จอมยุทธ์ก๋วยเตี๋ยวท่องยุทธจักร

ตอนที่ 119 : ภาค2:ตอนที่ 19 ไม่ปล่อยให้หลุดมือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    30 ต.ค. 61

       อี้หยางอี้หยินรีบเข้ามาในซอกของหุบเขา



       พลัน…



       กายาไร้เงา! จางซื่อหลงเรียกใช้วิทยายุทธ์แล้วพุ่งเข้าหาฝูงหมาป่าที่อยู่ตรงหน้าทันที



       ทุกสิ่งราวกับหยุดเคลื่อนไหว จางซื่อหลงยิ้มเหี้ยมเผยจิตสังหารระดับสองพวยพุ่งออกมาพร้อมกับปรากฎออร่าสีแดงเพลิงไปทั่วร่าง กระบี่ระดับสามถูกยกขึ้นแทงออกไปอย่างรวดเร็วที่กลางอกของหมาป่าตัวแรกทะลุเข้าไปถึงหัวใจแล้วถูกดึงออก มันถูกสังหารภายในครั้งเดียว!



       หนึ่ง…



       ร่างของหมาป่าตัวแรกที่ถูกแทงยังไม่ทันแตกสลายกลายเป็นอากาศธาตุ จางซื่อหลงหมุนตัวแทงกระบี่เข้าไปยังหน้าอกของหมาป่าอีกตัวแล้วดึงออกอย่างรวดเร็วยากที่จะมองเห็นด้วยตาปล่าวทัน



       สอง…



       ขณะเดียวกันนั้นร่างของหมาป่าที่ถูกสังหารตัวแรกกลายเป็นแสงแล้วแตกสลายเป็นอากาศธาตุไป พร้อมกับเสียงจากระบบดังขึ้น “หมาป่าขาว เลเวลสี่สิบ ถูกสังหาร ไม่ได้รับสิ่งใด”



       เสียงจากระบบดังต่อเนื่อง…



       “ผู้เล่นจางซื่อหลงได้ยกระดับพื้นฐานจากเลเวลสามสิบสามขึ้นเป็นเลเวลสามสิบห้า”



       “ผู้ติดตามอี้หยางได้ยกระดับพื้นฐานจากเลเวลสามสิบสามขึ้นเป็นเลเวลสามสิบห้า”



       “ผู้ติดตามอี้หยินได้ยกระดับพื้นฐานจากเลเวลสามสิบสามขึ้นเป็นเลเวลสามสิบห้า”



       หมาป่าเลเวล 40 ถูกฆ่า ขึ้นทีเดียวสองระดับ! แม้จะได้ยินการแจ้งเตือนอย่างนั้น แต่จางซื่อหลงก็ยังคงไล่สังหารหมาป่าขาวอย่างต่อเนือง



       ขณะที่ระบบแจ้งเตือนการสังหารหมาป่าขาวตัวที่ 3 ระบบก็แจ้งการยกระดับพื้นฐานของจางซื่อหลงกับผู้ติดตามขึ้นเป็นเลเวล 36



       จางซื่อหลงยังคงนับจำนวนที่เขาสังหารหมาป่าขาวต่อไป สี่.. ห้า.. หก.. แต่ระบบก็มิอาจจะแจ้งทันตามจำนวนของหมาป่าที่ถูกสังหารไปได้ซึ่งรวมไปถึงการแจ้งยกระดับพื้นฐานด้วยเช่นเดียวกัน



       ภายในระยะเวลาเพียงแค่ 1 นาที เกิดแสงวู๊บว๊าบของหมาป่าขาวที่ถูกสังหารและแตกสลายไป จนจ้าวหมาป่าขนสีเงินเบิกตากว้างตกตะลึง มันเกิดอะไรขึ้นกัน! มันมองไม่เห็นแม้แต่มนุษย์สักคนเดียว แต่เหล่าบริวารของมันกับถูกสังหารอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยตายตามกันไปแล้วมากกว่า 60 ตัว แล้วยังจะขยายวงกว้างไปเรื่อยๆอีกด้วย



