คู่หมั้นแสนร้าย ภาค 1

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,953 Views

  • 2 Comments

  • 47 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    27

    Overall
    2,953

ตอนที่ 18 : นางร้ายปรากฏ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    5 ม.ค. 62

"หนอยทำเป็นหวานกันเข้าไปเถอะเดี๋ยวอีกสักหน่อยจะยิ้มไม่ออก" โรสพูดแล้วกำมือด้วยความแค้นเพราะผู้ชายที่แอบชอบและจ้องจะจับนั้นกำลังมีความสุขอยู่กับคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเอง โรสได้ให้สายสืบคอยติดตามปริมกับกริซตลอดเวลาถึงได้รู้ว่ากริซมาที่เกาะล้านโรสจึงได้ตามมาและคิดที่จะหาวิธีแย่งชิงกริซมาให้ได้

ทางด้านปริมกับกริซหลังจากที่ทานข้าวกันเสร็จแล้วก็ชวนกันเดินเล่นที่ชายหาดและดูดาว "ปริมว่าวันนี้ดาวสวยไหม" กริซถามปริมขึ้น

"สวยสิค่ะ สวยมากด้วย" ปริมตอบ

"แต่พี่ว่าก็ยังไม่สวยเท่าปริมของพี่หรอกจริงไหม" กริซพูดขึ้น

"บ้า! พูดออกมาได้ดาวมันก็สวยของมันทุกวันอยู่แล้ว ปริมก็สวยในแบบของปริมจะเอามาเปรียบเทียบกับดาวได้ยังไงกันพี่กริซน่ะมั่ว" ปริมพูด

"แหมแฟนพี่เนี่ยไม่ค่อยจะหลงตัวเองเลยนะ"กริซพูด

"ปริมไม่ได้หลงตัวเองสักหน่อยก็เมื่อกี้เนี่ยพี่กริซพึ่งชมไปเองไม่ใช่เหรอไง" ปริมพุด

"OK พี่ผิดเองจ้า ยอมแล้วจ้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า "กริซพูดพรางหัวเราะให้กับแฟนสาว

"พี่ว่าเรารีบกลับบ้านกันเถอะอากาศเริ่มจะเย็นแล้วเดี๋ยวจะไม่สบายเอา" กริซชวนปริมกลับบ้านพักของตน

"แต่ปริมว่าอากาศก็ยังไม่เย็นเท่าไรนะคะ กำลังดีเลยปริมว่าเราอยู่ต่ออีกสักหน่อยดีกว่า" ปริมพูดเพราะยังไม่อยากจะกลับในตอนนี้เพราะรู้ทันชายหนุ่มว่าคิดจะทำอะไร ถ้าขืนกลับไปในตอนนี้ชายหนุ่มคงได้คิดทำอะไรไม่ดีกับตนเป็นแน่ ถึงแม้ว่าจะเป็นคู่หมั้นกันก็ตามหญิงสาวจะไม่มีทางให้กริซพรากความบริสุทธิ์ก่อนแต่งงานแน่นอนปริมคิดเอาไว้อย่างนั้น


"แต่พี่ว่าเรากลับกันเถอะนะพรุ่งนี้ค่อยมาเดินเล่นใหม่นะ" กริซเซ้าซี้ให้ปริมรีบกลับ

"ทำไมถึงอยากจะกลับเร็วนักล่ะคะ ปริมรู้นะว่าพี่กริซคิดอะไรอยู่ไม่มีทางซะล่ะ" ปริมพูดเชิงท้าทาย

"ทำไมจะไม่มีทางล่ะถ้าพี่คิดจะทำอะไรปริม ปริมก็ทำอะไรพี่ไม่ได้หรอก" กริซพูด

"ก็พี่กริซเจ้าเล่ห์แบบนี้ไง" ปริมพูดเสริม

"งั้นกลับก็ได้ค่ะ แต่มีข้อแม้" ปริมพูดขึ้น

"ข้อแม้อะไรอีกล่ะ" กริซถามปริมขึ้น

"พรุ่งนี้ตอนเช้าเราตื่นไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกันนะ" ปริมพูด

