                มัวแต่อุดอู้อยู่ในห้องเดี๋ยวก็เฉากันพอดีทั้งพี่ทั้งน้อง พาไปเดินสนามเด็กเล่นก็น่าจะดี



                สนามเด็กเล่นก็ต้องมีเด็กเยอะๆ ดีเลย ที่อ้อนเขาก็เพราะไม่มีคนสนใจแน่ๆ ต้องการเพื่อนเล่นด้วยเยอะๆสินะ ทีนี้ก็จะไม่เหงาแล้ว

 











                “แบมเค้าไม่สนุบ”


                “สนุกสิ สนุบไรล่ะ”


                “สาหนูก”


                “สนุก”


                “โหย ยากๆ”



                เด็กอ้วนที่นั่งก่อทรายคนเดียวเงียบๆสักพักก็เริ่มมีเพื่อนเด็กผู้หญิงมารุมล้อมขอเล่นด้วย มาร์คกลับทิ้งของเล่นตักทรายไว้ตรงนั้นแล้วเดินมาฟ้องเขาที่นั่งชิงช้าอยู่ใกล้ๆว่าไม่สนุกแล้วอยากกลับบ้าน


                หรือว่าต้องเล่นกับเด็กผู้ชายงั้นหรอ



                “เดี๋ยวโตอีกหน่อยก็พูดชัดแล้ว ตัวแค่นี้ก็พูดชัดไปตั้งหลายคำ เก่งมากๆแล้วครับ”


                “อื้อ เค้าจะกินเยอะๆจะได้รีบๆโตเท่าแบมแบม แต่เค้ายากกลับแล้ว”


                “พึ่งมาได้แปปเดียวเอง”



                จะว่าพามาเดินเล่นก็ไม่เชิงเพราะระยะทางจากคอนโดเดินมายังสนามเด็กเล่นข้างๆคอนโดก็ใกล้กันมากเสียทีเดียว แถมยังงอแงให้เขาอุ้มมาอีกจึงกลายเป็นว่าน้องมาร์คกอดคอเขามาตลอดทางในมือก็ถือของเล่นตักทรายมาด้วย



พอถึงสนามเด็กเล่นก็งอแงจะให้เขาไปนั่งเล่นด้วยอีก แต่ก็กลัวว่าถ้าเขาลงไปนั่งเล่นด้วยเด็กคนอื่นก็จะไม่กล้าเข้ามาหาเลยได้แต่นั่งดูอยู่ใกล้ๆ



“งั้นเราไปเล่นสไลเดอร์ตรงนู้นไหม เด็กผู้ชายเยอะๆ” แบมแบมเสนอ



มาร์คหันไปมองตามทิศทางที่นิ้วแบมแบมชี้ก่อนจะเบนหน้าหันกลับมาแล้วส่ายหัวช้าๆ



“ถ้าแบมเล่นด้วยเค้าจะเล่น”


“ครับพี่แบมจะเล่นด้วย” พองานนี้เขาไม่อยากปฏิเสธแล้วล่ะ อะไรก็ได้ที่ขอให้มาร์คได้มีเพื่อนเล่นบ้าง อีกอย่างสไลเดอร์ก็ค่อนข้างอันตราย มาร์คน่ะยังเดินไม่คล่องเลยวิ่งได้แปปๆก็เหมือนจะล้มแล้ว






มาร์คเดินกำรอบนิ้วชี้ของแบมแบมเดินนำไป เป้าหมายคือสไลเดอร์ก่อนจะมาหยุดที่ขึ้นของสไลเดอร์ที่เด็กผู้ชายกำลังต่อแถวขึ้นกันเยอะๆ มีผู้ปกครองนั่งเฝ้ากันอยู่ห่างๆบ้างก็จับกลุ่มเมาท์กันตามสไตล์แม่บ้าน


แบมแบมดันมาร์คให้เข้าไปใกล้ๆแต่มาร์คก็ไม่ยอมเดินไปสักที ยื้อฉุดกันไปมาสักพักเด็กๆก็เริ่มเดินมารุมล้อมทางด้านแบมแบมและมาร์ค



“พี่สาวน่ารักจังชื่ออะไรคั้บ” เด็กคนนึงท่าทางจะโตกว่ามาร์คไปสักสองขวบเอ่ยถามแบมแบม



แต่ขอโทษเถอะ ถึงจะหน้าตาเหมือนเด็กหญิงแต่มันก็ไม่ได้เหมือนขนาดนั้นไหม ดูผมสิน้อง ดูผมพี่ว่ามันสั้นขนาดนี้เด็กผู้หญิงที่ไหนเค้าจะตัดกันห้ะ!



