Bts x you โรคละบาดzoombie

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 756 Views

  • 7 Comments

  • 32 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    55

    Overall
    756

ตอนที่ 13 : Zombie : 12/ "เตรียมตัวก่อนบุก"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    17 ม.ค. 62

" จะไปกันได้รึยางงงงง " ยัยบอมสาวใจร้อนโวยวายออกมา หลังจากที่เจ๊ออมเอาเเต่เสียใจร้องไห้ออกมานานเเสนนาน

" ขอทำใจเเป๊บ " เจ๊ออมพูดก่อนจะค่อยๆซับน้ำตาช้าๆ

" ไปได้เเละ ถ้ามืดขึ้นมาเรานี่เเหละจะเเย่ " ยัยยิ่นพูดก่อนชี้ไปที่นาฬิกาใหญ่หลักตรงกำเเพง

" ไปเถอะ ขี้เกียจรอ " ชั้นพูดก่อนเดินไปทางบรรได

" ไปๆ " พวกเราทุกคนรวบรวมของที่มีเเล้วเดินมาทางชั้น

" เราว่าเราอยู่เเถวๆนี้ก่อนดีกว่า ไปสักอาคารคหกรรม(ห้องอาหาร)ดีไหม " ยัยยิ่นพูด

" เออดีๆ " ยัยบอมรีบพูดออกมา

" ไม่อาวอะ มันน่าจะมีคนคิดเเบบเราเยอะเเน่ๆ เเถมตอนนี้เรายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร มันเกิดอะไรขึ้น " ถูกอย่างที่ยัยเหมยพูดเลยนะเนี่ย

" เเล้วจะไปไหนละ " ยัยบอมหัวร้อนขึ้นทุกที

" ก็ อาคารดนตรี " ชั้นพูดออกมา ตอนนี้ในหัวชั้นนึกเเค่เพียงว่าพี่เเทจะต้องปลอดภัย

 เพราะพี่เเกยึดกินอยู่ที่นั่นบ่อยครั้งที่โดดเรียน  เเถมนี่ก็ยังไม่เที่ยงสะด้วย

" เออดีๆ ตะได้เจอสามี "  เจ๊ออมเเกพูดพร้อมทำตาปริบๆ

" ล่อพี่เพื่อนหรอ " ยัยยิ่นรู้ทันๆ






...







.....

ตึกๆ

ตอนนี้พวกเรากำลังเดินไปตรงเเทวๆบันไดอีกรอบคะ

ไม่ต้องสงสัยทำไมถึงไม่เจอพวกนั้น(ซอมบี้)

ก็เพราะเรากั้นทางเข้าไว้เเล้วนี่คะ ลองย้อนๆดู

" ระวังตัวด้วยนะ " ชั้นพูดบอกเพื่อนๆ

" เเฮ่~~~ " 

" อร๊ายย " อยู่ๆก็มีตัวอะไรไม่รู้

(ซอมบี้นั่นเเหละ) โผล่ออกมาจากห้องเรียนห้องหนึ่งเเถวๆมุมบันได

" เฮ้ยระวัง "  อยู่ๆมันก็พุ่งมาอย่างรวดเร็ว หน้าตาของมันบิดเบี้ยว ฟันสีเหลืองที่มีเศษอะไรสักอย่างติดตามซอกฟัน บวกกับรอยที่โดนอะไรกันมาก็ไม่รู้เเหว่งจนเห็นซี่โครงด้านใน เป็นผู้หญิงเเท้ๆ

" พวกเราหลบ " ยิ่นที่มีสติดีที่สุดบอกให้พวกเราหลบ

" อร๊ายยย " ตอนนี้ยัยบอมโดนยัยผู้หญิงบ้าคลั่งคล่อมเเล้ว

" ช่วยด้วยย อ๊าาา " ยัยบอมตะเกี่ยตะกาย

ชั้นรีบวิ่งเข้าไปเตะยัยผู้หญิงบ้าคลั่งนั่นจนกระเด็นตกบันไดไป

" เป็นอะไรไหม " ยัยยิ่นรีบถลาเข้าไปถามยัยบอมทันที

" ฮึกๆ ฮือออ เกือบไปเเล้วว เมื่อกี้มันเกือบกัดเเขนชั้นอ่าาา " ยัยบอมฟูมฟาย ชั้นไม่เคยเห็นมันเป็นเเบบนี้มาก่อน

" เฮ้ๆ เป็นอะไรไหมเหมย " ชั้นถามเหมย ดูถ่าเเล้วน่าจะไม่ไหว นี่ขนาดไม่ใช่เหมยนะ ยังขาสั่นมือสั่นขนาดนี้

" เเฮ่~~" มันกลับขึ้นมาเเล้ว

" เเกบังอาจทำยัยบอม เเกตายยย " พี่ออมพูดด้วยความงุดหงิดก่อนจะหยิบไม่ถูพื้นเเถวๆนั้นมาฟาดหัวผู้หญิงคนนั้นทันที

