คัดลอกลิงก์เเล้ว

(Levi x Eren) Chrismas & Birthday Levi

โดย YuuFour

เมื่อวันคริสต์มาสมาถึงพร้อมกับวันเกิดรีไวล์ เอเลนจะให้อะไรเป็นของขวัญดีน้าาา

ยอดวิวรวม

2,780

ยอดวิวเดือนนี้

22

ยอดวิวรวม


2,780

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


27
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  24 ธ.ค. 60 / 22:16 น.
นิยาย (Levi x Eren) Chrismas & Birthday Levi (Levi x Eren) Chrismas & Birthday Levi | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
รีไวล์ผู้เกลียดงานรื่นเริงเป็นที่สุด เอเลนจะทำยังไงให้เขามีความรู้สึกที่ดีในวันเกิดและวันคริสต์มาสในปีนี้
     มาลงเร็วนิดนึงค่ะเพราะพรุ่งนี้จัดคริสต์มาสที่ร.ร. ไม่น่าจะว่างลง 55 ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะ 

 


อ่ะ มีรูปน่ารักๆมาฝากค่ะ 
ซานต้ารีไวล์ค่าา น่าร้ากก >< 




เรนเดียร์เอเลนจ้าา น่ารักไม่แพ้กันเลย ^^



เมอร์รี่คริสต์มาสนะคะทุกคน และสุขสันต์วันเกิดนะ รีไวล์ ^^

เนื้อเรื่อง อัปเดต 24 ธ.ค. 60 / 22:16


     "นี่พวกแกกำลังทำอะไรอยู่น่ะ?"
รีไวล์ที่ได้ยินเสียงเอะอะเดินเข้ามาดูในห้องก่อนจะถามเสียงเรียบ หลายคนสะดุ้งไปกับเสียงนั้น ยกเว้นมิคาสะเพียงคนเดียว
     "อ๊ะ หัวหน้า"
เอเลนเดินมาหารีไวล์ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพร้อมส่งชาอุ่นๆให้เขาถ้วยนึง รีไวล์รับมาจิบไปนิดหน่อยก่อนจะวางลงบนโต๊ะ 
     "พอดีพวกเรากำลังจัดปาร์ตี้วันคริสต์มาสอยู่น่ะครับ"
รีไวล์มองไปรอบๆห้องที่จัดแต่งไว้สวยงาม มีต้นคริสต์มาสตั้งเด่นอยู่กลางห้อง 
     "ไร้สาระ ถ้าพวกแกมีเวลาว่างขนาดนี้ไปกำจัดไททั่นไม่ดีกว่าหรือไง"
คำพูดนั้นทำให้หลายคนในห้องหงอยไปเลย แล้วรีไวล์ก็เดินออกจากห้องไป
     "อย่าไปสนใจเลยคริสต้า เรามาแต่งห้องกันต่อเถอะ"
ยูมิลลูบหัวคริสต้าเบาๆก่อนจะไปช่วยกันจัดห้อง 
     "อะไรของเขา หมดอารมณ์เลย"
แจนพูดขึ้นด้วยสีหน้ารำคาญใจ
     "เอาน่าๆ"
มาร์โคตบไหล่แจนเบาๆแล้วพากันออกไปซื้อของข้างนอก
     "อย่าลืมเค้กคริสต์มาสด้วยน้าาา"
ซาช่าร้องบอกทั้งๆที่ยังกินขนมอยู่เต็มปาก 
     "เธอน่ะเลิกกินแล้วมาช่วยกันหน่อยสิ"
โคนี่ที่นั่งอยู่ลากตัวซาช่าไปช่วยจัดของ 
   มิคาสะมองเอเลนที่ยืนนิ่งอยู่ที่เดิมก่อนจะพูดขึ้น
     "เป็นอะไรไป เอเลน"
     "ก็เปล่าหรอก เดี๋ยวฉันมานะ!"
พูดจบก็วิ่งออกไปจากห้องโดยไม่ได้ฟังมิคาสะที่เรียกตามหลัง
     "ฉันคิดว่าหัวหน้ารีไวล์อาจจะไม่ชอบงานแบบนี้ก็ได้"
อาร์มินที่เดินมาหาพูดขึ้น
     "ฉันไม่สนใจหรอกว่าเจ้าเตี้ยนั่นจะชอบไม่ชอบอะไร แต่เอเลนน่ะยึดติดกับหมอนั่นมากเกินไป"
มิคาสะเอ่ยเรียบๆ 
     "เอเลนคงอยากให้หัวหน้ามีความรู้สึกดีๆในวันนี้ล่ะมั้ง"
     "เหอะ!"
มิคาสะเดินหนีไปข้างนอก อาร์มินถอนหายใจเบาๆ มิคาสะก็คงจะโกรธที่เอเลนสนใจหัวหน้ารีไวล์มากกว่าเธอสินะ 
     "เฮ้! อาร์มิน มาช่วยทางนี้หน่อยสิ"
ไรเนอร์เรียก อาร์มินจึงเดินเข้าไปช่วยพวกไรเนอร์และเบลทรูททำงาน



