[Fic One piece] Doffy x Law female

ตอนที่ 2 : {มาเฟียเมียของป๋า} ตอนที่ 二

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    24 ก.ย. 61

ความเดิมตอนที่แล้ว

"ไม่ต้องไปตามฉันหลอก.......เพราะยังไง ฉันก็ต้องลงมา"ลอว์
"หึหึหึ ยังเย็นชาไม่เปลี่ยนน่า~~ที่~รัก~จ้า~"
"ถ้าพูดอีกทีฉันจะจับแกทำหมัน"ลอว์พูดพร้อมกับมองจ้องด้วยสยตาที่เย็นชาใสโดฟลามิงโก้แล้วก็เดินไปนั่ง
"หึหึหึ ยังใจดำเหมือนเคยเลยนะสมแล้วที่จะเป็นคู่หมั้นของฉัน"
"ฉันไม่ใช่คู่หมั้นของนายหรืออะไรทั้งนั้น"ลอว์พูดพร้อมกับยกแก้วขึ้นมาดื่นน้ำ 
"คนที่ฉันอยากเป็นคู่หมันด้วยนะคือคุณโคร่าคนเดียว"

ใช่เธอไม่อยากเป็นคู่หมั้นของโดฟลามิงโก้หลอกแต่เธออยากเป็นคู่หมั้นของคุณโคร่า

"ทำไมถึงอยากเป็นคู่หมั้นกันโคราซอนล่ะฉันยังดีกว่าตั้งเยอะ"
"..............."
"ทุกๆอย่างฉันก็ใ้ห้อยากได้อะไรอีกล่ะ?"
"................กินอาหารก็เถอะเสร็จก็แล้วเราค่อยไปคุยกัน"
"..............."

พอทุกคนรับประทานอาหารกันเสร็จแล้วทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปลอว์กับโดฟลามิ้งโก้ได้เดินกันไปที่ห้องส่วนตัวของโดฟลามิงโก้เพื่อที่จะคุยกันต่อ

ณ ห้องโดฟลามิงโก้

ในห้องมีแต่ความเงียบไม่มีเสียงแม้แต่นิดเดียวทั้งสองคนต่างมองหน้ากันเดียวสีหน้าเรียบเฉย

"ทำไมล่ะลอว์?"
"..............."
"ทำไมถึงชอบทำให้ฉันโมโหอยู่ทุกครั้งที่เราคุยกัน?"
"..............."
"..............."
".......ก็เพราะว่านาย.......ไม่ใช่คนที่ฉันรัก"
"ทั้งที่ฉันให้ทุกอย่างที่เธออยากจะได้แต่เธอไม่เคยคิดที่จะมองฉันเลยสินะ"
"..............."
"ที่เธอเกียจฉันเพราะเรื่องที่ฉัน.......ทำร้ายโคราซอนหลอกหรอ?"
"..............."
"หรือเรื่องที่ฉันฆ่าพ่อแม่และน้องสาวของเธอล่ะ"
"..............."
"...............ก็ได้..........ฉันจะไม่ยุ่งกับเธออีกยกเว้นเรื่องงาน"
".............."
"ออกไปจากห้องฉันซะ"
".............."ลอว์ไม่ได้พูดอะไรแล้วเดินออกไปจากห้องอย่างตกใจเล็กน้อย

ในความคิดของลอว์มีแต่คำถามว่า ที่เขาพูดมาจริงหรือปล่าว? หรือว่าแกล้งเรา? แต่น้ำเสียงเหมือนพูดจริง? ตกลงนายคิดอะไรอยู่กันแน่ดองกี้โฮเต้ โดฟลามิ้งโก้

"ลอว์!!"

ลอว์หยุดเดินและหลุดออกจากภวังค์ของตัวเองแล้วหันไปที่ต้อนเสียงนั้น

"คุณโครา"ลอว์เห็นโคราซอนวิ่งมาทางด้านหลังแล้วหลังจากนั้นโคราซอนก็สดุดเท้าของตัวเองลื่นล้มหลายตะหลบ

ตูม!!!!