"ก็ได้ถ้าลุกไหวนะ" กริซพูดแบบมีเลศนัย

"อะไรลุกไหว คิดอกุศลอีกล่ะสิ" ปริมต่อว่ากริซแบบไม่จริงจังมากนัก

"พี่ไม่ได้คิดอกุศลสักหน่อยแต่พูดจริงๆด้วย" กริซพูดแล้วพร้อมกับเดินเข้าไปกอดเอวปริมแล้วพากันเดินกลับบ้านพัก ระหว่างทางทั้งสองต่างพูดคุยกัน หยอกล้อกันจนมาถึงบ้านพัก

"ถึงสักที  ชักจะอดใจไม่ไหวแล้วล่ะสิ" กริซพูดหยอกล้อกับหญิงสาว

"บ้า! " ปริมพูดเพราะความเขินแล้วรีบเดินออกจากการพันทนาการของกริซ

"ปริมจะรีบไปไหนรอพี่ด้วยสิ" กริซพูดแล้วรีบเดินตามหญิงสาว

ทั้งสองเดินกันจนมาถึงห้องนอน ปริมเลยพูดขึ้นว่า "พี่กริซปริมมีอะไรจะขอพี่ พี่จะให้ปริมได้ไหม" 

"ได้สิสำหรับปริมพี่ให้ได้อยู่แล้ว ว่ามาสิ" กริซตอบปริม

"คือปริมจะบอกพี่กริซว่า เอ่อ...คือ เรื่องนั้นน่ะ" ปริมพูดด้วยความเขินโดยไม่ได้หันหน้าไปมองกริซเลย ก็เลยไม่รู้ว่าตอนนี้กริซได้ขยับเข้ามาใกล้แล้ว 

"เรื่องนั้นคือเรื่องอะไรล่ะครับ ไหนบอกพี่มาซิ" กริซพูดอยู่ข้างๆหูปริม ปริมที่ได้ยินเสียงของกริซอยู่ใกล้ๆจึงหันหน้ากับไปดูและหน้าของปริมจึงปะทะเข้ากับหน้ากริซทำให้ปริมจูบกริซแบบไม่ได้ตั้งใจ กริซที่ได้โอกาศจึงรีบจูบจู่โจมทันที ปริมเริ่มจะไม่มีอากาศหายใจเพราะกริซไม่ปล่อยให้ปริมได้มีโอกาสหายใจเลยจนกระทั่งปริมเริ่มจะไม่ไหวแล้วเอามือมาตีที่หน้าอกของกริซ กริซถึงได้ปล่อยให้ปริมเป็นอิสระอีกครั้ง

"เรื่องที่ปริมว่าน่ะ ใช่เรื่องแบบเมื่อกี้นี้ไหม" กริซถามปริมแล้วยิ้ม

"รู้แล้วยังจะถามอีกทำไม แล้วพี่กริซจะสัญญากับปริมได้ไหมว่าจะไม่ทำอะไรปริมก่อนที่เราจะแต่งงานกัน" ปริมพูด

"...." กริซไม่ตอบได้แต่ยิ้มให้ปริม

"แล้วตกลงจะตอบปริมได้หรือยัง" ปริมพูดขึ้นด้วยความเขินอาย

"ตอบแล้วครับ ตอบไปเมื่อกี้นี้ไง" กริซพูด

"พี่กริซหมายความว่ายังไง จะแกล้งปริมใช่ไหม" ปริมถามกริซ

"ก็หมายความว่าพี่อาจจะทำก็ได้นะเพราะปริมน่ารักอย่างนี้ไงใครจะอดใจไหว" กริซพูด

"พี่ว่าเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าไหม พี่คงอดใจรอไม่ไหวหรอกกว่าจะถึงวันแต่งงานน่ะ" กริซพูดพร้อมกับเดินย่างสามขุมเข้ามาหาปริม

