ห่อไฟรัก - Ebook พร้อมโหลด

ตอนที่ 6 : ตอนที 2 ไม่ใช่เพื่อน (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    17 ก.ย. 62

 

เที่ยงวัน จิณณาเดินถือถาดเปล่าเข้ามาในครัว สีหน้าเจื่อนๆ ของเธอทำให้คนอาวุโสที่สุดในนั้นสังเกตเห็น

เป็นอะไรไปล่ะหนูจิณ หน้าหงอยมาเชียว เมื่อกี้ตอนช่วยแม่อูนยกกับข้าวไปให้คนงานยังหน้าบานดีอยู่เลย

ไม่มีอะไรค่ะป้าแวว แดดข้างนอกร้อน หนูเลยเหนื่อย

งั้นหรือ งั้นก็หาอะไรทำในครัวนี่แหละ

เห็นหม้อและจานอยู่ในซิงก์ จิณณาจึงเดินไปหา นั่นคืองานที่หล่อนเชื่อมั่นว่าทำได้ดี

หญิงสาวขัดล้างด้วยความตั้งใจ จนเมื่อเสร็จ วางคว่ำให้น้ำสะเด็ด ก็เปรยขึ้นเบาๆ

หนูทำงานไม่เก่ง ทำไม่เป็นสักอย่าง นอกจากงานล้างจาน กวาดบ้าน ถูพื้น หนูควรทำอะไรได้มากกว่านี้

นั่นทำให้อดีตแม่บ้านใหญ่ที่กำลังเด็ดผักตำลึงใส่ตะกร้าต้องหันมอง แล้วถามอย่างอยากรู้คำตอบ

ใครว่าอะไรมาล่ะ บอกป้ามาสิ

หนูรู้สึกได้เอง

ก็แค่ตอนที่จิณณาช่วยขนอาหารออกไปให้คนงานได้รับประทานตอนพักเที่ยง แล้วได้ยินพวกเขาถามกันว่ามื้อนี้เป็นฝีมือของใคร พอรู้ว่าไม่ใช่ของหล่อน ต่างก็หัวเราะดีใจกันยกใหญ่

แต่ก็ยังดีนะ ที่พอเห็นว่าหล่อนยืนอยู่ใกล้ๆ พวกเขาก็อุบอิบบอกขอโทษ ก่อนจะพากันเดินหนีหลบหน้าหล่อนไปจนหมด

จิณณาถอนหายใจยาว แล้วระบายต่ออย่างได้โอกาส

หนูทำงานไม่เป็น ทั้งที่เกิดมาเป็นลูกแม่ค้าในตลาด ไม่ใช่คุณหนูที่ไหนสักหน่อย

ก็หนูจิณเรียนหนังสือตั้งแต่เด็กจนโต แล้วจะมีเวลาที่ไหนมาทำงานกันล่ะ ตั้งใจเรียนจนจบก็ดีแล้วนี่

หนูเรียนจบแล้วทำงาน แต่หนูก็ถูกปลดจากงาน แสดงว่าหนูเป็นคนไม่เอาไหนจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นงานบ้านงานครัว หรืองานตามสายที่เรียนมา

โธ่เอ๊ย! ชีวิตมันไม่ได้มีแค่นี้ เดี๋ยวหนูก็เจอทางที่ถนัดเอง

แต่ปากท้องมันรอนานไม่ได้สิจ๊ะ

แล้วจะเร่งรีบไปทำไม อยู่ช่วยงานที่นี่ไปเรื่อยๆ นี่แหละ แล้วไม่ต้องกลับไปอยู่บ้านแม่อีกนะ ความโชคดีไม่ได้เป็นของเราทุกคราว

สีหน้าของจิณณาสลดลง หล่อนเผลอยกมือขึ้นลูบแก้มด้านซ้าย

ภาพความเกรี้ยวกราดของแม่ในวันนั้นผุดขึ้นมา...วันที่จิณณากลับมาจากกรุงเทพฯ ด้วยหวังจะตั้งหลักอยู่กับแม่สักช่วงหนึ่ง แต่ก็เกิดเรื่องขึ้นมาเสียก่อน