“พี่ชื่อแบมแบมครับ”


“เป็นผู้หญิงพูดครับได้ไงอะ มาม๊าเค้ายังพูดค่ะเลย”


“แต่พี่เป็นผู้ชายนะ”


“ม๊าบอกว่าโกหกเป็นเด็กไม่ดีนะ”



เอ้า อีเวร ก็กูเป็นผู้ชายจริงๆโว้ยยยย!!!



ความหัวร้อนเริ่มก่อเกิดขึ้นในใจได้ไม่นานก็มีเด็กผู้ชายอีกคนรุ่นราวคราวเดียวกันมากระตุกมือเขาอีกข้างที่มาร์คไม่ได้จับไว้


“พี่คนน่ารักไปเล่นกันเถอะ” แล้วก็กระตุกมือเขารัวๆๆ


“ไม่ให้ไปแบมของเค้า แบมจะอยู่กับเค้า” จู่มาร์คก็เดินมาหาเด็กผู้ชายที่ตัวโตกว่าอีกข้าง


เด็กตัวเล็กแต่ใจใหญ่อย่างมาร์คเดินมาผลักเด็กอยู่ชายที่ตัวใหญ่กว่าเมื่อกี้ให้ออกห่างจากเขา แต่ด้วยรูปร่างที่ใหญ่กว่าบวกกับแรงอันน้อยนิดทำให้เซไปได้นิดหน่อย เด็กคนอื่นๆก็เริ่มให้ความสนใจว่าจะตีกันหรือป่าว



เห่ยๆ อีพี่ไม่ใช่เด็กโข่งนะ



“มาร์คไปผลักเค้าทำไม ไม่น่ารักแล้วนะ” แบมแบมเอ่ยเตือน เด็กน้อยเริ่มเบะ


“...”


“มาร์คขอโทษพี่เค้าเร็ว”


“ทำไมมัคต้องขอโทษ พี่เค้าจะแย่งแบม มัคไม่ให้” น้ำตาเริ่มคลอหน่วยแต่ก็ยืนกรานเถียงไม่ยอมขอโทษ



                แต่เรื่องนี้มาร์คเป็นคนเริ่มผลักเขาก่อน มาร์คต้องขอโทษเพราะถ้าเกิดเด็กคนนั้นไปฟ้องแม่เขาก็จะเป็นเรื่องกว่าเดิม เขายืนเถียงกับมนุษย์แม่ไม่ไหวหรอกถึงแม้มาร์คจะไม่ได้รุนแรงอะไรมาก แต่คนเป็นแม่เค้าก็ไม่อยากให้ลูกตัวเองโดนทำร้ายหรอก อีกอย่างมาร์คก็จะกลายเป็นเด็กเกเรไปด้วยทั้งที่มันไม่ใช่แบบนั้น



“เค้าไม่ได้แย่ง อีกอย่างถ้าพี่แบมจะไปเล่นพี่แบมก็จะเอามาร์คไปเล่นด้วยพี่แบมไม่ได้จะทิ้งมาร์คสักหน่อย”


“ไม่เอาไม่เล่นแล้ว เค้าจะกลับ”


“ขอโทษเค้าก่อนเดี๋ยวพี่แบมพากลับ”


“ขอโทษคั้บ” มาร์คก้มหน้าขอโทษไม่เงยหน้า แบมแบมจึงย่อตัวอุ้มเจ้าดื้อขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะเอ่ยบอกกับเด็ก


“หนูไม่โกรธน้องมาร์คใช่ไหมครับ แล้วไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหม”