     "สุขสันต์วันเกิดนะคะ/ครับ หัวหน้า"
เมื่อรีไวล์เดินเข้ามาในห้องพวกเพตร้าก็พูดขึ้นพร้อมกัน  รีไวล์เหลือบมองอย่างเซ็งๆ พวกนี้ก็ด้วยเหรอ 
     "พวกเรามีของขวัญจะให้นายด้วยล่ะ!"
ฮันจิเดินมาหารีไวล์พร้อมกับกล่องของขวัญ ตามมาด้วยพวกเพตร้า 
     "อืม ขอบใจ"
รีไวล์บอกพร้อมกับถือกล่องของขวัญพวกนั้นออกมาจากห้อง
     "เฮ้ เดี๋ยวสินั่นนายจะไปไหน!?"
ฮันจิตะโกนถามไล่หลังแต่รีไวล์ก็ไม่ได้สนใจ
     "เฮ้อ ให้ตายสิ"
ฮันจิถอนหายใจเซ็งๆกับท่าทางของเขา
     "หัวหน้าไม่ชอบของขวัญหรือเปล่าคะ?" 
เพตร้าที่ยืนอยู่ใกล้ๆถามขึ้น 
     "ไม่ใช่หรอก.." 
ฮันจิตอบ 
     "หรือเขาเกลียดวันเกิดตัวเอง?"
ออลลูโอถามขึ้นบ้าง 
     "ฉันคิดว่าเขาคงเกลียดงานรื่นเริง เกลียดอะไรที่มันวุ่นวายมากกว่านะ" 
ฮันจิเสนอ เพราะปกติไม่ค่อยเห็นรีไวล์มาพบปะสังสรรค์กับคนเยอะๆเท่าไหร่ หรือเพราะนิสัยส่วนตัวที่ชอบรักสันโดษกันแน่นะ? 
     ตึกๆๆๆ
เสียงฝีเท้าวิ่งมาหยุดอยู่หน้าห้องพร้อมกับร่างของเอเลนที่หอบเหนื่อย
     "อ้าวเอเลน คริสต์มาสทั้งทีก็ยังฝึกอีกเหรอ" 
ฮันจิพูดเมื่อเห็นสภาพเอเลนที่เหงื่อแตกทั้งที่อากาศก็หนาว
     "ปะ..เปล่าครับ คุณฮันจิเห็นหัวหน้ารีไวล์บ้างมั้ยครับ?"
เอเลนพูดไปก็หอบไปด้วย 
     "พึ่งออกไปเมื่อกี้นี้เองน่ะ แต่ไปไหนฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน" 
     "อ้อ ขอบคุณครับ"
พูดจบก็รีบวิ่งออกไป 
     "เฮ้เอเลน แล้วงานเลี้ยงนี่ล่ะ!?" 
ฮันจิตะโกนถาม
     "เดี๋ยวผมกลับมาครับ!"
แล้วก็วิ่งหายไปจากสายตาฮันจิอีกคน ให้ตายสิ สองคนนี้มันอะไรกันเนี่ย? ฮันจิคิดก่อนจะเดินกลับเข้าห้องไป
   ทางด้านเอเลนกำลังมองซ้ายมองขวาหารีไวล์ เขาหาจนเกือบหมดแล้วแต่ก็ไม่เจอ เหลืออยู่ที่เดียวคือบนยอดหอคอย แต่หัวหน้าจะขึ้นไปที่นั่นทำไมตอนนี้? อากาศมันหนาวจะตาย 
     "แฮ่กๆ"
เอเลนตัดสินใจวิ่งขึ้นบันไดไปบนยอดหอคอย 
     แอ๊ดดดด 
เขาเปิดประตูออกเบาๆ ก่อนจะกวาดตามองหาทั่ว
     "หัวหน้า.." 
เอเลนเห็นเขายืนเหม่อมองไปข้างล่าง 
     "มีอะไร?"
รีไวล์ถามขึ้นเรียบๆโดยไม่ได้หันมามอง
     "คุณขึ้นมาบนนี้ทำไมหนาวออก ปาร์ตี้จะเริ่มแล้วนะครับ"
เอเลนเดินมาหยุดห่างจากเขาประมาณหนึ่งเมตร
     "แล้วจะมาบอกทำไม? ฉันไม่คิดจะไปอยู่แล้ว" 
     "ทำไมล่ะครับ มันก็ออกจะสนุก"
เอเลนถาม
     "เพราะมันน่ารำคาญ พวกนายก็เสียงดังหนวกหูจะตาย!"
เจอรีไวล์ตอบแบบนั้นเอเลนก็นิ่งคิดไปแป๊บนึง
     "แต่ว่า.." 
เอเลนหันไปเห็นกล่องของขวัญที่วางอยู่บนพื้น
     "อ๊ะนั่นมัน..?" 
     "พวกฮันจิให้มาน่ะสิ! ฉันไม่เห็นจะอยากได้เลยซักนิด"
รีไวล์ปฏิเสธเสียงเรียบ
