Bts x you โรคละบาดzoombie

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 657 Views

  • 6 Comments

  • 30 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    16

    Overall
    657

ตอนที่ 14 : zombie : 13 / พบเจอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    17 ม.ค. 62

คน,ฟิล์ม,ฝูงชน,ผู้ชม,ความมืด,ขบวนพาเหรด






พวกเราค่อยๆเดินผ่านจากห้องหนึ่งไปอีกห้องหนึ่ง บรรยากาศของความตรึงเครียดค่อยๆกัดกินเราช้าๆ ถึงเเม้ ณ ตอนนี้เราจะไม่ได้ยืนอยู่เฉยๆ มันกลับทำให้เรารู้สึกเกร็งอย่างน่าขนลุก
" นี่ " ยัยบอมเจ้าเก่า ยัยนี่นี่จริงๆเล๊ย 
" ชู่ววววว " เจ๊ออมพูดพร้อมทำปากจู๋
เราเดินทางมาเรื่อยๆจนหยุดอยู่ที่โรงอาหาร มันผิดปกติสุดๆ ไม่มีเเม้กระทั่เสียงนกร้องเเละเสียงฝีเท้า
" มันผิดปกติมากๆ " เสียงยัยยิ่นบ่นออกมาเบาๆ 
" ถูกเผง " ชั้นพูดพร้อมทำท่าทาง
" เเม่งเงียบผิดปกติ " เจ๊ออมพูดออกมา ก่อนที่จะโน้มหน้างามๆของนางออกจากกำเเพงพร้อมมองซ้ายขวาช้าๆ
" เชี้ย " เจ๊เเกสบทออกมาก่อนที่จะทรุดลงไปกองกับพื้น
" เกิดอะไรขึ้นอ่อ " ยัยเหมยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่โน้มหน้าออกไปดู
" ว้าย " ยัยเหมยหวีดออกมาเบาๆ 
ชั้นไม่รอช้าโยกหน้าออกไปดูพร้อมยัยบอม
" ขุนพระ / เย**เข้มาเตอฟักเกอร์ " พวกเราสบทออกมาพร้อมกัน
ภาพที่เห็นคือน่ากลัวมากกกกกกก เหมือนอยู่ในหนังซอมบี้เลย


คน,ฟิล์ม,ฝูงชน,นักดนตรี,ขบวนพาเหรด,งานเทศกาล

อื้อหือ น่ากลัวชิปเป๋ง
" ไม่ต้องเดาก็คงจะรู้เเล้วเเหละ " ยัยยิ่นพูดออกมาก่อนกระชับไม้ถูพื้นในมือ
" ทำไมพวกมันถึงได้ไปรวมตัวกันตรงนั้นอะ " ยัยเหมยเปิดประเด็น
" ตามมานี่ก่อน " ชั้นพูด ดูท่าเเล้ว ถ้าพวกเรายังยืนคุยกันอยู่เเบบนี้มีหวังพวกมันได้เเห่กันมาเเน่ๆ


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ห้องเรียนญี่ปุ่น


สรุปพวกเราก็ต้องเดินกลับมาที่ห้องๆเดิม
" ฮัลโหลกลับมาละนะ " ชั้นพูดพร้อมดันตัวยัยพวกบ้าเข้าไปด้านในก่อนปิดเเล้วประตูล็อคกรประตูบานนั้นซะ
" ทำไมนะ " ชั้นพูดขึ้นเพื่อเปิดประเด็น
" คนน่ะ " ยัยยิ่นพูดพร้อมทำหน้าตาเฉยฉา
" นั่นสินะ " ชั้นพูด เห้ยยยยย คนหรอ
" เห้ยยย " พวกเราพูดออกมาพร้อมกันอย่างมิได้นัดหมาย
" เราต้องไปช่วยนะ " ยัยเหมยพูดก่อนทำหน้าตาอ้อนวอนใส่ยัยบอมเเบบสุดๆ
" จะบ้าหรอ นี่เเกจะเสียงชีวิตไปช่วยคนพวกนั้นเนี่ยนะ " ดูท่าเเล้วองค์นางกำลังจะมา
" ช่วยหนึ่งเสียง " เจ๊ออมพูดพร้อมตบบ่ายัยบอมเบาๆ ร้ายนะพี่เราเนี่ย รู้ว่าองค์นางกำลังจะมาก็ยังจะไปยั่วเค้าอีก
" หึ้ยยยย " ยัยบอมสถบออกมา
" ช่วยนะจบ " ชั้นพูดตัดบทสนทนาอย่างรวดเร็ว