“อื้อ ผมไม่เจ็บครับน้องแรงนิดเดียวผมไม่โกรธ” ยังดีที่เจ้าหนูยังเข้าใจ


“วันหลังพี่แบมจะมาเล่นด้วยนะเด็กๆ วันนี้น้องพี่แบมงอแงแล้ว” แบมแบมว่าอย่างคนใจดี


               “จริงๆนะ วันหลังจะได้เจอกับพี่น่ารักอีกใช่ไหมคั้บ” เด็กน้อยโพร่งขึ้นอย่างดีใจที่จะได้เจอพี่น่ารักอีก



               ถึงสรรพนามที่เรียกจะตะหงิดๆใจแบมแบมแต่ก็ยอมพยักหน้ายิ้มให้แล้วเดินกลับขึ้นคอนโด




               แผนการที่จะทำให้มาร์คมีเพื่อนล่มไม่เป็นท่า แถมเผลอๆอาจจะแย่กว่าเดิมอีกด้วยซ้ำล่ะมั้งเนี่ย










               “มาร์คจะมางอนพี่แบมแล้วไม่ยอมกินข้าวแบบนี้ไม่ได้นะ” แบมแบมนั่งขัดมาธิบนพื้นพรมเอาศอกท้าวขาเอามือค้ำคางตรงหน้ามาร์คที่ยืนกอดอกทำท่าเบือนหน้าหนีเขา


               “ชิ...” 



               ไอ่เด็กนี่



               “งั้นก็มากินนม” นั่งยืดตัวตรงก่อนจะถามเสียงเนือยๆ


               “ไม่”


               “เห้ออ ไหนบอกสิงอนไรพี่แบม” ถ้าไม่พูดดีๆด้วยวันนี้ก็คงคุยไม่รู้เรื่องกันพอดี


               “แบมบอกเค้าไม่น่ารัก”



               ห้ะ...



               อ้ออออ ตอนที่โดนดุที่สนามเด็กเล่นสินะ เด็กหนอเด็ก



               “ก็มันจริงไหม มาร์คไปผลักพี่เค้า ทำตัวไม่น่ารัก”


               “แบมดุเค้า แบมมีความผิดหนึ่มกระทม เค้างอน!” มาร์คว่าแล้วทำหน้าเชิดใส่



                 หนอยยย  ได้ทีแล้วเอาใหญ่เลยนะ



               “แล้วจะให้พี่แบมทำยังไง”


               “ไม่รู้!



               แบมแบมตบหน้าขาตัวเองหนึ่งทีอย่างคนสะกดกั้นอารมณ์ จะมาเดือดกับเล็กไม่ได้โว้ย มันไร้เดียงสาใจเย็นไว้



               “ว้าาา~ โดนเด็กแถวนี้งอนจนได้ แบบนี้พี่แบมก็ไม่มีเพื่อนเล่นน่ะสิ” พูดไปก็ทำท่าเหลือบมองเด็กน้อยไปด้วย ดูเหมือนจะเรียกความสนใจจากเจ้าเด็กอ้วนได้ไม่น้อยเพราะเห็บเหลือบมามองเป็นระยะ “งั้นพี่แบมไปเล่นเกมดีกว่า” ว่าจบก็ลุกเข้าห้องไป




               “ฮือ แบมมมมมมมมม!!




               ฮ่าๆๆๆๆๆ

 




 

               หลังจากเจ้ามาร์คงอนเองหายเองเพราะกลัวผมไม่เล่นด้วย ก็มานอนอุตุกันอยู่ในห้อง นี่ก็ใกล้จะสี่โมงเย็นแต่เจ้าอ้วนก็ยังไม่ยอมกินอะไรลงท้องสักที ไม่ใช่ว่าไม่อยากง้อแต่มันคิดไม่ออกว่าจะง้อยังไง พอเห็นหน้าน้อยๆแต่มีแก้มอ้วนๆป่องขึ้นมาเห็นแล้วก็อยากแกล้งเฉย





               ติ๊งต่องงงงง ติ๊งต่องงงงง




               หืม ใครมาเวลานี้ แม่บ้านก็ไม่น่าใช่เพราะวันนี้ไม่ได้เรียกให้มาทำความสะอาดห้องสักหน่อย