     แต่คุณก็ยังเก็บไว้..หัวหน้านี่เป็นคนอ่อนโยนจังเลย 
     "หัวหน้าผมน่ะคิดนะว่าตัวผมอาจจะตายในเร็ววันนี้ก็ได้"
เอเลนเดินมานั่งข้างๆรีไวล์ที่ยืนอยู่
     "เพราะงั้นผมถึงอยากจะทำทุกอย่างที่ผมสามารถทำได้อยู่ในตอนนี้.."
เอเลนเงยหน้าขึ้นมามองรีไวล์ที่ยืนนิ่งฟังที่เขาพูด
     "วันนี้ผมอยากอยู่กับคุณครับ.."
จบประโยคนั้นรีไวล์ก็หันมามองเอเลนงงๆ 
     "อ๊ะ คะ..คือผมหมายถึงอยากให้คุณมาปาร์ตี้ด้วยกันน่ะครับ"
เอเลนเกาหัวตัวเองแก้เขิน นี่เขาพูดอะไรออกไป?
     "อืม"
รีไวล์รับคำ 
     "วันนี้วันเกิดคุณสินะครับ"
เอเลนเปลี่ยนเรื่องแทน 
     "อืม มันก็ไม่ได้สำคัญอะไร"
     "สำคัญสิครับ! พวกคุณฮันจิน่ะใส่ใจคุณมากเลยนะครับ ของขวัญพวกนั้นน่ะได้ยินมาว่าหายากสุดๆเลย" 
เอเลนพยายามพูดให้รีไวล์รู้สึกดีในวันเกิด
     "วันนี้มันก็เป็นแค่วันธรรมดาๆวันนึงเท่านั้น ฉันไม่มีเวลามาสนใจเรื่องพวกนี้หรอก"
     "ผมรู้ครับ..แต่คุณทำงานมามากพอแล้ว คุณควรผ่อนคลายบ้างนะครับ"
เอเลนยันตัวลุกขึ้น
     "ไปกันเถอะครับ ทุกคนรออยู่"
รีไวล์หันมามองเอเลนก่อนจะถอนหายใจน้อยๆ ยังไงหมอนี่คงไม่ไปไหนแน่ถ้าเขาไม่ไปร่วมปาร์ตี้ด้วย 
     "นี่เอเลน"
รีไวล์เรียก
     "ครับ?"
     "นายมีอะไรให้ฉันล่ะ"
อยู่ดีๆรีไวล์ก็ถามขึ้นมาทำเอาเอเลนนิ่งค้าง นั่นสิ..เขายังไม่เตรียมอะไรให้หัวหน้าเลยนี่นา
     "ขะ..ขอโทษครับ ผมยังไม่มีอะไรให้คุณเลย"
เอเลนก้มหน้าต่ำอย่างสำนึกผิด 
     "เนี่ยเหรอที่บอกว่าวันเกิดฉันมันสำคัญ ที่จริงนายก็.."
     "ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ!"
เอเลนร้องปฏิเสธแทรกเสียงรีไวล์ที่ยังพูดไม่จบประโยค
     "แล้วมันยังไง?"
รีไวล์กอดอกจ้องไปที่เขานิ่งๆ
     "ผมไม่รู้จะให้อะไร ตะ..แต่ว่าถ้าคุณต้องการไม่ว่าอะไรผมจะทำทุกอย่างเลยครับ!"
เอเลนบอกด้วยใบหน้าจริงจัง
     "สิ่งที่ฉันต้องการน่ะเหรอ"
รีไวล์เดินเข้ามาใกล้ เอเลนถอยหนีจนไปชนกับกำแพง เขาจะฆ่าผมมั้ยเนี่ย!? 
     "จะหนีไปไหนล่ะ ไหนบอกจะทำทุกอย่างที่ฉันต้องการไง"
เอเลนพยักหน้าเบาๆ รีไวล์ยื่นใบหน้าไปใกล้หูเอเลนที่ตาค้างอย่างตกใจ
     "สิ่งที่ฉันต้องการก็คือ..นาย เอเลน"
รีไวล์กระซิบที่ข้างหูแผ่วเบา ลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดต้นคอทำเอาเอเลนตัวสั่น 
     "เอ๊ะ อึก!"
ยังไม่ทันจับใจความได้ว่าเขาพูดอะไร รีไวล์ก็จับที่หลังผมเขาก่อนจะโน้มหน้าเขาลงมาประทับจูบอย่างรวดเร็ว 
     "อื้อ!"
เอเลนเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อลิ้นอุ่นๆของอีกฝ่ายแทรกเข้ามาในปาก เขาพยายามผลักออกแต่เรี่ยวแรงที่มีแทบไม่เหลือ ทั้งๆที่บนยอดหอคอยนี้อากาศหนาวเย็นและเริ่มมีหิมะตกมาบางๆแล้ว แต่เอเลนกลับรู้สึกว่าร่างกายตัวเองนั้นร้อนขึ้นมา 
     "อ๊ะ..หยุด อือ~"
เอเลนที่พยายามจะเปล่งเสียงก็โดนรีไวล์จูบจนเสียงหายไปในลำคอ รีไวล์ดึงร่างสูงตรงหน้าเข้ามากอดแน่นและยังไม่ผละออก เอเลนใช้มือโอบรอบคอเขาไว้เนื่องจากขาไม่มีเรี่ยวแรง
     "...''
รีไวล์ถอนจูบออกอย่างเชื่องช้า เอเลนลืมตาขึ้นมองเขาด้วยใบหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นแรงราวกับจะระเบิดออกมา
     "แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วหรือไง"
รีไวล์บอกเมื่อเห็นเอเลนหอบเหนื่อยจากจูบของเขา 
     "นายน่ะต้องให้ฉันมากกว่านี้"
รีไวล์บอกก่อนจะใช้นิ้วโป้งเช็ดคราบน้ำลายตรงปากให้เอเลนเบาๆ เห็นสีหน้าของเด็กหนุ่มตรงหน้าแล้วดูยั่วยวนอย่างบอกไม่ถูก ทั้งใบหน้าที่ขึ้นสีแล้วก็เสียงหอบหายใจนั่นอีก 
     "ให้ตายสิ!"
รีไวล์สบถ 
     "อะ..อะไรเหรอครับหัวหน้า?"
เอเลนถามออกมาด้วยเสียงสั่นๆ 
     "ฉันทนไม่ไหวแล้วว่ะ"
     "อ๊ะ เดี๋ยว!"
เอเลนร้องเสียงหลงเมื่ออีกฝ่ายลากเขาลงมาจากยอดหอคอยซะเฉยๆ 
     "คุณจะไปไหนน่ะครับ?"
เอเลนถามซื่อๆอย่างไม่รู้ประสา 
     "ก็จะทำในสิ่งที่ฉัน'ต้องการ'ไงล่ะ"
รีไวล์หันมาบอกก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องตัวเองแล้วลากเอเลนที่เข้าใจทุกอย่างแล้วเข้ามาในห้องก่อนจะล็อกประตู 
     "เอ่อ..คือว่า"
เอเลนอึกอัก ไอ้ที่ว่าหัวหน้าต้องการเขาเนี่ยหรือว่ามันจะหมายถึง...?
     "อ๊ะ!!"
รีไวล์ผลักเอเลนลงบนเตียงก่อนจะขึ้นคร่อม 
     "หะ..หัวหน้า ผม อืมมม"
รีไวล์ก้มลงมาจูบเอเลนก่อนจะใช้มือล้วงเขาไปในเสื้อลูบผิวเนื้อแผ่วเบา เอเลนตัวสั่นถึงอยากจะดันเขาออกไปก็ทำไม่ได้เพราะมันรู้สึกดีจนไม่อยากหยุด
     "คุณต้องการแบบนี้จริงๆเหรอครับ"
เอเลนถามเสียงแผ่ว รีไวล์นิ่งไปแป๊บนึงก่อนจะก้มลงมาจูบหน้าผากเขาเบาๆ 
     "ฉันบอกไปแล้วว่าฉันต้องการนาย เพราะงั้นก็ยอมเป็นของขวัญให้ฉันซะเถอะ" 
พูดจบก็ก้มลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอจนเอเลนหลับตาปี๋ ลิ้นร้อนๆลากไปมาบนลำคอก่อนจะขบดูดจนเกิดเป็นรอยแดง เอเลนเผลอกำผ้าปูที่นอนจนยับไม่กล้าลืมตาขึ้นมามอง 
     "ฉันน่ะหวงของมากนะบอกไว้ก่อน" 
รีไวล์ลูบบริเวณที่เป็นรอยแดงเบาๆ 
     "ครับ..ถ้าผมสามารถทำให้คุณรู้สึกดีในวันนี้ ผมก็ดีใจแล้วล่ะครับ"
เอเลนบอกด้วยใบหน้าแดงๆ 
     "นั่นจะถือว่านายอนุญาตแล้วนะ" 
รีไวล์ประสานมือกับเอเลน
     "ครับ.."
สิ้นคำตอบรับนั้นเขาก็ก้มลงมาจูบเอเลนต่อ และค่ำคืนของทั้งสองก็ดำเนินไป 



