ตอนที่ 10 : ถึงเลเวลสิบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    24 ส.ค. 61

      จางซื่อหลงเริ่มเคลื่อนไหวช้าลงเพื่อออมแรงไว้ ส่วนเจ้าหมีป่ากับไม่ทันความคิด เมื่อมันเห็นจางซื่อหลงเคลื่อนไหวช้าลงก็เข้าใจว่าคงเริ่มหมดแรง จึงเร่งโจมตีเข้าใส่เขาอย่างไม่ลดละ



จางซื่อหลงเห็นว่าเข้าทางจึงจับจ้องการโจมตีของมันแล้วหลบเบี่ยงตัวไปมาจนเริ่มจับทางของมันได้



       ผ่านไปพักหนึ่งอาการของเจ้าหมีก็เริ่มออก แฮ่ก... แฮ่ก...



       จางซื่อหลงเห็นว่าเป็นช่วงเหมาะเจาะ เขาจึงแสร้งทำเป็นวิ่งหนี พอมันเห็นว่าเหยื่อกำลังจะหลุดรอดหนีไป มันรีบหายใจเข้าไปในปลอดเฮือกใหญ่ แล้ววิ่งตามเขาไปทันที เหมือนกับว่ามันจะไม่ปล่อยจางซื่อหลงไปโดยง่าย


       ตามจริงแล้ว จางซื่อหลงได้วางแผนให้อี้หยางกับอี้หยินรอซุ่มโจมตีซึ่งอยู่ห่างจากเขาไปประมาณ 200 เมตร แต่ทว่าพอได้ลองปะทะกับเจ้าหมีป่าตัวนี้ ทำให้เวลาที่นัดกับสองพี่น้องเอาไว้ ต้องคลาดเคลื่อนไปมาก เขาประเมินเจ้าหมีป่าตัวนี้ไว้ต่ำจนเกินไป เขาจึงต้องเปลี่ยนแผนใหม่ โดยการทำให้มันอ่อนแรงเสียก่อนแล้วค่อยล่อมันไปหาอี้หยางกับอี้หยิน เพื่อให้แผนซุ่มโจมตีสำเร็จดังที่ได้คาดเอาไว้


       ---


       ---

       อีกด้านหนึ่ง…



       “พี่อี้หยาง ทำไมท่านพี่มาช้าจัง เรารอมาพักใหญ่แล้วนะ” อี้หยินสงสัยจึงถามพี่ชายที่ซุ่มอยู่ข้างๆ กอไผ่อีกด้านหนึ่ง


       “ข้าว่าท่านพี่จาง น่าจะมีเหตุที่ทำให้มาช้าก็เป็นได้” อี้หยางกล่าวขึ้น


       ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งในระยะ 20 เมตรกำลังมุ่งตรงมาในตำแหน่งที่พวกเขาซ่อนตัวอยู่


       “ท่านพี่จางมาแล้ว! เตรียมพร้อม!” อี้หยางบอกกับอี้หยินให้เตรียมตัวกับแผนการที่วางไว้


       จางซื่อหลงวิ่งไปพลาง หลบการโจมตีไปพลาง จนใกล้ถึงจุดที่นัดหมายกันไว้ เขาคลี่ยิ้มที่มุมปาก ‘แล้วเราจะได้รู้กันว่าจะหมีหรือจ่า ฮ่ะๆๆๆ’ เขาคิดยิ้มเยาะในใจ


       เมื่อถึงจุดนัดพบ จางซื่อหลงแสร้งทำเป็นกระโดดพุ่งเพื่อจะหนีออกไปให้ทิ้งห่าง



       เป็นไปตามคาด...



       พอเจ้าหมีป่าเห็นเหยื่อกำลังจะหลุดมือ มันรีบกระโจนพุ่งตามจางซื่อหลงไปทันที


       ในตอนที่มันกระโดดลอยคว้างอยู่กลางอากาศนั้น จางซื่อหลงตะโกนลั่น “เจ้าบื้อเอ้ย!~



       เจ้าหมีป่าโชคร้าย พลันเห็นกระบี่พุ่งเข้ามาจากทางซ้ายและทางขวา ตรงมายังดวงตาทั้งสองข้างของมัน แต่กับไม่สามารถที่จะป้องกันตัวเองให้พ้นจากการจู่โจมในขณะที่มันอยู่กลางอากาศได้ กระบี่พุ่งแทงไปยังดวงตาทั้งสองข้างของมันอย่างแม่นยำ แล้วสองพี่น้องตระกูลอี้ก็ดึงกระบี่กลับมาอย่างรวดเร็ว


