TLC. #มาร์คอ้อน [ MARKBAM ]

ตอนที่ 2 : TLC - 1 | 115%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,000
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 595 ครั้ง
    6 ม.ค. 62


 

-Rewrite-




               ในอากาศยามเช้าที่แสนสดใสกับเสียงนกร้องจิ๊บๆ ในช่วงปิดเทอมที่รอคอยมายาวนาน คิดไว้ว่าในที่สุดก็จะได้ดูอนิเมะเรื่องโปรดที่ดองไว้กันแบบนอนสต็อปอย่างสบายใจสักที

 

               แบมมมมมมม!! ตื่มมมม!!

 

               สบายกับผีล่ะสิ

 

               “อะไรอะอ้วน พี่บะ...

 

               อีเหี้ยยยยยยยยย นี่มึงฉี่ใส่ที่นอนอีกแล้ว ไอ่อ้วน!!

 

               “ก้ะแบมมะช่ายจะใส่แพมเพิสให้เค้าสับหน่อยนี่น่า! พูบก้ะไม่เพาะ แบมเนี่ย!” ไม่สำนึกแล้วยังจะมาโทษว่าเป็นความผิดของเขาอีก!

 




               ในความเป็นจริงคือเขามักจะตื่นมาพร้อมกับเสียงแว้ดๆของเจ้าก้อนมาร์คต้วนนี่เสมอ ดังเช่นทุกวันคือจังหวะที่กำลังจะพลิกตัวเพื่อที่จะคว้าร่างกลมๆเข้ามาไว้ในอ้อมกอดเพื่อให้หยุดการปลุกด้วยเสียงแว้ดๆยิ่งกว่าเสียงสัญญาณเตือนภัยนั่นแล้วก็มักจะสัมผัสกับรอยเปียกเป็นวงกว้างนั้นก่อนเสมอ เช่นวันนี้

 

               “เฮ้ออ ทำไมมาร์คไม่หัดใส่เองบ้างครับ พี่แบมก็สอนแล้ว บางวันพี่แบมก็ลืม” แบมแบมปลงตกลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิบนที่นอนมองหน้าน้องมาร์คที่นั่งเขยิบห่างจากรอยเปียกเป็นวงกว้างบนที่นอนของตัวเอง


               “แบมมะใช่จะสนใจเค้าสับนิด หงึ” มาร์คพองลมไว้ในปากว่าก่อนที่ประโยคหลังจะตีหน้าหงอยๆเพิ่มความน่าสงสารเข้าไปอีก


               เพราะแบบนี้ไง เขาถึงได้ใจอ่อนทุกที


               “โอเคครับ พี่แบมขอโทษนะ งั้นพี่แบมพาไปอาบน้ำตัวหอมๆเนอะ” สุดท้ายคนที่แพ้ลูกอ้อนของเด็กนี่ก็คือเขาเองทั้งนั้น


               “คั้บ” ดีมาก็ดีตอบ เขาชอบเด็กพูดง่ายแบบนี้ที่สุด

 




               การเลี้ยงน้องมาร์คเหมาะเจาะกับช่วงปิดเทอมใหญ่ ในสองเดือนที่เขาควรที่จะได้มีชีวิตอย่างเด็กวัยรุ่นอายุสิบหกทั่วไปเขาทำกัน แต่เปล่าเลย


                แม่ของน้องมาร์ค ซึ่งเป็นเพื่อนของแม่ของผม ได้ติดตามกันไปงานสัมมนาพร้อมพักร้อนกันที่ญี่ปุ่น พ่วงพ่อของผมไปด้วยอีกคน เวรกรรมจึงตกมาที่ลูกชายเพียงคนเดียวของบ้านที่น่าฝากฝังและน่าไว้ใจที่สุด(เหร๊ออ) ให้เป็นคนรับหน้าที่ดูแลมาร์คร่วมสองเดือน ซึ่งหมายความว่าเป็นปิดเทอมที่เหมือนไม่ได้ปิด ชีวิตยังคงวนลูปกับความยุ่งยากเพียงแค่เปลี่ยนจากการเรียนหนักมาทำงานหนักแทน นี่เป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจที่สุดในรอบปี


               ผมเคยเสนอไปว่าทำไมไม่จ้างเลี้ยง คำตอบที่ได้กลับมาคือพวกเขาไม่ค่อยไว้วางใจคนแปลกหน้าสักเท่าไหร่ถึงแม้ว่าเครดิตของบ้านรับเลี้ยงจะดีแค่ไหน เห็นตามข่าวอยู่บ่อยๆเกี่ยวกับพี่เลี้ยงทำร้ายเด็กคุณน้าก็รู้สึกกลัวลูกหัวแก้วหัวแหวนจะเป็นอะไรไป คุณพ่อกับคุณแม่ของผมซึ่งเป็นคนที่มีน้ำใจอย่างล้นหลามจึงเสนอชื่อของลูกชายตัวเองขึ้นมา ทั้งที่ไม่ต้องก็ได้ก็ไม่มีใครว่าอะไร


