babysitter of bird (batfamily x Oc)

ตอนที่ 8 : Ch.6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 224
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    4 ส.ค. 62

"โนเอล เธอมาทำอะไรที่นี้"เค้าพูดชื่อฉัน พอได้เห็นหน้าของชายหนุ่มคนนี้ชัดขึ้นฉันยิ่งมั่นใจว่าเค้าคือ
"ทิม!!"คนตรงหน้าของฉันคือ ทิโมธีน แจ็คสัน เดรก หรือที่รู้จักกันทั้งโรงเรียนชายหนุ่มหัวกะทิคนดังของโรงเรียน เรียกสั้นๆว่าทิม ให้ตายเถอะนี้ฉันลืมไปซะสนิทเลยว่าเค้าอาศัยอยู่กับบรูส เวยน์ 
"นี้พวกคุณ2คนรู้จักกันหรอครับ" อัลเฟรดดูประหลาดใจ
"คือว่าพวกเราอยู่คลาสเดียวกันค่ะ"ฉันตอบ      อัลเฟรดพยักเป็นเชิงเข้าใจ
"แต่ว่าเธอมาทำอะไรที่นี้อย่าบอกนะว่าคนที่จะมาช่วยอัลเฟรดก็คือเธอ"
"ใช่แล้วครับนายท่านทิม" ทิมมองมาที่ฉันอย่างเลิกลัก หรือว่าฉันมีเศษขนมปังติดหน้า
"ว่าแต่ว่ามีเรื่องอะไรหรือครับนายท่านทิม"อัลเฟรดถามทิมเพราะเมื่อกี้เค้าวิ่งเข้ามาหน้าตาตื่นพอควร
"คือว่าคุณจัดหนังสือตรงริมหน้าต่างที่ห้องสมุดที่ผมกำลังทำรายงานชีวะอยู๋" ชิบ...แล้วฉันจัดตรงนั้นซะกริบเลยสิ 
"คือว่าที่จริงฉันเป็นคนจัดตรงนั้นเองฉันไม่รู้จริงๆ ขอโทษนะทิม"ฉันเอ่ยปากสารภาพ
"เธอจัดหรอ"
"ใช่แล้ว เดี๋ยวฉันจะกลับไปหาหนังสือรายงานให้ รอแปปนะ"ฉันรีบลุกจากเก้าอี้แล้วมุ่งไปห้องสุมดแต่ทว่ากลับมีคนมาคว้าข้อมือฉันไว้ซะก่อน
"มะ ไม่เป็นไร ก็แค่รายงานเดี๋ยวฉันกลับไปหาเองพอดีฉันต้องหาหนังสือประวติศาสตร์สงครามยุคกลางต่อด้วย เธอนั่งพักก่อนแล้วคอยช่วยอัลเฟรดดีกว่า"ทิมพูดก่อนจะออกจากห้องครัวไป



Tim Pov (point of view)
'โธ่เอ้ยไม่นึกว่าคนที่จะมาช่วยอัลเฟรดจะเป็นโนเอลไปได้ ก็ได้ข่าวมาบ้างว่าเธอถูกไล่ออกจากที่ทำงานแล้วจะมาหางานพารไทม์ใหม่แต่ก็ไม่นึกว่า
ไอ้งานใหม่ของเธอจะเป็นแม่บ้านที่นี้ซะหน่อย ทำไงดีหละที่นี้ ที่จริงก็อยากจะคุยกับเธอมาตลอดแต่ไม่คิดว่าจะต้องมาคุยกับเธอในสภาพนี้เนี้ยสิ
น่าอายชะมัด'ผมขยี้หัวตัวเองให้กับความอายของตัวเองก่อนเดินไปที่ห้องสมุด


