[ FIC Highlight - Love Cold (DooKwang) ]

ตอนที่ 4 : [DooKwang] Love Cold Chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 89
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    24 มี.ค. 61

Chapter 4

ผ่านไปหลายอาทิตย์หลังจากที่ผมไปหาดูจุนที่ห้องและตามจีบดูจุน ผมหายเป็นหวัดแล้วครับ ทุกวันผมจะแวะไปหาดูจุนที่คณะบริหารตอนเที่ยงทุกวัน ตอนเย็นก็ไปหาเจอบ้างไม่เจอบ้าง วันไหนเจอตอนเย็นถือว่าโคตรโชคดีถ้าผมเลิกเรียนเร็วก็ไปทัน ถ้าเลิกช้าก็แห้วไป หวังให้ดูจุนรอนี้วันนั้นคงเป็นวันมหัศจรรย์มากที่สุดในชีวิตผม เฮ้อ คิดแล้วก็เศร้าทำไมไม่มีอะไรคืบหน้านอกจากสีหน้านิ่งๆ กับคำพูดที่แทบไม่พูดกับผมเพิ่มมากขึ้นเลย ผมไปหาก็ให้ผมนั่งพูดคนเดียวประจำ ถามไปก็ได้แต่ความเงียบกลับมา เซ็งจังครับ


อะไรเย็นๆข้างแก้ม


“ทำหน้าแบบนี้อีกล่ะ”เป็นโยซอบครับยื่นโค้กกระป๋องมาแตะข้างแก้มผม


“เลิกจ้องได้แล้วโทรศัพท์ ถ้ามันอยากตอบแทนมึงมันโทรมาหานานแล้วไม่ปล่อยให้ผ่านมาจะเกือบสามสี่วีคแบบนี้หรอก” ก็จริงตั้งแต่เอากระเป๋าเงินไปคืนแอบเอาเบอร์ใส่ไว้ก็ยังไม่เห็นวี่แว่วจะโทรมาหา หน่วงที่ใจ


“ไปๆเลยไม่มีเรียนทั้งที เร็วๆ จะไปดูไหมหนังสือ”

วันนี้เป็นวันที่ไม่มีเรียนผมกับโยซอบเลยนัดกันมาห้าง คือผมอยากได้หนังสือเลยเป็นคนชวนโยซอบมาแต่ดันมาทำบรรยากาศดีๆเสียหมดเองซะงั้น ผมก็มีเรื่องให้เหนื่อยใจอยู่แล้วบวกกับเรื่องดูจุนอีกมันเลยเริ่มเหนื่อยเป็นสองเท่า


“อือ”


“บอกให้เลิกทำหน้าแบบนั้นไง กูไม่ชอบแม่ง”

โวยวายตามหลังผมแต่ก็เดินตามมาอยู่ดี เราสองคนเดินจนมาถึงร้านหนังสือ



“เข้าไปซื้อเลยเดี๊ยวกูมา”


“ซอบจะไปไหน”


“เออ น่า ไปๆ”


บอกเสร็จก็เดินหายไป ผมเลยได้แต่เดินเข้ามาในร้านหนังสือกระเป๋าอะไรก็ไม่ต้องฝากเพราะผมมีแค่กระเป๋าเงินใบเล็กกับโทรศัพท์เท่านั้น



ผมยืนนิ่งอยู่ในโซนพวกหนังสือวิธีทำอาหารสารพัดเล่ม สารพัดชนิดอาหาร อยากฝึกทำอาหารอ่ะครับเลยจะมาหาดูสักหน่อย เล่มที่ผมอยากซื้อดันลืมไปหมดเมื่อผมหยิบโทรศัพท์ที่สั่นในกระเป๋าเสื้อหยิบมาดู 


ทำไม คำแรกที่คิดได้เมื่อเห็นชื่อทีโชว์หราบนหน้าจอ


“ครับ”ผมดีใจมากจริงๆคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อแท้ๆ ถึงเขาจะไม่สนใจผมก็ตาม โทรมาหาผม

“(รู้ใช่ไหมว่าต้องทำอะไร)ผมก็แค่หลงดีใจไปชั่วขณะ ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญคงไม่โทรมาหาผม

“ผมทำให้คุณไม่ได้”

“(ทำไม่ได้ก็ต้องทำเพราะฉันนัดฝั่งนั้นไว้แล้ว แล้วแกต้องมา)”ผมรับรู้ได้ว่าคนในสายกำลังโกรธมากแค่ไหน

“แค่นี้นะครับ” ผมกดตัดสายทิ้ง สิ่งแรกที่วูบเข้ามาในหัวมันก็แค่เรื่องเดิมๆที่เขาจะบังคับผม เรื่องเดิมๆที่ผมทำให้เขาไม่ได้ ผมทำไม่ได้จริงๆ


ผมรู้สึกได้เลยว่าตอนนี้ใบหน้าของผมมันไร้รอยยิ้มมากขนาดไหน


ปึก!!