               ไม่ปล่อยให้สงสัยนานเจ้าตัวก็ลุกขึ้นพรางเอ่ยกับเด็กน้อยที่นอนดูเพลงเด็กในยูทูปบนไอแพ็ดของเขา


               “มาร์คดูการ์ตูนรอพี่แบมอยู่นี่ ห้ามออกไปไหน” มาร์คยอมเงยออกจากจอก่อนจะพยักหน้าเอ่ยตอบกับเขา


               “คั้บ”




               เดินมายังโซนโถงทางเดินที่ติดวีดีโออินเตอร์คอมฉายภาพเพื่อนสนิทอย่างยองแจที่ถึงแม้จะกวนตีนเอาผมมาบังกล้องแต่เขาก็จำรูปร่างของกะโหลกมันได้เป็นอย่างดี ได้แต่คิดแล้วก็สงสัยว่ามาทำไม แต่ก็ยอมเดินไปเปิดประตูให้




               แกร๊ก



               “ว่า” แบมแบมเอ่ยทักด้วยสีหน้าติดรำคาญ


               “ดูทำหน้าเข้า เพื่อนมาเยี่ยมก็ต้อนรับกันหน่อยสิวะ”


               “เข้ามา”


               “เยี่ยม” ยองแจพูดพร้อมกับชูถุงของกินที่ซื้อติดมือมาด้วย 



               กะว่าวันนี้จะจัดปาร์ตี้ขนาดย่อมๆที่ห้องแบมแบมกันสองคนเพราะวันนี้ยองแจรู้สึกเหงาๆยังไงไม่รู้ อาจจะเพราะไม่ได้เจอเพื่อนนานบวกกับที่มันติดต่อไม่ค่อยจะได้โทรหาทีไรก็ตัดสายเขาทิ้งตลอดทั้งที่มันไม่ใช่คนแบบนี้ ชวนไปไหนก็ไม่ค่อยจะไปแบบแต่ก่อน หรือแอบซุกแฟนไว้ที่ห้องก็ไม่รู้ มีแฟนแล้วก็ไม่เคยจะบอก เห็นมีคนมาจีบมันก็ตั้งเยอะ แต่ไม่คิดว่ามันจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนกับเขาจริงๆ วันนี้แหละที่ยองแจจะถือโอกาสมาเคลียร์ประเด็นด้วยซะเลย






             หลังจากขนของเข้าห้องแกะถุงใส่จานกันเสร็จสรรพก็ย้ายกันมาอยู่หน้าทีวีคุยกันสัพเพเหระก่อนที่ยองแจจะเริ่มทำสีหน้าจริงจังขึ้นมา


               “เอาล่ะเข้าเรื่องกันเลยแล้วกัน” ยองแจเอนตัวมาข้างหน้าเอามือกุมกันไว้บนตักเรียนแบบหนังนักสืบที่ดูมา


               “เรื่องอะไรของมึง” แบมแบมขมวดคิ้วตาม กูว่าละว่ามันต้องไม่ได้ว่าแค่เที่ยวแน่ๆ


               “อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่องเลยนะอีแบม มีอะไรก็ไม่ยอมบอกเพื่อน นี่ต้องรู้เองตลอด”



               ยะ.. อย่าบอกนะ ว่ามันรู้เรื่องที่เขาเลี้ยงอ้วนอะ



               “มะ..มึง...” แบมแบมเหงื่อเริ่มไหลซึมข้างขมับแม้อากาศภายในห้องจะเปิดแอร์ไว้เย็นแค่ไหนก็ตาม



               สถานการณ์กดดันกำลังจะเริ่มขึ้น!



               “นั่นไงติดอ่างแบบนี้ ชัวร์! มึงมีแฟนแล้วก็ไม่บอก ชื่อไรอะ หล่อป่าววะ”




               ถุ้ย! อีเวร กูนึกว่าเรื่องอะไร



               “หล่อกับผีล่ะสิ กูมีที่ไหน อีกอย่างมึงก็ควรจะถามว่าสวยไหมรึป่าว หล่อพ่อง”


               “เอ้า ถ้าแล้วไม่ใช่เป็นเพราะว่ามึงมีแฟนแล้วใครที่ไหนจะมาตัดสายกู”


               “ห้ะ.. มึงโทรหากูตอนไหน”


               “วันละร้อยรอบเลยล่ะไอ่แบม”


               “เว่อร์ กูไม่เห็นจะได้ยินเลยว่าวันๆใครโทรหากู”


               “ก็นั่นไงชัดเลยว่าแฟนมึงเอาโทรศัพท์มึงไปเล่นแล้วกดตัดสายกู!” แน่ๆ ยองแจฟันธง!