"คุณโครา!!!!"ลอว์รีบวิ่งไปดูอาการของโคราซอนทันที
"คุณโคราเป็นอะไรไหม? รู้ตัวเองซุ่มซ่ามยังจะวิ่งอีก"
"โอ้ย!! โทษทีพอดีรีบนะ"
"จะรีบไปไหนหรอคุณโครา?"ลอว์พูดพร้อมช่วยยกตัวโคราซอนให้ยื่นขึ้นมา

โคราซอนก้มหน้าลงจนผมปิดตา ลอว์ทำท่าทางงงเพราะเธอไม่รู้ว่าโคราซอนเป็นอะไรไป

"ทำไม..........ทำไมถึงปฏิเสธดอฟฟี่ล่ะลอว์? เธอกับดอฟฟี่จะเลิกยุ่งกันจริงๆหรอ?"โคราซอนมองหน้าลอว์ด้วยสีหน้าเรียบเฉยส่วนลอว์ทำหน้าตกใจอย่างมากว่าโคราซอนรู้ได้อย่างไงว่าโดฟลามิ้งโก้กับเธอจะไม่ยุ่งกันอีก
"ทำไมคุณถึงรู้............อย่าบอกนะว่าคุณแอบฟัง?"ลอว์ไม่กล้สที่จะมองหน้าโคราซอนจึงก้มหน้าเล็กน้อย
"ขอโทษทีนะที่แอบฟังฉันอยากรู้ว่าดอฟฟี่จะพูดกับเธอจริงๆหรือปล่าว?"

พูด!!โดฟลามิ้งโก้พูดอะไรกับคุณโครา

"คุณโคราโดฟลามิ้งโก้คุยอะไรกับคุณโครา?"
"เรื่องนั้น...."
"ลอว์!!!โคราซอน!!!"
"ดีอามันเต้"ลอว์พูด
"ดอฟฟี่เรียกนะ"
"มีเรื่องอะไร?"
"ไปถึงเดียวก็รู้เอง"
"เข้าใจแล้ว"

ณ ห้องประชุม

ก็อกๆ

"ดอฟฟี่ฉันตามมาให้แล้ว"
"ขอบใจมากเอาละมาเข้าเรื่องกันเลย"
"พอดีมีการเปลี่ยนกำหนดการรวมพลมาเฟียนิดหน่อยนะ"
"เปลี่ยนไปเป็รวันไหนหรอดอฟฟี่"
"วันนี้นะ"
"แล้วส่งของละ"
"ฉันจะเปลี่ยนเวลาส่งของเป็น6โมงและแน่นอนว่างานนี้ต้องไปกันทุกคน"

"ตอนนี้กี่โมงแล้วหรอกลาดิอุส?"
"ตอนนี้ 5 โมงอยู่ครับนายน้อย"กลาดิสอุสพูด
"อืม...งันฉันให้เวลาแต่งตัว 1 ชัวโมง ไปกันได้แล้ว....แล้วก็ห้ามสายด้วยละ"

พอโดฟลามิ้งโก้พูดจบทุกคนก็ต่างแย่งย้ายกันไปแต่งตัวเพื่อเตรียมพร้อมกับการไปงานรวมตัวของมาเฟีย ก่อนที่โดฟลามิงโก้ก็จะเดินออกมาเขามองไปทางลอว์ที่กำลังเดินไปพร้อมกับโคราซอนก่อนี่จะหันกลับมาและเดินไปต่อ

6:00

ณ ตอนนี้ โดฟลามิ้งโก้ใส่ชุดสูตรสีดำเน็กไทสีแดงกางเกงสั้นเท่าหน้าแข้งสีขาวรองเท้าขี้เกียจสีดและชุดคลุมขนนกสีชมพู โคราซอนใส่ชุดสูตรสีขาวทั้งเสื้อและกางเกงขายาวใส่รองเท้าขี้เกียจสีดำ ลอว์ใสชุดราตรียาวสีดำเปิดข้างและเปิดหลัง ผู้บริหารของดองกี้โฮเต้ที่ใส่ชุดสูตรและราตรีกันได้มียืนรอขึ้นรถลีมูซีนสีดำข้างหน้าคฤหาสน์และอีกไม่นานรถลีมูซีนก็มาจอดข้างหน้าคฤหาสน์ทุกคนต่างพากันขึ้นรถแล้วก็นั้งกันรถกันไปที่งานรวมตัวแก็งมาเฟียกัน

ในรถมีแต่ความเงียบไม่มีเสียงแม้เสียงเดียวทกคนต่างไม่พูดอะไรกันเลยแล้วก็มีคนพูดนั้นก็คือโม่เน

"นายน้อยค่ะไม่ไปส่งของก่อนหรอค่ะ?"
"ฉันบอกใหม่เวอร์โก้ไปส่งให้นะ"
"แล้วเวอร์โก้จะมางานไหม่ล่ะดอฟฟี่?"ดีอามันเต้พูด
"ส่งของเสร็จแล้วจะมานะ"พอพูดเสร็จโดฟลามิงโก้ก็เอาขาขวามาวางไว้บนหน้าตักของขาซ้ายพร้อมกลับเอาแขนข้างซ้ายหลังจากนั้นก็มองมาทางลอว์นิหน่อย

