คู่หมั้นแสนร้าย ภาค 1

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,956 Views

  • 2 Comments

  • 47 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    30

    Overall
    2,956

ตอนที่ 16 : เซอร์ไพรซ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    5 ม.ค. 62

หลังจากที่ปริมทำงานเสร็จแล้วกริซก็ได้พาปริมไปสถานที่ ที่หนึ่งซึ่งกริซไม่ได้บอกกับปริมว่าจะไปที่ไหน ปริมได้แต่เก็บความสงใสเอาไว้ในใจ เพราะถามกริซกริซก็ไม่บอก ปริมเลยได้แต่นั่งเงียบๆโดยไม่ถามหรือเอ่ยอะไรขึ้นมาเลย  กริซขับรถพาปริมออกนอกตัวเมืองหลวงมาสักพักปริมก็เอ่ยถามกริซขึ้นมาว่า "นี่นายจะขับรถพาฉันไปไหนเนี่ย นี่มันออกนอกตัวเมืองแล้วนะ แล้วมันก็ใกล้จะมืดแล้วด้วยเดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่จะเป็นห่วง" ปริมพูด

"คุณพ่อคุณแม่ของคุณท่านไม่เป็นห่วงหรอกถ้ารู้ว่าคุณอยู่กับผม และอีกอย่างนะผมได้โทรไปบอกพวกท่านเรียบร้อยแล้ว แล้วท่านก็อนุญาตแล้วด้วย" กริซบอกปริม ความจริงก่อนที่กริซจะพาปริมมากริซได้โทรบอกทางบ้านของฝ่ายหญิงไว้ก่อนแล้ว และได้วางแผนไปจัดสถานที่เพื่อเตรียมตัวจะเซอร์ไพรซ์หญิงสาว

"นี่ฉันไม่รู้เรื่องอะไรอีกแล้วเหรอ นายนี่มัน...จะทำอะไรไม่ถามฉันสักคำว่าฉันอยากมากับนายไหม" ปริมต่อว่ากริซ

"แล้วนายจะพาฉันไปที่ไหนล่ะ" ปริมถามกริซขึ้นมา

"ไม่บอก ถ้าบอกแล้วจะเรียกว่าเซอร์ไพรซ์เหรอ แล้วอีกอย่างถ้าผมบอกคุณหรือถามคุณก่อน คุณก็ไม่มากับผมล่ะสิ" กริซพูดแล้วก็ยิ้มให้ปริม

"นายนี่มันเจ้าเล่ห์นักนะ" ปริมต่อว่ากริซแบบไม่จริงจังมากนัก หลังจากที่กริซขับรถพาปริมออกมานานพอสมควร  ปริมจึงเอ่ยถามกริซขึ้นมาอีก "นี่นายเมื่อไหร่จะถึงสักทีเนี่ย" 

"เดี๋ยวอีกสักหน่อยก็ถึงแล้ว" กริซบอกกับปริม

"แล้วนายขับรถมาทำอะไรที่ชนบุรีเนี่ย" ปริมถามกริซ

"นี่คุณอยู่เงียบๆได้ไหมผมต้องใช้สมาธิในการขับรถนะ" กริซบอกปริมแต่ตาก็ยังมองถนนอยู่

"ก็ต้นเหตุมันเป็นเพระนายไง ถ้าไม่ถามนายจะให้ฉันไปถามใครล่ะ" ปริมพูดขึ้น

"คุณนี่ยังกวนไม่เลิกเลย เอาเป็นว่าเราสงบศึกกันชั่วคราวนะ แล้วถึงเมื่อไหร่ผมจะตอบทุกคำถามเลย" กริซบอกปริม