               ทำให้คุณน้าที่รอคอยคำนี้มานานหลุดยิ้มหน้าบาน โดยไม่สนผมที่ขณะนั้นนั่งสำลักน้ำส้มหน้าดำหน้าแดง เค้าคงจะไม่กล้าเอ่ยปากขอผมด้วยตัวเองล่ะมั้ง ถึงแม้ว่าคุณน้ากับแม่จะสนิทกันมากแต่ก็คงไม่กล้าเอ่ยขอรบกวนเวลาผมนานขนานนั้น อีกอย่างก็กลัวจะพาลูกคนอื่นไปลำบาก พอครอบครัวผมเสนอน้ำใจถึงได้ทำหน้าเฮขนาดนั้น ถ้าเปรียบก็คงจะเหมือนยกลูกชายใส่พานให้นายหน้าแรงงานต่างด้าวอะไรเทือกๆนั้น แล้วก็คงต้องทำงานในโรงงานนรกที่แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน กว่าจะเป็นไทยก็คงนานไปอีกสองเดือน


               พูดแล้วก็ขอถอนหายใจออกมารัวๆทีเถอะ


               จริงๆก็พอจะคุ้นเคยกับเจ้ามาร์คอยู่บ้างเพราะสองครอบครัวนี้มีธุรกิจที่ทำร่วมกันก็เยอะ และคุณน้าก็มักจะหอบเจ้าเด็กก้อนกลมแต่ยังคงฉายแววความหล่อแซงผมไปตั้งแต่ยังเด็กมาเล่นกับผมบ่อยๆ และเจ้ามาร์คก็ค่อนข้างที่จะติดผมแจ ขนาดที่ว่าผมจะเข้าห้องน้ำก็จะมีน้องมาร์คไปยืนเฝ้าหน้าห้องน้ำแล้วสั่งว่าห้ามปิดประตู


               นั่นแหละ คุณน้าต้วนแม่ของเจ้าเด็กมาร์คถึงได้หอบลูกมาหาผมถึงคอนโดโดยที่เด็กอ้วนนั่นไม่มีท่าทางขัดขืนพร้อมส่งยิ้มพิมพ์ใจลาผู้เป็นแม่อยู่หน้าประตูคอนโดของผม ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มเดินทางกันไปญี่ปุ่นวันนั้นเลย


               ที่ต้องอยู่คอนโดก็เพราะโรงเรียนของผมค่อนข้างที่จะไกลจากบ้านพอสมควรจึงขอแม่ให้ซื้อคอนโดที่ใกล้กับโรงเรียนเอาไว้ จะกลับก็ต่อเมื่อเป็นวันศุกร์ตอนเย็น พอปิดเทอมที่ไม่มีพ่อแม่อยู่บ้านผมจึงใช้เวลาช่วงปิดเทอมอยู่ที่คอนโดเพราะชอบความเป็นส่วนตัวมากกว่าตอนที่เห็นแม่บ้านวิ่งวุ่นทำความสะอาดกันตอนเช้า


               แต่สุดท้ายความเป็นส่วนตัวของผมก็ถูกแทนที่ด้วยเจ้าก้อนมาร์คนี่

 




               “มัคทาแป้งหอมๆให้แบมคั้บ” และมันคงจะเป็นภาพที่ไม่ชินตาเท่าไหร่ถ้าหากเหล่าเพื่อนของผมมาเห็นว่าผมนั่งคุกเข่ากำลังจับเด็กอายุสี่ขวบทาแป้งแต่งตัว แถมเจ้ามาร์คก็ซนเอามือไปลูบๆแป้งตรงพุกะทิของตัวเองแล้วเอามาป้ายหน้าให้ผมต่อ


               เอ่อ หอมมากมั้ง ดีที่ไม่ลูบตรงก้นแล้วมาป้ายหน้ากูต่ออะ บุญค้ำแท้

 

               “พี่แบมเลอะแล้วครับน้องมาร์ค” ถึงในใจจะมีความคิดเลวทรามขนาดไหนแต่ก็ต้องเค้นความตอแหลของตัวเองออกมา ต้องทำตัวอ่อนโยน เป็นพี่ชายแสนดีในทุ่งเทเลทับบี้ เด็กต้องโตอย่างมีประสิทธิภาพ! ปั้นลูกปั้นหลานท่านให้เป็นคนดีของสังคม!


               “คิกๆๆๆ” เจ้าตัวยอมอยู่นิ่งแต่ก็ยังหัวเราะร่วนใส่ผมที่กำลังจับขาเขายกขึ้นเพื่อใส่กางเกง


               “โตแล้วห้ามฉี่ใส่กางเกงแล้วรู้ไหม อยากเข้าห้องน้ำให้บอกพี่แบม” ผมนั่งยองๆค้างอยู่ท่าเดิมพูดบอกด้วยเสียงละมุน ยังไงก็ต้องทำให้เด็กมันคล้อยตามให้ได้ กูไม่ได้มาว่างเปลี่ยนกางเกงให้ทั้งวันหรอกเฟ้ย!