10 นาทีต่อมา
สรุปเราก็ายืนอยู่ณที่เดิมไม่ไปไหน
" 10กว่าตัว " ชั้นพูดพร้อมทำหน้าจริงจัง เเสดงว่าคนพวกนั้นต้องไม่ธรรมดาเเน่ ตั้งเเต่เรามาพวกนั้นก็ไม่มีท่าทีว่าจะเดือดร้อนสักนิด
" จำนวนมันลดลง " ยัยยิ่นพูดพร้อมชี้ไปที่กองซอมบี้ที่มีอยู่เป็นย่อมๆ
" ลุ้ยยยยยยย " ยัยเหมยคือตัวการค่ะ ใครตายโทษนางเด้อ
พวกเราวิ่งเข้าไปชาร์ตซอมบี้ ยัยยิ่นเปิดศึกคนเเรกด้วยการใช้ไม้ถูพื้นด้านที่เเหลมคม จ้วงเข้าไปในสมอง 
" ทำไมพวกมึงถึงตายยากตายเย็นกันนักนะ " พี่ออมเอามีดทำครัวจ้วงๆๆๆี่หัวของซอมบี้ตัวหนึ่ง เลือดที่ค่อยๆเลอะชุดนักเรียนขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีท่าทีที่มันจะตาย
" มัวเเต่เหม่ออะไรของเเกฟร้ะ " ยัยบอมตะโกนบอกชั้น เดี๋ยวววววว
ฉึก ภาพตรงหน้าเเม่โครตน่ากลัว ขวานที่จามลงสมองไหลมาจนถึงคอ สมองที่ค่อยๆไหลออกมาตามรอยเเบ่งที่ถูกของมีคมจามเข้า เลือดที่ไหลลงช้าๆ
" ฉลาดนะเนี่ยตาผู้ชายคนนี้ " ยัยเหมยพูดออกมา ก็เเหงละ สมองที่อยู่ตรงหน้านางเเทบไม่มีที่จะให้หยักอยูเเล้ว
" ยังมัวเเต่เหม่ออยู่อีก " เอะยัยเหมยพูดกับชั้นงั้นเหรอ
" เอ้าโทษลืม ฮิฮิ เกือบตายเเละ555 " ชั้นพูดพร้อมลูปหัวตัวเอง
ก็เเหม๋ น่ะนะ555 
" ขอบคุณมากๆนะครับ " เสียงชายคนนึงพูด 
BTS FESTA 2017 [17/06/10] Wallpaper♡


อร้ายยยยย ผัวๆ นี่เเหละผัวชั้น
" เหี้ย หล่อว่ะ " เจ๊คนเดิมนางกลับมาเเล้วจร้าาาาาาาาา
" เอ่อ ขอโทษนะคะ ที่ช่วยพวกคุณได้ไม่มาก " เอาเเล้วยัยเหมยก็อีกคน 
เเล้วนางจะทำนิ้วจิ้มๆกันทำไมฟร้ะ กลัวเค้าไม่รู้รึไงว่าร่านอะห้ะ
" เอ่อ..... พวกคุณมีที่ๆอยากจะไปไหมครับ "  ไปอยู่ในใจคุณไงคะ
" มีเเล้วค่ะ " เอาหล่ะ นางฟ้าหลบไปศพจะเดิน
" ที่ไหนหรอครับคนสวย ให้ผมไปด้วยได้ไหมครับ " ผู้ชายหัวทองนี่พูดมากจริง ชิ อ่อยเก่งงงง
" ขอร้องละนะ " ชายผมโสีโกโก้พูดพร้อมอ้อนวอนสุดๆ
" ไปด้วยกันี่เเหละ " ยัยยิ่นจบบทสนทนาอย่างเยือกเย็น
" เเล้วตกลงจะไปไหนกันอ่อ " นายหัวทองถามย้ำ
" อาคารดนตรีน่ะ พอดีชั้นมีพี่ชายอยู่วงโย เค้าน่าจะอยู่ที่นั่น " ชั้นพูด ตอนนี้ก็ยังอดห่วงไม่ได้เลยเเหะ ไหนจะเเม่อีก
" จริงดิพวกผมก็อยู่วงโยเหมือนกัน " นายโกโก้พูด น่ารักจริง อะ จะว่าไป
" ไม่ต้องพูผมก็ได้พวกพี่อยู่กันตั้งม.4เเล้วไม่ใช่อ่อ " ชั้นพูด
" อ่าาาาไม่เนียนเลยเเหะ จะว่าไปเรายังไม่ได้เเนะนำตัวกันเลย " เชี้ยยหยุดยิ้มเเบบนี้สินายหัวทอง
ฉึก!!
เสียงอพี่ออมเอามีปาใส่หัวซอมบี้เพศเมียตัวหนึ่ง ที่กำลังเดินดุ่มๆมาทางเราอย่างไม่ลดละ 
" รีบไปเถอะ " ยัยบอมพูด