Noel Pov

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฉันช่วยอัลเฟรดเยอะมากวันนี้ เอาจริงๆนี้เค้าต้องทำงานแบบนี้ทุกวันเลยหรอ ทั้งจัดสวนทำกับข้าว ล้างห้องน้ำ 
ทำความสะอาดห้องโถงและห้องนอนอีกสิบกว่าห้อง และยังต้องจัดเตรียมตารางงานต่างๆแค่วันนี้ฉันต้องขัดห้องน้ำแค่4ห้องนี้ก็แย่แล้วนะเพราะแต่ละห้องนี้ก็ใหญ่ใช้เล่น แต่พอเทียบกับอัลเฟรดนี้แทบจะไม่มีเหงื่อเลยไม่สิแทบจะอยู่ในสภาพเดิมเลยด้วยซ้ำตั้งแต่เจอกันตอนเช้า ตอนนี้ฉันกำลังขัดเครื่องชามสไตล์อังกฤษในขณะที่อัลเฟรดบอกว่าจะออกไปข้างนอกเพื่อไปรับตัว
น้องชายคนเล็ก

"คุณโนเอลเดี๋ยวผมจะออกไปข้างนอกรับนายน้อยก่อนนะครับ"

"นายน้อยหรอค่ะนี้ทิมมีน้องชายด้วยหรอค่ะเนี้ย"

"ครับ งั้นผมขอฝากคุณขัดเครื่องชามตรงตู้นั้นด้วยนะครับ ถ้าหากคุณเสร็จแล้วก็รออยู่ที่นี้ด่อนนะครับเดี๋ยวผมจะได้แนะนำคุฯกับคนอื่นๆด้วย"

"เข้าใจแล้วค่ะงั้นก็ขับรถระวังๆนะค่ะ"

ในระหว่างนั้นฉันก็ขัดเจ้าเครื่องชามทั้งตู้นี้ก่อนถ้าเสร็จแล้วให้รออยู่ที่นี้ก่อนเพราะเค้าจะได้แนะนำตัวฉันให้กับคนในบ้านนี้ ไม่ยักกะรู้เลยว่าทิมจะมีน้องชายด้วยแหะสงสัยจังว่าจะเป็นเด็กแบบไหน ฉันขัดถ้วยชาใบสุดท้ายก่อนจะเก็บตู้ พอมองถ้วยชาพวกนี้แล้วทำให้นึกถึงตอนนั้นเลยแหะตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก


เมื่อสิบปีก่อน

"ขอเติมน้ำชาหน่อยสิค่ะคุณโนเอล"เสียงของหญิงสาวพูดกับเด็กสาวอายุ6ขวบพลางยืนแก้วพลาสติกสีชมพูให้เธอรินน้ำชาให้ที่จริงแล้วมันเป็นการเล่นบทบาทสมมติเท่านั้นเองแต่ดูเหมือนว่าเด็กสาวจะอินกับบทมากเลยที่เดียว
"ได้เลยค่ะคุณนายจะรับน้ำตาลกี่ก้อนดีค่ะ1หรือ2"
"อันที่จริงขอ3เลยก็แล้วกัน"
เด็กสาวพยักหน้ารับก่อนจะหยิบก้อนน้ำตาลหล่องหนใส่ในแก้วสีชมพูหยิบหยกดื่มขึ้นมา
"อืมมน้ำชานี้อร่อยมากเลยจ่ะแม่อยากรู้จังว่าสูตรนี้ลูกไปเอามาจากไหน"
"น้ำชานี้เอามาจากน้ำตกสายรุ้งแล้วก็นะถูกนำส่งจากคุณยูนิคอร์อีกทีนึงค่ะแม่"ผู้เป็นแม่ยิ้มเอ็นดูให้กับจินตนาการของลูกสาวตัวน้อย สงสัยเธอคงจะติดมาจากหนังที่ดูครั้งก่อนที่มีฉากยูนิคอร์ชงน้ำชา เธอวางฝามือไว้บนหัวของเธอก่อนจะลูบไปมา เด็กสาวชอบเวลาแม่ของเธอลูบหัวเธอแบบนี้เพราะมันทั้งอุ่นและยังให้รู็สึกถึงความปลอดภัย
"แม่ค่ะหนูอยากลองกินน้ำชาของคุณยูนิคอร์จัง"แม่ของเด็กสาวหัวเราะเบาๆให้กับความคิดน่ารักๆของลูก