       เมื่อสูญเสียดวงตาทุกอย่างก็มืดมิด มันส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด มีเลือดไหลออกมาจากดวงตาของมัน พร้อมกับร่างที่พุ่งตกลงมา ไถลไปกับพื้นดินจนเกิดฝุ่นคละคลุ้งไปทั่ว


       จางซื่อหลงไม่ต้องการให้มันคลั่ง เขารีบวิ่งควงกระบี่แล้วแทงเข้าไปในโพรงจมูกทะลุออกทางหัวของมันทันที



       เสียงร้องลั่นของหมีป่าราวกับเป็นเสียงเพลงแห่งมรณะที่ใกล้จะสิ้นสุดลง



       จางซื่อหลงมิอาจดึงกระบี่ออกมาได้ในทันที มันจึงดิ้นพล่านจนกระบี่หลุดออกจากมือของเขา กระบี่คาอยู่ที่หัวของมัน เลือดสดๆไหลนองไปทั่วทั้งบริเวณ



       จางซื่อหลงตัดสินใจเลือกแทงเข้าที่โพรงจมูกของมัน เพราะถ้าแทงส่วนอื่นเขาคิดว่าคงจะไม่เข้าเป็นแน่ ต่อให้มันเหนียวเพียงใด ถ้าโดนแทงเข้าไปในโพรงจมูกเป็นใครก็ต้องซี้แหง๋แก๋อย่างแน่นอน


       เจ้าหมูป่าดิ้นทุลนทุลายพักหนึ่งจึงสิ้นฤทธิ์ มันนอนแน่นิ่งพลันร่างของมันก็กลายเป็นแสง แล้วแตกสลายกลายเป็นอากาศธาตุไปทันที



       จางซื่อหลงคิดในใจ 'ถึงจะโหดไปหน่อย แต่มันก็เป็นแค่เกมเท่านั้น' ถ้าในชีวิตจริงเขาคงทำมันไม่ลงเป็นแน่


       เสียงจากระบบแจ้งขึ้นในหัว “หมีป่าทมิฬ เลเวลสิบสอง ถูกสังหาร ได้รับเงิน 4 สลึง อุ้งตีนหมีป่าทมิฬ 1 ชิ้น”



       จางซื่อหลงถึงกับเบิกตากว้าง เขาไม่คาดว่าเลเวลของเจ้าหมีป่าจะสูงถึงเพียงนี้


       “ผู้ติดตามอี้หยางได้ยกระดับพื้นฐานจากเลเวลห้าขึ้นเป็นเลเวลหก” เสียงจากระบบ



       “ผู้ติดตามอี้หยินได้ยกระดับพื้นฐานจากเลเวลห้าขึ้นเป็นเลเวลหก” เสียงจากระบบ



       จางซื่อหลงไม่สงสัยเลยว่าระดับพื้นฐานของสองพี่น้องทำไมถึงขึ้น เพราะระดับพื้นฐานมันต่างกันตั้ง 7 ระดับ เขาเดินเข้าไปเก็บไอเทม แล้วหยิบกระบี่ซึ่งก่อนหน้านี้เขาใช้มันสังหารหมีป่าทมิฬแต่ดันหลุดมือติดอยู่ในหัวของหมีป่าทมิฬไปซะได้


       ตอนแรกจางซื่อหลงก็ยังรู้สึกขุ่นเคืองให้กับผู้เล่นที่ชื่อว่าพรสวรรค์ แต่ตอนนี้เขาอยากจะขอบคุณแทบจะก้มกราบที่เท้าของนาง เพราะที่นี่คือแดนสวรรค์ของเขาจริงๆ



       จางซื่อหลงท้าวเอวหัวเราะร่าออกมาด้วยความยินดี จนสองพี่น้องตระกูลอี้เริ่มชินกับพฤติกรรมของวีรบุรุษของพวกเขาไปเสียแล้ว เดี๋ยวก็ร้องไห้... เดี๋ยวก็หัวเราะ…