พวกเราเดินผ่านสหกรณ์ของโรงเรียนอย่างเงียบๆ เอาอีกเเล้ว บรรยากาศเเบบนี้ เงียบชะมัด เเต่ที่เเตกต่างคือ.... พวกเรากำลังเดินไปเห็นงานหนักเเล้วสิ
" รั้วจะพังไหมวะ "พี่ออมสทบเบาๆ
" โชคดีนะที่พึ่งยัยยิ่นพูเรียนคาบเเรก เลยทำให้คนในโรงเรียนมีน้อย " หึถ้ารั้วไม่พังก็บุญมากๆอะ เพราะถึงเเม้โรงเรียนเราจะมีนักเรียนเยอะเเต่ส่วนมาพี่ม.ปลายหลายๆห้องก็เรียนเเค่คาบบ่ายกันอยู่เเล้ว คนเลยน้อย
" ไม่พังหรอก ทางโรงเรียนเคยทำการวิเคราะห์ไว้เเล้ว " ยัยยิ่นพูดพร้อมทำหน้าภูมิใจ ก็เเหงละ พ่อนางเล่นเป็นออกเเบบประตูเเบบหนา อึด ทน นานไว้นี่นา
" เธอรู้ได้ไงกัน " นายโกโก้พูดพร้อมลดหย่อนเก้าลงมา จากตอนเเรกที่เดินข้างจีมินมาเดินข้างยิ่นเเทน ชิ!!อีตาบ้าทำไมต้องเดินใกล้กันขนาดนั้นด้วยนะ
พวกเราเดินผ่านหอประชุมได้เเล้วเหลือเดินผ่านตั้งเเต่อารคาร4ไปจนถึงอาคาร6 
" เหนื่อยฉะมัด " ชั้นบ่นก่อนคนเเรกอะ เเม่งเหนื่อยจริง 
" ชู่วววว เราอาจจะเจอพวกมันได้เสมอ " ยัยเหมยพูดเสียงเบา
" ไม่หรอก พวกม.3กับม.6อยู่หอประชุมกันหมด " นายหัวทองพูดพร้อมเปิดผ้าม่านด้านนอกของหอประชุดออก
" ว้าวววว " พวกเราตาค้างไปดิ เเม่งเอ้ยบอกก็พอเเล้วปะไม่ต้องเปิดให้ผมดูก็ได้ครับ ภาพที่เห็นตร้งหน้าคือ มีซอมบี้หลายร้อยตัวเดินเอะ!!ดุกดิก ดุกดิกก็ได้ เอาใหม่ๆ มีซมบี้หลายร้อยตัวดุกดิกอยู่ภายในหอประชุด
" ปิดเถอะ " เจ๊พูดพร้อมเตรียมที่จะอ้วก โชคดีนะที่นางไม่อยู่ในนั้น ไม่นึกเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ไม่นานพวกเราก็เดินมาถึงอาคารดนตรี ระหว่างทางเจอซอมบี้บ้าง 
ประมาณว่า มาน้อยเเต่ถี่นะ 
" เข้าไปเถอะฮยอง " นายโกโก้พูดพร้อมเดินเข้าไป 
"เดี๋ยวจองกุก " เอ๊ะชื่อจองกุกหรอ น่ารักว่ะ
" ว่า " นายจองกุกหันมา 
" ระวัง " พวกเราทุกคนพูดพร้อมกัน
ตุ๊บ!!!
" เเท " นายจีมินพูดพร้อมเดินเข้าไปหาด้วยความดีใจ
" ไอ่จีม มึงมาไงวะ เเล้วนี่ใคร " เอะ เอ้!!!
" พี่เเท " ชั้นวิ่งพร้อมกระโดดกอดจนพี่เเทเซล้มลงไป
น่าอายฉะมัด ตอนนี้ชั้นคร่อมพี่เเทอยู่อร้ายยย อยากอย่เเบบนี้นานๆ