               “มัคก็มะช่ายจะดื้อกับแบมหร้อก” ดูสิ จับพิรุธได้ตั้งแต่ทำเสียงสูงแล้วอ้วนเอ้ย


               “เฮ้อ โอเค พี่แบมจะลองเชื่อมาร์คก็ได้ หิวรึยังครับ”


               “มัคจะกินกับแบม มัคจะกินออมเล็ตครับ จาเอาซอสบีบๆเป็นรูปแบมด้วย”  ถ้ามันโตกว่านี้อีกสักนิดผมคงคิดว่าเด็กมันจีบผมแล้วล่ะ ก็ไม่ค่อยหลงตัวเองเท่าไหร่หรอก แต่แบบมีคนเข้ามาจีบเยอะแค่นั้นเอง หุๆๆ


               “ได้เลย แต่น้องมาร์คต้องบีบเองนะครับ ต้องช่วยพี่แบมตอกไข่ด้วย มาร์คทำเป็นไหม?” เด็กก็เหมือนผ้าขาว ถ้าจะสอนอะไรดีๆก็ต้องสอนตอนนี้แหละ


               “มัคเคยเห็ม แต่ไม่เคยทำคั้บ มัคอยากช่วยแบม แบมสอนน้า” เจ้าเด็กอ้วนว่าพร้อมเอื้อมมือทั้งข้างมาแตะๆแก้มผมเล่นเบาๆ แต่ถ้าออกแรงอีกหน่อยคงเป็นตบแก้มเล่นแล้วแหละผมว่า


               “ดีมากครับคนเก่ง” ว่าจบผมก็ลุกขึ้นจูงแขนคนน้องเดินเข้าโซนครัว คงเป็นการทำอาหารเช้าที่แสนวุ่นวายน่าดูเลย

 






               “มาร์คจะกินกี่ฟอง” แบมแบมยกแผงไข่ในตู้เย็นมาวางบนเคาท์เตอร์ ถามเจ้าอ้วนยืนบนเก้าอี้จับขอบเคาม์เตอร์ไว้ยื่นหน้าเข้ามาดู


               “ฉาม มัคจะกินฉามฟอง” มาร์คว่าอย่างคนตื่นเต้น ทั้งที่ตัวเองคงกินไม่หมดแต่อยากตอกไข่เยอะๆเพราะเป็นครั้งแรกที่ได้ลองทำ


               “สามฟองเยอะไปไหมพี่แบมยังกินไม่หมดเลย”  ปกติน้องมาร์คไม่ใช่เด็กกินเยอะเท่าไหร่ ความเป็นจริงคือไม่ได้อ้วนเป็นเด็กมีน้ำมีนวลพอน่ากอดน่าฟัดน่าหอม แต่ด้วยความชอบของพี่มแบมล้วนๆ เห็นตามคลิปในทวิตชอบเรียกลูกหรือแฟนตัวเองว่าอ้วนหรือน้องหมูก็อยากจะเรียกบ้าง เพราะมองว่าชื่อพวกนี้มันน่ารักดี แถมยังเหมาะกับเด็กแบบน้องมาร์คอีกตะหาก



               พวกมึงอย่ามาเบ้หน้าใส่กูนะ ขอที กูขอมีฟิลอบอุ่นกับคนอื่นเค้าบ้าง



               “แบมกินเยอะๆมั้ย ใส่คูมมูมูด้วยน้า” มาร์คถาม


               “พี่แบมว่าเราตอกสี่ฟองไหม แล้วกินจานใหญ่ๆด้วยกันดีไหมครับ ใส่คุณมูมูเพิ่มด้วย”


               “ดีคั้บ :D” มาร์คตบมือแปะๆยิ้มหน้าระรื่นดีใจจะได้เริ่มตอกไข่เองแล้ว


               เมื่อตกลงกันได้แล้วพี่แบมก็หยิบไข่ออกมาจากแผงสี่ฟอง ฟองแรกแบมแบมทำให้ดูก่อนโดยเอาไข่กระทบกับขอบถ้วยเบาๆแล้วใช้สองมือแยกไข่ออกจากกัน


               พอถึงตาเจ้ามาร์คตอกบ้างกลับฟาดไข่ไม่ยั้งแรงลงบนขอบถ้วยทำให้ไข่ล่วงลงมาแต่กลับกลายเป็นเปลือกไข่ที่อยู่ในถ้วยแทน

 




               ในที่สุดมื้อเช้าที่แสนวุ่นวายก็จบลงไปด้วยดี แต่ก็ต้องแลกกับการเสียไข่ที่ตอกไม่ลงถ้วยไป สามฟอง และเขาที่นั่งป้อนข้าวเจ้าดื้อที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาไม่ยอมกินข้าวเองเพราะรู้สึกผิดที่ทำหน้าที่ได้ไม่ดีเท่าที่ควรแถมยังทำไข่เสียไปตั้งสามฟอง  ถึงแม้ว่าเขาจะพยายามบอกว่าไม่แล้วไรก็แล้ว เจ้าดื้อก็เหมือนน้ำตาจะรื้นอยู่ทุกครั้ง ทีแรกที่ตั้งใจจะวาดหน้าพี่แบมก็ไม่ยอมทำ เลยได้นั่งโอ๋กันตั้งนานกว่าจะอิ่มกันทั้งคู่

 





