babysitter of bird (batfamily x Oc)

ตอนที่ 2 : Ch.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 202
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

โนเอล/Pov
"โนเอลนี้เธอถูกไล่ออกมา4รอบใน3เดือนเลยนะ เธอจะเปลี่ยนงานแบบนี่ไปเรื่อยๆไม่ได้นะ"
พนักงานสาวออฟฟิศ กระชับแว่นตาดูประวัติของฉันบนหน้าจอคอม เธอมีชื่อว่าคริสตินและเธอคนนี้เป็นทนายความของฉัน
"อันที่จริงฉันโดนไล่ออก3ครั้งกับ ลาออกเอง1ครั้งนะค่ะ"
"แถมเธอก็ยังไปต่อยหน้าผู้จัดการร้านอีกเนี้ยนะ"คริสตินมองหน้าฉัน
"ก็มัน.."
"ไม่ต้องมากงมาก็เลย"คริสตินตัดบท
ฉันถอนหายใจแรงเอามือกอดอก คริสตินส่ายหน้าเบาๆ
"ฉันรู้ว่าเจ้านายเธอมันน่ารังเกียจแต่เธอเองก็ต้องการเงินแล้วเธอก็ต้องเรียนด้วยนะโนเอลแล้วที่เธอทำแบบนั้นมันอันตรายด้วยนะรู้ไหมถ้าเธอเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไงหละ"
"หนูขอโทษค่ะคริสครั้งต่อไปหนูจะระวังค่ะ"
"ส่วนเรื่องงานพิเศษของเธอฉันจะดูให้ว่ามีอะไรที่เธอพอจะทำได้ไหม"เธอวางมือบนไหล่ของฉันเป็นการปลอบ ฉันลุกขึ้นกอดเธอ
"ขอบคุณค่ะคริสไม่มีคุณหนูคงแย่แน่ๆ"
"ไม่เป็นไรจ่ะสาวน้อย"
ฉันเงยหน้ามองดูนาฬิกาซึ้งมันเป็นเวลาใกล้เข้าเรียนแล้ว ฉันค่อยๆพละตัวออกจากคริสเบาๆ
"ตายหละหว่าได้เวลาที่หนูต้องไปเรียนแล้ว ขอโทษนะค่ะคริสหนูขอตัวก่อนนะค่ะ แล้วก็ขอบคุณมากๆเลยค่ะ"ฉันกอดเธออีกครั้งกแล้วรีบเก็บเอกสารและของลงกระเป๋าเป๋
"ให้ฉันไปส่งไหม...."
"ไม่เป็นไรค่ะคุณเองก็ยุ่งอยู่ด้วยหนูไม่รบกวนคุณแล้ว ไปก่อนนะค่ะ"ฉันพูดตัดบทก่อนจะออกจากห้องทำงานของเธอ

คริสติน/Pov
"ไปก่อนนะค่ะ"โนเอลพูด
ฉันยืนโบกมือให้กับเธอก่อนเธอจะวิ่งออกไป
ในขณะนั้น ชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบตำรวจก็เดินเข้ามาในห้องทำงาน อันที่จริงเรียกว่าเพื่อนร่วมงานดีกว่า
"ไงค่ะจิม"
"ไงคริสติน เป็นไงบ้าง"เค้าทัก
"ก็เรื่อยๆค่ะ คดีความปล้นชิงทรัพย์แล้วคุณหละมีใครให้ฉันต้องไปว่าความหรอค่ะ"
"อันที่จริงใช่คดีนึง มีกลุ่มคนได้แจ้งข้อหาโดนโกงเงินธนาคารจากบริษัทของเค้าเองแล้วต้องการเรียกร้องค่าเสียหายต่างๆนาๆ"
จิมยื่นแฟ้มเอกสารแฟ้มใหญ่มาให้ฉันมันเป็นข่าวที่กำลังดังอยู่ในขณะนี้และเป็นสาเหตุนึงที่ทำให้เศรษฐกิจเมืองGodthemวุ่นว่ายมาก
"ท่าทางจะเป็นการว่าความที่ยิ่งใหญ่พอตัวนะเนี้ย"ฉันพูดแล้วรับเอกสารมาดู
"แล้วเรื่องของโนเอลหละ"
"ก็เธอพึ่งลาออกจากที่ทำงานเก่ามาแล้วก็ยังต้องรับผิดชอบค่าบ้านต่างๆนาๆ"ฉันพูดแล้วมองหน้ามาที่จิมก่อนจะพูดต่อ"ทำไมเด็กอายุ16ปีต้องมารับผิดชอบหน้าที่แบบนี้ด้วยนะถ้าฉันพอช่วยอะไรได้บ้างก็คง.."จิมวางมือบนไหล่ของฉันก่อนจะเอยพูด
"คุณทำสุดความสามารถแล้วคริสติน ผมเองก็อยากจะช่วยเด็กคนนี้เหมือนกัน รู้อะไรไหมผมไม่เคยเจอเด็กที่เข้มแข็งขนาดนี้มาก่อนเลยเธอทำให้ผมนึกถึงลูกสาวของผมเลยด้วยซ้ำ"
ฉันยิ้มตอบจิม
"ใข่ค่ะเด็กคนนี้เข้มแข็งแถมยังบ้าดีเดือดของแท้เลย" เราทั้งสองคนหัวเราะเบาๆ
"เอาหละได้เวลาที่ผมต้องไปแล้วรักษาสุขภาพด้วยนะคริสติน"เข้าเอามือจับไว้ที่หมวกแล้วขยับลงเบาๆเหมือนเป็นเชิงบอกลา
"คุณเองก็ด้วยค่ะจิมแล้วก็ฝากดูโนเอลด้วยนะค่ะ"ฉันพูดก่อนจะหันมาสนใจกับคดีความใหม่

...........................................

