คัดลอกลิงก์เเล้ว

TICKET...ตั๋วแรกพบ [yuri]

การพบกัน คือ ความบังเอิญ แต่ การดูหนังด้วยกัน คือ ความตั้งใจ

ยอดวิวรวม

1,654

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


1,654

ความคิดเห็น


11

คนติดตาม


11
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  28 ต.ค. 60 / 21:58 น.
TICKET...ตั๋วแรกพบ [yuri] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



- แม่เคยบอกว่าดูโทรทัศน์ในที่มืดแล้วตาจะบอด ฉันเลยใส่แว่นดำในโรงหนังตลอด -
แปลกเหรอ? 


.
.


แปลก!
- ใส่แว่นตาดำในโรงหนังเนี้ยนะ -







Writer Talk.
เรียนผู้อ่านทุกท่าน นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการสร้างขึ้นมา มิได้พาดพิงถึงบุคคลใดและมีได้เจตนาให้ใครเสื่อมเสีย

เนื้อเรื่อง อัปเดต 28 ต.ค. 60 / 21:58


     'Let me ask you something'
    'Um'
    'What's the best thing in your life'
    'Family'
    'No, it's not but if you're being honest it's the ten seconds between start and finish when you're not thinking about anything. No family no obligations just you being free'

     "ขอโทษค่ะ รับคืนตั๋วไหมคะ" ฉันหยุดยืนดูตัวอย่างภาพยนตร์ที่กำลังฉายอยู่บนจอสี่เหลี่ยมหน้าโรงหนังครู่หนึ่งแล้วเดินเข้าไปถามพนักงานหญิงประจำเคาน์เตอร์ขายตั๋วหนัง
     ความจริงฉันเป็นคนไม่ชอบดูหนัง แต่ว่า เต่า เพื่อนสนิทของฉันมันอยากดูมาก มันจึงชวนฉันพร้อมกับออกค่าตั๋วหนังให้เสร็จสรรพ เมื่อเป็นของฟรีฉันก็ไม่อาจปฏิเสธ หากแต่ดันมาเกิดเหตุการณ์ขัดข้องทำให้เจ้าคนที่อยากดูไม่ได้มาดู ส่วนฉันที่ไม่ได้อยากจะดูเท่าไหรกลับต้องมาดู เนื่องจากเต่ามันบอกให้ดูแล้วไปเล่าให้มันฟังเพราะอย่างไรเสียก็จ่ายค่าตั๋วหนังไปแล้ว ดังนั้นจึงเหลือตั๋วเปล่าอยู่หนึ่งใบ ฉันจึงลองเข้าไปถามขอคืนตั๋วกับพนักงานเผื่อว่าจะได้ค่าตั๋วคืนเอาไปให้เต่าเพราะฉันก็เห็นใจมันอยู่เหมือนกันที่อดมาดูหนังเรื่องโปรด
     "ทางเราไม่รับคืนนะคะ" พนักงานหญิงนิ่งมองฉันอย่างงงๆครู่หนึ่งแล้วกล่าวปฏิเสธเช่นนั้นอย่างสุภาพ
     "พอดีเพื่อนของฉันเขาไม่ได้มาดูน่ะค่ะ งั้นฝากเอาไว้ให้คนอื่นแล้วกันนะคะ" ฉันว่าพรางวางตั๋วหนังลงบนเคาน์เตอร์แล้วเดินมานั่งรอเวลาหนังฉายบริเวณโซฟาซึ่งจัดไว้สำหรับลูกค้าที่มาดูหนัง
     เป็นเพราะปกติฉันไม่ค่อยได้มาดูหนังครั้งสุดท้ายก็ประมาณหกเดือนที่แล้ว ฉันจึงรู้สึกว่าวันนี้ผู้คนเดินทางมาดูหนังกันเยอะมากอาจเพราะเป็นช่วงเย็นวันศุกร์และพรุ่งนี้เป็นวันหยุดของใครหลายคน หน้าโรงหนังจึงเต็มไปด้วยผู้คนทุกรุ่นทุกวัย บ้างมาคนเดียว บ้างมากับเพื่อนหรือครอบครัว บ้างก็มากับคนรัก นั่งพูดคุยกันระหว่างรอรอบหนังของตัวเองเข้าฉาย
     ฉันยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูก็พบว่าเหลือเวลาอีกห้านาทีหนังเรื่องที่ฉันต้องดูถึงจะฉาย ฉันจึงเดินไปต่อแถวเพื่อให้พนักงานชายซึ่งยืนรออยู่ตรงหน้าทางเดินเข้าโรงหนังตรวจตั๋ว เมื่อพนักงานตรวจสอบเสร็จเรียบร้อยก็ฉีกตั๋วครึ่งหนึ่งออกไปแล้วยื่นอีกครึ่งหนึ่งให้ฉัน จากนั้นฉันก็เดินเข้าโรงหนังตามหมายเลขที่ระบุไว้บนตั๋ว...Cinema 4