       จ้าวหมาป่าขนสีเงินเห็นความผิดแปลกนี้รีบคำรามก้องถอยทัพ



       แต่ทว่า…



       ทุกสิ่งทุกอย่างมันสายเกินไปเสียแล้ว จ้าวหมาป่าขนสีเงินจ้องมองไปยังทัพหมาป่าของตนที่กำลังหยุดยืนนิ่งเนื้อตัวสั่นเทาราวกับกำลังถูกสะกด ความหวาดกลัวออกมาทางสีหน้าของหมาป่าขาวเหล่านั้น แม้แต่จะถอยหนีก็ยังมิอาจจะทำได้



       เกิดอะไรขึ้นกัน! แม้แต่จ้าวหมาป่าขนสีเงินในตอนนี้ก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่กำลังเคลือบคลานเข้ามา ความหวาดหวั่นต่อความตายที่กำลังมาถึงราวกับปรากฎแววตาของมัจจุราชที่อยู่เบื้องหลังพร้อมจะพรากเอาชีวิตของมันได้ทุกเมื่อ ความรู้สึกนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้เลย!



       หลังจากระบบแจ้งยกระดับพื้นฐานขึ้นเป็นเลเวล 40 จางซื่อหลงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งเผยจิตสังหารแรงกล้ากดทับไปยังจิตใจของทัพหมาป่าขาวได้อย่างเหลือล้นราวกับจะบดขยี้ทุกสิ่งให้ย่อยยับภายในพริบตา



       หกสิบห้า.. หกสิบหก.. หกสิบเจ็ด.. เขายังคงนับร่างของหมาป่าขาวที่ถูกกระบี่ระดับสามไล่กระชากเอาชีวิตของพวกมันไป



       พลันเสียงระบบแจ้งเตือน…



       “ผู้เล่นจางซื่อหลงระดับพื้นฐานเลเวลสี่สิบ ไม่สามารถเลื่อนระดับพื้นฐานได้ จะต้องเปลี่ยนระดับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นกลางเป็นระดับผู้ฝึกยุทธขั้นสูง ต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมหรือไม่”



       แม้จะสงสัยในเงื่อนไขแต่มันไม่ใช่เวลามาเรียนรู้ จางซื่อหลงตอบปฏิเสธในขณะที่ยังคงไล่สังหารหมาป่าขาวอย่างไม่หยุดหย่อนราวกับกำลังเร่งรีบทำเวลา



       เสียงจากระบบแจ้งเข้ามาในหัวอีกครั้ง “ผู้ติดตามอี้หยางทำตามเงื่อนไขเปลี่ยนจากผู้ฝึกยุทธ์ขั้นกลางเลื่อนระดับเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสูง ค่าสถานะของผู้ติดตามเพิ่มสองเท่า”



       อี้หยางบรรลุผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสูงงั้นรึ! จางซื่อหลงหยุดยืนงง จนกายาไร้เงาไร้ผล จิตสังหารออร่าสีแดงเพลิงหายสิ้น “ไหงอี้หยางจึงลอยลำก้าวผ่านผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสูงไปก่อนอ่ะ”



       เงื่อนไขมันคือสิ่งใดกันแน่! ถ้าอี้หยางก้าวผ่านไปได้แสดงว่าระดับพื้นฐานก็จะเพิ่มขึ้นไปอีกน่ะสิ คิดได้อย่างนั้นจางซื่อหลงรีบเปลี่ยนแผน เขาตะโกนเรียกอี้หยาง “อี้หยาง! เจ้าจงออกมาสังหารเจ้าพวกหมาป่าพวกนี้แทนข้าสิ”



       “ครับ!” อี้หยางตอบรับคำออกมาเตรียมจู่โจมด้วยหมัดเหล็กของเขา



       แต่ทว่า…



       จางซื่อหลงยื่นกระบี่ให้ในขณะที่อี้หยางกำลังทำสีหน้างวยงง



       จางซื่อหลงพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “เอากระบี่ของข้าไปใช้.. แล้วสังหารพวกมันให้ตายเสียเพียงครั้งเดียวด้วยจิตสังหารของเจ้าซะ ครบพันตัวเมื่อไหร่แล้วมาบอกข้าก็แล้วกัน”



       อี้หยางรับเอากระบี่มาอย่างงงงันแต่ก็ทำตาม เขากระตุ้นจิตสังหารระดับสองออกมาคุกคามเหล่าฝูงหมาป่าที่อยู่เบื้องหน้าทันที พร้อมกับกำกระบี่อย่างมาดมั่นเตรียมลงมือ ออร่าสีแดงราวกับจะเผาผลาญทุกสิ่งปรากฎขึ้นออกมาทั่วร่าง ยังความหวาดหวั่นของหมาป่าขาวไปทั่วทั้งหุบเขา