เวลาผ่านไป30นาทีก็ถึงที่หมายรถลีมูซีนได้จอดทางข้างหน้าของคฤหาสน์มหึมาก่อนที่จะเดินลงมาจากรถคนแรกที่ลงจากรถนั้นก็คือ โดฟลามิงโก้นั้นเองตามด้วยผู้บริหารทั้งหลายแล้วก็เดินกันไปที่ประตูหน้าจนประตูขนานใหญ่เปิดต้อนรับพวกเขาจนได้เห็นข้างในงานทั้งแสงสีเสียงและผู้คน

โดฟลามิงโก้เดินนำไปหาผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังหันหลังคุยกับคนอื่นๆอยู่

"ไง ไง ได้ยินว่านายได้รับมรดกต่อจากพ่อนายแล้วนี้ ยูสทัส คิด"
"ดองกี้โฮเต้ โดฟลามิงโก้"ยูสทัส คิด อายุ 27 ปี หัวหน้ากลุ่ง ยูสทัสแขนกล
"อายุยังน้อยแต่ได้รับมรดกจากพ่อดีจริงๆ"
"นายต้องการอะไร"
"หึหึหึหึ นี้พูดจาให้ไพเราะเสนาะหูหน่อยสิ"
"........."
"........."
"ขอถามอะไรหน่อยสิ"
"อะไรล่ะพ่อหนูยูทัส"
"ผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังของนายนะ....ทะ....เธอชื่ออะไรหรอ"
"........."โดฟลามิงโก้เงียบไม่ยอมตอบจนลอว์ต้องตอบแทน
"ทราฟาลก้า ลอว์ ยินดีที่ได้รู้จัก คุณยูสทัส"ลอว์พูดแทน
"อะ.....อืม...ยิ้นที่ได้...รู้จัก"
"เธอเป็นอะไรกับโดฟลามิงโก้หรอ"คิดเลิกสนใจโดฟลามิงโก้และมาสนใจลอว์แทน
".......ฉันเป็นมือขวาของเขานะ"
"มะ...มือขวา!!"
"........"ลอว์ไม่ได้พูดอะไรและเลิกสนใจคิด
"เอา!!นั้นเจ้านกนี้!!"โดฟลามิงโก้ ลอว์ คิด หันไปที่ต้นเสียงนั้นพร้อมๆกัน
"........"
"จำฉันไม่ได้หรอ"
"หึหึหึ จำได้สิพี่สาว"
"หึหึหึ"เธอเดินเข้ามาใกล้โดฟลามิงโก้และยืนแขนไปพาดบนไหลทั้งสอนข้างของโดฟลามิงโก้ก่อนที่จะพูดว่า
"ถ้างันคืนนี้......จะต่อจากคราวก่อนไหมล่ะ?"เธอพูดขึ้นจนลอวทำหน้าตกใจอย่างมากเมื่อได้ยิ่งสิ่งที่หญิงสาวคนนี้พูด
"ไม่แน่นะ คร็อกโคได สุดสวย"พอโดฟลามิงโก้พูดข้นมาทำให้ลอว์ยิ่งตกใจมากขึ้นก่อนที่เธอจะหันมามองหน้า คร็อกโคได เธอยิ้มมุมปากใสลอว์ก่อนที่เธอจะเลิกสนใจลอว์และกลับมาสนใจโดฟลามิงโก้
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
จบแล้ว!!!!พยายามอย่างมากเพื่อให้ทุกคนได้อ่าน ให้กำลังใจกับเราด้วยนะจะได้มีแรงแต่งต่อนะขอบคุณที่เข้ามาอ่านมาคอมเม้นนะจ้า~~เรื่องราวจะเป็นอย่างไงต่อเจอกันอาทิตย์หน้านะ Cu.
ปล.1อาจจะไม่ได้อัพทุกๆวันอาทิตย์นะ
ปล.2ทุครั้งที่เขียนเสร็จเราจะลบที่เรื่องเปอร์เซ็นในการแต่งออกนะ(เห็นแล้วน่าเบื่อ น่ารำคาน น่าแตะ น่าขยี้(เดียวนอกเรื่อง))
ปล.3จะพยายามอัพรวดเดียวนะจะได้ไม่ต้องรอกัน
ปล.4ถ้าไม่อยากให้ลบเปอร์เซ็นของเรื่องคอมเม้นกันมานะ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #3 beemkawaei (@beemkawaei) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 00:32
    เย้มาแล้วๆ มาอัพอีกนะค่ะ
    #3
    0