"แม่คิดว่ามันจะมีรสแบบไหนค่ะหนูว่ามันต้องเหมือนสายไหมแน่เลย"

"แม่ก็คิดแบบนั้นจะไว้วันหลังเราไปกินด้วยกันนะโนเอล"


ปัจจุบัน

พอมาคิดดูอีกทีแล้วน่าอายชะมัดน้ำชาของยูนิคอร์หรอเรานี้ก็คิดไปได้นะ โนเอลหัวเราะให้กับตัวเองเมื่อสิบปีก่อนก่อนที่จะวางแก้วชาใบสุดท้ายลงบนตู้
เสร็จแล้วที่เหลือก็รอคุณอัลเฟรดกลับมาก็เท่านั้นเอง

ในขณะนั้นทิมเองก็กำลังทำรายงานอยู่ในห้องสมุดอยู่จู่ๆก็มีหนังสือกองโตมาวางไว้ข้างๆพร้อมกับกลิ่นหอมบางอย่าง ทิมเงยหน้าขึ้นดูก็พบกับโนเอล
ที่มาพร้อมกับหนังสือ4เล่มและจานใส่แซนวิชอยู่

"ดีจะทิมเห็นนายบอกว่าต้องใช้หนังสือประวัติศาสตร์สงครามยุคกลาง ฉันเลยหยิบมาฝากนายสักสองสามเล่มหนะอ้อแล้วก็ฉันยังไม่เห็นนายทานอะไรก็เลยทำของว่างมาให้นายเผื่อนายหิวอ่ะนะ" ทิมรับจานใส่แซนวิชมา
"ขอบใจมากเลยโนเอล เธอใจดีมากเลย"
"ไม่เป็นไร งั้นฉันไม่กวนใจนายแล้วก็แล้วกัน"ฉันกำลังจะเดินออกมาแต่ทว่าทิมกลับเรียกไว้ก่อน
"เดี๋ยวสิอยู่ที่นี้ก่อนก็ได้ฉันกำลังจะพักอยู่พอดีเลย ถะ ถ้าเธอทำงานเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ถ้าเธอไม่รังเกียจอ่ะนะ"
ฉันยิ้มให้ก่อนจะตอบกลับไป"ฉันทำงานเสร็จแล้วและแน่นอนฉันยินดีเลยหละ"ทิมกวักมือให้ฉันเดินตามเค้าไปที่โซฟาขนาดใหญ่ตัวนึงกลางห้องสมุดก่อนจะทิ้งตัวลงนั่ง
"ฉันพึ่งรู้ว่าเธอจะมาทำงานที่นี้นะเนี้ย"
"ก็นะฉันเองก็พึ่งนึกได้ว่านายอยู่ที่นี้เหมือนกันตอนเจอหน้านายครั้งแรกหนะ"พวกเรา2คนหัวเราะให้กัน
"แล้วก็ฉันเองพึ่งรู้ด้วยว่านายมีน้องชายด้วย" ทิมเลิกคิ้วให้ฉันอย่างสงสัย
"เธอรู้ได้ไงว่าฉันมีน้องชาย"
"คุณอัลเฟรดบอกว่าจะออกไปรับน้องชายของนายหนะ"
"คุณอัลเฟรดงั้นหรอ"ทิมพูดอย่างตกใจฉันพูดอะไรผิดไปรึเปล่า
"ทำไมหรอ"                                                                                                                                                                                    "เปล่าๆไม่มีอะไร ว่าแต่งานวันแรกเป็นไงบ้าง"                                                                                                                                                                             "ก็ถ้าจะบอกว่าเป็นงานสบายๆก็คงจะโกหกเอาจริงๆก็เอาเรื่องพอสมควรเลยหละไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณอัลเฟรดจะทำทั้งหมดนี้คนเดียวมาตลอด"           "อัลเฟรดเห็นแก่ๆแบบนั้นแต่แข็งแรงกว่าที่คิดนะ ถ้าอยู่กับเค้าไปนานๆหละก็เธอจะตกใจกว่านี้อีก"                                                                              "พวกคุณกำลังนินทาอะไรผมอยู่หรือครับ" สิ้นเสียงนั้น พวกเรา2คนหันหน้าไปทางเดียวกันก็พบกับอัลเฟรด
"อัลเฟรด/คุณอัลเฟรด!!"เรา2คนพูดพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
"ครับผมเอง เอาหละนายท่านทิม คุณโนเอลเดี๋ยวไปพบกับคนอื่นที่ห้องโถงใหญ่นะ"สิ้นคำพูดอัลเฟรดก็เดินออกจากห้องไป ฉันกับทิมก็เดินไปที่ห้องโถงใหญ่ของคฤหาส์ที่คอยต้อนรับแขกก่อนจะเข้าตัวคฤหาส์จริง พอมาถึงฉันก็พบกับเด็กผู็ชายที่ดูจะอ่อนกว่าฉัน2-3ปีดูเหมือนจะเป็นน้องคนเล็กท่าทางหน้าไม่ค่อยต้อนรับแขกเท่าไรในชุดยูนิฟอร์โรงเรียนGodthem Academieแต่ทว่ากลับมีเค้าโครงหน้าของผู้เป็นพ่อกับสีผมจะมีสิ่งเดียวที่ไม่เหมือนคือสีตามรกตคู่นั้นกับอีกคนที่ดูเป็นผู้ชายวัย20-25ได้ท่าทางยิ้มแย้มดูเป็นมิตรขี้เล่นกำลังโบกมือให้ฉันอยู๋อยู๋ในชุดเสื้อยืดสีดำเกือบรัดรูปจนเห็นสัดส่วนของกล้ามกับกางเกงยีนสีกรมกับบรูส เวยน์ที่ยืนถัดมา