               วันนี้เราค่อนข้างตื่นเช้ากว่าปกติเพราะเจ้าอ้วนดันฉี่รดที่นอนและก็คงจะนอนไม่สบายตัวนั่นแหละเลยแผดเสียงเรียกผมที่กำลังฝันถึงช่วงปิดเทอมที่แสนพิเศษต้องดับลง


                พอเข้าช่วงสายของวันจากที่คิดว่าต้องนั่งชิลๆกลับต้องมาลากที่นอนหนาๆไปผึ่งแดดรอให้คนจากที่บ้านขนฟูกจากบ้านมาใส่แทนอันเดิมและเอาอันเก่าไปซัก


                “ฮ่อยยย เหนื่อยเว้ย! มาร์ค!” ด้วยความที่ว่าผมต้องทำอะไรทุกอย่างคนเดียวตั้งแต่เช้า ไม่เคยจะเหนื่อยอะไรขนาดนี้มาก่อน กะอีแค่เลี้ยงน้องไม่คิดว่ามันจะยากนักถึงเพียงนี้ และเหมือนจะเริ่มพาลไปเรื่อยซะแล้ว


               เด็กน้อยนั่งจุ๋มปุกบนโซฟาทำหน้าซึมๆมองพี่แบมที่ลากที่นอนคนเดียวด้วยความทุลักทุเล มาร์คก็อยากจะช่วยแต่ติดที่ว่าเขาเป็นเด็กที่ตัวเล็กนิดเดียวทำอะไรช่วยพี่แบมไม่ได้เลยสักอย่าง วันนี้น้องมาร์คมีความผิดหลายกระทงมากๆ พี่แบมก็ต้องมาเหนื่อยเพราะเขา ไม่ช่วยแล้วยังเกะกะมันเป็นแบบนี้นี่เอง มาร์คเคยได้ยินคนในทีวีเค้าพูดกัน

 

                คิดได้แบบนั้นเด็กน้อยก็เบ้หน้าเตรียมจะร้องไห้ออกมา แต่ก็ต้องฮึบแล้วฮึบอีก เป็นผู้ชายต้องอดทนม่าม๊าบอก อีกอย่างเขาก็กลัวพี่แบมจะรำคาญ



แบมแบมวางที่นอนผืนใหญ่ไว้หน้าระเบียงหันกลับมาท้าวเอวมองมาร์คก็เห็นน้ำตาที่ร่วงเผาะออกมาแต่ไม่หลุดเสียงสะอื้นให้ได้ยิน


จากพี่เตรียมจะดุก็กลายเป็นคนใจอ่อนอีกรอบไปซะได้


ช่วยพี่กันต์คนแมนด้วย ไม่น่าเกิดมาเป็นคนดูเอ็นเด็ก เอ่อ... เอ็นดูเด็กเลย...


พูดผิดนิดเดียวอย่ามองแรงกู วอนสังคม แค่อีไรท์คนเดียวก็ด่ากูยับ บอกว่ากูไม่เหมาะกับฟิคฟิลละมุนเตรียมจะเฉดหัวกูทิ้งแล้ว ถ้าไม่มีงานทำก็เลี้ยงข้าวกูด้วยขอแค่นี้



แบมแบมเดินมาอุ้มน้องน้อยที่โซฟาเข้าสู่อ้อมกอดโยกไปมาเบาๆปลอบประโลมมือก็ลูบหลังเล็กเบาๆ


“โอ๋ๆน้า นี่ๆดูเครื่องบิน” แบมแบมพยายามชี้นู้นชี้นี่ให้ดูก็เหมือนจะไม่เป็นผล เด็กน้อยในอ้อมแขนยังคงสะอื้นฮัก


“ฮึก...ฟืดดด”


“ไหนมาดูสิ น้องมาร์คเป็นอะไรครับบอกพี่แบมเร็ว”


“ฮึก..คะ..เค้า..ฮึก..ทำแบมเหน่ย..ฮึก..เค้าเสียใจ..ฟืดดด”  แบมแบมเพ่งฟังจับใจความเสียงน้อยๆที่เปล่งออกมาทั้งเสียงสะอื้น เสียงสูดน้ำมูกปะปนกันฟังแทบไม่ได้ศัพท์


                “พี่แบมไม่ว่าแล้ว เดี๋ยวพี่แบมตีปากตัวเองเลย พี่แบมทำน้องมาร์คเสียใจ พี่แบมไม่ดี นี่แน่ะๆ พี่แบมขอโทษน้า ดีกันๆ” แบมแบมตบปากตัวเองเบาๆก่อนจะชูนิ้วก้อยโบกๆไปตรงหน้าเป็นการขอคืนดี



               อีห่า กูไม่คิดไม่ฝันว่าวันนึงจะต้องมาทำร้ายร่างกายตัวเองแบบนี้



                นิ้วป้อมๆยกขึ้นมาเกี่ยวตอบนิ้วก้อยของแบมแบม ทำให้เขาชื้นใจไปเปราะนึง ถึงแม้จะมีเสียงสะอื้นเล็กน้อยแต่น้ำตาก็ไม่ได้ไหลออกมาแล้ว