" เเกตายๆๆๆๆ " เจ๊เเกพูดพร้อมตีซ้ำๆอย่างนั้นจนผู้หญิงคนนั้นเเน่นิ่งไปทันที

" เดี๋ยวใจเย็นซิเจ๊ " ชั้นพูดก่อนจะไปห้ามเจ๊เเก



พวกเราทำใจกันอยู่หลายนาทีก่อนที่ยัยยิ่นจะเอ่ยปากออกมา

" ซอมบี้ มันคือซอมบี้เเน่ๆ " ยัยยิ่นพูดพร้อททำหน้าจริงจัง จะว่าไปก็คล้ายนะ

" จริงหรอ เค้ากล้ววว " ยัยเหมยพูดพร้อมร้องไห้ออกมา

" เเค่ตีมันที่หัวก็พอนิ " เจ๊ออมพูดออกมา

" เราว่าเราเเม่งต้องมีอาวุธเเล้วว่ะ " ยัยบอมปิดสนทนาก่อนรีบไปหยิบด้ามไม่กวาดในห้องเรียนหนึ่งก่อนจะถอนขนออก 

" รีบหาอาวุธเถอะ " ชั้นพูดพร้อมวิ่งไปที่ถังดับเพลิงก่อนจะเอาศอกทุบกระจกที่ด้านในมีขวานอยู่

" ได้ละ " ชักสนุกเเล้วสิ

" ยัยบ้าาา " ยัยยิ่นพูดพร้อมกระชับด้ามไม่ถูพื้นที่ถูกฝกหักไห้เหลือเเต่ด้าม 

" เเหลมคมเอาการนะนั่นน่ะ " ชั้นเเถวยัยยิ่นเบาๆ

" เเต่คงสู้ของ(ชื่อคุณ)ไม่ได้หลอกมั้ง

" เรียบร้อย " ยัยเจ๊ชูมีดหลายเล่มขึ้นก่อนจะเก็บเข้ากระเป๋า เหลือไว้เพียงอันเดียวในมือ





พวกเรารวมใจเดินมาตรงศพของผู้หญิงบ้าคลั่งอีกครั้ง

" เหมยไม่มีวุธจะดีหรอ " ชั้นถามยัยเหมย

" ก็มันน่ากลัวนี่นา " ยัยเหมยพูดพร้อมทำหน้าบูด

" อะ ชั้นให้ " ชั้นพูดพร้อมยื่นขวามไปให้ยัยเหมย

"มันจะดีหรอ " ยัยเหมยพููดสวนก่อนทำหน้าตางุดหงิด

" เอาน่ายังไงพวกเเกก็ต้องพาชั้นไปห้องญี่ปุ่นอยู่ล้าววว " ชั้นพูดขึ้นพร้อมชั้นไปที่ห้องเรียนที่เจอยัยเหมย








" เอ่อออ " ตอนนี้พวกเราอยู่หน้าห้องญี่ปุ่นคะ

" เดี๋ยวมาเเป๊บ ยัยบอมมากับเค้าทีดิ๊ " ชี้นพูดพร้อมวิ่งไปหยิบดาบคาตานะเเท้ๆ  อยากเล่นดาบนี้มานานเเละ จะบาปไหมเนี่ยกู ไหว้ขอก่อนละกัน5555

" เเหม๋ๆ เล่นของสูง " จร้าเเซมเจ้าไปยัยบอม

" เอาด้ามไม้กวาดเน่าๆของเเกมาดิ๊ " ชั้นพูดพร้อมไปหยิบเทปกาวเเน่นชนิดพิเศษพร้อมดาบอีกเล่ม เเต่อันนี้สั้นกว่านิดหน่อย 

" เดี๋ยวก็รู้ " ชั้นพูดก่อนลงมือทำ






" นี่เสร็จรึยัง " ยัยบอมถามชั้น

" เสร็จเเล้ว  อะนี่ " ชั้นยื่นไม่กวาดที่มีดาบติดอยู่ที่ปลายๆให้ยัยบอม ก่อนคว้าเทปให้ได้มาที่สุดหยิบเข้ากระเป๋ายัยบอม

" เจ๋งว่ะ เเต่สู้เค้าไม่ได้  " ชั้นพูดพร้อมชูคาตานะขึ้นมา ก่อนจะหยิบที่ลับมีดเเบบพกพาที่โฆษณาอยู่บ่อยๆที่รูดปุ๊บเเหลมปั๊บ

" ไปๆ " ยัยบอมพูดพร้อมวิ่งไปสมทบพวกที่เหลือ

" ไปลุยกันเลยยย " พวกเราพูดพร้อมกันอย่างมีชัย




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น