"ดิก เดเมี่ยน นี้คือคุณโนเอล ครอสเธอจะมาเป็นผู้ช่วยใหม่ให้กับอัลเฟรดตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป"บรูสกล่าวพลางผายมือมาที่ฉัน
"สวัสดีค่ะฉันโนเอล ครอสหรือจะเรียกโนเอลก็ได้ค่ะยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"ฉันยิ้มตอบพร้อมยืนมือไปทักทาย
"สวัสดีฉันริชารด์ เกรยสันเรียกว่าดิกเฉยๆก็ได้แล้วก็ฉันเป็นพี่ชายคนโตของเจ้าพวกนี้เอง ยินดีที่ได้รู้จัก"ดิกจับมือตอบฉันหันไปทักกับเด็กชายพร้อมทักทายแนะนำตัวแต่ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาก็คือ
"ยัยนี้นะเหรอคนใช้คนใหม่ที่มาแทนคนเก่าครั้งที่แล้วหนะดูเด็กชะมัดแน่ใจนะว่ายัยนี้ได้เรื่องนะคุณพ่อ"เด็กหนุ่มพูดขึ้นพลางมองด้วยสายตาที่ดูถูกดูแคลน
ฉันยิ้มแห้งๆตอบ อิเด็กเวรนี้ถ้าไม่ติดว่าเป็นลูกจ้างนะแม่จะตบกระหม่อมแยกให้ดู
"เดเมี่ยนมีมารยาทหน่อย เธอมานี้เพื่อช่วยอัลเฟรด แนะนำตัวดีๆหน่อย"บรูสพูดเสียงเข้มใส่เดเมี่ยน
" TT ยังไงก็เหอะฉันเดเมี่ยน เวยน์"ผู้เป็นพ่อถึงกลับถอนหายใจเฮือกใหญ่
"ต้องขอโทษแทนเค้าด้วยนะโนเอล"ทิมขอโทษแทนเด็กคนนั้น
"ไม่เป็นไรๆเค้าก็แค่ยังไม่ชินกับคนแปลกหน้าหนะ"ฉันตอบทิมกลับ
"ที่จริงยังเหลืออีกคนแต่ว่าวันนี้เค้าอีกคนนึงเค้าเป็นพี่คนรองจากดิกแต่ว่าวันนี้เค้าติดธุระไว้เดี๋ยวจะแนะนำให้เธอรู็จักอีกที"บรูสพูด นี้บ้านนี้มีพี่น้องกี่คนกันแน่เนี้ยยยย
"เอาเป็นว่าวันนี้พอแค่นี้ก่อน คุณโนเอลวันนี้คุณกลับได้แล้วครับพรุ่งนี้เดี๋ยวมาต่อใหม่นะครับ"อัลเฟรดพูด
"งั้นเดี๋ญวฉันไปส่งไหมนี้มันก็เย็นแล้ว"ทิมเสนอตัวจะไปส่งฉัน
"ไม่เป็นไร นี้แค่5โมงเย็นเองอีกอย่างฉันเอาจักรยานมาเองด้วยขอบคุณมากเลยทิม"ฉันโค้งตัวก่อนจะกลับไปเก็บของเพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน
'ครอบครัวบ้านนี้ลูกเยอะชะมัด เดเมี่ยนนี้นิสัยต่างจากทิมกับดิกจริงๆแล้วอีกคนที่ว่านี้จะเป็นแบบไหนหละเนี้ย'ฉันคิดในใจก่อนจะขี่จักรยานคู่ใจกลับบ้าน

