B5 มาแล้วจ้า

                           


  ชื่อที่แม่ตั้งให้ : ปาร์ก โฮะๆ ( เพราะใช่ป่ะล่ะ )

 ส่วนสูงวัดตอนม.6  :  179.5 

 น้ำหนักชั่งที่หน้า 7 -11 : 63.0

   ป่าวไปขึ้นชกที่ไหนนะ ( 555+ ) 

 สายตาสั้น : ซ้าย 450 ขวา 350 

  สิ่งที่ปาร์กชอบ : นอน อ่านหนังสือ แมว

 สิ่งที่ทำให้ปาร์กร้องไห้ : ญาติตาย เข็มฉีดยา ( กลัวๆ )

สิ่งที่ทำให้ปาร์กประสาทกิน : เวลานอนแล้วถูกปลุก 



 
 
เรื่องตลก ( มั้ง )  ขอตั้งชื่อว่า กุหลาบ ( ใครหว่า )

  เรื่องมันเกิดในเดือน กันยายนเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ในช่วงนี้ปาร์กจะหยุดฤดูหนาว
ไม่ไปโรงเรียน ( โดดนั่นเอง ) วันนั้น ( ที่เกิดเรื่อง ) ตื่นนอนมาตอน ตี 5.50 เห็นจะได้ แล้วก็ขี่รถรับอากาศเย็นไปเรื่อยๆ แวะกินโจ๊กร้านประจำ ป้าแกก็ยิ้มแย้ม แจ่มใสตามปกติครับ "วันนี้มาเช้าจังนะหนู" 
ผมก็ตอบไปตามปกติ "ครับป้า เด็กดีก็ต้องตื่นเช้ามารับอากาศครับ ขอหมูพิเศษนะป้า" ( เล่าไปงั้น เรื่องโจ๊กไง ขำหน่อยดิ )
หลังกินอิ่มก็เข้าไปใน โรงเรียนตามที่กะไว้ แต่แรก ตรงดิ่งไปที่ห้องเรียนของผม ห้อง ม.6/3 มาเช้ามากครับ แน่ๆ ตอนนั้น 6.10 เองมั้งครับ ปาร์กมาเพื่อจะเขียนจดหมายฝากบอกเพื่อนไว้ที่กระดานตามปกติ ....... และแล้ว เมื่อเขียนเสร็จก็เหลียวไปดู ห้องรกจังนิ ดูท้ายห้อง .. ไอ้พวกนี้ไม้กวาดมันยังไม่เก็บขยะ เกลื่อนพื้น แต่ ไม่เป้นไรเดี๋ยวไอ้เพื่อนหัวหน้าห้องจอมขยันของผมก็มาจัดการ ( ไอ้นี่แหละที่คอย เช็คเวลาเรียนให้ปาร์ก รอดตลอด งานก็เกาะอยู่กับมัน ) ที่พื้นหรือก็เต็มไปด้วยฝุ่น  กระดานดำ ... ที่กระดานดำผมลบแล้วครับ แล้วเขียน เมสเสจทิ้งไว้ให้มัน แต่ ... โต๊ะเรียน ปาร์ก ( เพิ่งสังเกตุครับ ) โอ้วว  O_๐  ดอกกุหลาบมาจากไหน นี่มันกันยายนนะ วาเลนไทน์มันเลยมาเป็นชาติแล้ว ล้นโต๊ะครับ ประมาณ 80 ดอก ตกใจครับ ไอ้บ้าที่ไหนฟะ เอามากองบนโต๊ะกุ ถึงจะโดดเรียนก็หวงโต๊ะนะเฟ้ย ขณะที่ กำลัง งง มองซ้ายขวา งง มากๆ นี่ยังมีใครมาเช้ากว่ากุอีกเหรอครับ ภารโรงมันยังไม่มาเลย ทันใดนั้นเอง ตัวช่วยก็โผล่มา ไม่ใช่ตอบ 2 ครั้ง ไม่ใช่เปลี่ยนคำถาม หัวหน้าห้องแสนขยันของผมนั่นเองครับ  มันเห็นผมยืนใส่ชุดไปรเวท มันก็ทักทายตามเคย "โดดอีกแล้วไงว่ะ ปาร์ก"  ปาร์กก็มองหน้ามันกลับแบบมึนๆ อาการง่วงเริ่มกลับมา พลางชี้ไปบนโต๊ะให้มันดู กุหลาบสีขาวเจ้าปัญหา ครับ!! มันหันกลับมาทำหน้า งง แล้วถามปาร์ก " เอามาทำไมว่ะ"  ปาร์กหรี่ตามองหน้ามันพลางส่ายหัว "กุไม่รู้เรื่อง ยังมีใครมาเช้ากว่ากุอีกว่ะ บ้านกุอยู่ห่างโรงเรียนแค่นี้เอง นี่มันยังไม่ 6.30เลยนะ "  "ไม่รู้" มันตอบพลางจัดโต๊ะเรียนให้เข้าที่ครับ วิญญาณภารโรงเข้าสิงมันแล้ว ปาร์กก็ยังมึนๆอยู่ พลางวิเคราะห์ให้เพื่อนฟัง ต้องเป็นคนในห้อง เพื่อนเราที่มันจะมาเช้าได้ ......... เงียบกันไปประมาณ 5 นาที ปาร์กก็ตัดบทครับ กลับไปนอนดีกว่า แต่ก่อนไปยังไม่ลืม
"ดูให้ด้วยใครว่าดอกกุหลาบใครฟ่ะ"   

