[Fic] Punica : I'm Ganesha!

ตอนที่ 1 : #1 - กาชาพาวอดวาย(?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62


#1 - กาชาพาวอดวาย(?)




          ร่างของชายหนุ่มผมดำปรกหน้า กำลังจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์บนมืออย่างลุ้นระลึก


          ในจอปรากฎภาพทิวทัศน์ของดวงดาวพราวระยับที่โอบล้อมวงเวทย์สีฟ้าตรงกลาง มือของคนถือยิ่งสั่นหนักขึ้น เมื่อปลายนิ้วสัมผัสลงบนปุ่มกดสุ่ม 10 ครั้ง


          ใช่แล้ว ตอนนี้เขากำลังกดสุ่มกาชาตู้หนึ่งอยู่...


          สายชลอุตส่าถ่างตานั่งเก็บควอตส์สีสดใสตั้งแต่ทุ่มครึ่งยันเที่ยงคืนทุกวันเพื่อตู้นี้เชียวนะ!


          30 ควอตส์สำหรับเปิดสุ่ม 10 ครั้ง หน้าตู้กาชามีตัวละครวีรชนตนหนึ่งที่เขาตั้งตารอมันเข้าเซิร์ฟมาตั้งแต่เดือนก่อนตั้งเด่นหราหน้าตู้


          วีรชนตนนั้นคือ กาเนชา(พระพิฆเนศ) แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ในเกมนี้เราไม่สามารถอัญเชิญวีรชนที่เป็นเทพมาแบบตรงๆได้


           ใช่แล้วมันต้องมีร่างทรงอย่างไรเล่า! เรียกว่าซูโด-เซอร์แวนท์


           กาเนชา เป็นซูโด-เซอร์แวนท์ที่ถูกอัญเชิญไว้ในร่างของจินาโกะ มายไวฟุของเขายังไงล่ะ!


          แม้ร่างขั้นแรกจะเป็นรูปปั้นหินของพระพิฆเนศ แต่หากปลดถึงขั้นสามจะเป็นตัวละครเด็กสาวที่มีสี่กร(แขน) แทน


          เวลาผ่านไปนานกับการสุ่มตู้กาชานี้ สายชลหงุดหงิดทำไมมันมีแต่เกลือกับเกลือขนาดเน้!!!!!


          ก็รู้หรอกว่าการ์ด 4 ดาวมันออกดร็อปยาก! แต่นี่มันสุ่มไป 50 กว่าครั้งแล้วนะเฟร้ยย!!


          "ออกมาเถอะนะ!"


          30 ควอตส์สุดท้ายถูกกดสุ่มอย่างไม่ลังเล วงเวทย์บนจอหมุนเร็วอย่างฉับพลันประกายแสงสีฟ้าสาดส่องสว่างจ้าบดบังทุกอย่าง


          เปรี้ยง! ฟูมมมม


          ในตอนนั้นทุกอย่างที่สายชลมองเห็นก็มืดดับไปหมด


.....


           สัมผัสเปียกชื้นที่หยดลงบนใบหน้าทำให้ดวงตาที่ปิดสนิทเปิดออกอีกคร้ง


           สายชลมองภาพตรงหน้า สมองกำลังประมวลผล แสงสว่างจ้าเสียดแทงลูกตาอย่างเจ็บแสบ เขาพยายามปรับสายตาให้ชินกับแสงตรงหน้า


           เขาอยู่ในสวนที่มีต้นไม้ให้ร่มเงาอย่างร่มรื่น ต้นหญ้าถูกถางให้สั้นลงอย่างมีระเบียบ บ่อน้ำใสสะอาดที่มีหินก้อนสวยวางรายล้อม


          มีศาลาสีขาวหลังงามตั้งอยู่กลางสวน มีก้อนกรวดที่ถูกปูลงพื้นอย่างดีรายล้อม ในศาลานั้นมีร่างของใครบางคนที่กำลังนั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์


          สายชลสับสนเขาควรนอนอยู่บนเตียงสีฟ้าครามเข้มกับห้องรกๆไม่ใช่เหรอ?


          เขาหันหน้าไปมองที่ร่างในศาลานั่นอีกครั้ง อีกฝ่ายหันมาส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรเหมือนรู้แล้วว่าตัวเองโดนจ้องมองอยู่


          แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกคุ้นหน้าอีกฝ่ายอย่างบอกไม่ถูก


          ฟูมม!!!


          ฉับพลันพื้นของสวนที่เขานั่งอยู่กลับยุบลงไป สายชลถอยร่นมองดูพื้นที่หล่นวูบหายไปด้านล่างอย่างตะลึง เจ้าหลุมประหลาดนั่นกำลังกลืนกินพื้นสวน!!


          สายชลเตรียมลุกขึ้นวิ่งทว่ากลับมีเส้นใยรยางค์สีดำมืดกระชากขาของเขาลงไปในหลุมบ้านั่น สายตาของเขาหันไปขอความช่วยเหลือจากอีกคนที่นั่งอยู่บนศาลา


          เจ้าตัวเพียงส่งยิ้มให้สายชลที่กำลังตะเกียกตะกายเกาะขอบพื้นสวนที่เหลืออย่างเอาเป็นเอาตาย


          "อื้อ!!!" แม้เพียงจะส่งเสียงร้องยังทำไม่ได้เจ้าเส้นรยางค์สีดำเส้นหนึ่งรัดปากของสายชลไว้อย่างแน่นหนา เเขนขาเริ่มหมดเรี่ยวเเรงที่จะดิ้นรน ไม่กี่อึดใจร่างของเขาก็ถูกลากลงไปในหลุมดำมืดนั่นเสียแล้ว


           เส้นผมสีขาวยาวสยายไปตามแรงลม ไม่นานหลังจากที่ร่างของสายชลถูกกลืนเข้าไป เจ้าหลุมดำประหลาดก็หายไปราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น


          เจ้าของเรือนผมสีขาวยังคงยกถ้วยชาขึ้นมาจิบอย่างไม่รีบร้อน ในมือถือกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่งไว้ ในนั้นมีรูปใบหน้าของสายชลแปะอยู่


          เจ้าตัวฉีกยิ้มก่อนที่กระดาษในมือจะถูกสลายเป็นเถ้าธุลี


          "ฮืมม...จะแถมโปรโมชั่นอะไรให้ดีนะ?"




#####



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น