                เขาชอบแกล้งให้เด็กร้องไห้นะ แต่กับมาร์คพี่แบมว่าไม่เหมาะเลยสักนิด





                คืนดีกันได้สักพักก็หยุดเดินเดินมานั่งตรงหน้าโทรทัศน์เพราะเริ่มเหนื่อยตัวมาร์คก็หนัก เด็กน้อยปล่อยมือที่รัดคอเขาเปลี่ยนมานั่งตักกอดเอวและเอาหน้าซุกกับอกบางของเขาแทน


                นี่อย่าบอกนะว่าแอบมาป้ายน้ำมูกกับเสื้อของเขาน่ะ


                แต่พอก้มดูก็ไม่เห็นจะเอาหน้ามาถูกับเสื้อแถมยังเอาแค่หน้าผากมาพิง กับน้ำมูกที่เริ่มย้อย คงเพราะกลัวเสื้อของเขาเปื้อน แบมแบมจึงเอื้อมมือไปหยิบผ้าอ้อมที่กระจายแทบทุกที่ของห้องเขาขึ้นมาซับน้ำตากับน้ำมูกให้น้องมาร์ค


                “ไหนพี่แบมขอดูหน้าคนขี้แงก่อนครับ” แบมแบมดันมาร์คเล็กน้อยตั้งใจบรรจงเช็ดเพราะกลัวจะทำน้องเจ็บ แถมเหงื่อก็เริ่มชื้นที่ข้างขมับของมาร์ค


               แม่เจ้า กูต้องเปิดแอร์ให้หนาวขนาดไหนทำไมเหงื่อยังไหลได้ถึงเพียงนี้ เขาแทบสั่นเป็นเจ้าเข้า แต่มาร์คกลับเหงื่อออก! ระบบเมแทบอลิซึมมึงดีมากว่างั้นเถอะมาร์ค!


                “สะอาดแล้วครับ”แล้วก็เป็นแบมแบมที่ดันน้องมาร์คกลับเข้ามากอดปลอบซุกอกตัวเองพร้อมกับลูบหลังเบาๆ โดยที่มาร์คนั่งอยู่ในอ้อมกอดอบอุ่นเงียบๆไม่ได้พูดอะไร


               อบอุ่นหรือร้อนแบมแบมก็ไม่รู้นะอันนี้ ตอนเด็กหนาวๆเขาชอบห่มผ้าให้ตุ๊กตาทุกตัวเลยนะ แถมเขาก็เลี้ยงตุ๊กตาทุกตัวมาอย่างดี แบบนี้แหละเขาจึงพอมีประสบการณ์มาบ้าง ถึงจะเลี้ยงคนละอย่างก็เถอะ แต่ก็คงไม่ได้แตกต่างกันมาก อิๆ


                “พี่แบมไม่ได้ตั้งใจจะบ่นใส่น้องมาร์คนะ พี่แบมไม่เคยมองว่าน้องมาร์คทำพี่แบมเหนื่อยเลย ขอแค่น้องแบมเป็นเด็กดีเชื่อฟังพี่แบมก็พอแล้วครับ ทำให้พี่แบมได้ไหม?” แบมแบมพูดกับมาร์คทั้งที่ยังพิงซบอกอยู่



               เออ ยอมรับว่ากูขอตอแหลนิดนึงที่บอกว่าไม่เหนื่อยอะ



                “แบมไม่เหน่ยแล่ว มัคจะเป็นเด็บดี แต่แบมห้ามดุเค้าบ่อยน้า เค้าจาเสียใจน้า รู้เป่า” มาร์คทำเสียงออดอ้อนมือก็ขยำเสื้อเขาเล่นไม่มา


                “แบมยังไม่ได้ดุมาร์คสักคำเลยยย” แบมแบมรู้สึกหมั่นเขี้ยวกับคำพูดของเด็กอ้วน ก้มหน้าลงไปฟัดกับแก้มกลมๆทำให้เด็กน้อยหัวเราะร่าเสียงใส


                “แบมแบมโป๊ะๆเค้า จั๊บกะจี้”


               “นี่แน่ะๆ ตรงนี้ด้วยตรงนี้ด้วย”


               เจ้าแสบดิ้นพร่านหัวเราะน้ำตาเล็ดที่โดนแบมจี้เข้าที่เอว


               “คิกกๆๆ ฮื่อออ เค้ายอม คิกๆๆ”


               พอแบมแบมหยุดเจ้าตัวแสบก็นอนหอบแฮ่กๆ แบมแบมจึงเปิดทีวีคว้ารีโหมดกดเข้าช่องการ์ตูนอย่างคุ้มเคยล้มต้วนอนเบียดกับเจ้าก้อนมาร์ค เมื่อเห็นว่าบนจอทีวีกำลังฉายการ์ตูนเรื่องโปรดก็ปีนขึ้นมานอนทับตัวแบมแบมใช้อกบางแทนหมอนหนุน แขนสั้นๆกอดหมับเข้าที่เอวกันตก หันหน้าเข้าหาทีวีพรางหัวเราะคิกคักกับฉากตลกที่เขาชอบ


               แบมแบมละความสนใจจากทีวีนอนมองดูเจ้าก้อนมาร์คที่หัวเราะมีความสุขก็อดที่จะยกมือบางขึ้นมาลูบผมเจ้าตัวเล็กไม่ได้ 

 

