[ FIC Highlight - Love Cold (DooKwang) ]

ตอนที่ 22 : [DooKwang] Love Cold Chapter 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    24 พ.ค. 62

Chapter 22


GK


ผมพยายามบังคับให้ตัวเองนิ่งและใจเย็นให้มากเท่าที่จะทำได้ ถ้าผมบังคับมันไม่ได้ความโกรธที่พยายามระงับอยู่อาจระเบิดออกมากลางโต๊ะอาหารที่ผมไม่คิดจะแตะมันเลยสักนิดเดียว


“ว่าไง”



“เลิกเงียบแล้วตอบฉันมาสักที!!

มือกำกันแน่น ลมหายใจถูกพ่นออกมาหนักๆ ผมกลัวว่าตัวเองจะทนมันไม่ไหว



“หึ ก็ได้”ผมมองตามพ่อที่กระดิกนิ้วเรียกผู้ชายคนหนึ่งซึ่งถ้าผมจำไม่ผิดเขาเป็นเลขาคนสนิทก่อนจะวางซองสีน้ำตาลนั้นตรงหน้าผม


“ฉันจะให้แกคิดอีกที เปิดดูของในนั้นแล้วคิดให้ดีก่อนที่จะตอบฉัน รู้ใช่ไหมฉันไม่ยอมปล่อยให้แกอยู่อย่างสงบแน่ๆ”


ผู้ชายคนนี้เขาไม่เคยคิดถึงจิตใจของผมเลยสักนิดเลยใช่ไหมเห็นทุกอย่างคือธุรกิจไปหมด แล้วตัวผมมันคงเป็นแค่คนไว้เชื่อมธุรกิจเท่านั้นสินะ ได้ จะได้เห็นว่าใครจะเกมส์ครั้งนี้ผมไม่ยอมหนีมันแล้ว ผมจะจัดการมันให้จบๆไป จบเรื่องหมั้นบ้าบอให้จบวันนี้ไปซะ!!


ในเมื่อผมบอกกับดูจุนไปแล้วนิ


“หึ ไหนดูสิว่าผู้ชายที่คุณหามาจะสู้แฟนของผมได้หรือเปล่า”ผมแสยะยิ้มในแบบที่ตัวเองไม่คิดว่าจะทำมัน ผู้ชายตรงหน้าบังคับให้ผมต้องแสดงมันออกมาเอง ไอ้ด้านมืดที่ผมมักจะเหยียบมันไว้ให้ลึกสุด รู้ไหมนี้คือเวลาผมโมโหสุดๆผมจะเปลี่ยนไปอีกแบบที่ไม่มีใครคาดคิด


“คุณโชคดีมากเลยนะที่ได้เห็นผมโกรธจนอยากฆ่าใครสักคนได้ขนาดนี้”ทั้งห้องอาหารจากที่เงียบอยู่แล้วกับเพิ่มความตึงเครียดที่มีมาก่อนให้หนักกว่าเดิมหลายเท่า ผมมองซองสีน้ำตาลที่ถูกมือผมเขี่ยเล่นไปมาก่อนจะเงยหน้าไปสบกับผู้เป็นพ่อที่ตอนนี้นั่งเกร็งชนิดว่าแข็งทื่อ ทั้งสายตาดูอึ้งจนผมคิดว่าดวงตาจะถลนออกมาจากเบ้า ค้างอะไรขนาดนั้น หึๆ


“กะ แก”



ผมไม่สนใจ ความสนใจผมพุ่งไปที่ซองสีน้ำตาลก่อนจะเปิดมันออกมือผมสัมผัสเข้ากับอะไรสักอย่างก่อนจะหยิบมันออกมา นี้มัน ความรู้แรกที่เห็นคนในรูปคือตกใจ ต่อมาคือสับสน ตอนนี้กลับดีใจจนยิ้มกว้างออกมาแบบนี้ เหอะ หล่อจังเลยน้า ก่อนจะหยิบรูปอื่นๆมาดู ไปตามแอบถ่ายมาเยอะเลยนะ จนผมไปสะดุดกับรูปใบหนึ่งที่ดูไม่ชัดแต่ก็พอมองออกใบหน้าหล่อนิ่งหันมาทางกล้องดวงตาคมตวัดมองมาที่กล้องแบบไม่พอใจเอาสุดๆ รูปถึงได้ไม่ชัดเพราะคนแอบถ่ายตกใจแน่ๆช่างไม่โปรเอาสักนิดไปจ้างใครมาทำงานไม่ได้เรื่องสุดๆโดนจับได้แน่นอน ผมมั่นใจ


