คู่หมั้นแสนร้าย ภาค 1

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,891 Views

  • 2 Comments

  • 48 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    82

    Overall
    2,891

ตอนที่ 26 : ฮันนีมูน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    19 ก.พ. 62

กริซได้ตั้งนาฬิกาปลุกไว้กลัวว่าจะพาหญิงสาวที่นอนอยู่ข้างๆกลับไปทานอาหารมื้อเย็นพร้อมมารดาไม่ทัน ไม่อย่างนั้นคงได้เป็นเรื่องแน่ กริซค่อยๆเอามือไปแตะที่หน้าผากของปริมเห็นว่าไข้ลดแล้วเพราะตัวไม่ร้อนจึงเขย่าตัวหญิงสาวปลุกให้ตื่น

"ปริมตื่นได้แล้วเราต้องกลับบ้านนะคุณแม่รอทานข้าวพร้อมเราอยู่"

"อือ อะไรเหรอคะ" หญิงสาวถามด้วยความงัวเงีย

"วันนี้เราต้องกลับบ้านนะไม่อย่างนั้นคุณแม่ต้องเอาพี่ตายแน่"

"ทำไมล่ะคะ" ปริมถามกริซ

"ก็เพราะว่าคุณแม่น่ะหาว่าพี่รังแกปริมมากไปน่ะสิ ไปอาบน้ำแต่งตัวกันเถอะ"

"ค่ะ" ปริมตอบรับคำสั้นๆแล้วก็ค่อยๆพาตัวเองเดินไปเข้าห้องน้ำ กริซที่เห็นว่าปริมยังไม่หายเจ็บก็ช่วยพยุงปริมเดินไป หลังจากที่ปริมและกริซอาบน้ำแต่งตัวกันเสร็จเรียบร้อยก็พากันขับรถมุ่งหน้ากลับบ้านของชายหนุ่ม ปริมหลังจากที่แต่งงานแล้วแม่ของสามีก็ให้เธอย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเนื่องจากว่าคุณหญิงพรพิมลมีลูกชายเพียงคนเดียวนางจึงให้ปริมย้ายเข้ามาอยู่ด้วยด้านพ่อแม่ของหญิงสาวก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรเพราะยังมีลูกชายอีกคนหนึ่งที่กำลังจะแต่งงานอีกไม่นานนี้ สักพักรถก็เข้ามาจอดที่บ้านของชายหนุ่มคุณหญิงพรพิพลรู้ทันทีว่าเป็นรถของลูกชายกับลูกสะใภ้

"อ้าวมากันแล้วเหรอลูกแม่นึกว่าจะมาไม่ทันอาหารเย็นกันซะอีก ปริมมานั่งข้างๆแม่มา"

"ได้ไงล่ะครับแม่นั่นเมียผมนะ"

"เอ๊ะ! ไอ้ลูกคนนี้หนิห่างกันแค่นิดเดี๋ยวทำเป็นจะขาดใจอยู่ได้เดี๋ยวแม่จะส่งหนูปริมกลับไปอยู่กับครอบครัวเหมือนเดิมนะ" นางพูดขึ้นด้วยความมั่นไส้ลูกชาย

"ยังไงผมก็ไม่ยอมหรอกกลั่วผมจะได้อยู่ด้วยกันต้องใช้เวลาตั้งนานแหนะ"

"แล้วลูกคิดกันหรือยังว่าจะไปฮันนีมูนกันที่ไหน"คุณหญิงถามขึ้น

"ผมว่าจะพาไปพักที่บ้านพักตากอากาศของเราน่ะครับ เพราะไปครั้งที่แล้วยังพาปริมไปเที่ยวไม่หมดเลยและอีกอย่างผมไม่อยากให้เธอเดินทางไปที่ไกลๆมากน่ะครับเพราะเธอยิ่งไม่สบายอยู่"

"อ้าวเป็นอะไรมากหรือเปล่าลูก"

"ไม่เป็นอะไรมากหรอกค่ะ แค่มีไข้เฉยๆตอนนี้ดีขึ้นแล้วค่ะ"

"ดีแล้วลูกพักผ่อนเยอะๆนะ ตากริซก็อย่าหักโหมกับน้องมากนักนะ" คุณหญิงต่อว่าลูกชาย ส่วนปริมที่ได้ยินแม่ของสามีพูดแบบนั้นก็เขินอายหน้าแดงลามไปถึงใบหู

"อ้าวหนูปริมเป็นอะไรลูกกับข้าวเผ็ดไปเหรอถึงได้หน้าแดงขนาดนั้น"

"นิดหน่อยค่ะ" หญิงสาวไม่กล้าตอบแม่ของสามีไปตรงๆว่าที่จริงแล้วเป็นเพราะเขินอาย

"เดี๋ยววันหลังแม่จะให้แม่บ้านของเราลดปริมาณพริกลงนะลูก"

"ไม่ต้องหรอกค่ะปริมทานได้ค่ะเดี๋ยวปริมจะค่อยๆหัดทานไปค่ะ"

"แล้วปริมล่ะลูกอยากไปฮันนีมูนที่ไหนหรือเปล่า"

"ปริมก็ว่าจะไปที่พี่กริซบอกคุณแม่น่ะแหละค่ะ ปริมรู้ว่าพี่กริซน่ะห่วงงานแค่ไหนขนาดพาปริมไปเที่ยวยังหอบงานไปด้วยเลยค่ะ" หญิงสาวได้ทีฟ้องแม่สามี

"จริงเหรอตากริซ ห่วงงานน่ะแม่ไม่ว่าหรอกนะแต่เราต้องแยกแยะนะลูกว่าเราควรจะทำอะไรก่อนถ้าครั้งนี้ไปฮันนีมูนยังเอางานไปทำอีกแม่จะให้หนูปริมไปต่างประเทศเลย"

