[นิยายแปล] Swordmaster Healer จอมแพทย์ ดาบราชันย์

ตอนที่ 4 : ผมเป็นราชันย์แห่งดาบในชาติที่แล้ว (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    18 มี.ค. 62

ซองจุนรับโทรศัพท์จากทางสำนักงาน โดยสำนักงานได้แจ้งเกี่ยวกับผลการตรวจสอบเหตุการณ์ดันเจี้ยนลับและเขาต้องมาที่สำนักงานเพื่อลงบันทึกรายละเอียดที่เกิดขึ้น

โอ้! ใช่ ฉันลืมขายหินเวทย์มนต์ไปเลย.’

ในเมื่อเขาสามารถขายหินเวทย์มนต์ให้กับสำนักงานดันเจี้ยนได้ เขาจึงตัดสินใจที่จะยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสองตัวในการเข้าไปที่สำนักงาน

คือคุณจะบอกว่าอยู่ดีๆเจ้าพวก Living Armors ก็ปิดตัวเองลงอย่างนั้นหรอ

ซองจุนพยักหน้าตอบ

ดูเหมือนว่าเจ้าพวก Living Armor น่าจะถูกตั้งเวลาทำงานไว้

นักสืบพยักหน้า มีหลายเหตุการณ์พิเศษมากที่ถูกพบในดันเจี้ยน เขาจึงลงความเห็นว่าการที่สมาชิกคนอื่นๆถูกกวาดล้างเกิดขึ้นจากการถูกจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว

หลังจากการสอบสวนเสร็จสิ้น ซองจุนมุ่งหน้าไปยังศูนย์ประเมินและนำถุงที่เต็มไปด้วยหินเวทย์มนต์เทลงบนเคาท์เตอร์

เรียบร้อยค่ะ ทั้งหมดที่ได้ 12,452,110 วอน

เนื่องด้วยสมาชิกที่เหลือในปาร์ตี้ของเขาเสียชีวิตในดันเจี้ยนทั้งหมด เขาจึงได้รับเงินทั้งหมด พนักงานจึงโอนเงินสิบสองล้านวอนนั้นเข้าบัญชีซองจุนทั้งหมด

ซองจุนตรวจสอบเงินในบัญชีพร้อมน้ำตาที่เอ่อขึ้นในดวงตาของเขา ด้วยเงินจำนวนนี้แหละเขาสามารถที่จะจ่ายค่ารักษาของพ่อและทำให้พ่อของเขาหมดห่วงในตัวเขา

ซองจุนออกจากศูนย์ประเมินพร้อมทั้งโอนเงินสิบเอ็ดล้านวอนเข้าบัญชีพ่อของเขา โดยเขาเก็บอีกหนึ่งล้านวอนที่เหลือเพื่อใช้ในชีวิตประจำวัน

ทรศัพท์เขาดังขึ้นพอดีกับที่เขากำลังจะดึงมันออกมาต่อสายหาใครบางคน

 

[พ่อ]

ซองจุนรับโทรศัพท์ของเขา

พ่อเป็นยังไงบ้างครับ

เขาได้ยินเสียงหัวเราะเบาอันแผ่วเบาจากปลายสาย

พ่อสบายดีเพราะแกนั่นแหละ

ซองจุนได้แต่กลั้นน้ำตาของเขาเอาไว้ ซองจุนคุยกับหมอประจำตัวของพ่อบ่อย เขาเลยรู้ว่าอาการของพ่อเป็นยังไง

แกส่งเงินมาให้พ่อเยอะมากเลยนี่ . . . แกจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม?

ครับ ผมเจอบางอย่างในดันเจี้ยน

แกไม่ได้ส่งเงินทั้งหมดมาใช่ไหม

ไม่เป็นไรนะ ผมหาใหม่ได้ครับ

โอเค ฉันจะไม่พูดอะไรอีก แต่อย่ากดดันตัวเองมากเกินไปหละ

ไม่ต้องห่วงครับพ่อซองจุนตอบด้วยน้ำตาที่เอ่อล้นออกมา

หลังจากที่วางสายแล้ว เขาก็ได้มาถึงอพาร์ทเม้นท์ห้องเดี่ยวของเขา

เป็นความรู้สึกที่เยี่ยมจริงๆ

เขาเพียงแค่หลับไปมากกว่าปกตินิดหน่อย แต่มันทำให้เขารู้สึกเปี่ยมไปด้วยพลัง

ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองสามารถยกหินก้อนใหญ่ได้สบายๆ

