ปิดโจทย์ B4 จ้ะ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ดวยกัน

ความสุข ความเศร้า ความรู้ และอื่น ๆ อีกมากมาย

วันหนึ่ง มีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจมน้ำ

ดังนั้น ความรู้สึกทั้งหมดจึงได้เตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ

ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ

ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย

เมื่อเกาะกำลังจะจมแล้ว

ความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ

ความรวยแล่นเรือผ่านมา และตอบว่า

\"ไม่ได้หรอก ฉันรับเธอไม่ได้   เพราะเรือฉันเต็มไปด้วย.........

เงินและทองแล้ว ฉันไม่มีที่ให้เธอ\"

ความรักตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัว

\"เรือลำงาม ความเห็นแก่ตัว ช่วยฉันด้วย\"

\"ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรัก.......

คุณน่ะตัวเปียกอาจจะทำให้ เรือฉันเปียกด้วย\"

ความเศร้าได้พายเรือใกล้เข้ามา

ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก

\"ความเศร้าอนุญาตให้ฉันขึ้นเรือคุณนะ\"

\"โอ้ความรัก  ฉันกำลังเศร้ามากเลยฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ\"

ความสุขได้ผ่านความรักไปแล้วเหมือนกัน

แต่เขาไม่ได้ยิน.......แม้แต่เสียงร้องเรียกขอความช่วยของความรัก

เพราะมัวแต่กำลังมีความสุข

ทันใดนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา  \"มานี่ความรัก ฉันจะไปรับคุณเอง\"

ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก

จนลืมถามชื่อว่า ใครคือผู้ใจดีคนนั้น

เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง ต่างคนต่างแยกย้ายกันไป

ความรักนึกขึ้นมาได้ว่า ลืมถามชื่อผู้ที่ช่วยเหลือเขา

ความรักจึงถามความรู้ \"ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน\"

ความรู้ตอบอย่างภาคภูมิใจในความรอบรู้ของตนเองว่า \"เวลา\"

ความรู้ยิ้มในความรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า

\"ก็เพราะว่า เพียงเวลาเท่านั้น ที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน\"

แต่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่อาจลืมเลือนไป ถ้าหากไม่กล่าวถึงเสียเลย

ขณะที่ความรักกำลังมองหาคนช่วยออกจากเกาะ

ความรักยุ่งอยู่กับการมองหาผู้อื่น...จนลืมมองมาที่...

ความเป็นเพื่อน

ซึ่งเลือกที่จะอยู่เคียงข้างความรักตั้งแต่แรกแล้ว

เพราะความเคยชินจึงทำให้ความรักมองไม่เห็น

ความสำคัญของความเป็นเพื่อน

ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า......

ตนไม่จากไปเหมือนกาลเวลา

ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า.......

ตนไม่รังเกียจเหมือนความเห็นแก่ตัว

ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน......

ไม่แบ่งชั้นกันเหมือนความรวย

ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน......

ไม่อ้างว้างเหมือนความเศร้า

และความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน......

ไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนความสุข

ทั้งนี้เพราะความเป็นเพื่อน

แทรกซึมอยู่ในทุกอณูของความรัก

และความเป็นเพื่อนสามารถแทรกซึมเข้าทดแทนทุกความรู้สึก

ปิดโจทย์เรียบร้อยนะจ้ะ ขอบคุณทุกคนมากที่ให้ความร่วมมือ

ทุกข้อความลึกซึ้ง และ มีความสุขมากที่ได้อ่าน

ขอบคุณจ้ะ