               “โว๊ะ มึงอะเพ้อเจ้อ กุจะไปมีคะ..”



               เอ๊ะ เดี๋ยวนะ หรือจะมาร์คเล่นวะ




               อีดอกกกก พูดถึงมาร์คมันยังไม่ได้กินไรเลยมัวแต่ฝอยกันกับเพื่อนจนลืมมาร์คไปเลย ตายๆๆๆ




               กอกแกกๆ กอกแกกๆ



               “แบมเสียงอะไรในห้องมึง” ไม่นะไม่... อย่าออกมานะ


               “ไม่รู้ กะ..กูไม่รู้”


               “มีพิรุธตั้งแต่เมื่อกี้แล้วมึงอะ เลี้ยงพี่หรือเลี้ยงต้อยวะ” ต้อยโว้ยยยยย อีเหี้ยยยย


               “กูไม่เลี้ยงอะไรทั้งนั้นเว้ย”


               “งั้น...” ยองแจมองหน้ามองด้วยความปลงตก หรือจะเป็นผีเหรอ!





               ปัง!



               “แบมมมมม!!!! มัคหิวโนมมมมมม” กรี๊ดดดดดดดดด อีเหี้ยยยยยยยยย


               “แบม! มึง!





               หมดสิ้นแล้วกู...





               “ลูกมึงหรอ มึงมีลูกกับแฟนมึง!


               “โว้ย! อีบ้า! กูไปท้องตอนไหน สติ!” แบมแบมแทบลุกไปตบหัวยองแจซะให้เข็ดนี่บอกว่าเขามีแฟนยังพอฟัง นี่ถึงขั้นมีลูกด้วย จะบ้า!


               “เอ่อจริง...” ยองแจเอานิ้วแตะปากทำท่าคิด



               มึงยังจะคิดอยู่อีก ผู้ชายไม่ท้องโว้ยย!!



               “มาร์คมานี่” แบมแบมปลงกับยองแจหันไปสนใจมาร์คที่ตะโกนหิวนมออกมาเมื่อกี้ จะโทษมาร์คที่ไม่ฟังเขาว่าห้ามออกมาก็ไม่ได้หรอก ก็เด็กมันคงหิวนมจริงๆนั่นแหละ เล่นไม่กินอะไรเลยตั้งแต่ไปสนามเด็กเล่น



               คงหิวน่าดูน้องมาร์คของพี่แบม



               “แบมมัคหิวแล้วคั้บ” มาร์คเดินมาหาแบมแบมทำหน้าหงอๆ มือลูบท้องปอยๆ



               พุงกะทิน้องมาร์คหิวนมแล้ว



               “เดี๋ยวพี่แบมไปชงนมให้นะ ยองแจกูฝากน้อง”



               ยองแจได้แต่พยักหน้าทั้งที่ยัง งงๆ นี่ไอ่แบมผีเข้าหรือป่าววะ! เมื่อกี้มันใช้เสียงสองละมุนคุยกับเด็ก! แล้วใช้เสียงแข็งคุยกับเขา อีคนสองมาตราฐาน!