" (ชื่อคุณ) " นั่นเเหละค่ะ ทุกคนเเดก.....
" มาๆ พวกเธอเข้ามาข้างในก่อน โดยเฉพาะเธอเลยยัยตัวเเสบ " ผัวอีเจ๊ค่ะ เเม่เจ้าไม่น่าเชื่อว่านางจะอยู่ที่นี่
" โห่ไรอะเตง " ยัยเจ๊พูดบ่นเเต่ก็เดินเข้ามาข้างในพร้อมกับยัยพวกนั้น 
" นี่จะนอนฟินอีกนานไหม " ยัยบอมบ่นก่อนจะกอดยัยเหมยเลียนเเบบชั้น
" ว้าย!! " ยัยเหมยล้มค่าาาาาา จากนิยายทั่วไปต้องมีคนรอรับใช่ไหมเเต่ ตอนนี้นี้เเบบ
ตุ๊บ!! 
" เจ็บเป็นบ้า " ยัยเหมยนั่งทับชายคนนึงไว้ชั้นว่าฟันเค้าเป็นเอกลักษณ์ดีนะ เเต่ความฮามันอยู่ที่พี่เเกไม่ได้เต็มใจจะล้มตัวลงไปรับยัยเหมยด้วยซ้าเเต่โดนคนตัวขาวๆเตะมา
" ไอ้ห่าก้า มึงทำห่าไรของมึงงงงง " พี่คนนั้นนอนไปบ่นพี่ก้าไป 
เก่งไหมล่ะสกิวการจำชื่อคนของชั้น
"น้องครับลุกได้ยังครับ " พี่คนนั้นท่าจะหนักจริง
" ขอโทษนะคะ เป็นอะไรรึป่าว " เอาเเล้วสกิวเเม่พระยัยเหมย พอนางลุกขึ้นนางก็จับตัวพี่เเกใหญ่
" เเล้วเมื่อไหร่ลุก " เอะ
" โทษทีพอดีคิดถึงพี่อะ " ชั้นพูดพร้อมหอมเเก้มเเทฮยองใหญ่
" เลิกสวีทกันดิ๊ " ยัยบอมที่ไม่รู้เเม่งไปโมโหใครมาเเล้วจู่ๆก็มาด่าชั้นเฉย
" จะๆ " ชั้นลุกก่อนปิดประตูห้องดนตรีพร้อมล็อคกลอนอย่างเเน่นหนา 
" เเล้วพวกเธอรอดมาได้ไงเนี่ย สุดยอดอะ " คนใหล่กว้างๆพูดขึ้น
" สุดยอดจริงจินฮยอง ผมเห็นมากับตา คือยัยพวกนี้ใช้ทั้งมีดทั้งดาบทั้งไม้กวาด เก่งกว่าผมอีก " นายจองกุกก็พูดเวอร์เกิ๊น
" สุดยอดอพพี่นับถือ " พี่ฟันสวยพูดขึ้น 
" เอ่อพวกเรายังไม่ได้เเนะนำตัวกันเลย เราชื่อยิ่นอยู่ม.1 " ยัยยิ่นเปิดประเด็นเหมือนที่อยู่กับพวกชั้น
" หนูชื่อออมสินยู่ม.4หรือเรียกว่าเจ๊ตามเด็กๆพวกนี้ก็ได้ " เจ๊ออมพูพร้อมจับมือเเฟนเเกเเน่น
" เราบอม ม.2 " ยัยบอมก็อีกคน ทำอย่างกับตัวเองสวยน่ะ
" หนูชื่อเหมยค่ะ อยู่มัธยมศึกษาปีที่1 " ยัยนี่ก็พูดเวอร์เกิน ทำเหมือนมาเเนะนำตัวหน้าห้องอย่างงั้นเเนะ
" หนูชื่อ(ชื่อคุณ)ค่ะอยู่ม.1 เป็นน้องพี่เเท " ชั้นพูพร้อมยิ้ม
" ตามอายุเลยครับเชิญ " นายหัวทองพูด