“ขอโทษด้วยนะคะ”มีเด็กวิ่งมาชนผมเต็มๆจนผมเซไปชนคนที่ยืนอยู่ข้างๆน่าจะเป็นแม่เด็กที่รีบขอโทษผม แล้วรีบเดินไปตามลูก ผมได้แต่ส่ายหัวแล้วส่งยิ้มจางๆให้ไปแทน


“ขอโทษด้วยนะครับ”


ผมหันมาขอโทษคนที่ผมเซไปชน เห็นแต่แผ่นหลังกว้างกับความสูงที่ผมรู้สึกคุ้นตา ไม่ยักจะสนผมเลยสักนิด ผมถอนหายใจไม่อยากได้หนังสือแล้วเลยเดินออกมาแต่ทางออกก็ต้องเดินผ่านผู้ชายที่ยืนหันหลังให้ผมเหมือนเขาจะเลือกหนังสือไม่ได้แต่ทางเดินมันแคบเวลาเดินผ่านเลยต้องเบียดกับผู้ชายคนนี้



ปึก!!


“โอ้ยลูกคนนี้ ขอโทษอีกครั้งนะคะ”เด็กคนเดิมที่วิ่งมาชนผมอีกครั้งจนผมเซไปชนผู้ชายคนนั้นอีกรอบ เดจาวูชัดๆ


ผู้ชายคนนั้นหันมาทางผมพอดีทำให้แผ่นหลังผมจมเข้าไปในอ้อมกอดเพราะเขายกมือโอบเอวผมไว้ เหมือนเขากำลังกอดผมจากด้านหลังชัดๆ


“ขอโทษอีกครั้งนะครับ”ผมจับแขนเขาออกก่อนจะกลับตัวหันมาขอโทษผู้ชายคนนี้อีกรอบ



“ดะ ดูจุน”

ตอนที่ผมรู้สึกว่าแผ่นหลังกว้างนั้นดูคุ้นๆ ความรู้สึกผมบอกว่าเหมือนดูจุนแต่โลกมันคงไม่กลมขนาดนั้น ผมเลยไม่สนใจเพราะยิ่งคิด ผมก็ยิ่งคิดถึงดูจุน ผมคิดถึงเขา


”เจอกันทีไรเมื่อไรจะเลิกทำหน้าแบบนั้นใส่ผมสักทีใบหน้าที่โคตรว่างเปล่าแบบนั้น


ผมเจ็บนะไม่ใช่ว่าผมไม่เจ็บอารมณ์ตอนนี้ของผมมันไม่คงที่จริงๆ


“มาซื้อหนังสือเหมือนกันเลยเนอะ”ผมฝืนยิ้มให้คนตรงหน้าอยากถามจังว่าเขาลืมเรื่องตอบแทนผมแล้วเหรอ มีแค่เรื่องนี้ที่จะทำให้ดูจุนเป็นคนเริ่มตามผมบ้าง ปกติเป็นผมที่มักจะตามอีกคนอยู่ข้างหลังเสมอ


”เงียบเหมือนเคย


“ดูจุนคะจีน่าได้แล้ว”เสียงเรียกที่มาจากด้านหลังทำให้ผมต้องหันไปมอง ผู้หญิงหน้าตาสวยผมสีทองเดินถือหนังสือเดินตรงมาทางผม ผมชะงักไม่ใช่เพราะอึ้งในความสวยแต่เพราะผู้หญิงคนนี้ทำไมผมจะจำเธอไม่ได้


“มีอะไรกันหรอคะ?


“เปล่าครับ ผมขอตัวนะครับ” ผมไม่อยากอยู่ตรงนี้ ผมยังไม่พร้อมรับมือ


“ตอบแทน”

ผมชะงักขาที่กำลังจะเดินหันมามองหน้าดูจุน แค่เบอร์ผมเขาก็ยังไม่อยากกดโทรมา นึกอยากตอบแทนผมในเวลานี้ช่างเป็นความคิดที่ดีจริงๆ ดีสำหรับดูจุน แต่โคตรแย่สำหรับผม

.

.

.

.

.

.

.

.