 




               จึกๆ



               นิ้วป้อมๆจิ้มเข้าที่หน้าขาของยองแจทำให้หลุดออกจากภวังค์ความคิดเมื่อกี้



               “พี่เปนใคร”


               “อ้อ เพื่อนพี่แบมครับ ชื่อพี่ยองแจ”


               “พี่ยอมแจน”


               “หืม น้องมาร์คใช่ไหม”


               “คั้บ”


               “หนูพูดงองูไม่ชัดสินะ” ยองแจก้มตัวไปคุยกับเด็กน้อยในระดับสายตาเดียวกัน



               เด็กน้อยได้แต่พยักหน้ารับคำ แต่แบมแบมบอกให้เขากินเยอะๆกก็จะโตๆเท่าแบมแล้ว มาร์คก็จะพูดได้ชัดๆแล้ว

 


               “อ่ะ มาร์ค” คุยกันยังไม่ทันได้เรื่องได้ราวแบมแบมก็เดินออกมาจากโซนครัวพร้อมกับขวดนมลายปิกาจู



               น้องมาร์คกำลังจะคว้าขวดนมจากมือพี่แบมไปแต่ก็ต้องชะงักค้างเมื่อแบมแบมดึงขวดนมกลับ



               “ทำไงก่อน”


               “ขอบคุณคั้บ” เด็กน้อยพนมมือพูดขอบคุณเป็นภาษาไทยชัดแจ๋วตามพี่แบมสอนจบแบมแบมจึงคืนขวบนมให้กับคนหิว


               “นี่มันยังไงไอ่แบม” ยองแจที่เมื่อกี้เป็นลมธาตุอากาศเอ่ยขึ้นพูด


               “อ่อ นี่น้องมาร์คเป็นลูกของคุณน้า เพื่อนของแม่กูเองเค้าไปสัมมนาที่ญี่ปุ่นเลยฝากกูสองเดือน”


               “สองเดือน!!” ยองแจทำตาโตเท่าไข่ห่านนี่ก็เท่ากับว่าเวลาปิดเทอมใหญ่ของพวกเขาพอดีน่ะสิ


               “จะเสียงดังทำไมเล่ามาร์คมันตกใจ มึงนี่” ว่าแล้วก็ลูบหลังมาร์คปอยๆปลอบขวัญ


               “มึงเนี่ยนะจะเลี้ยงเด็กตั้งสองเดือน อีแบม เฉาตายพอดี ลำพังตัวมึงยังจะเอาไม่รอด”


               “ไม่รอดก็ต้องรอดแหละมึงกูก็เลี้ยงเขามาแล้วสิบวันนี่ไง อ้วนกว่าเดิมอีก” แบมแบมว่าแล้วเอื้อมมือไปอุ้มเจ้าอ้วนที่กำลังดูดขวดนมจ๊วบๆให้มานั่งบนตักด้วยกันบนโซฟาตรงข้ามกับยองแจ


               “เออสิ โทรไปก็ตัดสายทิ้ง ชวนไปไหนก็ไม่ไปนึกว่าซุกกิ๊ก”


               “มาร์คตัดสายโทรศัพท์พี่แบมหรอ” แบนก้มถามเด็กที่กำลังตาปรือใกล้จะหลับเต็มทน พิงกับอกเขา โดยไม่สนใจยองแจที่ปรายตามองอย่างล้อเลียน


               “มาม๊าเค้าบอกว่าไม่ให้คุยกับคนแปลกหน้า เค้าไม่รู้ว่าคือพี่ยอมแจนเค้าไม่รับ” แบมแบมกำลังตั้งใจฟังประโยคที่เรียบๆเคียงๆพูดของมาร์คแต่ก็ต้องมาสะดุดกับสรรพนามที่มาร์คใช้เรียกยองแจ


               “ไอ่แจ มาร์คเรียกมึงพี่หรอวะ”


               “เอ้า ก็เออสิเด็กมันมีมารยาท”


               “แต่มึง...งั้นมาร์คมันไม่มีมารยาทกับกูหรอ มันเรียกกูแค่แบม...”


               “มึงไม่สอนน้องเรียกมั้ง”


               “ไม่สอนห่าไรล่ะ กูแทนตัวเองพี่แบมๆจนจะเผลอเอามาพูดกับมึงละเนี่ย”


               “แหมมมม จ่ะพี่แบมมมม” ยองแจอดจะแซวกับความเสียงสองตอนแบมแบมคุยกับเด็กไม่ได้ พี่แบมก็พี่แบม ละมุนไปอีก