               บางทีปิดเทอมของเขาก็คงไม่ได้แย่ไปหมดซะทีเดียว

 

               เมื่อการ์ตูนผ่านไปครึ่งเรื่องเจ้าตัวเล็กก็ผล็อยหลับไปในที่สุดคงเพราะร้องไห้บวกกับเล่นจนเหนื่อยไปเมื่อกี้  ลำบากพี่แบมต้องกระเตงอุ้มลูกลิงขึ้นมาเบาๆไม่ให้เป็นการรบกวนการนอน หวังจะพาไปนอนที่เตียงดีๆแต่ก็ต้องชะงักเท้าเมื่อคิดได้ว่าฟูกที่ใช้ปูบนเตียงตอนนี้มันนอนแอ้งแม้งอยู่หน้าระเบียง


               แบมแบมจึงอุ้มมาร์คด้วยท่าทางเก้ๆกังๆด้วยแขนข้าเดียว ส่วนอีกข้างก็ดันโซฟาให้แปลงร่างเป็นที่นอนพอที่จะเบียดกันนอนได้ แล้ววางเจ้ามาร์คลงเบาๆ พร้อมกับตัวเองที่ล้มตัวนอนเอาแขนพาดพุงกลมๆตาม ก่อนจะปิดเปลือกตาลงด้วยความเหนื่อย






               อ๊อดดดดด อ๊อดดดดด

 

เสียงสัญญาณที่กดผ่านด้านนอกเป็นตัวเรียกแบมแบมให้งัวเงียตื่นขึ้นมา เขาเหลือบมองเจ้าตัวเล็กที่ขยับมาซุกอกเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้น เอาปิกาจูมาให้กอดแทนเขาไปก่อน กระชับผ้าห่มให้ตัวเล็กแล้วค่อยๆย่องออกมา

 

ภาพอินเตอร์คอมภายในห้องฉายภาพแม่บ้านในชุดเมดประจำตระกูลภูวกุลที่เขาคุ้นเคย คงจะมาเปลี่ยนที่นอนให้นั่นแหละ แบมแบมจึงเดินออกไปเปิดประตูต้อนรับคุณแม่บ้าน

 

แบมแบมไม่ได้ถูกเลี้ยงมาแบบลูกคุณหนู ออกจะติดดินด้วยซ้ำ เพราะว่าก่อนที่พ่อแม่เขาจะร่ำรวยมีกินอย่างทุกวันนี้ก็เคยผ่านความยากลำบากกันมามาก เขาจึงถูกเลี้ยงมาให้สัมผัสถึงความลำบากนั้นด้วย ไม่มีอะไรได้มันมาง่ายๆ และเมื่อได้มาก็ไม่ควรจะเสียมันไปง่ายๆเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นก็มีเมดคอยช่วยเหลืออยู่ตลอดเวลา

 

แต่เป็นแบบทำไปบ่นไปอะนะ

 

“สวัสดีครับแม่บ้านจู” เสียงทักทายตามฉบับคนไทยพร้อมยกมือไหว้แบบที่ทำเป็นประจำจนแม่บ้านจดจำมาใช้ มีบางครั้งที่สนใจเกี่ยวกับประเทศไทยก็จะขอให้เขาสอนอยู่บ่อยๆ

 

อ้อ ผมอยู่ที่เกาหลีนะ

 

“สวัสดีค่ะ คุณหนู” ภาษาไทยแปร่งๆพูดออกมาอย่างที่เคยถูกสอนของแม่บ้านจู


ตั้งแต่จำความได้เขาก็เห็นแม่บ้านจูทำงานที่บ้านตลอด แถมยังเป็นคนเลี้ยงเขาบางเวลาที่แม่กับพ่อไม่อยู่อีกด้วย แม่บ้านจูจึงเอนดูแบมแบมมาก ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะแกไม่มีลูก อายุก็ใกล้ห้าสิบแล้ว เป็นคนที่ใจดีมากๆเลยล่ะ

 

                “เดี๋ยวป้าเอาที่ฟูกใหม่มาปูให้เลยแล้วกันนะคะ”


                “รบกวนด้วยนะครับ” ที่ต้องพูดว่ารบกวนเพราะครั้งนี้เป็นครั้งที่สองแล้วน่ะสิ “อ้อ แล้วก็ช่วยเบาๆหน่อยนะครับพอดีน้องมาร์คหลับอยู่” ว่าจบแบมแบมก็เปิดประตูอ้าออกให้กว้างพอที่จะเอาพูกผ่านเข้าไปได้


แม่บ้านจูขานรับเบาๆพร้อมยิ้มให้แล้วพาพ่อบ้านอีก 2 คนที่ขนฟูกขนาดห้าฟุตขึ้นมาเดินนำเข้าไปในห้องก่อนจะขนฟูกเก่ากลับออกไป


“คุณหนูแบมไม่น่าลำบากเลี้ยงเองเลยก็ได้นะคะ น่าจะกลับไปอยู่บ้านให้คนช่วยเลี้ยงก็ได้” แม่บ้านจูพูดพรางเหลือบมองเด็กอ้วนที่ตอนนี้ให้กอดปิกาจูตัวเหลืองแทนเขาไปก่อน เพราะมาร์คน่ะต้องมีอะไรติดข้างตัวเวลานอนตลอด เรียกว่าติดหมอนข้างหรือติดเขาอันนี้ก็ไม่แน่ใจ