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ รูปบังทันใส่ชุดนักเรียน ชัดๆ


( ชุดตามนี้เลยเน้อ ส่วนสีผมเอาง่ายๆเลนละกัน จิน(ดำ) เเร๊ปม่อน(สีเทา) ชูก้า (สีฟ้า) เจโฮป(สีน้ำตาลอ่อนๆ) จีมิน(สีทองหรือเหลือง) วี(สีเเดง) จองกุก(สีโกโก้) )
" เราชื่อจิน อยู่ม.6 เป็นพี่ใหญ่สุด เเละ.....หล่อสุดด้วย " เชรดดดด เพื่อนพี่เเทมั่นหน้ามั่นโหนก
" พี่เเร๊ปมอนส์ อยู่ม.6 มีเเฟนเเล้ว " ขายเก่งขายเก่ง
" ชุก้า ม.5 " นี่เเต่งงานกับยัยบอมเลยไหม๊
" พี่โฮปบี้นะ หรือเจโฮป หรือเรียกว่าที่รักก็ได้ "
" พี่จีมิน ม.4 ละ "
" เตี้ยสุด " 5555555ขำพี่เเกอะ ถึงพี่จะเตี้ยเเต่พี่ก็สูงกว่าหนูโคีตๆเลยนะ
" เชี้ยโฮป " พี่จีมินทำท่าจะตีพี่โฮป
" กูเป็นพี่มึงนะ " พี่โฮปใช้สิทธิ์คำว่าพี่น้องมาต่อรอง
" พี่เเทฮยอง หรือวีนั่นเเหละ มีน้องสาวชื่อ(ชื่อคุณ) " นี่ก็อีกคน ขายเก่ง
"  กระผม จอนจองกุก โสดซิงไม่ติงนังครับ " เอาที่สะบายใจเล๊ยยยยย
" รู้จักกันครบเเล้วใช่ไหม " พี่จินถาม
" ค่ะ " ยัยยิ่นสายนิ่งตอบ
" งั้นเรามาตั้งหลักอยู่ที่นี่กับสักเดือนสองเดือนเนอะ เเล้วเรื่องนงเรื่องน้ำกับอาหารมีพร้อม เเล้วก็ อยู่ที่นี่สามารถเสียงดังได้เต็นที่เลยนะ ที่นี่เป็นห้องเก็บเสียงทุกห้อง ทางเข้าออกมีทางเดียว ทุกครั้งที่จะไปไหนมาไหนต้องไปมากกว่า2คน ที่อาบน้ำอยู่ห้องถัดไป ห้องนอนอยู่ห้องถัดไปเช่นกัน ส่วนห้องถัดไปอีกสามห้องเป็นห้องเก็บเสบียงเลี้ยงเป็นเลี้ยงไก่มีฟงมีฟาร์มพร้อม หน้าต่างที่นี่ไม่มีสักบานนะบอกก่อน ส่วนเสื้อเสื้อผ้ามีเพียบเพราะที่นี่เคยป็นห้องโคฟเวอร์เเดนส์มาก่อน ชายหญิงนอนรวมกันนะ ห้ามท้องด้วยเข้าใจบ่ " เเกอธิบายมายาวเหยียดยังกับเเร็ป เเต่ทำไมชั้นเข้าใจวะ เเล้วไอประโยคหลังคือไร ห้ามท้องอ่อ ใครมันจะไปลามกได้เท่านั้นกันวะ
" ไอเเทมึงพาน้อง(ชื่อคุณ) กับน้องเหมยไปดูเรื่องเครื่องครัวไป ดูกล่องปฐมพยาบาลด้วยนะ " ใครสร้างห้องดนตรีวะ ฉลาดชิป ด้านข้างเป็นห้องพยาบาล2ไว้ดูเเลนักกีฬานักดนตรี ส่วนด้านข้าองอีกเป็นสหกรณ์2 ที่ถามว่าทำไมอุปกรณ์ถึงได้พร้อมขนาดนี้ก็เพราะพวกนางเล่นนอนอยู่ที่นี่กันของเลยพร้อม

" ไอ่ชิมพาน้องบอมกับน้องยิ่นไปสำรวจสถานที่พร้อมกับอาวุธด้วย "
" ครับ " ในเวลานี้คนที่เป็นหัวหน้าคงหนีไม่พ้นพี่จินฮยองสุดหล่อเเล้วเเหละ
" ไอกุกพาเจ๊ออมไปดูเสื้อผ้าให้สาวๆหน่อยไป ไอม่อนมงไปด้วย "
เสื้อผ้าเย็นนี้พวกเราจะไปรอดไหมเนี่ย 
" เครครับผม "
" ส่วนพวกเอ็งช่วยค้าซ่อมเครื่องซักผ้าที เหนื่อยว่ะ "
" คร้าบบบบ  "













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น