********************


     แสงไฟเปิดเพียงสลัวๆในโรงหนังทำให้ฉันต้องก้าวเท้าอย่างระมัดระวังบนทางเดินบันไดเพราะมองไม่ค่อยเห็นทางในความมืด ฉันค่อยๆเดินจนมาหยุดอยู่ตรงเก้าอี้ชั้น F ฉันเบี่ยงตัวแล้วแทรกเท้าค่อยๆกระเถิบก้าวไปตามทางแคบๆระหว่างเก้าอี้นั่งชั้น F และชั้น G พรางโค้งตัวก้มหัวเล็กน้อยเพราะมีคนมานั่งคอยอยู่ก่อนหน้าฉันแล้วหลายคน จนแล้วจนรอดฉันก็เดินคลำทางมาถึงที่นั่งตามหมายเลขที่ระบุไว้บนตั๋ว...F7
     คืด คืด
     Turtle : ถึงเมเจอร์ยังวะ!
     แรงสั่นของสมาร์ทโฟนในกระเป๋ากางเกงทำให้ฉันหยิบมันขึ้นมาดูก็พบข้อความถูกส่งมาทางแอพลิเคชั่นไลน์
     Frog_You : อยู่ในโรงแล้ว
     Turtle : อยู่มาได้กี่วันแล้ววะ
     มันตอบกลับมาอย่างรบกวนบาทาเบื้องล่าง
     Frog_You : โรงหนังโว้ย! โรงหนัง! 
     ฉันพิมพ์ข้อความส่งกลับไปแล้วรีบเก็บสมาร์ทโฟนลงในกระเป๋ากางเกงตามเดิม เมื่อจอสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ข้างหน้าเริ่มมีภาพเคลื่อนไหวปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอ
     แสงไฟที่เคยเปิดไว้สลัวถูกปิดให้เหลือเพียงแสงสีสว่างจากจอหนังสี่เหลี่ยมแค่แห่งเดียว ภาพเคลื่อนไหวของตัวอย่างหนังเรื่องอื่นซึ่งมีโปรแกรมจ่อเข้าฉายภายในปีหน้าและโฆษณาของบริษัทผู้ให้การสนับสนุนยังคงดำเนินต่อไปหลายนาทีจนสิ้นสุดลง...ฉันลุกขึ้นยืนตรงเช่นเดียวกับคนอื่นๆ ไม่ใช่เพราะเห็นคนอื่นยืนเลยยืนตามแต่ฉันยืนด้วยความจงรักและภักดี บทเพลงความยาวสองนาทีสิบสองวินาทีบรรเลงพร้อมมีภาพประกอบ ฉันยืนมองภาพเล่าเรื่องราวเหล่านั้นจนจบแล้วก้มศีรษะลงทำความเคารพอย่างภาคภูมิ