เขาเดินทางขึ้นภูเขาหลังบ้านเพื่อทดสอบ เขาคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ขณะที่เขากำลังเดินไปทางก้อนหินขนาดเท่าตู้เย็น

นะ-นี้มันอะไรกัน

มันรู้สึกเบาจนเขาตกใจทำหินหล่นลงไปที่เดิมของมัน

เกิดเสียงดังเมื่อหินตกกระทบกับพื้น นั่นทำให้เขาคิดว่ามันคงไม่ใช่หินแล้วแหละที่แปลก

พระเจ้าช่วย

เขาลองทดสอบกับหินก้อนอื่นๆดูซึ่งผลที่ได้คือเหมือนกัน เขาสามารถยกในสิ่งที่เขาไม่เคยทำได้มาก่อน ทุกอย่างเริ่มต้นที่ศาลแห่งอดีตชาติ

แต่เขาก็ไม่สามารถชี้ชัดได้ว่าร่างกายของเขาเปลี่ยนไปอย่างไร มันคงเป็นเพราะเขาทดสอบกับอะไรง่ายๆ

เขาทำการทดลองเสร็จสิ้นในตอนดึกและเขาได้เขียนผลการทดสอบลงในแอพฯบันทึกในโทรศัพท์ของเขา ในอดีตเขาไม่สามารถแม้แต่จะยกหินขนาดเท่าลูกฟุตบอลได้ แต่ตอนนี้เขาสามารถยกหินขนาดเท่าตู้เย็นได้อย่างสบาย

นั่นไม่ใช่ทั้งหมด

ความเร็วในการวิ่งหนึ่งร้อยเมตรของเขาเร็วขึ้นเป็นเท่าตัวโดยที่ตัวเขาไม่เหนื่อยอีกด้วย เขายังสามารถวิ่งตั้งแต่เช้ายันถึงสี่ทุ่มโดยไม่ต้องพัก

ร่างกายของฉันแข็งแรงขึ้นหรือเปล่า

ร่างกายสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้หากใช้มานาช่วย มันจะช่วยเพิ่มสมรรถภาพทางร่างกายอย่างสูง แต่อย่างไรก็ตามเขาก็อดแปลกใจไม่ได้ที่ร่างกายของเขาแข็งแรงขึ้นขนาดนี้

ฉันสามารถลงดันเจี้ยนคนเดียวได้!

การลงดันเจี้ยนคนเดียวไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป ในเมื่อเขาได้รับพลังที่แข็งแกร่งมาแล้ว

คนอื่นจะดูถูกฉันไม่ได้อีกต่อไป.”

เขารีบกลับบ้านและโถมตัวลงที่นอน สิ่งแรกที่เขาเห็นเมื่อเขาตื่นคือดาบที่ดูเหมือนจะพัง

ฉันเอามันคิดมือมาด้วยหรือ

ซองจุนถือดาบที่เขาวางกองไว้ที่มุมห้องขึ้นและตรวจดู

ตัวดาบถูกสลักด้วยคำว่า โรเอล นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรที่พิเศษต่างออกไป

ฉันจะใช้ดาบเล่มนี้ไปก่อนก็แล้วกัน

เขาวางแผนที่จะไปสำนักงานดันเจี้ยนเพื่อลงจับคู่ พลังของเขาที่เพิ่มขึ้นอย่างมากคงเป็นเพราะโรเอล

โอ้! เจ้าตำนาน

เมื่อเขาได้ยินคนเรียกฉายาของเขา เขาพอจะรู้ทันทีว่าคน คนนั้นคือใคร เขาหันไปมองอย่างประหลาดใจกับคนมาใหม่

คุณคังโฮยังหรือ

ใช่ ฉันเองและพวกเรามีเรื่องต้องคุยกัน

โฮยังเป็นฮันเตอร์ระดับ C และสนิทสนมกับด็อกซู เขาสงสัยในการตายของด็อกซูจึงได้ตรงมาหาซองจุน

ฉันไม่มีอะไรจะพูด

ซองจุนฉีกภาพลักษณ์ที่ดูอ่อนแอออกไป ถึงแม้ว่าเขาจะทำตัวอ่อนน้อมและอ่อนแอมาก่อน แต่ตอนนี้มันกลับกันแล้ว เขาแข็งแกร่งขึ้นแล้วตอนนี้ และเขาจะไม่ยอมก้มหัวให้ใคร