ในขณะนั้นเองอีกด้านของเมืองGodthemที่เรายังไม่รู้ตัวก็มีเสียงดังโวยวายมาจาก      คฤหาสถ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมือง ในตัวคฤหาถ์นั้นเองก็ได้เกิดสงครามมหากาพย์ครั้งยิ่งใหญ่ขึ้น
"ฉันจะสับหัวนายให้เป็นชิ้นๆเลยทอดด์"เด็กชายตัวเล็กตะโกนใส่อีกฝ่ายอย่างโกรธเกรี้ยว
"อย่าทำเป็นเด็กห่วงของไปหน่อยเลยเดเมี่ยนฉันก็แค่ดูดาบของนายก็เท่านั้นเอง ไม่ได้จะเอาไปจำนำซะหน่อย"อีกฝ่ายที่โตกว่าทำเป็นพูดหยอกล้อใส่ แต่เหมือนว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีอารมณ์อยากเล่นด้วย เลยได้ทำการหยิบดาวกระจายปาใส่อีกฝ่าย โชคดีที่อีกฝ่ายหลบทันเลยไม่ได้บาดเจ็บอะไร
"เฮ้นี้นายเป็นบ้าอะไรไปห่ะ"ฝ่ายโดนกระทำหรืออีกชื่อนึงคือเจสัน ทอดด์พี่ชายคนรองได้ตะโกนสวนกลับ
"เอาดาบฉันคือมานะทอดด์"เด็กชายตัวเล็กหรือก็คือเดเมี่ยน เวสน์หรือน้องชายคนสุดท้องนั้นเอง ก็พูดสวนกลับเช่นกัน
"นี้มันเกิดบ้าอะไรขึ้นห่ะเอะอ่ะเสียงดังโวยวายอะไรกัน"จู่ๆก็มีชายหนุ่มคนนึงที่ในตัวทีแต่หนังสือเต็มไม้เต็มมือไปหมดออกมา
"อย่ามายุ่งนะเดรก/ไอ้เนิรด์!!!!"ทั้ง2คนพูดออกมาพร้อมกัน
"พวกนายนั้นแหละช่วยเงียบๆหน่อยจะได้ไหมห่ะ ฉันต้องทำรายงานส่งภายในอาทิตย์หน้านี้แล้ว"เดรกที่ว่านั้นก็คือ ทิม เดรกน้องชายคนรองได้เอยขึ้น
"เหอะเพราะแบบนี้ไงนายถึงยังไม่มีแฟนสักทีก็นายแถบจะได้กันกับหนังสือในห้องสมุดอยู่แล้วหนิ"เจสันพูดล้ออีกฝ่าย
"เงียบไปเลยเจสันก็ยังดีกว่านายนั้นแหละที่เอาแต่มั่วกับสาวไปทั่ว"ทิมพูดตอกย้ำอีกฝ่าย
"ฉันไม่ได้มั่วสักหน่อยก็ยัยพวกนั้นต่างหากหละที่เข้ามาหาฉันก่อน"
"ทอดด์นายนี้มันชั่วจริงๆ"เดเมี่ยนพูดแทรก
"หุบปากไปเลยเจ้าเปี้ยก"จาก2คนที่มีปัญญหาก็ได้เพิ่มมาเป็น3
"อะไรกันอีกเนี้ยพวกนาย3คนทะเลาะอะไรกันอีกหละ"ได้มีชายปริษณาได้เดินเข้ามาเนื่องจากเสียงความวุ่นวายนี้มันดังไปทั่วไม่แปลกเลยถ้ามีคนมาได้ยินเข้า
"หุบปากไปเลยเกรย์สัน/หน้าปลวก/เจ้าบ้า"
ทั้ง3คนได้พูดพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย
"พวกนายนั้นแหละที่ต้องหุบปากถ้าบรูซหรืออัลเฟรด์มาเห็นจะทำยังไง"ชายปริษณาที่พูดอยู่นั้นก็คือริชาด์ เกรย์สันพี่คนโตของพวกเค้าแต่คนส่วนใหญ่มักจะพูดชื่อเค้าว่าดิ๊ก"ฟึบ"เสียงดาวกระจายผ่านหน้าดิกไปแบบชิ้วเชียด
"นี้พวกนายเพี้ยนกันไปหมดแล้วรึไงห่ะ"ดิกตะโกน
"เงียบน่าเกรย์สันแค่ฉันคนเดียวก็เอาพวกนายล้มได้หมดนั้นแหละ"เดเมี่ยนพูดพร้อมกับดาวกระจายในมือ
"กลับไปดูดนมบ้านแกไปlittle D"เจสันตามพร้อมหยิบดาบ(ที่เป็นของเดมี่ยน)มาป้องกัน
"พวกนายนี้มันปัญญาอ่อนชะมัด"ตามด้วยทิมที่ลุกขึ้นพร้อมตั้งท่าเตรียมสู้