       จางซื่อหลงกำลังจะไปยังซอกของหุบเขานึกขึ้นได้หันกับมาพูด “อ้อ! อย่าลืมกินยาเม็ดเสริมความว่องไว เพิ่มพลังโจมตี และยาเม็ดฟื้นฟูพลังกายด้วยล่ะ”



       อี้หยางขานรับจบทำตาม ในขณะที่จางซื่อหลงเข้าไปนั่งในซอกของหุบเขาฟื้นฟูพลังอย่างสบายใจ



       “ท่านพี่! ทำไมให้พี่อี้หยางลงมือคนเดียวล่ะคะ” อี้หยินถามด้วยอยากรู้



       จางซื่อหลงหัวเราะหึๆ “ประเดี๋ยวก็จะถึงคิวของเจ้า… รอดูไปก่อนก็แล้วกัน” พูดจบจางซื่อหลงนั่งนิ่งโคจรลมปราณต่อ ในขณะที่อี้หยินจ้องมองดูอี้หยางกำลังโหมกระหน่ำแทงกระบี่สังหารหมาป่าขาวแต่ละตัวด้วยการจู่โจมเพียงครั้งเดียวตามคำสั่งของจางซื่อหลง



       ในเวลาเดียวกันนั้น…



       จ้าวหมาป่าขนสีเงินจ้องมองอยู่ไกลๆ เมื่อครู่มันเห็นจางซื่อหลงหยุดยืนอยู่ท่ามกลางฝูงหมาป่าที่สั่นเทาอย่างหวาดหวั่น ‘เป็นฝีมือของมนุษย์ผู้นี้รึ!’ จากนั้นจึงเห็นจางซื่อหลงยกกระบี่ให้กับอี้หยาง พอรับกระบี่นั้นไปเท่านั้นปรากฎจิตคุมคามจากอี้หยางอย่างยากจะอธิบาย ออร่าสีแดงเพลิงปรากฎทั่วร่างขมทัพหมาป่าขาวไว้ซะอยู่มือ ซึ่งก่อนหน้าก็ปรากฎออร่าเช่นนี้แต่ไฉนเลยจึงแตกต่างกันได้เล่า หรือจะเป็นเพราะกระบี่เล่มนั้นกันแน่ ยิ่งคิดยิ่งยากจะสรุปที่มาที่ไป เห็นทีต้องรักษาฝูงหมาป่าขาวส่วนมากเอาไว้เสียแล้ว



       ‘ข้านำศึกเข้ามาในบ้านรึนี่!’ จ้าวหมาป่าขนสีเงินตรึกคิดในใจ มันพร้อมที่จะถอยหนีเมื่อสถานการณ์เปลี่ยนไป มันจะไม่เสี่ยงถ้ารู้ว่าสู้ต่อไปก็ไม่ล่วงรู้ว่าจะได้ชัยชนะหรือไม่



       บรู๊ววว~ บรู๊ววว~ เสียงเห่าหอนของจ้าวหมาป่าขนสีเงินก้องกังวาลที่ผิดแปลกไปจากเดิม ในขณะเดียวกันก็มีเสียงเห่าหอนตอบรับของฝูงหมาป่าบนหุบเขาไปทั่วทุกแห่งหนราวกับกำลังรับคำสั่งบางอย่าง



       จางซื่อหลงเอะใจจึงออกไปดูยังทิศทางที่จ้าวหมาป่าตัวนั้นหยุดยืนอยู่ มันจ้องตาเขม็งมายังเขาจากนั้นจึงบ่ายหน้าหนีกระโดดลงจากแผ่นหินไปทางด้านหลัง



       มันกำลังจะหนี! จางซื่อหลงขมวดคิ้วมุ่น



       “ม่ายยยย~” จางซื่อหลงร้องลั่นเอามือกุมศรีษะ เขานึกอย่างเดียว ‘พ่อยังฟาร์มไม่หมดเลย แม่งจะหนีตูงั้นรึ!’ อีกอย่างหนึ่ง.. หมาป่าขาวที่รายล้อมพวกเขาอยู่มีไม่กี่พันตัวเท่านั้น แต่เมื่อสังหารพวกมันแล้วก็ไม่ได้ทิ้งไอเทมอะไรไว้ให้เลยนอกจากค่าประสบการณ์เท่านั้น จางซื่อหลงคาดหวังไว้มาก ถ้าฆ่าจ้าวหมาป่าตัวนี้อาจได้ไอเทมดีๆกลับไปบ้างเป็นแน่