"โถ่คุณแม่ครับผมจะไม่เอางานไปทำด้วยแล้วครับแค่คุณแม่พูดว่าจะส่งเมียผมกลับบ้านผมก็จะแย่แล้วแต่นี่แม่ยังคิดจะส่งเมียผมไปถึงต่างประเทศผมไม่ยอมแน่ๆ"

"ก็ถ้าลูกยังหอบงานไปอีกล่ะก็แม่ทำจริงๆด้วย"

"ครับแม่ เราทานข้าวกันเถอะครับอาหารจะเย็นหมดแล้ว" กริซเปลี่ยนเรื่องขึ้นมาทันทีเพราะกลัวว่าเรื่องมันจะไปกันใหญ่ แล้วทุกคนก็ทานอาหารกันไป เช้าวันรุ่งขึ้นกริซรีบตื่นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะเข้าบริษัทไปเคียร์งานให้เรียบร้อยก่อนที่จะพาปริมไปฮันนีมูน

"พี่กริซคะจะรีบไปไหนเหรอคะ"

"พี่ว่าจะเข้าบริษัทน่ะ"

"งั้นรอปริมแป๊บนึงนะปริมจะไปด้วย"

"ปริมไม่ต้องไปหรอกพึ่งจะหายป่วยเองนะพักผ่อนเถอะเดี๋ยวไปฮันนีมูนจะไม่มีแรงนะ"

"บ้า!พูดอะไรก็ไม่รู้"

"งั้นพี่ไปก่อนนะ"ชายหนุ่มพูดแล้วก็รีบไปทำงานทันทีส่วนหญิงสาวก็ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็ลงไปข้างล่าง 

แล้ววันที่ปริมกับกริซรอคอยก็มาถึงวันที่ทั้งสองคนจะได้อยู่กันตามลำพังโดยไม่มีเรื่องงานให้ปวดหัวอีกเพราะงานทุกอย่างกริซได้มอบหมายให้พนักงานจัดการกันเรียบร้อยแล้วส่วนเอกสารต่างๆที่จะต้องเซ็นต์อนุมัตินั้นคุณหญิงพรพิมลแม่ของกริซก็จะเป็นคนจัดการให้และยังบอกอีกว่ากลับมาจากฮันนีมูนครั้งนี้ให้เอาหลานมาฝากด้วย ทั้งสองเก็บสัมภาระต่างๆกันขึ้นรถมุ่งสู่เกาะช้างทันที ทั้งสองขับรถมาโดยไม่จอดพักกันเลยไม่นานทั้งคู่ก็มาถึงเกาะช้างกริซขับรถเข้าไปจอดที่บ้านพักตากอากาศของตนจากนั้นก็ช่วยกันเก็บกระเป๋าสัมภาระ

"ปริมหิวหรือเปล่าพี่ว่าเราไปหาอะไรทานกันก่อนไหม"

"ก็ดีเหมือนกันค่ะปริมก็รู้สึกว่าจะหิวแล้วเหมือนกัน" ทั้งคู่ชวนกันออกไปทานอาหารเที่ยงสำหรับพวกเธอเพราะว่าตอนนี้เริ่มจะมืดแล้วเพราะฉะนั้นอาหารมื้อนี้จึงเป็นทั้งมื้อเที่ยงและมื้เย็นสำหรับพวกเธอ ทั้งคู่ทานอาหารกันเสร็จแล้วก็ชวนกันเดินเล่นที่ชายหาด

"พี่มีความสุขจังเลยพี่อยากจะหยุดเวลาไว้แบบนี้นานๆจัง"

"ปริมก็มีความสุขเหมือนกันค่ะปริมต้องขอบคุณพี่กริซนะคะที่ผ่านมาปริมเคยแกล้งพี่กริซตั้งหลายครั้งแต่พี่กริซก็ไม่โกรธปริม"

"โกรธสิใครว่าไม่โกรธแต่พี่รู้จักให้อภัยน่ะจ่ะ" กริซพูดแล้วก็จับมือภรรยาเดินไปบ้านพัก ทั้งคู่เดินกันมาถึงห้องนอน ก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากัน

"ปริมพี่ว่าเรามาผลิตลูกๆกันดีกว่านะ"
กริซชวนปริม

"โธ่พี่กริซไม่เหนื่อยบ้างเหรอคะขับรถมาทั้งวันแล้ว"

"ไม่เลยจ่ะ ลองไหมล่ะ"

"ไม่ดีกว่าค่ะนอนกันดีกว่า"

"จ่ะนอนดีกว่าเนาะจะได้ไม่เหนื่อยมาก" ชายหนุ่มพูดแล้วก็พาหญิงสาวนอนลงส่วนตัวเองก็เข้ามาทาบทับกอดจูบหญิงสาวเพื่อปลุกเร้าอารมณ์

"พี่กริซไหนบอกว่าจะนอนไง"

"ก็นอนอยู่นี่ไงแต่นอนบนตัวปริมนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

"พี่กริซอ่ะคนเจ้าเล่ห์"หญิงสาวพูดแล้วก็ตีหน้าอกชายหนุ่มสองสามที แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่กลับชอบด้วยซ้ำที่ภรรยาทำตัวน่ารักแบบนี้ กริซเลยไม่รอช้ารีบถอดเสื้อผ้าของหญิงสาวออกและตามด้วยเสื้อผ้าของตนเองจากนั้นกริซก็เข้ามาจูบหญิงสาวอีกครั้งและเพลงรักก็ได้ดำเนินไปเรื่อยๆจนมาถึงตอนจบก็เกือบรุ่งสางของวันใหม่




                  มาอัพให้อ่านกันแล้วนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น