“ไม่อร่อยเหรอคะ เอ่อ คุณ"


“กีกวังครับ ไม่ครับพอดีผมไม่ค่อยหิวเท่าไร”


“จีน่าค่ะ เสียดายแย่เลย ดูจุนอุตส่าห์เป็นคนเลี้ยง”

ผมฝืนยิ้มเจื่อนๆไปให้จีน่าที่นั่งข้างดูจุนผมนั่งฝั่งตรงข้ามดูจุนส่วนโยซอบผมส่งข้อความไปบอกกำลังตามมา พวกผมกำลังนั่งอยู่ในร้านชาบูตอนนี้มันก็ใกล้เที่ยงเลยตกลงมากินกันส่วนผมจะบอกว่าไม่อยากมาก็ไม่ได้ ในเมื่อดูจุนบอกกับผมว่าเขาจะตอบแทนผม มันเลยจำเป็นต้องมา



“ขอไปรับเพื่อนก่อนนะครับ”

โยซอบส่งข้อความมาบอกถึงแล้ว ผมเลยต้องไปรับหน้าร้าน พอเดินออกมาก็เจอสีหน้าดุๆของโยซอบที่ถือแก้วอะไรสักอย่างมองตรงมาที่ผม

“เล่าให้กูฟังเลยนะ แม่งหายไปซื้อนมปั่นมาให้มึงไงกลายเป็นงี้ไปได้ว่ะ”ที่หายไปนี้ไปซื้อของโปรดมาให้ผม น่ารักจริงๆเลย ผมรับแก้วนมปั่นที่โยซอบยื่นให้มากิน


“ขอบคุณนะ”


“เออๆ ได้กินแล้วเลิกทำหน้าแบบนั้นอีกนะ”

โยซอบเคยบอกกับผมว่าโคตรไม่ชอบหน้าผมที่ไม่มีรอยยิ้มมันบอกเหมือนผมเป็นคนที่ไร้ความรู้สึก สิ่งรอบข้างก็พาหม่นตามไปหมด

“อือ”

 




“จีน่านี้โยซอบเพื่อนผม”


“ฉันจีน่าเพื่อนดูจุนค่ะ”ผมแนะนำโยซอบให้รู้จักกับจีน่าแล้วเราก็นั่งลงกินกันต่อโยซอบนั่งข้างผมตรงข้ามกับจีน่า


“แม่ง ชวนมากินไม่คิดจะถามเพื่อนกูเลยนะว่ามันกินได้ไหม”นั่งยังไม่ถึง 1 นาที = =


“โยซอบ”ผมรู้แหละโยซอบแขวะดูจุนที่นั่งหน้านิ่งกินแบบเงียบๆ โยซอบไม่ชอบดูจุนนั้นแหละครับ มันบอกเกลียดความไร้อารมณ์บนหน้าดูจุน

“เอ๋ ทำไมเหรอคะ?


“กีกวังมันแพ้อาหารทะเลน่ะครับ มองไปในหม้อผมเห็นแต่กุ้งกับปลาหมึก”

จริงๆมันก็มีเนื้อหมู มีเนื้อปลาด้วยเผลอๆอาจมีมากกว่าด้วยซ้ำ


“จีน่าเลือกร้านเองค่ะ ขอโทษนะคะ จีน่าไม่รู้จริงๆ”

ใบหน้าสวยดูสำนึกผิดจนผมอดตีไปที่ตักโยซอบไม่ได้ บรรยากาศยิ่งมาคุไปใหญ่


“ไม่เป็นไรครับ”


ผมส่งยิ้มไปให้จีน่าแล้วหันมามองดูจุนที่ตอนนี้มองผมอยู่ก่อนแล้ว ใบหน้าหล่อที่ไร้อารมณ์จนผมเดาไม่ถูกว่าในหัวของดูจุนตอนนี้กำลังคิดอะไร ผมยิ้มให้คนตรงก่อนจะเบือนหน้าหนี ปกติผมต้องส่งยิ้มแล้วนั่งมองดูจุนจนอีกคนหันหน้าหนีไม่สนใจผมเอง


แต่ตอนนี้ผมกลับทำไม่ได้ซะงั้น




กินไปได้สักพัก ผมก็ทนไม่ไหวมันอึดอัดในใจ


“ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะครับ”

ผมลุกออกมาโดยไม่หันมองใคร อยากล้างหน้าล้างตาอยากให้ความเหนื่อยใจมันหายไปจากผมสักที


พอเดินมาถึงห้องน้ำคนดันเยอะผมเลยต้องรอข้างนอก กอดอกพิงผนังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ทำไมผู้หญิงคนนั้นต้องกลับมาอีกกัน ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บที่ใจ


“กีกวัง”ผมหันไปมองตามเสียงเรียกเป็นผู้หญิงที่ผมไม่อยากเจอหน้าเลยตอนนี้


“ครับ”ผมตอบรับแล้วหันไปมองทางอื่น แล้วทำไมจีน่าต้องมายืนพิงผนังเหมือนกับผม ไม่เข้าห้องน้ำแล้วมาทำอะไร


