ตอนที่ 124 : ภาค2:ตอนที่ 24 ทางเข้าดันเจี้ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 271
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61

       จางซื่อหลงเก็บแผนที่แล้วหยิบกุญแจอัญมณีสีแดงกับกุญแจอัญมณีสีเงินออกมาเปรียบเทียบกัน กุญแจทั้งสองเป็นลูกบาศก์ก้อนเท่ากับฝ่ามือแตกต่างก็แค่สีของมันเท่านั้น



       จางซื่อหลงเริ่มจะเข้าใจแล้วว่า กุญแจอัญมณีสีแดงที่ดรอปมาจากงูเหลือมเงาจันทรามันคือกุญแจเข้าสู่ดันเจี้ยนนั่นเอง มีความเป็นไปได้อีกว่าสีของมันบ่งบอกถึงความยากง่ายของดันเจี้ยนอย่างแน่นอน



       “อี้หยาง! อี้หยิน! ถึงเวลาที่พวกเจ้าต้องเตรียมความพร้อมสำหรับรับมือกับศึกครั้งใหญ่กันแล้ว” จางซื่อหลงพูดขึ้นในขณะที่อี้หยางกับอี้หยินต่างมองหน้ากันอย่างสงสัย



       ศึกครั้งใหญ่หมายความว่าอย่างไรกัน!



       จางชื่อหลงหันไปมองยังทิศทางที่แผนที่ระบุตำแหน่งดันเจี้ยนเอาไว้แล้วพูดอีกครั้ง “หลังจากที่พวกเราเตรียมความพร้อมเสร็จสิ้น ข้าจะพาพวกเจ้าไปบุกดันเจี้ยนกัน ซึ่งที่นั้นจะทำให้พวกเจ้าแข็งแกร่งกันมากขึ้น”



       พออี้หยางกับอี้หยินได้ยินว่า ถ้าพวกเขาไปบุกดันเจี้ยนจะทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นต่างเผยแววตาเป็นประกายจึงรีบพูดขึ้นพร้อมกัน “ท่านพี่! พวกเราต้องเตรียมความพร้อมอะไรบ้าง ครับ,คะ”



       จางซื่อหลงหัวเราะหึๆ “หลายอย่างเลยแหละ...”



       จางซื่อหลงได้อธิบายถึงตำแหน่งหน้าที่ของแต่ละคนโดยเน้นไปยังอี้หยางซึ่งเป็นผู้เดียวที่บรรลุผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสูงและมีพลังป้องกันกับพลังโจมตีมากที่สุด



       ก่อนหน้านี้ที่ออกจากหุบเขาแตกแยกจางซื่อหลงพาอี้หยางไล่ล่าสัตว์อสูรตามเส้นทางไปยังดันเจี้ยน จนกระทั่งเลเวลของอี้หยางขึ้นเป็นเลเวล 50 ทำให้ปัจจุบันอี้หยางสามารถรับการโจมตีได้ 25 ครั้ง ปล่อยพลังยุทธ์เป็นระยะเวลานานถึง 5 นาที และปลดล็อคพลังหมัดเหล็กทำลายขั้นห้าที่โจมตีครั้งเดียวสร้างความเสียหาย 20 เมตร สร้างความเสียหาย 3,000 หน่วยบวกค่าพลังวัตรของผู้ใช้ไม่สนค่าป้องกัน มีโอกาสสร้างความเสียหายอีกเป็นสองเท่า ถ้าใช้ขณะปลดปล่อยพลังยุทธ์ไม่สิ้นเปลืองกำลังภายในแต่ค่าความเสียหายจะเปลี่ยนจากพลังวัตรเป็นพลังโจมตีของผู้ใช้ ขณะปลดปล่อยพลังยุทธ์สามารถใช้พลังหมัดเหล็กทำลายได้ 11 ครั้งก่อนระยะเวลา 5 นาที ส่วนเรื่องเพลงยุทธ์หมัดเหล็กท่องวายุไม่ต้องพูดถึง กระบวนท่าออกหมัดของอี้หยางไร้เทียมทานจนน่าทึ่งกว่าตอนปะทะกับราชาหมาป่าเสียอีก