       ---


       ---

       อีกด้านหนึ่งทางไปหุบเขามังกรเพลิง…



       ฮัดเช้ย! พรสวรรค์กำลังเดินสบายๆ จู่ๆ ก็จามขึ้นมาซะงั้น


       “พรสวรรค์ สงสัยจะมีคนคิดถึงเธออยู่ล่ะม้าง” พรจันทราพูดขำๆ


       “ก็ไม่รู้สินะ! ก็คนมันสวย!” พรสวรรค์พูดเสียงใสปั้นหน้าทะเล้นใส่เพื่อน


       “เอาที่สบายใจเลยจ๊า~ ฉันไม่อยากจะพูดกับคนสวยแล้วย่ะ” พรจันทราพูดเบะปากแล้วมองบน


       “นี่! จะอีกนานไหมพวกเธอน่ะ ได้เวลากลับสำนักแล้วนะ” พรเทพาพูดเร่งสองสาวที่มัวแต่เดินช้าอืดอาดยืดยาดราวกับกำลังเดินกินลมเล่นซะอย่างนั้น


       “จ๊า! ไปแล้วจ๊าแม่คุ๊ณ~” พรจันทราพูดจบ ทุกคนก็ใช้วิชาตัวเบาวิ่งพุ่งทะยานร่างไปอย่างรวดเร็ว


       ---


       ---


ที่ป่าไผ่ซึ่งเป็นที่อาศัยของหมีป่าทมิฬ...



       จางซื่อหลงใช้แผนเดิมในการสังหารหมีป่าทมิฬ เขาไม่ได้เอาแต่หลบสะเปะสะปะเหมือนก่อน แต่เขารอจังหวะการโจมตีของมันแล้วหลบได้อย่างง่ายดายจึงทำให้เขาสามารถออมพลังกายไปได้มาก ไม่ต้องเหนื่อยเหมือนก่อนหน้านี้


       ส่วนหมีป่าทมิฬเมื่อโจมตีจางซื่อหลงไม่ได้ก็ถึงกับคลั่ง บุกเข้าโจมตีเป็นพัลวันไม่ยอมให้เหยื่อของมันได้หยุดพัก จึงเข้าทางตามแผนการที่ได้วางไว้ พอมันเริ่มอ่อนแรงเขาก็แสร้งทำเป็นหนีเหมือนเดิม หมีป่าทมิฬไม่ยอมให้เหยื่อหนีไปโดยง่ายเร่งฝีเท้าตามไปติดๆ


       พอมาถึงจุดนัดพบ จางซื่อหลงที่ออมแรงไว้มากกว่า กระโจนทิ้งห่างมันไป ด้วยศักดิ์ศรีของมันไม่อยากให้เหยื่อหลุดมือไปได้ จึงพุ่งกระโจนตามไปเช่นกัน


       หลังจากนั้นจางซื่อหลงจึงตะโกนให้สัญญานกับสองพี่น้องตระกูลอี้ “เจ้าบื้อเอ้ย!



       สิ้นเสียง… กระบี่ก็พุ่งเข้าดวงตาของหมีป่าผู้โชคร้ายอย่างฉับพลัน


       จางซื่อหลงไม่รอช้า รีบควงกระบี่เข้าแทงไปในโพรงจมูกทะลุออกหัว แล้วดึงกระบี่ออกมาอย่างรวดเร็ว ด้วยเวลาไปนานร่างของหมีป่าทมิฬก็นอนแน่นิ่งแล้วกลายเป็งแสงสลายหายไปในที่สุด


       เสียงจากระบบ “หมีป่าทมิฬ เลเวลสิบสอง ถูกสังหาร ได้รับเงิน 4 สลึง อุ้งตีนหมีป่าทมิฬ 1 ชิ้น”


       เสียงจากระบบ “ผู้เล่นจางซื่อหลงได้ยกระดับพื้นฐานจากเลเวลแปดขึ้นเป็นเลเวลเก้า”



       เมื่อสิ้นเสียงการแจ้งจากระบบ จางซื่อหลงดีใจจนอยากจะเต้นแร้งเต้นกา “^0^เย้! เวลอัพแล้ว!” ไชโย… ไชโย...