     "สุขสันต์วันเกิดนะครับหัวหน้า แล้วก็เมอร์รี่คริสต์มาสนะครับ" 
เอเลนพูดขึ้นในขณะที่ร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของรีไวล์ รีไวล์กอดเอเลนแน่นขึ้นเหมือนกลัวว่าจะหลุดหายจากเขาไป 
     "ขอบใจ.."
เขารับคำ 
     "ผมไม่รู้หรอกนะครับว่าคุณทำไมถึงเกลียดงานพวกนั้น แต่ต่อไปนี้ผมจะทำให้คุณชอบมันเองครับ" 
แค่มีนายอยู่ในงานด้วยแค่นั้นก็พอ และฉันจะไม่สนใจงานพวกนั้นอีกถึงแม้ว่ามันจะน่าเบื่อแค่ไหน รีไวล์คิดแต่ไม่ได้พูดออกมา
     "ถ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู" 
รีไวล์พูดเรียบๆ 
     "หัวหน้าอ่ะ คุณต้องให้ความร่วมมือด้วยสิครับ~" 
เอเลนพูดเสียงออดอ้อนพลางทำหน้างอนๆ รีไวล์นึกขำในใจก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวร่างสูงเบาๆ 
     "โอเคๆ ถ้ามันน่าเบื่อฉันฆ่านายแน่!" 
รีไวล์ขู่ทำเอาเอเลนตาค้างตกใจ 
     "โห โหด!" 
เอเลนแกล้งทำหน้ากลัวเขา รีไวล์ยิ้มน้อยๆ เอเลนที่มองดูสีหน้าอีกฝ่ายตลอดเวลาถึงกลับตาโต นี่เขายิ้มเหรอ..?
     "หัวหน้าเมื่อกี้คุณ" 
     "อะไรอีกล่ะ" 
     "เมื่อกี้คุณยิ้มใช่มั้ยครับ!"
เอเลนตาเป็นประกาย เขาไม่ได้ตาฝาดแน่ๆ คิดว่างั้นนะ
     "ใครยิ้มกันบ้าหรือเปล่า"
รีไวล์พูดจบก็ลุกออกจากเตียงซะเฉยๆ ก่อนจะหยิบเสื้อมาสวม
     "คุณจะไปไหนน่ะครับ?" 
เอเลนถามงงๆ 
     "ตอนนี้งานยังไม่เลิกใช่มั้ยล่ะ" 
รีไวล์ถามกลับ 
     "ใช่ครับ แล้ว?" 
     "เลิกถามได้แล้วเจ้าบ้า! รีบไปแต่งตัวซะ"
เอเลนที่เข้าใจสถานการณ์แล้วก็ระบายยิ้มขึ้นมาบนใบหน้า ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวม รีไวล์เดินนำออกมาก่อน เอเลนมองตามยิ้มๆ
     "ฉันก็ไม่ได้อยากจะมาหรอกไอ้งานแบบนี้ แต่ในเมื่อนายขอฉันก็ต้องมาล่ะนะ" 
รีไวล์บ่น เอเลนเดินมาขนาบข้างก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือคนตัวเล็กกว่า
จนเขาเงยหน้าขึ้นมามอง 
     "ผมจะทำให้คุณรู้สึกสนุกเองครับ" 
เอเลนยิ้มให้ 
     "ชิ!"
รีไวล์หันหน้าหนีใบหน้าน่ารักๆนั่นก่อนจะสาวเท้าไปข้างหน้าเร็วๆ
     "รอผมด้วยสิครับหัวหน้า~" 
เอเลนวิ่งตามไปจับมือเขาต่อ รีไวล์มองค้อนแต่ก็ไม่ได้ปล่อยมือแถมยังจับมือเอเลนแน่นขึ้นอีกด้วย 