"ก็ได้ฉันก็ขี้เกียจจะเถียงกับนายเหมือนกันแหละ" ปริมพูดแล้วก็เงียบไป

ส่วนกริซก็ไม่พูดอะไรต่อได้แต่ตั้งหน้าตั้งตาขับรถไปสักพักหนึ่งก็ถึงสถานที่ ที่กริซจะพาปริมมาเซอร์ไพรซ์ รถเข้ามาจอดภายในตัวบ้านหลังหนึ่งเป็นบ้านปูนสองชั้นข้างนอกตกแต่งด้วย ไม้ดอกไม้ประดับและพรรณไม้ต่างๆนานาพันธุ์มองดูร่มรื่นมากถึงแม้ว่าตอนนี้มันจะมืดแล้วก็ตาม แถมยังมองเห็นทะเลอีกด้วย ปริมเดินเข้าไปในตัวบ้านมองสำรวจดูสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆ ที่ประดับประดาและตกแต่งไว้นั้นสวยงามยิ่งนัก ส่วนข้าวของเครื่องใช้ต่างๆมีแต่ราคาแพงๆทั้งนั้น ปริมเดินไปตรงโซนหัองนั่งเล่น มีรูปถ่ายตั้งอยู่ซึ่งรูปถ่ายนั้นเป็นรูปครอบครัวของกริซ ยิ่งทำให้ปริมสงสัยมากยิ่งขึ้น 

"นี่นายที่นี่มันที่ไหนเหรอ ทำไมบ้านหลังนี้ถึงได้ดูร่มรื่นและน่าอยู่จัง แล้วทำไมมีรูปนายกับครอบครัวด้วยล่ะ" ปริมถามกริซ

"ก็จะไม่ให้มีรูปผมกับครัวได้อย่างไรกันล่ะ ก็ในเมื่อที่นี่คือบ้านพักตากอากาศของผมและชายหาดตรงนี้ก็จะเป็นส่วนตัวไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมาเดินเพ่นพ่านแถวนี้หรอก" กริซบอกปริม

"แล้วนายพาฉันมาที่นี่ทำไม พรุ่งนี้ก็ต้องทำงานอีกไม่รู้จะกลับไปทันหรือเปล่า" ปริมพูด

"คุณจะกลัวทำไมก็ในเมื่อคุณเป็นว่าที่ภรรยาของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์จะไม่ไปทำงานสักสองสามวันก็ไม่มีใครกล้าว่าคุณหรอกเพราะผมเป็นคนพาคุณมาเอง" กริซพูด

"นายพูดแบบนี้แสดงว่าต้องมาค้างอยู่ที่นี่ใช่ไหม" ปริมถามกริซ

"ใช่คุณเข้าใจถูกแล้วล่ะ เราจะมาค้างกันที่นี่สักสองสามวันกัน" กริซบอกปริม

"อะไรนะค้างสองสามวันแล้วฉันจะเอาเสื้อผ้าที่ไหนใส่ล่ะ" ปริมถามกริซ

"เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงเลยนะ ผมได้ให้คนของที่บ้านคุณเอามาให้ตั้งแต่เราอยู่ที่บริษัทแล้ว" กริซพูด

"ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าคุณพ่อกับคุณแม่ก็รู้เรื่องนี้ด้วยน่ะสิ" ปริมพูด

"ใช่พวกท่านรู้แต่ก็ไม่ทั้งหมดนะ เพราะผมยังมีเซอร์ไพรซ์คุณอีก" กริซบอกปริม

"นายต้องการจะทำอะไรกันแน่" ปริมพูด

"เดี๋ยวคุณก็รู้เองแหละ" กริซบอกปริมแล้วก็ยิ้มแบบมีลับลมคมใน

"แล้วนายจะให้ฉันพักห้องไหนล่ะ" ปริมถามกริซขึ้นมา

"บ้านหลังนี้มีห้องอยู่แค่สองห้องเท่านั้นส่วนอีกห้องเป็นห้องเก็บของ คุณอยู่ห้องเดียวกับผมนะ" กริซบอกปริม

"ทำไมฉันต้องอยู่กับนายด้วยล่ะในเมื่อมันยังมีอีกห้องหนึ่งไม่ใช่เหรอ" ปริมพูด

"เหลืออีกห้องก็จริงแต่ว่าน้องนั้นเป็นห้องของคุณแม่ผม เพราะเช่นนั้นคุณต้องอยู่ห้องเดียวกับผม" กริซบอกปริม