เจ้าตำนานผู้น่าสมเพช รอดมาได้คนเดียว แถมตอนนี้ยังทำตัวกล้าขึ้นเยอะ

โฮยังตบเข้าที่แก้มของซองจุนเบาๆ ดูไม่เจ็บแต่มันคือการดูถูก โฮยังถูกขนานนามบน Hunter.com ว่าเป็นตัวสร้างปัญหา

โฮยังขึ้นชื่อในเรื่องของการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีผู้อื่น แต่วันนี้เขาเลือกที่จะหาเรื่องผิดคนซะแล้ว

หยุดซองจุนกล่าวอย่างชัดเจน

แกบอกให้ฉันหยุดหรือ แกคงบ้าไปแล้วสินะ

โฮยังแถบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เขาไม่เคยเห็นซองจุนในด้านนี้มาก่อน

-อะไรกันสายตาแบบนั้น.’

สายตาของซองจุนนั้นเยือกเย็นราวกับพายุที่โหมกระหน่ำอย่างรุนแรง

นี้มันจิตสังหาร

เป็นแค่เพียงหน่วยแพทย์ ไม่ใช่หรือโฮยังเริ่มวิตกกังวล

ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกอึ้งและตกใจ แต่เขาก็ไม่สามารถถอยกลับได้แล้ว เพราะถ้าเขาทำเขาจะกลายเป็นฮันเตอร์ที่กลัวเจ้าตำนาน แถมตอนนี้เริ่มมีคนมามุงดูทั้งคู่เป็นจำนวนมาก

แก อย่ามามองตาฉันนะ!”

ซองจุนโดนโฮยังตบจนหน้าหันอย่างไร้เหตุผล

ฉันยังควบคุมร่างกายตัวเองได้ไม่ค่อยดี นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องจำไว้ ซองจุนคิด

ซองจุนค่อยๆเผยรอยยิ้มออกมา ถึงแม้ว่าเขาสามารถมองเห็นท่วงท่าการเคลื่อนไหวของโฮยัง แต่เขาก็ยังไม่สามารถที่จะปัดป้องได้เหมือนตอนที่ต่อสู้กับ Living Armor

ยังมีอีกหลายสิ่งที่ฉันยังไม่รู้

ซองจุนลูบแก้มที่ชาจากการโดนตบและจ้องตากลับไปที่โฮยัง เขาสัญญาว่าจะต้องเอาคืนโฮยังอย่างแน่นอน แต่เขาก็ยังรู้สึกสงบอย่างน่าประหลาดใจ

ไอ้สารเลว แกอย่ามาจ้องตาฉันนะ!”

ฉันไม่ยอมโดนเป็นรอบที่สองหรอกนะ

โฮยังยกมือขึ้นแต่ซองจุนจับแขนของเขาไว้พร้อมจ้องเข้าไปในดวงตา

ขอโทษฉันซะ

สายตาที่จ้องมองของซองจุนเต็มไปด้วยจิตสังหาร โฮยังรู้สึกเสียวสันหลังเหมือนกับว่ามีใครเอาดาบล่องหนมาจ่อที่คอหอยของเขา

อะไรกัน?”

เขามันก็แค่เจ้าตำนานนั่นไม่ใช่หรือ?”

เรื่องฉายาซองจุนเที่นอกจากคนในพื้นที่แล้วยังเป็นที่รู้จักไปถึงใน Hunter.com อีกด้วย

เขาคงไม่ได้กลัวเจ้าตำนานนั่นหรอกใช่ไหม หรือยังไง?”

เขาดูเหมือนฮันเตอร์สายต่อสู้นะ เขามันก็แค่พวกขี้ขลาด

ถ่ายรูปแล้วอัพลง Hunter.com. ดีกว่า

เมื่อได้ยินพวกคนที่มามุงพูดคุยกัน โฮยังที่ฟังได้แต่กัดฟันและปล่อยจิตสังหารออกมาอย่างมากมาย

ม่มีทางเป็นไปได้ที่เจ้าตำนานนั่นจะปล่อยจิตสังหารออกมาได้ขนาดนี้ ฉันคงเข้าใจผิดเพราะฉันเหนื่อยมากไปเท่านั้นเอง เขาคิด เขายิ้มเยาะพร้อมพูดท้าทายซองจุน

แล้วถ้าฉันไม่ทำ แกจะทำไม?” โฮยังพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเสียดสีราวกับเป็นเรื่องตลก

ซองจุนออกแรงที่มือของเขาพร้อมหักข้อมือของโฮยัง

อ่า!”