“ผมก็ไม่ได้ลำบากอะไรหลอกครับป้า มาร์คเป็นเด็กดีครับ ผมเลี้ยงเองพอไหวอยู่ครับ” แบมแบมยิ้มตอบ

 

ขอโทษนะครับป้าที่ต้องโกหกไปนิดนึง แต่เหนื่อยมากครับ แบมแบมแอบบ่นในใจ

 

“ดูท่าคุณหนูของป้าคงจะชินกับการเลี้ยงคุณหนูน้อยแล้วสินะคะ ตอนแรกก็เห็นทำหน้าบูดเบี้ยวไปตั้งหลายวันเชียว”


“ฮ่ะๆ งั้นเหรอครับ” หน้ากูชัดเจนขนาดนั่นเลยอ่อวะ แย่ละแบบนี้เรียกตอแหลไม่เนียน


“คุณหนูน้อยก็เหมือนจะติดคุณแบมมากๆเลยสินะคะ ตอนคุณๆเขานั่งคุยกันที่ห้องรับแขกป้าก็ได้ยินคุณหนูน้อยพูดเอาแต่ว่าจะไปเล่นกับคุณแบมอยู่ท่าเดียวเลย... ถ้าห่างกับคุณแบมคงงอแงมากๆแน่เลยค่ะ”


“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ยังไม่เคยห่างจากเค้าเลย” อืม..ก็จริง ก็ตัวติดกันตลอดแม้กระทั้งตอนอาบน้ำ...


“ว่างๆก็พาไปเล่นที่บ้านใหญ่บ้างก็ได้นะคะ ป้าขอตัวกลับก่อนล่ะค่ะ”


“ได้ครับ เดี๋ยวผมไปส่งครับ”


พอคุยกันหอมปากหอมคอแบมแบมก็เดินมาส่งแม่บ้านถึงชั้นล่างของคอนโดโดยทิ้งเจ้าอ้วนนอนอุตุอยู่บนห้องคนเดียว คิดว่าแค่ลงมาแปปเดียวเท่านั้นคงไม่เป็นไร


 หวังว่าจะไม่ตื่นมาตอนที่ไม่อยู่ที่ห้องแล้วงอแงหรอกนะ

 

 



 

“ฮึก...ฮือๆๆๆ..แบม..ฮืออออ”



แกร๊ก


“แงงงงงงง!!...แบมแบมมม”


“เห้ยอ้วน”


                ตอนแบมแบมเดินมาถึงประตูห้องก็เหมือนจะได้ยินเสียงร้องไห้สะอื้น คงไม่พ้นน้องมาร์คที่ตื่นมาแล้วไม่เจอเขา จึงรีบเปิดประตูวิ่งเข้ามาภายในห้องก็เห็นก็น้องมาร์คลากตุ๊กตาปิกาจูตัวที่เคยกอดมากลางห้องแล้วยืนร้องไห้

 

โถ่ๆ เด็กน้อยของพี่แบม

 

“พี่แบมอยู่นี่แล้วครับ อยู่นี่แล้วมาร์คหยุดร้องก่อนนะ” แบมแบมเดินไปตรงหน้ามาร์ค นั่งคุกเข่าเอามือลูบไหล่เล็กให้หยุดร้องไห้


                “ฮือ..แบมไปไหนมา..ฮึก” ตาคมตั้งแต่ยังเด็กพร้อมกับน้ำตาที่คลอหน่วยเงยมองแบมแบม


                “พี่แบมลงไปส่งป้าจูข้างล่างแปปเดียวเองครับ”


                “ฮือออ มัคกัวผีตาโบ๋ ฮืออ” โถ่ น้องมาร์ค


                “ถ้าผีออกมาพี่แบมจะตีให้เอง ไม่กลัวน้า” พูดงั้นแหละ ถ้ามีจริงก็คงต้องหอบไอ่อ้วนวิ่งแล้วขายคอนโดทิ้งทันที


                “กัว ฮืออ” มาร์คเดินมากอดคอเอาหน้าหนุนกับไหล่เขาไว้แน่น ร้องไห้สะอื้นฮัก



โอ้โห อย่ามาทำตัวน่ารัก เดี๋ยวพี่แบมช็อค


เก่งจังน้ามาทำให้รักให้หลได้เนี่ยไอ่อ้วน

 

               แบมแบมได้แต่เอื้อมมือไปกอดปลอบพร้อมหอมแก้มซ้ำๆ

 

                มือบางดันร่างเล็กออกเพื่อจะเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาบนในหน้าให้เด็กน้อย



                ฮื่อน่าตาน่ารักน่าเอ็นดูมากเลยลูกเอ้ย อยากหอมให้ตัวช้ำซะจริง




---- 115% ----
















Talk 180929

รีไรท์ใหม่นะคะ ฟิลล์ค่อนข้างต่างไปจากเดิม ไรท์ปิดเทอมค่ะ พอให้พักหายใจได้เลยมาอัพค่ะ