"อย่านะพี่กริซปริมว่าเอาไว้เราแต่งงานกันก่อนดีกว่าเนาะ" ปริมพูด

"พี่ทนไม่ไหวหรอกปริมเป็นของพี่เถอะนะ" กริซพูดแล้วเข้ามากอดจูบปริมและพาปริมไปที่เตียงนอน กริซใช้มือลูบไล้ไปตามร่างกายของหญิงสาว ปริมจากที่ต่อต้านในตอนแรกก็เริ่มโอนอ่อนไปกับชายหนุ่ม กริซจูบซุกไซร้ตรงซอกคอปริมแล้วก็จูบเลื่อนลงไปเลื่อยๆ กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงโทรศัพท์ปริมดังขึ้นทำให้ปริมได้สติแล้วก็เลยรีบผลักกริซออกจากตนทันที

"ปริมพี่ว่าเรามาต่อกันเถอะนะไม่ต้องรับหรอกโทรศัพท์น่ะถ้าไม่มีคนรับเดี๋ยวมันก็ดับไปเองแหละ" กริซบอกปริมด้วยอารมณ์ที่ค้างเติ่งอยู่

"ไม่ได้หรอกพี่กริซ พี่ชายปริมโทรมาถ้าปริมไม่รีบรับนะมีหวังหูปริมชาแน่แล้วอีกอย่างนะถ้าปริมไม่รับพี่กรก็จะโทรมาอยู่แบบนี้แหละจนกว่าปริมจะรับน่ะ ถ้างั้นปริมขอตัวรับโทรศัพท์พี่กรก่อนนะ" ปริมพูดแล้วกำลังจะเดินเลี่ยงไปคุยโทรศัพท์ทางอื่นแต่กริซก็รีบจับมือปริมและดึงให้นั่งลงใกล้ๆตัวเอง

"จะไปไหนปริมอยู่นี่แหละคุยตรงนี้แหละพี่จะได้ฟังด้วยว่าคุยอะไรกันเดี๋ยวจะแอบไปนินทาพี่" กริซพูด

ปริมจึงพยักหน้าแล้วกดรับสายทันที "ฮัลโหลค่ะพี่กร ทำไมวันนี้ถึงได้โทรหาน้องได้ล่ะคะ" 

'ก็พี่คิดถึงน้องสาวสุดที่รักของพี่น่ะสิ' กริซพูด

"ทำไมจู่ๆวันนี้ถึงได้คิดถึงปริมขึ้นมาล่ะ" ปริมพูด

'ก็วันนี้พี่โทรไปหาคุณแม่ แล้วคุณแม่ก็บอกกับพี่ว่าปริมไปเที่ยวกับคู่หมั้นพี่ก็เลยโทรมาหาน้องสาวของพี่ว่าเป็นยังไงบ้าง ถึงขั้นนั้นหรือยังประโยคหลังนี้คุณแม่ฝากพี่ถามนะ' กรพูดกับน้องสาว

"พี่กรน่ะทะลึ่งใครเค้าพูดเรื่องแบบนี้ให้กันฟังล่ะ" ปริมต่อว่าพี่ชาย

' ฮ่า ฮ่า ฮ่า พี่ก็พูดตามที่คุณแม่ฝากมา' กริซหัวเราะน้องสาว

"แม่นะแม่ อย่าบอกนะว่าเป็นแผนการของท่านอีก" ปริมพูด

'แต่คุณแม่บอกพี่ว่าครั้งนี้ไม่ใช่แผนการของท่านนะ ท่านไม่ได้เป็นคนคิดอะไรเลย' คนเป็นพี่ชายแก้ตัวแทนมารดา