หลังจากนั้นอีก 3 วัน 
 
มาโรงเรียนแล้วครับ  ในห้องไม่มีใครรู้เรื่องเลย ผมกำลังจะอ้าปากถามเรื่องนี้พอดี ไอ้หัวหน้าห้องตัวดีก็ลากไป ... "ปาร์กกุหลาบขาวพวกนั้นของไอ้ นัสมัน มันเอามาให้ ไก่ แต่มันไม่กล้าให้ มันเลยเอาไปทิ้งหมดแล้ว มีคนรุ้แค่ 3 คนอย่าไปบอกใครนะเว้ย "  2 คนมองหน้ากันครับ ความรู้สึก ... เอาเป็นว่า ขำ+สงสารเพื่อน "เฮ้ย แล้วไอ้นัสมันเป็นไงบ้างล่ะ" "มันไม่กล้าให้ไง มันกลัวไก่มีแฟนแล้ว"  ไอ้เพื่อนผมคนนี้มันรู้ทุกเรื่องครับ "เออ แล้วมันอยู่ไหน ไก่เนี่ยนะมีแฟนแล้ว กุเพิ่งรู้"  " เออ ดิ เด็กเทคนิคมั้ง มันเลยเอากุหลาบไปทิ้งถังขยะหมด ห้องอื่น งง กันใหญ่"   ก็น่าอยู่หรอก เล่นเอาไปทิ้งเยอะขนาดนั้น ผมยังเดินคุยกับมันต่อครับ ไปยังโรงอาหาร เรา 2 คนเงียบครุ่นคิดอะไร...กันมาตลอดทาง  พอถึงหน้าโรงอาหารเพื่อนผมมันก็ถามทำลายความเงียบขึ้นมา "ปาร์ก เปลี่ยนบทเหอะ แต่งแบบนี้ ใครจะขำว่ะ "   เออ ( มั้ง )  

 แล้วขำกันไหมล่ะครับ 55+  ( ยาวนิดนึง )








 
  

 ส่วนโจทย์ของปาร์กนั้นแสนง่าย

 ให้แต่ล่ะ B บอก หนังสือที่ชอบ หนังที่ชอบ และเพลงที่ชอบ

 มีเหตุผลก็ได้ไม่มีก็ดี เพราะเราชอบอะไรไม่ต้องมีเหตุผลก็ได้นิครับ





สุดท้ายนี้ ผมไม่เอาคืนใครครับ เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร หึหึ


เปี่ยมสุขครับผม

สุขล้นครับท่าน

บรรเจิดกันทุกวัน

PKP จงเจริญ