Bts x you โรคละบาดzoombie

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 764 Views

  • 7 Comments

  • 32 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    63

    Overall
    764

ตอนที่ 3 : Zombie : 3/"ออกเดินทาง(18+นิดนึง)"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    16 ต.ค. 61

สวัสดีคร้าาาาา
ไรท์มาเเล้วน้าาาา หลังจากห่างหายกันไปนานเเสนนานนนนนน
(หลบเกิบเเป๊บ)55555
มาต่อเถอะๆๆ






ปั้ง!!!


เสียงนี้มันเสียงอะไรกันน่ะ มันเหมือน..
" ใครเเม่งยิงปืนเเถวนี้วะ " เจโฮปสถบเเบบงัวเงียออกมาอย่างอารมณ์เสีย
" ห้าวว~~~~ เกิดอะไรขึ้นอ่ะ เอ้ย!!! " เเรปมอนพูดขึ้นขนาดที่นอนอยู่บนโซฟา
ตุบ!!! 
เสียงของเเรปมอนที่ตอนนี้พังโซฟาซะเเล้ว นี่อปป้าเจาตื่นท่าไหนเนี่ย
" เงียบไว้ๆ " จองกุกบอกทุกคนก่อนเงี่ยหูฟังดีๆ
ปั้ง!! ปั้ง!!! ปั้ง!!!
เสียงปืนดังอย่างต่อเนื่องอีกครั้ง ราวกับหวาดกลัวอะไรซักอย่าง
" ช่วยดีไหม " คุณพูดพร้อมเงี่ยผ้าม่านออกเล็กน้อยเผยให้เห็นร่างชายหนุ่มตัวไม่สูงมาก
เท่าที่ดูน่าจะสูงพอๆกับจีมินเลยเเหละ เรียกง่ายๆว่าเตี้ยเลยเเหละ ตอนนี้ชายคนนั้นกำลังกระลังกระหน่ำยิงปืนกลใส่พวกซอมบี้ทันที เเบะดูเหมือนว่าเค้ากำลังจะโดนพวกมันล้อมส้ะเเล้ว
" ไม่ไหวเเล้ววุ้ย " คุณสถบออกมาก่อนรีบคว้าของทั้งหมดที่พอจะเป็นอาวุธได้เเละของที่จำเป็นมาใส่เป้
" ไปช่วยเร็ว " คุณเร่งทั้ง4ที่ตอนนี้สายตายังไม่หยุดมองที่ชายด้านล่าง
" ไปกัน " เชรด ทุกคนพูดคำนี้พร้อมกันพร้อมชูเป้เเละอาวุธในมือพร้อมไป ถามจิง
พวกคุณไปเตรียมมาตอนหนายยยยย




??? 



" บ้าเอ้ย!! กระสุนเเม่งมาหมดอะไรตอนนี้วะ " ชายหนุ่มสถบออกมา ตอนนี้อาวุธเพียงอย่างเดียวของเขาได้หมดไปเสียเเล้ว 
" เเฮ่!! " ซอมบี้นักเรียนสาวสวยที่ตอนนี้เเทบมองไม่ออกว่าเป็นใครกำลังตรงมาหาเค้า
" เชี้ยออกไปนะเว้ย " ชายหนุ่มบ่นออกไป
ตุ๊บ ตับ 
ชายหนุ่มพึ่งนึกได้ว่าอาวุธของเค้ายังไม่หมดเลยจัดการต่อยเข้าไปทีใบหน้าหวานเละอย่างเเรก เค้าต่อยซ้ำเเล้วซ้ำเล่า เเต่ซอมบี้ตัวนี้มันไม่ยอมตายสักที 
" โจมตีที่หัวสิ!!!!!! " เสียงใครบางคนตะโกนบอกเค้า เสียง'ผู้หญิง' เเต่ตอนนี้เค้าไม่สนว่าใครจะตะโกนบอกอะไรทั้งนั้น รู้เเค่ว่าเค้าจะต้องจักการซอมบี้ตัวนี้ให้เร็วที่สุดเพราะมันไม่ได้มีตัวเดียวไง 
ตึง
เค้าจับหัวซอมบี้เเล้วเควี้ยงตัวซอมบี้ไปกระเเทกกับกำเเพง 
" เยส ที่หัวจริงๆด้วย " เค้าหลุดดีใจออกมาเสียงดังเพราะเมื่อกี้พึ่งฆ่าซอมบี้ด้วยมือปร่าวเป็นตัวเเรก 
อึก เค้าถึงกับกลืนน้ำลายเลยทีเดียว ใครเเม่งจับไหล่กูวะ
" ที่เหลือเราจัดการเอง " ตอนนี้ภาพที่เห็นมันเร็วมากกก ผู้หญิงสีรุ้ง ตาสองสี ใส่เเว่น กับชุดนักเรียน 'โครตน่ารักเลยวุ้ยยยยยยย'
 