"ปริมทราบค่ะว่าทั้งหมดเป็นแผนการของใคร ก็ของคนเจ้าเล่ห์คนนี้ไงคะนี่แหนะๆๆคนเจ้าเล่ห์มาให้ตีซะดีๆจะหนีไปไหน" หญิงสาวพูดกับพี่ชายแล้วก็พาดพิงไปถึงชายหนุ่มที่นั่งอยู่ใกล้ๆทำให้ชายหนุ่มรู้ตัวเองทันทีว่าหญิงสาวจะทำอะไรแต่ยังไม่ทันจะได้หนีก็โดนลูกหลงจากหญิงสาวไปหลายทีเหมือนกัน

'ปริม ปริมว่าอะไรนะ' กรถามน้องสาวหลังจากได้ยินประโยคหลังที่ปริมพูดขึ้นชัดแต่ไม่แน่ใจว่าน้องสาวพูดกับตัวเองหรือเปล่า

"อ๋อ เปล่าค่ะพี่กรคือปริมแค่ว่าคนแถวๆนี้น่ะค่ะ" ปริมตอบ

'ก็แล้วไปถ้าอย่างนั้นพี่ไม่รบกวนแล้วดีกว่าเผื่ออยากจะจู๋จี๋กันพี่จะได้ไม่เป็นบาปที่ไปขัดขวางความสุขของเขา' กรพูด

"คงไม่ทันแล้วมั้งคะ" ปริมพูด

'อะไรไม่ทันน่ะปริมพี่ได้ยินไม่ค่อยชัด' กรถามน้องสาวหลังจากที่ได้ยินน้องสาวพูด

"อ๋อไม่มีอะไรค่ะ สงสัยคงคิดอะไรเพลินๆไปหน่อยเลยหลงพูดอะไรออกไป" ปริมพูด

'ถ้าอย่างนั้นพี่วางแล้วนะ เดี๋ยวพี่จะโทรหาใหม่' กรบอกน้องสาว

"ค่ะพี่กรปริมคิดถึงพี่นะคะ รีบๆกลับมานะคะปริมมีคนคนหนึ่งจะแนะนำให้รู้จัก" ปริมบอกพี่ชาย

'ได้ แล้วพี่จะรีบกลับไปในเร็วๆนี้แหละ อย่าซุกซนให้มากนะ' กรบอกน้องสาวด้วยรู้จักนิสัยของน้องสาวตัวเองดี

"รับทราบค่ะพี่ชาย" ปริมพูดแล้วกดวางสายโทรศัพท์

กริซที่เห็นหญิงสาววางสายจากพี่ชายแล้วก็ถามหญิงสาวขึ้นว่า "ปริมเรามาต่อกันดีไหม" 

"บ้า นอนได้แล้วพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า" ปริมบอกกริซ

"นอนก็ได้" กริซตอบปริมแบบงอนๆ แล้วทั้งสองก็นอนกันกริซหันมากอดปริม

"พี่กริซกอดปริมทำไมปล่อยได้แล้ว" ปริมบอกกริซให้ปล่อย

"พี่จะนอนแล้วถ้าไม่ให้พี่นอนกอดพี่อาจจะทำอย่างอื่นก็ได้นะ" กริซพูด ปริมจึงยอมให้กริซนอนกอดจนถึงเช้า 

ทั้งสองตื่นขึ้นในตอนเช้าก็ชวนกันไปดูพระอาทิตย์ขึ้นในระหว่างที่เดินไปตามชายหาดทั้งสองก็ชวนกันคุยเรื่องต่างๆนานาจนกระทั่งเดินมาได้สักพักหนึ่งปริมก็เห็นโรสกำลังเดินมาทางตนกับกริซพอดี 

"อ้าว คุณโรสคุณก็มาเที่ยวที่นี่เหมือนกันเหรอครับบังเอิญจังเลยนะครับไม่คิดว่าจะได้เจอคุณโรสที่นี่" กริซทักทายโรสตามมารยาท