"ท่าพวกนายอยากมีปัญหามากนักงั้นจัดให้"    ดิ๊กก็หยิบกระบองคู่ใจของเค้าขึ้นมา
จาก3ได้กลายเป็น4 ตอนนี้ดูเหมือนกับการทะเลาะของเด็กมากกว่าถ้าไม่นับเรื่องชกต่อยหรืออาวุธก็เถอะ
ทันใดนั้นเองก็มีชายวัยกลางและชายแก่เดิน    เข้ามาท่ามกลางสมรภูมิรบอันดุเดือด
"นี้มันอะไรกัน"อยู่ๆชายวัยกลางคนได้พูดขึ้น เด็กทั้ง4คนที่ทะเลาะกันก็ได้หยุดลง แล้วหันไปมองพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
"เค้าเริ่มก่อน!!!!"เด็กชายทั้ง4คนพูดพร้อมกันแล้วก็เริ่มชี้นิ้วโทษกันไปมา ชายวัยกลางถึงกับมือกุมขมับกับพฤติกรรมเพราะนี้ไม่ใช่แค่2-3ครั้งแต่มันเป็ยเกือบทุกวันนี้สิ
"แปะๆ"เสียงตบมือเป็นการบอกให้หยุดมาจากชายแก่พ่อบ้านชาวอังกฤษหรืออีกนามนึงคืออัลเฟรด เพนนีเวิสด์ผู้ดูแลคฤหาสฤและตระกลูเวส์น
"พอได้แล้วครับนายท่านดิ๊ก นายท่านเจสัน นายท่านทิมและนายน้อยเดเมี่ยนเองด้วย"
อัลเฟรด์พูด ทั้ง4คนหลังได้ยินก็วางมือหยุดทันที
"พวกนายรู้ใช่ไหมว่าฉันเบื่อที่จะต้องมาพูดอะไรแบบนี้ทุกวันหนะ"บรูซพูด ทั้ง4คนก้มหน้าด้วยความสำนึกผิด
"พวกเราขอโทษครับบรูซ"ดิ๊กพูด
"ใช่ฮะ"ทิมเสริม
"พวกเราสำนึกผิดแล้วครับ"เจสันเติมต่อ
"แต่ทอดด์เริ่มกะ...."เดเมี่ยนถูกทิมเตะเข้าที่ขาอย่างแรงเพื่อเป็นการบอกว่า'อย่าพูดอะไรที่ไม่จำเป็นอกกไปเจ้าเบื๊อกดูหน้าพ่อนายก่อนสิ'
บรูซถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะพูด
"ยังไงก็เหอะฉันมีเรื่องจะมาบอกพวกนายทั้ง4คนเลย"
เด็กชายเงยหน้ามองเค้าด้วยความสงสัย
"ฉันจะจ้างคนมาดูแลคฤหาสถ์แล้วก็พวกนายทั้ง4คน"บรูซพูดด้วยน้ำเสียงเรีบยเฉย
"ทำไมหละ"
"แล้วเรื่องความลับฮีโร่หละฮะ"
"นี้พูดจริงดิ"
"ผมดูแลตัวเองได้นะท่านพ่อ"
ทั้ง4คนต่างตกใจกับพ่อของตนเองปกติเค้าจะไม่จ้างใครหรือคนนอกให้มาทำอะไรแบบนี้เลยนะ
"อัลเฟรดเองก็แก่แล้วให้ดูแลคฤหาส์งานของฉันแล้วยังเรื่องฮีโร่แถมยิ่งไปกว่านั้นโดยเฉพาะพวกนาย"บรูซเน้นคำสุดท้ายอย่างหนัก
"แต่"
"ไม่มีแต่ฉันประกาศใบสมัครแล้วพวกนายเองก็เก็บอาวุธข้าวของที่มันจะทำให้คนอื่นเค้าเป็นอันตรายด้วย"
บรูซเดินจากไปทิ้งให้ชาย4คนยืนอย่างงงๆ
"เรื่องทั้งหมดก็เป็นเพราะนาย!!"ทั้ง4คนตะโกนพร้อมกัน
อัลเฟรดได้แต่เอามือกุมขมับไว้อย่างเดียว
'มันคงเป็นวันที่ยาวนานอีกเช่นเดิม'

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #2 fastpim11256 (@fastpim11256) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 08:20

    น่าอ่านอ่ะ! รออ่านอยู่นะ!
    #2
    0
  2. #1 wanzeze (@wanzeze) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 02:25
    น่าสนใจ
    #1
    0