ปล.คอมเม้นต์ กดใจ แล้วเค้าจะมีกำลังใจสุดๆเลยค่ะ

 

Talk 180930

ไรท์มาประชุมงานเลยมาอัพก่อน 70% เดี๋ยวไรท์กลับดึกๆจะมาแต่งต่อนะคะ

 

Talk 100%

ครบ 100% แล้วค่ะไรท์พึ่งกลับบ้านแหละ ในช่วงตอนแรกๆไม่ค่อยมีอะไรมาก รอติดตามนะคะ 

ปล.เปลี่ยนอายุน้องมาร์คเป็น 4 ขวบนะคะ


Talk Rewrite

ไม่ต้องกลับมาอ่านก็รู้เรื่องนะคะ เรารับแก้นิดหน่อยเองค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 595 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,634 ความคิดเห็น

  1. #1618 IninNutCham (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 23:46
    เอ็นดู น่ารักกก
    #1,618
    0
  2. #1609 YanisaCH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 06:42
    น่าร้ากกกกก
    #1,609
    0
  3. #1562 Nuthathai Por (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 05:40

    ก็น้องมัคน่ารักน่าชังซะขนาดนี้ไม่รักไม่หลงได้ยังไงกันล่ะ

    #1,562
    0
  4. #1518 0902195130 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 14:04
    พึ่งอ่านคะเป็นเรื่องแรกที่อ่านของgot7 น่ารักอะ5555
    #1,518
    0
  5. #1488 ออมม่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:18

    ไม่อยากให้โตเลย หลงแล้ว

    #1,488
    0
  6. #1414 lalita3887 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 09:49
    น่ารักกก
    #1,414
    0
  7. #1385 dow_nua (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:47
    นุอ้วงงงงงงงง
    #1,385
    0
  8. #1343 nuenggt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 17:13
    น่ารักก
    #1,343
    0
  9. #957 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 07:39
    น้อนมัคน่ารักจังเลย
    #957
    0
  10. #940 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:18
    มาร์คคคคคค
    #940
    0
  11. #903 pimpimpim1a (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 20:16
    น้องมาร์คน่ารักขี้อ้อนอ่า
    #903
    0
  12. #855 Yupharat_123 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 22:41
    มีเเต่ความน่ารักเต็มไปหมดเลยฮือออ อยากหอมน้องมัคมากเลยยงื้อออ
    #855
    0
  13. #742 WTWT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:19
    น่ารักทั้งพี่ทั้งน้องเลย
    #742
    0
  14. #697 uromtbb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:01
    น่ารักกกกด
    #697
    0
  15. #421 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:30
    หื้อออออออ น้องงงงงงงง
    #421
    0
  16. #363 ayumikimlee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:16
    มัคมัคน่าร้าก
    #363
    0
  17. #357 sszyaom (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 19:14
    น้องมัคน่ารักกก ขี้อ้อนจังลูก
    #357
    0
  18. #311 minick2327 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 01:20
    อ้อนแบบน่ารักมาก

    น้องมาร์คของพี่แบม
    #311
    0
  19. #253 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 18:38
    น่ารักกกก
    #253
    0
  20. #163 pairwapalo4148 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 20:56
    น่ารักมากกกก
    #163
    0
  21. #150 PrincessDark (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 18:34
    น่ารักกกก น้องมัคน่ารักกก เอ็นดูน้อง
    #150
    0
  22. #65 ppppyyyyy19 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 01:18
    น้องมาร์คน่ารักกกกก
    #65
    0
  23. #55 milk-jang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 13:33
    น้องมัค~~~~
    #55
    0
  24. #30 0892560319 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 14:42
    งื้ออออออ

    น่ารักกฝุดฝุดไปเรยยยยย
    #30
    0
  25. #29 moonstars (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 12:51
    ฮื่ออออ น่ารักมากกก รอนะคะ
    #29
    0
  26. #22 MiKi M (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 20:13
    น่ารักอ่ะ ฮือออออออ
    #22
    0
  27. #20 _gujellal_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 13:09
    แบมเป็นผู้หญิง!!5555555
    #20
    0
  28. #19 foyfoy1y (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 11:43
    555พี่แบมเปนผชนะลูก 555เอ้นดูอะะ
    #19
    0
  29. #18 tanubambu97 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 18:26
    นี่มาร์คคิดว่าแบมเป็นผู้หญิงหรอ5555
    #18
    0
  30. #16 mai_maylody (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 10:12
    เดี๋ยวนะมัคคค พี่แบมเป็นปู๋จายย5555
    #16
    0
  31. #15 dream_38177 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 10:07
    อ้าวมาร์ค แบมเป็นผญเหรอ!! 5555555555555
    #15
    0
  32. #14 _gujellal_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 09:30
    น่ารักอ่ะ
    #14
    0
  33. #13 lovelyMB (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 22:41
    น่าร้ากอ่าา><
    #13
    0
  34. #12 เต่าน้อย เต่าน้อย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 22:27
    มัคนั้ลล้ากก เอ็นดูวว
    #12
    0
  35. #11 J_Janey_J (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 19:51
    ไดนอมันจะแปลกไปมั้ยลูกมาร์ค โอ้ยน่ารักจังอยากเอามาฟัด
    #11
    0