                                                                                      ..................................


"ไปส่งงั้นหรอเดรก นี้นายสนในผู้หญิงนอกจากหนังสือแล้วหรอ"เดเมี่ยนพูดแหย่
"หุบปากไปเดม่อน เธอก็แค่เพื่อนร่วมชั้นฉันก็แค่นั้น"ทิมเถียง
"โนเอลเป็นเพื่อนร่วมชั้นนายหรอทิน่าตาก็น่ารักดีแถมยังดูเป็นคนขยัน นายจะชอบก็ไม่แปลก"ดิกเสริม
"ก็บอกว่าแค่เพื่อนไง เพื่อนหนะ!!"ทิมตะโกนเถียงพี่น้องของตนโดยที่ไม่รู้เลยว่าจากบทสนถนาต่อมากลับกลายเป็นสงครามขนาดย่อมในบ้าน
"เอาอีกแล้ว"นั้นทำให้ผู้เป็นพ่อกับพ่อบ้านนั้นคิดในใจตรงกันโดยไม่ได้นัดหมายพลางกุมขมับกันยกใหญ่





///เป็นไงกันบ้างกับการเปิดตัวของโนเอลกับครอบครัวค้างคาวตอนนี้ยังขาดแค่เจสันเองแต่ตอนต่อไปอาจจะเจอเจสัน(หรือไม่เจอ)น้าาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #7 ppatteera (@ppatteera) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 21:43

    มาาต่อได้แล้วน้าา


    #7
    0
  2. #6 สเปอร์ติสต์ (@rain18) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 00:59

    อ๊ายยยยยย มีฟามสุขจังเลยยยย ทิมมี่จะซึนไม่ได้นะนั้นมันหน้าที่เมี่ยนเขา แล้วอย่างนี้ทิมมี่จะมีช่วงทำคะแนนมากกว่าคนอื่นรึเปล่านะเรียนด้วยกันนิ แต่ฉันเชียร์พี่ดิ๊กนะ เลิฟยู ดิ๊ก เกรย์สัน <3<3<3

    #6
    0