"ถ้าอย่างนั้นนายก็อยู่ไปเถอะฉันจะนอนห้องนั่งเล่นแล้วกันแต่ว่าอาบน้ำฉันอาจจะไปรบกวนห้องของนายก็ได้ แต่เอ๊ะ ฉันว่าที่นี่น่าจะมีห้องน้ำอยู่ งั้นฉันไม่รบกวนนายแล้วนะฉันอาบน้ำข้างล่างก็ได้" ปริมพูด

"ไม่ได้เด็ดขาดคุณต้องอยู่ที่ห้องผม ถ้าไม่เช่นนั้นล่ะก็คุณได้เห็นดีแน่" กริซพูด

"แล้วฉันจะเชื่อใจนายได้อย่างไรว่านายจะไม่ทำอะไรฉัน" ปริมพูด

"ผมไม่ทำอะไรคุณก่อนหรอก แต่ถ้าคุณมายั่วผมก่อนก็ไม่แน่นะ" กริซพูด

"ถ้าอย่างนั้นฉันไปนอนที่ห้องของนายก็ได้" ปริมบอกกริซ 

"งั้นก็เดินตามผมมา" กริซบอกปริมพร้อมกับขนกระเป๋าสัมภาระต่างๆขึ้นไปบนห้อง ปริมเดินตามกริซเข้ามาในห้องแล้วสังเกตเห็นว่าภายในห้องของกริซนั้นถูกตกแต่งในโทนสีชมพู และข้าวของเครื่องใช้ต่างๆส่วนมากจะมีแต่ของที่ปริมชอบทั้งนั้น แต่ปริมก็ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองว่ากริซตกแต่งห้องเพื่อเอาใจเธอ และอีกใจหนึ่งก็คิดว่ากริซนั้นคงตกแต่งห้องเพื่อไว้เอาใจสาวๆที่มาหาล่ะมั้ง "นี่นายห้องนายนี่ก็ตกแต่งได้น่าอยู่จังเลยนะ คงจะพาผู้หญิงมาบ่อยล่ะสิ" ปริมพูดขึ้น

"ผมไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาที่นี่นอกจากคุณ และอีกอย่างนะผมจะไม่ให้ผู้หญิงคนไหนที่ไม่ใช่แฟน เข้ามาในห้องของผมเป็นอันขาด ยกเว้นแม่ของผม แม่บ้าน แล้วก็คุณเท่านั้น" กริซพูด

"แล้วทำไมนายถึงได้ตกแต่งห้องในโทนสีชมพูล่ะหรือว่านายเป็น ...อี๊! นี่นายเป็นจริงเหรอเนี่ย" ปริมพูด

"ผมไม่ได้เป็นจะลองดูไหมล่ะ ผมว่าคุณน่าจะรู้อยู่แล้วล่ะว่าผมเป็นเกย์หรือไม่เป็นเพราะคุณก็เกือบจะ...ใช่ไหมล่ะ" กริซพูดแล้วก็ยิ้ม

"นี่นายยิ้มอะไร" ปริมถามกริซ

"เปล่า สักหน่อยผมยิ้มที่ไหน ไม่ได้ยิ้ม" กริซพูดเสียงสูงตรงคำว่า 'เปล่า' 

"แต่ฉันเห็น" ปริมพูด

"เอาล่ะผมว่าเราเลิกทะเลาะกันชั่วคราวเถอะ เพราะว่าตอนนี้ผมเริ่มจะหิวแล้วผมว่าคุณก็คงหิวเหมือนกัน" กริซพูด

"ก็ได้งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะ" ปริมบอกกริซ

"เร็วๆนะที่รัก" กริซบอกปริมแบบกวนๆ

"ใครที่รักของนายไม่ทราบ" ปริมพูดแล้วรีบเดินหนีเข้าห้องน้ำ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น