เสียงจากระบบดังต่อเนื่อง “ผู้ติดตามอี้หยางได้ยกระดับพื้นฐานจากเลเวลหกขึ้นเป็นเลเวลเจ็ด” ถัดจากนั้นเสียงจากระบบดังขึ้นอีก “ผู้ติดตามอี้หยินได้ยกระดับพื้นฐานจากเลเวลหกขึ้นเป็นเลเวลเจ็ด”



       อี้หยินเห็นจางซื่อหลงเอาแต่ดีใจออกหน้าออกตาจึงช่วยเก็บไอเทมไปยื่นให้กับเขา


       “เด็กดีจริงนะอี้หยิน...” จางซื่อหลงรับไอเทมมา แล้วเอามือไปดึงแก้มของอี้หยินอย่างอารมณ์ดี


       “ท่านพี่ ข้าเจ็บนะ! พี่อี้หยาง ช่วยข้าด้วย!” อี้หยินเรียก



       แต่อี้หยางกับทำแค่เพียงเอามือเกาที่หัวของตัวเอง เขาถอนหายใจแล้วพูดเบาๆ “เฮ้อ… ท่านพี่จางก็ทำอะไรแปลกๆ อยู่เหมือนเดิม”


       จากนั้นจางซื่อหลงก็พาอี้หยางกับอี้หยินสะกดรอยตามหาหมีป่าทมิฬกันต่อ เขาคาดว่าถ้าฆ่ามันได้อีกสี่ตัวเขาจะเลื่อนระดับพื้นฐานจากเลเวล 9 ขึ้นเป็นเลเวล 10 ส่วนอี้หยางกับอี้หยินน่าจะขึ้นเลเวล 9 “ฮ่ะๆๆๆ เวลตามทันกันแย้ว ฮ่าๆๆๆ” จางซื่อหลงท้าวเอวหัวเราะลั่น


       “พี่อี้หยาง ท่านพี่จู่ๆ ก็หัวเราะอีกแล้ว” อี้หยินพูดกระซิบเบาๆ ส่วนอี้หยางทำแค่เอามือเกาที่หัวของตัวเองแล้วถอนหายใจ เฮ้อ...


       เป็นอย่างที่จางซื่อหลงคาดการณ์เอาไว้ เมื่อเขาสังหารหมีป่าทมิฬได้สี่ตัวระดับพื้นฐานก็เลื่อนเป็นเลเวล 10 เเต่ที่ทำให้จางซื่อหลงถึงกับฉีกยิ้มคือ เขาได้ทักษะหลบหลีกระดับ 1 เพิ่มเข้ามา ซึ่งทำให้เขาหลบกรงเล็บของหมีป่าทมิฬได้แบบชิวชิว ส่วนสองพี่น้องตระกูลอี้ระดับพื้นฐานก็เลื่อนเป็นเลเวล 9


        เมื่อจางซื่อหลงเลื่อนระดับพื้นฐานเป็นเลเวล 10 เสียงแจ้งจากระบบก็ดังขึ้นในหัว “ผู้เล่นจางซื่อหลงระดับพื้นฐานเลเวลสิบ ไม่สามารถเลื่อนระดับพื้นฐานได้ต้องเปลี่ยนระดับผู้ฝึกหัดเป็นระดับผู้ฝึกยุทธขั้นต้น ต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมหรือไม่”


       “ต้องการ” จางซื่อหลงตอบเพราะตอนอ่านคู่มือเกมเขาอ่านคร่าวๆ ไม่ได้อ่านรายละเอียด


       เสียงจากระบบอธิบาย “การเปลี่ยนระดับผู้ฝึกหัดเป็นระดับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นต้น ผู้เล่นจะต้องทำตามเงื่อนไขดังนี้
1.ผู้เล่นจะต้องไปฝึกลมปราณที่สำนักลมปราณ
2.ผู้เล่นจะต้องฝึกจนผ่านเงื่อนไขการได้รับทักษะลมปราณระดับ1
เมื่อผู้เล่นได้รับทักษะลมปราณระดับ1 ผู้เล่นจะเปลี่ยนจากระดับผู้ฝึกหัดเป็นระดับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นต้นทันที”


       “ผู้เล่นจางซื่อหลงต้องการทราบข้อมูลอื่นอีกหรือไม่คะ?” เสียงถามจากระบบ


       “ต้องการ” จางซื่อหลงตอบเพราะยังต้องการถามข้อสงสัย


       “ผู้เล่นจางซื่อหลงต้องการทราบข้อมูลอะไรคะ?” เสียงจากระบบถามขึ้น


       “ถ้าผู้ติดตามเลื่อนระดับพื้นฐานเป็นเลเวลสิบต้องทำเงื่อนไขเดียวกันหรือไม่” จางซื่อหลงถาม


        “ต้องทำเงื่อนไขเดียวกันเพราะผู้ติดตามก็เปรียบเสมือนผู้เล่นคนหนึ่งค่ะ” ระบบตอบคำถาม