       พอนึกถึงความแข็งแกร่งของอี้หยางในตอนนี้ช่างก้าวไปไกลจนจางซื่อหลงต้องถอนหายใจเสียดายที่ไม่ได้ฝึกวิชายุทธ์หมัดเหล็กเสียเอง แต่อีกในหนึ่งก็ทำให้เขาหมดห่วงเรื่องการตายของอี้หยางไปเลย จะมีเหลือก็เพียงอี้หยินเท่านั้นที่เขายังห่วงนางอยู่ แม้ฝีมือการใช้กระบี่ของอี้หยินจะดีเยียมเมื่อเทียบกันกับคนที่อยู่ในระดับเดียวกันแต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะไปใช้ในการบุกดันเจี้ยนที่มีความเสี่ยงสูงได้ ฉะนั้นตำแหน่งของอี้หยินจึงไม่ใช่การปะทะ นางทำได้แค่เพียงรั้งท้ายคอยสนับสนุนเท่านั้น



       จางซื่อหลงคาดการณ์ไว้แล้วว่า ความยากของดันเจี้ยนจะต้องอยู่ในระดับเดียวกันกับภารกิจระดับขั้นปรมาจารย์ แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาแม้ว่าเขากับอี้หยินจะไม่สามารถสร้างดาเมจให้กับสัตว์อสูรที่อยู่ในดันเจี้ยนได้เลยก็ตาม นั่นเพราะว่าอี้หยางสามารถโจมตีได้แบบไม่สนการป้องกัน ยิ่งอี้หยางปลดปล่อยพลังยุทธ์ออกมาแล้วล่ะก็การโจมตีของอี้หยางจะไม่ต่างจากผู้บรรลุระดับจอมยุทธ์ไปแล้วเลยทีเดียวหรืออาจจะสูงยิ่งกว่าเนื่องจากพลังหมัดเหล็กทำลายขั้นห้ามีโอกาสติดสถานะทำลายล้างได้ถึงสองเท่า



       ปัจจุบันจางซื่อหลงสามารถใช้กายาไร้เงาได้ 18 นาที เขาคิดในใจว่าเมื่อเข้าไปในดันเจี้ยนจะใช้กายาไร้เงาเพื่อพาอี้หยางเข้าไปหาบอสแล้วเผด็จศึกเสียในคราเดียว เมื่อบอสถูกสังหารทุกอย่างก็อยู่ในมือของเขาแล้ว “ฮ่ะๆๆๆ” จางซื่อหลงเผลอท้าวเอวหัวเราะร่าออกมา ในขณะที่อี้หยางกับอี้หยินเห็นแล้วก็ส่ายหัวและอดที่จะถอนหายใจออกมาเสียไม่ได้ถึงจะรู้สึกชินกับอาการของจางซื่อหลงไปแล้วก็ตาม



       จางซื่อหลงวางตำแหน่งฝึกซ้อมอย่างชัดเจน เขาให้อี้หยางเป็นตัวชนในขณะที่อี้หยินอยู่รั่งท้ายคอยสนับสนุน ส่วนเขาอยู่ตำแหน่งกลางเปิดระบบสื่อสารเพื่อติดต่อกับผู้ติดตามและคอยออกคำสั่ง



       กระเป๋าสินค้าจางซื่อหลงเป็นคนสะพายเพื่อให้อี้หยางจู่โจมได้คล่องตัวยิ่งขึ้น กระเป๋าสำภาระอี้หยินเป็นคนดูแลเช่นเดิม แม้กระเป๋าเหล่านี้จะนูนออกมาเหมือนหลังเต่าแต่ก็แนบชิดติดหลังไม่แกะกะเวลาต่อสู้เท่าไรนัก



       การฝึกซ้อมเพื่อเตรียมความพร้อมยังคงดำเนินต่อไป ผู้ที่รับศึกนักและเป็นตัวหลักในครั้งนี้คืออี้หยาง



       ในอาณาบริเวณที่ฝึกซ้อมจากป่าไม้ที่รกชัฎกลายเป็นพื้นที่โล่งไปซะถนัดตาเพราะถูกคัมภีร์ยุทธ์หมัดเหล็กทำลายล้างกระจุยกระจายไปจนทั่ว แม้แต่ผืนดินยังเป็นหลุมเป็นบ่อราวกับถูกระเบิดออกมายังไงยังงั้น



       จางซื่อหลงตรวจสอบค่าสถานะของตนและผู้ติดตามอีกครั้งเพื่อวางแผนการใช้วิทยายุทธ์และคัมภีร์ยุทธ์ให้กับทุกคน