You





นายคนนั้นเป็นอะไรรึป่าววะเเม่งมองอยู่ได้
" มึงโดนกัดป่าวไอ่ก้า " ห้ะรู้จักกันหรอ
" ไม่โดนหรอกวะ กูเเม่งเกือบไม่รอด เพราะพวกมึงเลยนะเนี้ย เเม่งทิ้งกูไว้ที่ห้องน้ำ เเม่งเป็นเพราะพวกมึงที่ไม่ยอมมาเข้าห้องน้ำกะกู ตอนเเรกเเม่งมีผู้หญิงน่าตาก็สวยอยู่หรอกเเต่ตาเเม่งเป็นสีเเดง กููนึึกว่สเเต่มันจะหลงไหลในความหล่อของกูที่ไหนได้เเม่งจ้องจะงับหัวกู สรุปกูผิด " นี่มันร่ายบทสวดรึป่าวเนี้ย พูดอยู่คนเดียว หลงตัวเอง เเถมยังสรุปเองด้วยว่าตัวเองผิด
" เอ่อ นี่(ชื่อคุณ) " นั่นไงบทเเนะนำตัวที่กูเกลียด
" (ชื่อคุณ)นี่ไอ่ก้า " ยกมือไหว้เเป๊บ
" เเล้วเราจะไปไหนกันอ่ะ ตอนนี้เเม่งไม่มีเวลาให้คิดเเล้วน้ะ " เจโฮปพูดพร้อมทำหน้าหวาดกลัวสุดๆ
" เเม่งมันมาเเล้ว " วีพร้อมพร้อมวิ่ง เเต่โดนมือของคุณจับไว้
" (ชื่อคุณ)ไม่มีเวลาคิดเเล้วน้ะ " วีพูดพร้อมเอามืออีกข้างมาจับมือของคุณ
" ฮยองขึ้นรถกันเถอะ " จองกุกพูดพร้อมชี้ไปที่รถกระบะ
" เออๆ " เเร๊ปมอนพูดพร้อมจูงทุกคนขึ้นรถ ซึ่งเเน่นอว่าไม่มีใครขึ้นหลัง
" เชี้ยเเม่งกุณเเจอยู่่ไหนวะ " จีมินบ่นออกมา
" อ่ะนี่ " ชั้นยื่นกุณเเจให้ก่อนทุกคนจะถยอยขึ้นรถกัน 
ตำเเหน่งในรถคร้าาาา


ชูก้า   เเร๊ปมอน

วี เจโฮป จีมิน (ชื่อคุณ) จองกุก


" เเน่นชิบหายเลย " จองกุกบ่นออกมา ถึงเเม้ว่ากระบะมันจะเเอร์์เย็นมากก็เถอะเเต่นี่มันก็ไม่ไหวสำหรับพวกเขาหรอกน้ะ 
" (ชื่อคุณ) ไปนั่งตักคนอื่นดิ เเม่งเเดกที่ " อ้าวๆไอ้โฮปวอนโดนตีน
" ก็ได้ เเล้วจะหาว่าไม่เตื่อน " คุณพูดพร้อมเล็งว่าจะนั่งตักใครดี
" อะ " คุณสถบก่อนย่นก้นลงไปทับต้นขาของร่างสูงกว่า
" อื้ม~~~ " จองกุกจะครางเพื่อ ถึงเเม้ว่าคุณจะไม่ได้หน้าตาดี เเต่หุ่นนี่จัดว่าเอ็กสุดๆอ่ะ
" ไอ่กุกมึงครางทำไมว้ะ มันดีขนาดนั้นเลยหรอ " จีมินหันมาถามจองกุกที่ตอนนี้ทำหน้าฟินไปสามบ้านเเปดบ้านเสียเเล้ว
" โครตเเจ่มอ่ะ " จองกุกพูดพร้อมเอามือมาโอบกอดคุณ
"จะกอดอีกนานไหมนายน่ะ " คุณหันไปด่าคนด้านล่าง
" นี่(ชื่อคุณ)ทำไมเธอถึงมีกุณเเจรถกระบะหรูนี่ล่ะ " เเร็ปมอนถามได้สะเทือนใจมาก
" เเฟนให้ไว้น่ะ เค้าบอกว่าอย่างให้พาไปที่ต่างๆ เเต่ตอนนี้ไม่อยู่เเล้ว " ขอซบหน่อยเถอะ
" ขอโทษน้ะ " เเร็ปมอนพูดปลอบ 
" เราจะไปไหนกันดี " ชูก้าถามออกไป
" โรงพยาบาล เเล้วไปคอนโด " วีพูดลึ้นอย่างมีเเบบเเผน
" หรือว่าจะไปรับคนๆนั้น " เจโฮปพูด
" อือ พี่ชายพวกเราเลยน้ะเว้ย กูทิ้งมันไม่ลงวะ " วีพูดพร้อมทำหน้าเศร้า
" เออๆ" เเร็ปมอนพูดสั้นๆ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #6 유비~🎵 (@baitory12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 14:28
    สู้ๆนะคะไรท์ รอค่าาาา
    #6
    1
    • #6-1 PLSplai (@PLSplai) (จากตอนที่ 3)
      2 พฤษภาคม 2561 / 14:32
      เเต้งกิ้วสำหรับคอมเม้นนะคะ กำลังใจเต็มเปี่ยมเลย ขอบคุณน้าาาา
      #6-1