       “ผู้เล่นจางซื่อหลงต้องการทราบข้อมูลอื่นอีกหรือไม่คะ?” เสียงถามจากระบบ


       “ไม่ต้องการ” จางซื่อหลงตอบ จากนั้นระบบก็แจ้งวิธีการสอบถามข้อมูลเหมือนเดิมแล้วเสียงก็หายไป



       ‘เอาล่ะ ไหนๆ ก็ต้องเปลี่ยนคลาสเหมือนกัน ฆ่าหมีป่าทมิฬอีกสี่ตัว เวลอี้หยางกับอี้หยินก็เท่ากับเราแล้ว’ จางซื่อหลงครุ่นคิดในใจ(การเปลี่ยนระดับบ้างก็เรียกว่าเปลี่ยน ‘คลาส’ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถ)



       หลังจากนั้นจางซื่อหลงก็พาสองพี่น้องตระกูลอี้ไปสังหารหมีป่าทมิฬเพิ่มอีกสี่ตัว ทั้งสองคนก็ยกระดับพื้นฐานขึ้นเป็นเลเวล 10 ตามที่เขาคาดไว้ ซึ่งเป็นช่วงเวลาตะวันลับขอบฟ้าพอดี


       ‘วันนี้เรามาปรับระดับที่นี้ถือว่าคุ้มจริงๆ ตอนนี้ไอ้กล้ากับไอ้เดชมันไปถึงไหนกันแล้วนะ’ จางซื่อหลงกำลังจะเดินทางกลับเมืองเริ่มต้น เขาอดที่จะนึกถึงเพื่อนแสบสองคนไม่ได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

417 ความคิดเห็น

  1. #262 MarkBamFin (@MarkBamFin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 22:18
    เอาเงินคืนได้ไหมเน๊ยหลงซื้อตอนเสริม11-30โอ้ยตายย
    #262
    2
    • #262-1 PMMchannel (@PMMchannel) (จากตอนที่ 10)
      2 มิถุนายน 2561 / 00:05
      ปวดหัวเลย ข้าน้อยอุตส่าห์ทำรายละเอียดไว้แล้วหนา แต่ไม่ต้องห่วงครับเพราะว่าเนื้อเรื่องมันเกี่ยวพันกัน^0^
      #262-1
    • #262-2 PMMchannel (@PMMchannel) (จากตอนที่ 10)
      2 มิถุนายน 2561 / 00:05
      ปวดหัวเลย ข้าน้อยอุตส่าห์ทำรายละเอียดไว้แล้วหนา แต่ไม่ต้องห่วงครับเพราะว่าเนื้อเรื่องมันเกี่ยวพันกัน^0^
      #262-2
  2. #240 snowhunter (@snowhunter) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 00:06
    เต้นแล้งเต้นกา -เต้นแร้งเต้นกา ค่ะ
    #240
    0
  3. #35 kpisunee (@kpisunee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 10:51
    จับจอง - จับจ้อง
    ไปปล่อย - ไม่ปล่อย
    ก่อไผ่- กอไผ่
    แท่งเข้า - แทงเข้า
    นะ - น่ะ ***
    ง่ายด้าย- ง่ายดาย
    ใด้ - ได้

    สนุกขึ้นทุกตอนเลยค่ะ ยิ่งอ่านยิ่งติด
    #35
    1
    • #35-1 PMMchannel (@PMMchannel) (จากตอนที่ 10)
      16 กันยายน 2560 / 12:34
      ขอบคุณครับ จะแก้ให้สลวย >0<
      #35-1
  4. #14 จางเย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 01:21
    ระบบ : รีดต้องการอ่านบทต่อไปหรือไม่

    รีด : ต้องการ
    #14
    3
    • #14-2 PMMchannel (@PMMchannel) (จากตอนที่ 10)
      13 กันยายน 2560 / 08:02
      ระบบ: ท่านจะลงตามที่บอกต่อเนื่องไปจนครบ 30 ตอนหรือไม่
      PMMchannel: แน่นอน ข้าจะลงจนครบ 30 ตอนต่อเนืองเลย
      #14-2
    • #14-3 PMMchannel (@PMMchannel) (จากตอนที่ 10)
      13 กันยายน 2560 / 09:11
      "โหวด 100 ในตอนก็ดีใจแล้ว ฮะๆๆๆๆๆ" มันกล่าวด้วยความหวัง
      #14-3