     ขณะฉันกำลังนั่งลงก็รู้สึกเหมือนมีคนนั่งลงตรงที่นั่งด้านข้าง...ที่นั่งหมายเลข F8 ตามระบุไว้บนตั๋วหนังอีกใบซึ่งเคยเป็นของเพื่อนเต่า ฉันค่อยๆเหลือบหางตามองเพราะไม่กล้าหันไปมองมากเดี๋ยวเขาจะหาว่าเสียมารยาทไปมองหน้าเขา ฉันเห็นส้นรองเท้าสูงและชายกระโปรงยาวแสดงว่าเธอต้องเป็นผู้หญิง...อยากรู้จังเธอได้ตั๋วใบนี้มายังไง ฉันพยายามครุ่นคิดหาเหตุผลต่างๆนาๆจนจมลึกอยู่กับความคิดของตัวเองนานหลายนาทีก่อนจะสะดุ้งตกใจกับแรงสั่นไหวในกระเป๋ากางเกง ฉันจึงล้วงมันขึ้นมากดรับพรางก้มตัวเอามันแนบเข้ากับใบหู เมื่อหน้าจอสว่างวาบปรากฏชื่อพี่ที่ทำงาน
     "ค่ะพี่ตา ค่ะ ได้ค่ะ เดี๋ยวกะ..." คำพูดของฉันหยุดชะงัก เมื่อมีเสียงมากระซิบข้างๆหู
     "ห้ามใช้โทรศัพท์ขณะอยู่ในโรงหนังนะคะ" เจ้าของที่นั่งหมายเลข F8 กระซิบบอกมาอย่างแผ่วเบา ฉันจึงพยักหน้าขึ้นลงช้าๆเป็นเชิงว่าเข้าใจและขอโทษ
     "กำลังอยู่ในโรงหนัง เดี๋ยวตอนดึกโทรกลับนะคะ" ฉันกระซิบเบาๆผ่านสมาร์ทโฟนแล้วรีบกดวางหลังจากสายปลายทางตอบกลับมาอย่างเข้าใจสถานการณ์ ฉันยืดตัวนั่งพิงกับพนักเก้าอี้ตามเดิมขณะมือยังถือสมาร์ทโฟนอยู่ 
     คืด คืด ฉันตกใจอีกครั้งเมื่อเกิดแรงสั่นขึ้นในมือ ฉันรีบก้มลงมองหน้าจอสว่างวาบพร้อมกับมีข้อความปรากฏ...ไอ้เต่า!!!
     Turtle : หนังฉายยังวะ!
     Frog_You : กำลังดูอยู่โว้ย!!! 
     ฉันพิมพ์ข้อความตอบกลับไปอย่างหัวเสีย
     "แสงจากสมาร์ทโฟนมันรบกวนคนอื่นนะคะ" เสียงเดิมกระซิบบอกมาอีกครั้ง ฉันพยักหน้าขึ้นลงรัวๆตามคำกล่าวนั้นแล้วรีบปิดเครื่องสมาร์ทโฟนเก็บลงกระเป๋ากางเกงก่อนเงยหน้าขึ้นไปสนใจภาพเคลื่อนไหวที่กำลังฉายอยู่บนจอ...อย่างเกร็งๆ