----- 105% ------











Talk 181003

น้องมาร์คก็ห่วงพี่แบมน้าา

ปล. 10 เม้นต์ขึ้นอัพต่อค่ะ


Talk 105%

วันนี้เค้าอัพไปตั้งบ่อยแต่ไม่ขึ้นแจ้งเตือนเลยค่ะ T^T เลยพุ่งมาพรวดเดียว 105% 

กดใจ เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ด้วยนะคะ สปอยว่าอีกอึดใจเดียวจะพบเจอกับน้องมาร์คเวอร์ชั่นโตแล้วค่ะ

ปล.ถ้าเจอคำผิดก็บอกด้วยนะคะ พอดีว่าพิมพ์ๆไปแล้วใน Word มันแก้คำให้เองน่ะค่ะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 517 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,634 ความคิดเห็น

  1. #1627 iam_suwitchaya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 18:07
    น่ารักกกกกก
    #1,627
    0
  2. #1619 IninNutCham (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 00:04
    เราจะไม่เรียกคนที่ชอบด้วยคำว่าพี่หรอก เรียกชื่อเฉยย จ๊าบบบบบ
    #1,619
    0
  3. #1610 YanisaCH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 17:23
    ก็น้องมาร์คชอบพี่แบมม
    #1,610
    0
  4. #1563 Nuthathai Por (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 10:16

    ก็ไม่อยากได้พี่นี่เนอะมาร์คเนอะ

    #1,563
    0
  5. #1560 JB-Jean (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 17:14
    ร้ายแต่เด็กเลยนะ แหมมมมม
    #1,560
    0
  6. #1388 dow_nua (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:03
    สารภาพว่าปกติชอบทำตัวเป็นนักอ่านร่องหน แต่เรื่องนี้คือแบบอยากเม้นให้ทุกตอน ฮื่ออออเอ็นดูมากกกก
    #1,388
    0
  7. #941 Spices_smile (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:27
    .........เเหมะ
    #941
    0
  8. #904 pimpimpim1a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 20:26
    จะเรียกแฟนว่าพี่ได้ไงกัน ^^
    #904
    0
  9. #893 Foxylady1995 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 09:28
    ร้ายแต่เด็กนะหนู
    #893
    0
  10. #743 WTWT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:40
    นี่ว่ามาร์คคิดกับเเบมเกินพี่ละเเหละ555
    #743
    0
  11. #698 uromtbb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:17
    มัคน่ารักมากขี้อ้อนขี้หวง
    #698
    1
  12. #364 ayumikimlee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:35
    ขี้หวงน้า
    #364
    0
  13. #338 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 06:33
    หง่อออ มัคคค
    #338
    0
  14. #255 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 18:51
    มัคขี้อ้อนนนน
    #255
    0
  15. #151 PrincessDark (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 18:46
    มัคมัคของพรี่ น่ารักน่าหยิกจริงๆหมูน้อย
    #151
    0
  16. #85 มิรา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 15:10

    โอ้ยน่ารักมากๆๆๆ

    #85
    0
  17. #82 mybabymb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 18:21
    น้องมาร์คคคคค

    งื้ออชอบมากๆเลยโอ้ยยยยใจพรี่
    #82
    0
  18. #64 embrace (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 23:58
    เลี้ยงต้อยจริง5555 แต่มาร์คติดแบมมากๆ แบมต้องรักมาร์คเยอะๆไม่งั้นเอาแต่ใจตอนโตแน่555555 น้องมาร์คน่าร๊ากกก
    #64
    0
  19. #54 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 13:28

    มาร์คสองมาตรฐาน

    พี่แบมขวัญใจเด็ก555

    #54
    0
  20. #51 mmkymooky (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 21:04
    รีบๆมาต่อนะคะ ชอบมากเรื่องนี้
    #51
    0
  21. #50 0987421907 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 11:14
    น่ารักกกก/รอออน้าาาา
    #50
    0
  22. #49 papangsza (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 13:28
    รอจ้าาา
    #49
    0
  23. #48 bigbangwife (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 01:03
    อยากเลี้ยงเจ้าอ้วงงงจัง
    #48
    0
  24. #47 it is tea time (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 00:29
    แง้นนนน นัลลัค อยากเห็นน้องโตแล้ว
    #47
    0
  25. #46 moonstars (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:37
    น่ารักมากก รอนะคะ
    #46
    0