โฮยังดิ้นพล่านแต่ซองจุนไม่ยอมปล่อยเขาไป เพราะซองจุนไม่คิดจะปล่อยเขาไปตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

-ปล่อยฉัน! ไอ้สารเลวเอ้ย! อึก!”

ฉันจะปล่อยแกไปถ้าแกขอโทษ.”

ไปตายซะ!”

แกต้องการให้ฉันหักกระดูกของแกสินะ?”

อ่า!”

ซองจุนออกแรงบีบข้อมือของโฮยังมากขึ้นจนกระดูกแตก โฮยังไม่สามารถทนความเจ็บปวดได้จนปัสสาวะไหลออกมาเต็มพื้น เมื่อเห็นสภาพสุดจะทนของเขาคนที่มุงดูเริ่มถอยออกห่าง

-ฉันขอโทษ! ฉันผิดไปแล้ว! ได้โปรด!”

เมื่อซองจุนปล่อยข้อมือของโฮยัง โฮยังรีบถอยออกทันทีโดยใช้มือข้างที่ไม่เป็นอะไรประคองข้อมือข้างที่หัก

 

     ฮันเตอร์ #129

 

จากนี้ระวังตัวกันไว้ให้ดีซองจุนพูดพร้อมหันตัวกลับไป

เสียงจากลำโพงดังขึ้นเตือนว่าถึงคิวของซองจุนแล้ว

ใครคือคนที่เยี่ยวราดกางเกงเพราะเจ้าตำนานนั่นนะ?”

ฉันพึ่งเช็คจาก Hunter.com เขาชื่อคังโฮยังเป็นฮันเตอร์ระดับ C

เขาทำตัวกร่างขนาดนั้นแต่กลับถูกเจ้าตำนานเล่นงานนะหรือ

สมควรแล้ว แกมันทำตัวสร้างปัญหามาตั้งนาน

ฉันควรอัพโหลดวิดีโอนี้ลง Hunter.com”

พวกคนที่มามุงดูล้อเลียนโฮยัง โฮยังได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูดทั้งหมดแต่ก็ทำได้เพียงแค่กัดปากจนตัวเองเลือดไหล

ชีวิตในการเป็นฮันเตอร์ของฉันต้องจบแน่ๆแบบนี้!’ โฮยังคิด

ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป เขาต้องไม่ได้รับการยอมรับจากทีมบุกดันเจี้ยนอย่างแน่นอน แถมชีวิตของเขาต้องจบลงแน่ๆ

มันแค่ฟล็ค! ถ้าฉันจู่โจมมันจากข้างหลังอย่างน้อยก็เอาแค่แขน ใช่ ตัดแขนมันซะ ความคิดน่ากลัวผุดขึ้นในหัวของโฮยัง

เขาดึงดาบออกมาด้วยมือด้านขวาที่ไม่เป็นอะไรพร้อมเข้าจู่โจมซองจุน ถึงแม้ว่าแขนข้างขวาเขาจะใช้การไม่ได้นั้นก็ไม่ทำให้เขาเคลื่อยที่ช้าลง

อา โฮยังร้องด้วยความหงุดหงิด

-เขาหลบมันได้หรือ

ซองจุนหลบการโจมตีของโฮยังได้

-ฉันจะเรียกเจ้าหน้าที่!”

เสมียนหยิบวิทยุของเธอขึ้นมาเมื่อเห็นถึงความร้ายแรงของเหตุการณ์ ซองจุนหันมองไปที่เธอและพูดอย่างสงบ

ไม่จำเป็น

เขามองโฮยังอย่างเยือกxและเมื่อสายตาของทั้งคู่ประสานกัน โฮยังรับรู้ถึงความรู้สึกเสียวสันหลัง เขารู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังจะขาดอากาศหายใจเพราะจิตสังหารของซองจุน

ต่อจากนี้ไปคือการป้องกันตัวเอง

เขาชักโรเอลออกจากเอวของเขา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #5 Dojark (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 14:19

    ไม่นะ


    หายไปนานจัง

    #5
    0
  2. #4 dfrdz007 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 20:51
    thank u
    #4
    0