********************


     'It's over, Toretto. Get your ass out of the car now'

     รถหรูราคาแพงจำนวนห้าคันกำลังจอดขวางปิดทาง ขณะรถเป้าหมายตรงจุดสู่กลางกำลังพยายามเร่งเครื่องยนต์แล้วเหยียบหนีด้วยความเร็ว ก่อนถูกขับไล่ตามท่ามกลางผู้คนและรถจำนวนมากมายบนถนน เกิดการชนจนหมุนวนตกกระแทกพังยับเยิน
     ดูหนังแบบนี้ทีไรแล้วเวียนหัวผนวกกับซาวด์เอฟเฟคเสียงดังกระหึมประกอบฉากยิ่งทำให้อยากรีบออกจากโรงหนัง ดวงตาของฉันเริ่มกระพริบถี่ๆเพราะแสงสีในความมืดเริ่มออกฤทธิ์ต่อประสาทตา...แม่เคยบอกว่าดูโทรทัศน์ในที่มืดแล้วตาจะบอด!
     ฉันหลับเพื่อพักสายตาอยู่ครู่หนึ่งก่อนรู้สึกตัวถึงไอเย็นบริเวณหลังมือ จึงลองเหลือบหางตามองดูก็เห็นแก้วน้ำวางอยู่ในช่องว่างตรงที่พักแขนและป๊อบคอนกล่องใหญ่ถูกถือเอาไว้บนตัก
     "ทานไหมคะ" เสียงจากผู้หญิงด้านข้างกระซิบถามมาอย่างแผ่วเบาเหมือนรู้ว่าฉันกำลังเหล่มอง กล่องป๊อบคอนจึงถูกยื่นเข้ามาใกล้ ฉันทำเพียงก้มหน้าส่ายหัวตอบกลับไป
     "ไม่ต้องเกรงใจนะคะ ฉันทานคนเดียวไม่หมดหรอก" เธอกระซิบมาอีกครั้ง หากแต่ครั้งนี้เสียงกระซิบนั้นใกล้ชิดจนรู้สึกถึงลมหายใจติดกับใบหู กลิ่นหอมอ่อนๆจากคนข้างกาย ทำให้หัวใจของฉันเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ
     "รสชีสอร่อยนะคะ คุณลองหน่อยไหม" เสียงหวานของเธอยังคงกระซิบต่อไปพร้อมกับลมหายใจอุ่นๆติดใบหู ฉันทำเพียงส่ายหน้าปฏิเสธเบาๆเพราะกลัวใบหูจะสัมผัสเข้ากับริมฝีปากที่อยู่ห่างกันแค่นิดเดียว
     "คุณมองเห็นเหรอคะ" เสียงกระซิบหวานผ่านริมฝีปากชิดใกล้กำลังทำให้หัวใจของฉันสั่นระรัว ฉันเพียงนั่งนิ่งจนตัวเกร็งพรางพยักหน้าขึ้นลงช้าๆเป็นคำตอบ
     "แล้วคุณมองเห็นฉันไหมคะ" เธอเอ่ยกระซิบถาม หากแต่ฉันรู้สึกถึงริมฝีปากสัมผัสเข้ากับใบหู...ราวกับภาพที่กำลังดูอยู่หยุดเคลื่อนไหวทุกสิ่งรอบกายไม่ขยับสมองเหมือนถูกปิดรับได้ยินเพียงแต่เสียงหัวใจของตัวเองกำลังเต้น ตุบ! ตับ! อย่างไม่รู้จังหวะ
     นานเพียงไรไม่รู้ที่ฉันตกอยู่ในสภาวะนั้น หากพอพลันรู้สึกตัวแสงไฟก็ถูกเปิดจนสว่างไสวไปทั่วโรงหนัง ผู้คนต่างพากันทยอยเดินไปยังทางออก ฉันจึงหลับตาลงชั่วครู่เพื่อปรับให้มันเข้ากับสภาพแสงแล้วรีบหันหน้ามองไปทางเก้าอี้สีแดงด้านขวาแต่กลับว่างเปล่า ฉันจึงก้าวเท้าเพื่อออกจากโรงหนังพลันเหยียบเข้ากับกระเป๋าสตางค์สีดำบนทางเดินหน้าเกาอี้ที่นั่งหมายเลข F8 ฉันรีบก้มเก็บมันขึ้นมาแล้วเร่งออกเดินตามหาเจ้าของ
     แต่! ฉันไม่เห็นใบหน้าของเธอเลยตลอดที่อยูในโรงหนัง! ขออนุญาตเปิดกระเป๋าสตางค์ดูหน่อยได้ไหม ฉันนึกในใจแล้วถือวิสาสะเปิดกระเป๋าสตางค์ซึ่งยังไม่ได้รับอนุญาตออกดู...สวยจัง! คำนี้ผุดขึ้นมาในสมองเมื่อเห็นรูปถ่ายเจ้าของกระเป๋า
     ฉันเดินหันซ้ายหันขวาเพื่อตามหาผู้หญิงในรูปอยู่นาน ก่อนฉุดคิดได้ว่าควรนำมันไปให้เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์หรือพนักงานตรงเคาน์เตอร์หน้าโรงหนัง เพราะบางทีหากเธอนึกขึ้นได้ว่ากระเป๋าสตางค์หายเธอน่าจะมาตามหาที่โรงหนังเป็นอันดับแรก เมื่อคิดได้ดังนั้นฉันจึงก้าวเท้าเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ หากแต่ยังไม่ถึงก็ต้องหยุดชะงักเพราะมีแรงสะกิดมาจากทางด้านหลัง ฉันหมุนตัวหันไปตามแรงนั้นก่อนจะพบกับเจ้าของกระเป๋า!