       สถานะของผู้เล่นจางซื่อหลง ระดับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นกลาง เลเวล 40 อาชีพพ่อค้าก๋วยเตี๋ยว
พลังงาน 100 พลังชีวต 4300 กำลังภายใน 2150 พลังกาย 2150 พลังโจมตี 430 พลังวัตร 430 พลังป้องกัน 344 ความว่องไว 172
สัดส่วนพลังกาย 2150/450
สัดส่วนกำลังภายใน 2150/750(สัดส่วนพลังกายและกำลังภายในบ่งบอกถึงลิมิตที่สามารถฝึกวิชายุทธ์ได้)
ทักษะ
    ทักษะฝึกสัตว์ระดับ4,ทักษะกระบี่ระดับ3,ทักษะจิตสังหารระดับ3,ทักษะสะกดรอยระดับ3,ทักษะผู้ใช้ฝ่ามือระดับ3,ทักษะลมปราณระดับ2,ทักษะหลบหลีกระดับ2,ทักษะขว้างปาระดับ1,ทักษะผู้ใช้ตะเกียบระดับ1,ทักษะผู้ใช้หมัดระดับ1,ทักษะผู้ใช้เท้าระดับ1,ทักษะพรางกายระดับ1,ทักษะระวังภัยระดับ1
วิทยายุทธ์
    วิชาตัวเบา,กายาไร้เงา
คัมภีร์ยุทธ์
    กระบี่แทงใจ,พลังฝ่ามือทะลายฟ้า


       สถานะของผู้ติดตามอี้หยาง ระดับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสูง เลเวล 50 อาชีพหมอปรุงยา
พลังงาน 100 พลังชีวต 9100 กำลังภายใน 4550 พลังกาย 4550 พลังโจมตี 910 พลังวัตร 910 พลังป้องกัน 728 ความว่องไว 364
สัดส่วนพลังกาย 4550/450
สัดส่วนกำลังภายใน 4550/650
ทักษะ
    ทักษะกระบี่ระดับ3,ทักษะจิตสังหารระดับ3,ทักษะผู้ใช้หมัดระดับ3,ทักษะสะกดรอยระดับ3,ทักษะลมปราณระดับ2,ทักษะหลบหลีกระดับ2,ทักษะพรางกายระดับ1,ทักษะระวังภัยระดับ1
วิทยายุทธ์
    วิชาตัวเบา,เพลงยุทธ์หมัดเหล็กท่องวายุ
คัมภีร์ยุทธ์
    กระบี่แทงใจ,พลังหมัดเหล็กทำลาย


       สถานะของผู้ติดตามอี้หยิน ระดับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นกลาง เลเวล 40 อาชีพนักเพาะสมุรไพร
พลังงาน 100 พลังชีวต 4300 กำลังภายใน 2150 พลังกาย 2150 พลังโจมตี 430 พลังวัตร 430 พลังป้องกัน 344 ความว่องไว 172
สัดส่วนพลังกาย 2150/50
สัดส่วนกำลังภายใน 2150/250
ทักษะ
    ทักษะกระบี่ระดับ3,ทักษะจิตสังหารระดับ3,ทักษะสะกดรอยระดับ3,ทักษะลมปราณระดับ2,ทักษะหลบหลีกระดับ2, ทักษะพรางกายระดับ1,ทักษะระวังภัยระดับ1
วิทยายุทธ์
    วิชาตัวเบา
คัมภีร์ยุทธ์
    กระบี่แทงใจ


       ---


       ---


       “พวกมันเดินทางออกไปได้ไม่นานนัก” เซินหย่าพูดขึ้นในขณะที่นั่งดูร่องรอยการทำลายล้างผืนป่าจนกลายเป็นพื้นที่โล่ง



       “เห็นอย่างนี้แล้ว เริ่มจะสนุกขึ้นมาแล้วสิ!” ฉางเกาแสดงสีหน้าราวกับเลือดในกายของเขากำลังเดือดพล่านเมื่อเห็นพื้นที่ที่ถูกทำลายด้วยวิชายุทธ์ชั้นยอด



       เซียนจื่อกับพวกเห็นพื้นที่ในอาณาบริเวณก็ถึงกับตาค้างปากกระตุก



       สนุกกับป๊าเจ้าเถอะ! นี่มันจอมทำลายล้างชัดๆ!