       “พ่อไม่ยอมหรอกโว้ย! ที่จะปล่อยเจ้าให้หลุดมือ!” จางซื่อหลงทะยานร่างตรงไปยังจ้าวหมาป่าทันที



       เส้นทางจากจางซื่อหลงไปยังจ้าวหมาป่าขนสีเงินเนืองแน่นไปด้วยหมาป่าขาวนับพันตัว



       ย๊ากกก! ถึงกระนั้นก็มิอาจจะหยุดยั้งความบ้าคลั่งของเขาไปได้



       กายาไร้เงา! เร็วกว่าเสียงจางซื่อหลงปล่อยทั้งหมัด ทั้งลูกถีบ โหมกระหน่ำเข้าใส่ฝูงหมาป่าขาวที่ยืนนิ่งขวัางหน้าเขาจนกระเด็นเซ็นซ่านราวกับถูกจับโยนจนเส้นทางถูกเปิดไปอย่างรวดเร็ว



       “หลีกไปเฟ้ย! เจ้าพวกบื้อ!” จางซื่อหลงทั้งเตะทั้งถีบเป็นพัลวัน



       เสียงจากระบบแจ้งเข้ามาในหัว “ผู้เล่นจางซื่อหลงทำตามเงื่อนไขได้ทักษะผู้ใช้เท้าระดับหนึ่ง”



       จางซื่อหลงคิดในใจ ‘มันใช่เรื่องไหมล่ะนั้น!’ เขาจะดีใจหรือหัวเราะดี มันมีอย่างนี้ด้วยหรือ! ถ้าเขาใช้ก้นนั่งทับหมาป่าพวกนี้คงจะได้ทักษะใหม่ผู้ใช้ก้นด้วยกระมัง



       ครั้นพ้นผ่านฝูงหมาป่าขาวไปได้ จางซื่อหลงพุ่งร่างติดตามหาจ้าวหมาป่าขนสีเงินราวกับจรวดติดไอพ่น “ข้าไม่ปล่อยเจ้าไปหรอก!”



       จางซื่อหลงหัวเราะฮ่ะๆ เขาพบตัวจ้าวหมาป่าจนได้ “โอ้! ตัวใหญ่กว่าที่เห็นแฮะ… ” พอใกล้ถึงตัวจ้าวหมาป่า ร่างของมันช่างใหญ่กว่าราชสีห์เสียจริงแล้วยังดูน่ายำเกรงกว่าเสียด้วยซ้ำ



       ‘เอาไงเอากันฟะ’ แม้จางซื่อหลงจะรู้สึกหวั่นใจแต่ก็ไม่อยากปล่อยให้หลุดมือ



       เร็วกว่าสายลม! จางซื่อหลงเคลื่อนกายพริ้วไหววิ่งไปดักข้างหน้าแล้วเกร็งแขนปล่อยหมัดอัพเปอร์คัทใส่ปลายค้างของจ้าวหมาป่าขนสีเงินไปเต็มรัก



       ตึบ! ราวกับจ้าวหมาป่าเอาปลายคางวิ่งชนไปยังตอ หน้าของมันสะบัดขึ้นแหงนไปยังท้องฟ้าพร้อมกับหมัดของจางซื่อหลงที่ยังคงติดไปกับปลายคางของมัน



       จางซื่อหลงยิ้มจางๆสีหน้าเจื่อน ‘แม่งไม่กระเด็นว่ะ!’ ในขณะที่ร่างอันใหญ่โตมากกว่าราชสีห์ของจ้าวหมาป่ายังคงหยุดยืนนิ่งราวกับหินผา มันเหล่ตาทั้งสองข้างมองจางซื่อหลงอย่างโกรธเกรี้ยวแล้วคำรามเสียงออกมาจากในลำคอ



       นี่คือข้อพิสูจน์ได้เป็นอย่างดีว่า จ้าวหมาป่าขนสีเงินตัวนี้เทียบได้กับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสูงไปแล้วซึ่งพลังของมันแตกต่างจากจางซื่อหลงมากกว่าเท่าตัว



       เฮี้ยแล้วไงล่ะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

417 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 21:00
    ติดตามๆ
    #364
    0