คู่หมั้นแสนร้าย ภาค 1

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,952 Views

  • 2 Comments

  • 47 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    26

    Overall
    2,952

ตอนที่ 7 : หวั่นไหว (ต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    24 พ.ย. 61

ทั้งสองเดินกันจนมาถึงรีสอร์ทเแล้วก็เปิดประตูเข้าห้องไป ปรึมพึ่งนึกขึ้นได้ว่ากริซเป็นคนช่วยเหลือตนเองไว้ไม่รู้ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า "นี่นายเมื่อกี้ตอนที่นายช่วยฉันไว้น่ะนายได้รับบาดเจ็บตรงไหนไหม ฉันขอบใจนายมากนะที่มาช่วยฉันไว้ถ้าไม่ได้นายมาช่วยไว้ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน" ปริมพูดพร้อมกับทำหน้าสำนึกผิด 

"ไม่ต้องคิดมากหรอก ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วไปอาบน้ำซะจะได้พักผ่อน" กริซบอกปริม 

"ก็ได้งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะ" ปริมพูดพร้อมกับเดินคิดอะไรเพลินๆเลยลื่นพรมเช็ดเท้าหน้าห้องน้ำ  เกือบจะล้มหัวฟาดพื้นแล้วดีที่กริซมาช่วยไว้ทัน

กริซที่มองดูปริมอยู่ก่อนแล้วเห็นว่าปริมกำลังจะล้มก็เลยรีบวิ่งเข้าไปช่วยประคองไว้ "ปริมเป็นอะไรมากหรือเปล่า" กริซถาม

ปริมที่ตกใจกับเหตุการณ์เมื่อสักครู่นี้อยู่เลยไม่ได้ตอบกริซ ได้แต่หันไปมองหน้าเลยสบตากับกริซเข้าพอดี เสียงหัวใจเต้น ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ดังเกือบทะลุอกออกมา พร้อมกับหน้าแดงรามไปถึงใบหู ปริมจึงรีบออกจากแขนของกริซแล้วพูดขึ้นว่า "ขอบใจนายมากนะที่มาช่วยฉันไว้ ครั้งนี้ฉันเป็นหนี้บุญคุณนายถึงสองครั้ง ไว้ฉันจะตอบแทนนายคืนนะ"

"ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง มันเป็นหน้าที่ที่ฉันต้องดูแลว่าที่ภรรยาของฉันในอนาคตอยู่แล้ว แต่ถ้าอยากตอบแทน ก็มาเป็นแฟนฉันสิตกลงไหม" กริซพูดแล้วยิ้ม

ปริมได้แต่ยืนหน้าแดงแล้วพูดว่า "บ้า" คำเดียวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป 

กริซเลยตะโกนตามหลังไปว่า "ถึงบ้าแต่ก็รักนะ" 

ปริมหยุดแล้วหันไปมองแว๊บหนึ่งไม่พูดอะไร แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปพร้อมปิดประตูล๊อกแล้วยืนพึงที่ประตูห้องน้ำ แล้วเอามือจับที่หน้าอกข้างซ้ายของตนเอง ได้ยินเสียงหัวใจเต้น ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก "นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับฉันเนี่ย ทำไมหัวใจฉันมันถึงเต้นไม่หยุด แล้วทำไมมันถึงเป็นแค่ตอนที่ฉันอยู่กับนายนั่นด้วย หรือว่าฉันจะหลงรักนายไปแล้ว บ้าน่า! เป็นไปไม่ได้ ฉันจะไม่มีวันรักนาย และแต่งงานกับนายเด็ดขาด" ปริมพูดแล้วก็เดินไปอาบน้ำ 

หลังจากที่ปริมอาบน้ำเสร็จแล้วก็เปลี่ยนให้กริซไปอาบน้ำต่อ "นี่นาย ไปอาบน้ำได้แล้ว" ปริมบอกกริซ

"ได้ครับ" กริซพูดแล้วยิ้มเดินเข้ามาหาปริม

"นี่นายฉันบอกให้นายไปอาบน้ำนะไม่ได้ให้เดินมาหาฉันสักหน่อย ออกไปไกลๆเลยนะ" ปริมพูด