“คุณรู้อะไรไหม คุณนี้โคตรอ่านง่ายเป็นบ้า”


“คงงั้นมั้งครับ”


“สายตาของคุณเวลามองดูจุนเหมือนฉันเห็นตัวเองในตอนนั้น”ผมหันไปมองจีน่าทันที่ โดนดูออกขนาดนี้เลยหรอว่ะ แล้วน้ำเสียงเศร้าๆแบบนั้นมันคืออะไร ในเมื่อเธอเป็นคนเริ่มก่อนไม่ใช่เหรอ


“ดูจุนเป็นคนที่เย็นชาที่สุดเท่าที่ฉันเจอมา”


“จริง หน้าตายเป็นที่หนึ่ง”


“ใช่ค่ะ” จีน่าหัวเราะออกมาเล็กน้อยหลังจากที่พูดจบ


“แล้วคุณมาทำอะไร? ไม่ได้มาเข้าห้องน้ำ”ผมถามเปลี่ยนเรื่อง


“เปล่าหรอกค่ะ ฉันเห็นคุณดูอึดอัดเลยตามออกมา”



“คุณชอบดูจุนใช่ไหม?”โดนดูออกจริงๆด้วยสิ


“กำลังตามจีบเลยล่ะครับ”ผมฝืนยิ้มออกมา


“เหนื่อยแย่เลยนะคะ”


“ใช่ครับ”จะบอกว่าไม่เหนื่อยก็คงดูจะเข้มแข็งเกินไป


“จะว่าไปฉันก็รู้สึกคุ้นหน้าคุณนะ”


“จำผิดมั้งครับ”ไม่คุ้นนี้สิแปลก ดีที่จีน่าจำไม่ได้มันก็ผ่านมาหลายปีแล้วล่ะครับ


“คงใช่มั้งค่ะ”


เกิดความเงียบไปชั่วขณะ คนที่จะเข้าห้องน้ำก็มองเราสองคนแปลกๆ ก็นะมายืนพิงผนังคุยกันหน้าห้องน้ำมันใช่ที่ไหนล่ะครับ


“ฉันก็ชอบดูจุน อย่าเพิ่งคิดไปไกลนะคะ นั้นมันสมัยก่อนแต่ตอนนี้เราเป็นแค่เพื่อนกัน ฉันมีแฟนแล้วล่ะค่ะ”

ตอนนี้ผมโคตรโล่งใจในรอบหลายชั่วโมง นึกว่าจะมีคู่แข่งเพิ่ม


“เขาน่ะโคตรไร้หัวใจ เฮ้อ ฉันก็อยากเห็นเขารักใครสักคนหวังว่าคนๆนั้นจะเป็นคุณนะคะ กีกวัง”


“ผมกลัวว่ามันจะไม่มีวันนั้นน่ะสิครับ”คิดเองเศร้าเอง


“ฉันเชื่อว่าคุณทำได้ ฉันไม่อยากเห็นคุณเป็นเหมือนฉัน”น้ำเสียงเศร้าอีกแล้วครับ


“จีน่า ทำไม” ผมเริ่มไม่เข้าใจอะไรบางอย่าง


“การโดนปฏิเสธแบบไร้ความรู้สึกมันเจ็บมากเลยนะคะ



“โดนปฏิเสธทั้งที่ไม่ได้บอกว่าชอบเลยซะงั้น โคตรน่าอายเลยค่ะ”

















ไรท์มาแล้ววววววว

ตอนนี้อะไรยังไงหนอ กีกวังหนูลูกมาหาไรท์มา ดูจุนก็นะทำไมตอบแทนกีกวังแบบนั้นล่ะคะ ทำไมไม่โทรหา TT

 จีน่าก็มาโผล่แว๊บๆเดี๊ยวก็ไปแล้ว พอเป็นสีสัน

ตอนนี้ไฮไลท์ก็ประกาศมาไทยแล้วนะคะ ไรท์โคตรกรี๊ดดดดดดดด ดีใจมาก

เจอกันตอนต่อไปน้า....


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

77 ความคิดเห็น

  1. #14 tibbar (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 21:27
    ถ้าเราเอามดแดงไปกัด เอาผึ้งไปต่อย คุณพี่เย็นชาเขาจะมีปฏิกิริยาใดใดบ้างมั้ยเนี่ย!! สงสารกีกวังแล้วนะคะ
    #14
    0
  2. #13 Anndizz23 (@Anndizz23) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 12:49
    อิพี่
    เย็นชาชะมัด
    #13
    0
  3. #12 ferfilmfay (@ferfilmfay) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 16:14
    อยากตีคนหน้ามึน ไรท์คะนี้พระเอกหรือคนใบ้ ทำกะน้องได้
    #12
    0