จิณณามาถึงบ้านในช่วงสาย เวลานั้นแม่ยังขายของอยู่ที่ตลาด ด้วยความเหนื่อยและง่วงนอนจากการนั่งรถทัวร์ข้ามคืนโดยไม่ได้หลับเต็มตา จึงทำให้หล่อนผล็อยหลับ แล้วมารู้สึกตัวตื่นเมื่อพ่อเลี้ยงพยายามลวนลาม จิณณาตกใจ หล่อนสู้เต็มแรงเพื่อเอาตัวให้รอด แล้วเป็นจังหวะที่แม่กลับมาถึงบ้านพอดี จิณณาดีใจ หล่อนสลัดตัวเองจนหลุดจากการกอดรัดของพ่อเลี้ยง แล้วโผไปกอดแม่ไว้แน่นอย่างต้องการที่พึ่ง

แม่ไม่กอดหล่อนตอบ แม่ได้แต่ยืนนิ่งงันขณะฟังคำปลิ้นปล้อนของพ่อเลี้ยงที่บอกว่าหล่อนยินยอมเอง แล้วแม่ก็ตบหน้าหล่อน

จิณณาหูอื้อตาลายไปหมด หล่อนไม่พูดอะไรสักคำ เพราะรู้สึกตื้อในอก รับรู้เพียงว่าหัวใจกำลังเจ็บแปลบ

หล่อนออกจากบ้านหลังนั้นทันทีพร้อมกับสัมภาระติดตัวที่มีกระเป๋าเดินทางใบใหญ่พร้อมกับเป้สะพายหลัง แล้วจึงได้พบกับพิจิกาโดยบังเอิญตรงหัวมุมถนน

พิจิการับจิณณาขึ้นรถ จากนั้นหล่อนก็เล่าทุกเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่ปิดบัง เพราะต้องการใครสักคนมาแบ่งปันความเจ็บช้ำที่ต้องเผชิญ และอาจารย์สาวผู้แสนใจดีก็เป็นคนที่หล่อนไว้ใจที่สุดในยามนี้

อยู่ด้วยกันนี่แหละ อาจารย์พริกบอกไว้ไม่ใช่หรือว่าหนูจิณอยู่ที่นี่ได้ ที่นี่ปลอดภัยสำหรับหนู

แต่บ้านหลังนี้ไม่ใช่ของอาจารย์จิณณาบอกเสียงอ่อย แล้วได้ยินเสียงเด็กสาวที่ยืนทำงานอยู่ใกล้ๆ แย้งขึ้น

ไม่ใช่ก็เหมือนใช่แหละพี่จิณ วันหน้าอาจารย์พริกอาจมาเป็นเจ้านายของพวกเราก็ได้

หมายถึงอะไรจ๊ะ อาจารย์พริกเป็นแฟนกับคุณอาทิตย์หรือ

จิณณาอุทานเสียงดังอย่างประหลาดใจระคนใจหายเมื่อได้ยินเรื่องที่นึกไม่ถึงมาก่อน หล่อนไม่รู้ตัวเองว่าทำไมถึงรู้สึกอย่างนี้ แต่แล้วก็ไม่ทันได้ตั้งตัว ไม่ทันได้ปรับอารมณ์ พลันต้องหันขวับไปทางประตูห้องครัว แล้วชาวูบไปทั้งตัวเมื่อเห็นคนที่อยู่ในหัวข้อสนทนากำลังยืนอยู่

อาทิตย์ยืนกอดอกอิงกรอบประตู เขากระแอมเสียงดังอย่างต้องการให้ทุกคนในนั้นรู้ตัว แล้วก็ได้ผล สภาพนกกระจอกแตกรังก็เกิดขึ้นแค่ในวินาทีถัดมา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

11 ความคิดเห็น