"ค่ะ โรสมาเที่ยวกับเพื่อนๆก็ไม่คิดว่าจะได้เจอคุณกริซกับคุณปริมที่นี่เหมือนกัน" โรสพูดแล้วยิ้มทักทาย

"แต่ฉันคิดว่ามันคงจะไม่บังเอิญไปหน่อยเหรอคะ ฉันไปที่ไหนต้องเจอคุณเกือบทุกที่เลยเหมือนคอยจับตาดูพวกเราอยู่ตลอดเวลาอย่างนั้นแหละ" ปริมพูดอย่างรู้ทันโรส

"แหมคุณปริมทำไมโรสต้องจับตาดูพวกคุณทั้งสองคนด้วยล่ะคะ" โรสพูด

"ก็ไม่รู้สิคะฉันคงคิดไปเองมั้งคะ"ปริมพูดขึ้น

"เออพี่ว่าเราไปกันเถอะปริม ผมขอตัวก่อนนะครับคุณโรส" กริซพูดแล้วจับมือปริมให้รีบเดินตามเพราะไม่อยากให้มีการทะเลาะกันเกิดขึ้น เขาเองก็รู้ดีว่าการพบเจอกับโรสในครั้งนี้คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ 

"พี่กริซไม่น่ารีบพาปริมออกมาเลยไม่อย่างนั้นปริมคงได้กระชากหน้ากากแม่นั่นออกมาแล้ว" ปริมพูด

"ปริมไปทำอย่างนั้นโดยไม่มีหลักฐานไม่ได้หรอกของอย่างนี้เราต้องจับให้ได้คาหนังคาเขาก่อนว่าต้องการอะไรกันแน่" กริซพูด

"จะต้องการอะไรอีกน่ะเหรอคะ ปริมว่าพี่กริซก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้วนะคะว่าเขาต้องการอะไร" ปริมพูด

"เอาเถอะไม่ว่าเขาต้องการจะทำอะไรเราต้องระวังตัวให้ดี" กริซพูดขึ้น

"ต่อให้เราระวังตัวแค่ไหนถ้าคนมันจ้องจะทำเราก็ทำอะไรมันไม่ได้หรอกนะคะ" ปริมพูด

"พี่ว่าเราเลิกพูดเรื่องนี้กันดีกว่าเสียบรรยากาศหมด" กริซพูดพร้อมกับหยุดพาปริมเดิน

"อ้าวพี่กริซหยุดเดินทำไมล่ะคะ" ปริมถามกริซ

"ปริมดูพระอาทิตย์สิ สวยไหม" กริซไม่ตอบแต่บอกให้ปริมมองไปที่ดวงอาทิตย์ที่ขึ้นในยามเช้า


"สวยค่ะสวยมากๆเลยเอากล้องมาถ่ายรูปไว้ดีกว่า พี่กริซมาถ่ายรูปด้วยกันค่ะปริมไม่ค่อยจะเห็นพระอาทิตย์ขึ้นในตอนเช้าหรอกนะคะ เพราะปริมตื่นสายน่ะค่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" ปริมพูดแล้วก็หัวเราะตนเองและหยิบกล้องถ่ายรูปมาถ่ายกัน

"ถ้าอย่างนั้นปริมก็มาเที่ยวที่นี่กับพี่บ่อยๆสิจะได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นบ่อยๆไง" กริซพูด

"ได้ค่ะ แต่พี่กริซต้องให้เพื่อนของปริมมาด้วยนะ" ปริมพูดโดยมีข้อแม้

"ได้สิ มาเที่ยวกันเยอะๆก็สนุกอีกแบบ" กริซตอบปริม

"ต้องอย่างนี้สิค่ะถึงจะเป็นแฟนที่น่ารักของปริม" ปริมพูด



                         
                    เดี๋ยวไรท์มาต่อให้ใหม่น๊า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

0 ความคิดเห็น