********************



     "กะ กระเป๋าสตางค์ของคุณค่ะ" ฉันพูดติดขัดขณะยื่นกระเป๋าสตางค์คืนให้เธอ
     "เห็นฉันแล้วเหรอคะ" เธอพูดออกมาอย่างยิ้มๆปนขำ
     "เอ่อ..." ฉันชะงักนึกคำพูดต่อไปไม่ออก ก่อนจะรีบถอด แว่นตาดำ! ที่ใส่ไว้ประจำตอนอยู่ในโรงหนัง ทำให้ฉันเพิ่งได้เห็นใบหน้าเนียนขาวสไตล์สาวลูกครึ่งฝรั่ง จมูกโด่งเป็นสัน ยืนมองมาหากันด้วยดวงตาเรียวสวยพรางประดับด้วยรอยยิ้มหวานจากริมฝีปากชมพูระเรื่อรับกับใบหน้าจนฉันไม่สามารถละสายตาไปจากเธอ...สวย สวยมาก! นึกออกแค่คำนี้คำเดียว
     "ขอบคุณนะคะ" เธอยื่นมือมารับกระเป๋าสตางค์พรางกล่าวขอบคุณพร้อมรอยยิ้มหวานละมุนน่าหลงใหล
     "ฉันได้ตั๋วหนังฟรีมาสองใบ คุณสนใจไปดูด้วยกันไหมคะ" ตั๋วหนังหนึ่งใบถูกหยิบยื่นมาให้ตรงหน้า
     ฉันมองมันอย่างประหม่าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยื่นมือไปรับมันมาแล้วสบสายตาพรางยิ้มกว้างให้กับเธอ เธอหลบตาเล็กน้อยอย่างเก้อเขินแล้วหันหลังเดินจากไป ฉันก้มลงมองตั๋วหนังหนึ่งใบในมือแล้วพลิกดูข้างหลังก่อนจะอมยิ้มกับตัวเอง เมือเห็นลายมือของคนที่เพิ่งหันหลังเดินจากไปได้เขียนชื่อตัวเองเอาไว้...หญิง!
     "เจ้าหญิงมากกว่า" พึมพำกับตัวเองเช่นนั้น เออใช่! ฉันยังไม่ได้บอกชื่อเธอ!...แต่ไม่เป็นไร ถ้าเธอมาเจอฉันครั้งถัดไป ฉันจะไม่พลาดบอกชื่อเธอ

     5 นาที ก่อนหนังฉาย
     "ขอโทษค่ะ ยังซื้อตั๋วทันไหมคะ" ฉันรีบวิ่งมาถามพนักงานหญิงตรงเคาน์เตอร์ขายตั๋วหนังอย่างเหนื่อยหอบ
     "หมดเวลาแล้วค่ะ" พนักงานหญิงตอบกลับมาอย่างสุภาพ
     "แต่มีลูกค้าท่านหนึ่งเอาตั๋วหนังที่ซื้อมาคืน เพราะเพื่อนของเขาไม่ได้มาดูด้วย คุณลูกค้าจะเอาไหมคะ" พนักงานหญิงกล่าวมาเช่นนั้น
     "คนไหนเหรอคะ" ฉันถามก่อนหันหน้ามองไปตามมือของพนักงาน...แปลก! ใส่แว่นตาดำในโรงหนังเนี้ยนะ!


********************


     "ไอ้กบ! ยังไม่ถึงเวลาเลิกงานนะเว้ย!" ไอ้เต่าแกล้งตะโกนเสียงดัง เมื่อมันเห็นฉันรีบเก็บข้าวเก็บของแล้วเร่งฝีเท้าเพื่อจะเดินออกนอกสำนัก...วันนี้ฉันมีนัดตามตั๋วหนังที่ได้รับมาเมื่อสัปดาห์ก่อน
     "เผือก!"

- The End -




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ วิฬารสีกุหลาบ จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

11 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:17
    https://image.dek-d.com/27/0784/8733/128081319 นางเอกอินเดีย
    #11
    0
  2. วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:17
    https://image.dek-d.com/27/0784/8733/128081310 นางเอกอินเดีย
    #10
    0
  3. วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:16
    https://image.dek-d.com/27/0784/8733/128081302 นางเอกอินเดีย
    #9
    0
  4. วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:15
    https://image.dek-d.com/27/0784/8733/128081293 นางเอกอินเดีย
    #8
    0
  5. วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:14
    https://image.dek-d.com/27/0784/8733/128081290 นางเอกอินเดีย
    #7
    0
  6. วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:13
    https://image.dek-d.com/27/0784/8733/128081281 นางเอกอินเดีย
    #6
    0
  7. วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:12
    https://image.dek-d.com/27/0784/8733/128081279 นางเอกอินเดีย
    #5
    0
  8. วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:11
    https://image.dek-d.com/27/0784/8733/128081275 นางเอกอินเดีย
    #4
    0
  9. วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:10
    https://image.dek-d.com/27/0784/8733/128081268 นางเอกอินเดีย
    #3
    0
  10. #2 GGHK
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 00:53
    เรื่องน่ารักมากเลยค่ะะะ ชอบบบบ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #2
    1
  11. #1 empty
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 19:36
    จะรออ่านเรื่องต่อไปน้า ชอบแนวการแต่ง เรื่อง ผอ.ป๊อบก็สนุกไม่แพ้กัน รอนะๆ สู้ๆ
    #1
    1