"เธอนี่ก็ตัวหอมเหมือนกันนะ ชักอยากจะแต่งงานเร็วๆแล้วสิ ฮ่าๆๆ" กริซพูดพร้อมทำท่าหอมสำรวจปริมใกล้ๆ

"นายนี่มันหื่นจริงๆเลย ออกไปเลยนะ" ปริมพูดแล้วก็รีบเดินหนีกริซไปทางอื่น 

กริซได้แต่มองตามหลังแล้วยิ้มให้กับตัวเองแล้วเดินไปอาบน้ำทันที พอกริซอาบน้ำเสร็จก็เดินออกมาทั้งผ้าเช็ดตัว    ปริมหันไปมองเลยพูดว่า "นี่นายทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนออกมาจากห้องน้ำล่ะ รู้ไหมว่ามันอุจาดตา" 

"ก็ไม่เห็นเป็นไรหนิทุกครั้งฉันก็ทำแบบนี้อยู่แล้ว" กริซพูด

"แต่นี่นายไม่ได้อยู่คนเดียวนะ" ปริมพูด

"แล้วยังไงล่ะอีกหน่อยก็ต้องแต่งงานกัน ยังไงก็ต้องเห็นอยู่ดี" กริซพูดขึ้น

"ก็ตอนนี้ยังไม่ได้แต่งสักหน่อยและอีกอย่างนะฉันจะไม่แต่งกับนายเป็นเด็ดขาด" ปริมพูด

"ทำไมเหรอ ฉันมันไม่ดีตรงไหน ทำไมต้องคอยแต่จะปฏิเสธฉัยอยู่ตลอดเวลา ฉันจะบอกอะไรให้นะต่อให้เธอไม่อยากแต่ง ฉันก็จะทำให้เธอมาแต่งงานกับฉันให้ได้ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม หรือจะทำตอนนี้ก็ได้นะ" กริซพูดพร้อมกับเดินเข้าไปหาปริม

"นี่นายคิดจะทำบ้าอะไรของนายเนี่ยออกไปเดี่ยวนี้นะ" ปริมพูดพร้อมกับเอาหมอนมาตีกริซ ในระหว่างนั้นผ้าเช็ดตัวของกริซที่พันท่อนล่างอยู่ก็หลุดลงไปกองกับพื้น

ปริมหันมาเจอพอดีเลยกรี๊ดออกมา "กรี๊ด ไอ้คนบ้า ไอ้คนผีทะเลออกไปเดี่ยวนี้นะไม่งั้นนายตายแน่" 

กริซก้มดูท่อนล่างของตนเองที่ปริมเอามือชี้อยู่ เห็นผ้าลงไปกองที่พื้นก็รีบเอาผ้าเช็ดตัวมาพันไว้เหมือนเดิมแล้วรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

"นี่นายจะนอนตรงไหนก็นอนเลยนะยกเว้นที่เตียง" ปริมพูด

"ไม่ฉันจะนอนที่เตียงนี้เท่านั้น จะให้ฉันไปนอนที่ไหนก็ในห้องก็มีเตียงอยู่อันเดียว ผ้าห่มผ้าปูก็มีอยู่ชุดเดียว นอนด้วยกันนี่แหละฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก" กริซพูดพร้อมกับเดินไปนั่งที่ปลายเตียง

"ก็ได้เดี๋ยวจะหาว่าฉันใจร้ายกับนาย ฉันให้นายนอนที่เตียงด้วยก็เพราะว่านายช่วยฉันไว้หรอกนะไม่งั้นนายไม่ได้นอนตรงนี้แน่ อ้อ อย่าคิดที่จะทำอะไรฉันล่ะไม่อย่างนั้นนายได้ตายดีแน่" ปริมพูดแล้วทำหน้าโหดใส่

"ครับผม! จะนอนดีๆไม่ทำอะไรเลยคร๊าบ สัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชาย" กริซพูดแล้วยิ้ม

"นี่คือฝั่งของนาย นายห้ามข้ามมาฝั่งของฉันเด็ดขาด ฉันจะนอนแล้วปิดไฟที่หัวเตียงด้วยนะ" ปริมพูดพร้อมกับเอาหมอนมาวางกั้นฝั่งไว้ 

"ครับผม ราตรีสวัสดิ์ครับ" กริซตอบรับแล้วยิ้มให้ปริมพร้อมกับหันไปกดปิดไฟที่หัวเตียง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น