จบจ้าาาา จบนี่ก็คงหายไปนานๆพร้อมกับปีใหม่ล่ะ 55 ขอให้มีความสุขในวันนี้นะคะ ^^~ แล้วก็สวัสดีปีใหม่ค่ะ 




                    


  
  

ผลงานทั้งหมด ของ YuuFour

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 กันยายน 2561 / 23:28
    เราก็อยากได้ของขวัญวันเกิดแบบท่านหัวหน้าอ่ะ อยากได้เอเลน ๆ //ตายแบบไม่รู้ตัว ผู้ต้องสงสัยคือท่านหัวหน้าเจ้าค่ะ// ทำไมเอเลนน่ารัก น่ากัด น่ากินแบบนี้ TT จะเอาแบบนี้ จะเอา ๆๆๆ
    #3
    1
    • 27 กันยายน 2561 / 17:36
      ระวังเฮียเขาด้วยนะ&#8203; เขาหวง&#8203; 55&#8203;
      #3-1
  2. #2 Cnn ssh
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 09:49
    รีไวล์ที่รักโกหก รักที่สุดเลยยย

    ขอบคุณที่เเต่งให้อ่านนะคะ รอไททันซีซัน3
    #2
    1
    • 20 มกราคม 2561 / 13:17
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ^^~
      เราก็รออยู่เหมือนกัน 55 ><
      #2-1
  3. วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 20:08
    งื้ออออ>< น่ารักมาก เขินนนจุงวุ้ยย เอาอีกๆๆๆ
    ไรท์สู้ๆคร้าาา
    #1
    1
    • 27 ธันวาคม 2560 / 06:39
      55 ขอบคุณนะคะ >///< จะพยายามต่อไปค่ะ ^^
      #1-1