       มู่เจียงมาถึงกับไม่ได้แสดงทีท่าว่าจะตกอกตกใจอะไร มิหนำซ้ำยังบิดเนื้อบิดตัวอย่างเกียจคร้านพร้อมกับอ้าปากหาววอดๆอย่างไม่แยแสราวกับว่าเห็นทุกอย่างเป็นเรื่องปกติธรรมดาไปซะอย่างนั้น


       ---


       ---


       จางซื่อหลง อี้หยางและอี้หยินหยุดยืนในบริเวณพื้นที่โล่งกลางป่าเขาที่เต็มไปด้วยทุ่งหญ้ากับดอกไม้นานาพรรณกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วอาณาบริเวณยังจิตใจของพวกเขาให้สดชื่นโปร่งโล่งใจยิ่งนัก



       “ท่านพี่! แล้วดันเจี้ยนนั่นมันอยู่ตรงไหน ข้าไม่เห็นสิ่งใดเลยนอกจากทุ่งหญ้ากว้างนี่” อี้หยินหันซ้ายแลขวา นางจินตนาการถึงดันเจี้ยนเอาไว้ซะเว่อร์วังไม่ใช่ทุ่งหญ้าที่เหี้ยนเตียนแบบนี้



       “นั่นสิ! ข้าก็ไม่เห็นสิ่งใดเลยเช่นเดียวกัน” อี้หยางพูดเสริม เขาจินตนาการไม่ต่างจากอี้หยินมากนัก



       จางซื่อหลงฉีกยิ้มที่มุมปากพูดขึ้น “ประเดี๋ยวพวกเจ้าก็จะได้เห็นมัน”



       พูดจบจางซื่อหลงเร่งฝีเท้าไปยังกลางทุ่งหญ้า จากนั้นใช้มือแหวกหญ้าราวกับว่ากำลังหาอะไรบางอย่าง ในขณะที่อี้หยางอี้หยินต่างจ้องมองด้วยความสงสัย



       เจอแล้ว! ฮ่ะๆๆๆ



       จางซื่อหลงร้องลั่นอย่างตื่นเต้นทั้งหัวเราะร่าขณะที่ใช้มือแหวกหญ้าถอนดึงแยกออกจากกันจนกลายเป็นวงกลมใหญ่เท่ากับกระด้ง



       อี้หยางกับอี้หยินรีบเข้าไปดู นั้นมัน! ทั้งสองจ้องมองไปยังแผ่นโลหะสีเงินทรงกลมแบนติดอยู่กับพื้นดินมีรวดลายเป็นมังกรม้วนตัวอ้าปากราวกับกำลังจะคาบแก้ว ไม่สิ! ตรงปากที่อ้าของมันเป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสที่ลึกเป็นช่องว่างลงไปต่างหาก



       “นี่แหละ! คือทางเข้าไปสู่ดันเจี้ยน” จางซื่อหลงพูดพร้อมกับหยิบกุญแจอัญมณีสีเงินออกมา เขาไม่รอช้ารีบใส่มันลงไปในช่องว่างรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสนั้นทันที



       กึบ! เสียงกลไกทำงานราวกับกำลังปลดล็อค



       เสียงจากระบบ “วาร์ปทางเข้าดันเจี้ยนกำลังจะทำงาน! ผู้เล่นกรุณาถอยห่างจากพื้นที่!”



       เกิดแสงสว่างเป็นประกายจากกุญแจอัญมณีสีเงินขยายวงกว้างไปทั่วแผ่นโลหะสีเงินลายมังกร



       พลัน! เกิดแสงสว่างจ้าจนต้องหรี่ตา มังกรออกมาจากโหละเงินราวกับมีชีวิต มันส่งเสียงคำรามพร้อมกับแหวกว่ายไปมาบนอากาศแล้วระเบิดแตกสลายก่อนจะปรากฎวาร์ปแสงสีเงินเข้มวู๊บว๊าบทรงกลมแบนอยู่เหนือแผ่นโลหะสีเงินราวกับประตูผ่านไปยังโลกสวรรค์ก็ไม่ปาน



       เสียงแจ้งเตือนจากระบบ “วาร์ปจะถูกปิดภายในสามนาที เวลาในดันเจี้ยนหนึ่งวันเท่ากับหนึ่งชั่วโมงในเกม”



       “พวกเราเข้าไปกันเถอะ.. อี้หยาง! อี้หยิน!” จางซื่อหลงพูดเสียงเข้มแววตาเป็นประกาย



       สองพี่น้องพยักหน้าตอบรับด้วยสีหน้าจริงจังพร้อมรับศึกใหญ่ “ครับ!,คะ!”     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

417 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 20:08

    ข้างในจะเป็นยังไงนะ
    #373
    0
  2. วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 04:09
    ขอบคุณครับ
    #372
    0