แฟนผมไม่ได้โง่ขนาดนั้นนิครับ ^^


รวยกว่าผมอีก ไม่เคยบอกกันให้รู้เลยนะ ผมอ่านประวัติที่ผู้เป็นพ่อพยายามหามันมาโคตรน้อย ข้อมูลอื่นๆคงหาไม่ได้สินะรู้แต่ว่าทำธุรกิจอะไรเป็นลูกใครก็แค่นั้นครับ ผมเก็บมันลงซองตามเดิมเป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกการถูกบังคับให้หมั้นจะทำให้ยิ้มกว้างขนาดนี้ โคตรพอใจสุดๆ


“คุณรู้หรือเปล่าว่าแฟนผมเป็นใคร”


“เหอะ แฟนแกคงไม่มีทางติดหนึ่งในลิสที่ฉันหามาให้หรอก”หรอออ ผมแทบอยากจะคว่ำอาหารบนโต๊ะทิ้งดูถูกกันมากเลยนะ แบบนี้ยิ่งสนุก


“ไปรับเงินของคุณดูจุนมาหรือเปล่าล่ะครับ หรือโดนขู่มา”ผมกอดอกเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างนึกสนุก พ่อผมตอนนี้กัดฟันกรอดๆ


เคร้ง!!


จานข้าวบินลงไปนอนบนพื้นทันที สงสารแม่บ้านที่ต้องมาเก็บกวาดทั้งเศษข้าวกับเศษจานที่ผสมกันปนมั่วไปหมด


“จะยังไงก็ช่างแกก็ต้องแต่งกับคนนี้ เพราะไม่งะ งั้น ฉันจะตามราวีแกไม่เลิก!!”คุมไม่อยู่ โมโหจนหน้ามืดจนทำลายข้าวของ


“นายครับใจเย็นก่อนครับ”

ฝากคุณเลขาคุมให้เย็นทีนะครับผมละความสนใจมาที่เสียงสั่นของมือถือเป็นแฟนผมที่โทรมาผมออกมาไม่กี่ชั่วโมงก็โทรมาตามแล้วกะว่าจะกลับไปก่อนดูจุนตื่น ตัวไม่ร้อนแล้วครับผมถึงวางใจกล้าออกมาได้แค่จะคุยแปปเดียวแล้ว กลับไปหาข้าวให้คนป่วยกินเหลือไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเวลาข้าวเย็น ผมกดเข้าไปในแชทก่อนจะกดข้อความส่งไป


กำลังจะกลับครับ อย่างอแงล่ะ ^^: GiKwang


อยากเห็นหน้าแฟนตอนนี้มากใบหน้านิ่งคงตึงน่าดู เชื่อไหมในแชทผมกับดูจุนหน้าที่ของดูจุนเหมือนมีหน้าที่อ่านอย่างเดียวแทบจะไม่ตอบแชทผมมันเลยกลายเป็นเหมือนผมคุยคนเดียวในแชท แรกๆไม่ชินหลังๆมาชินแล้วครับเงียบยังไงก็เงียบยังงั้นไม่พ้นในแชท = =


“ตกลงแกจะยังไง”ดูเหมือนจะคุมอารมณ์ตัวเองได้แล้วผมยืนขึ้นพร้อมกับหยิบซองน้ำตาลติดมือมาด้วย เลิกเล่นดีกว่า ผมอยากออกไปทีนี้เต็มที จบเรื่องบ้าบอนี้กันดีกว่าครับ


“ก่อนอื่นต้องสัญญากับผมก่อน”หลังจากนั้นก็หยิบมือถือยกขึ้นให้องศาตัวกล้องพอดีกับหน้าผู้ชายที่ได้ขึ้นชื่อว่าพ่อเปิดโหมดบันทึกวิดีโอแล้วถามย้ำคำเดิมอีกรอบ


“แกจะทำอะไร!


“สัญญาหรือไม่สัญญา”ผมไม่สนใจคำถามนั้น



“นับ 1



2


“ก็ได้ๆ ฉันสัญญา”ดูเหมือนคนจนตรอกไม่มีทางเลือก ถ้ามีทางเลือกคงไม่ตอบตกลงผมง่ายขนาดนี้หรอก


“สัญญาอะไรล่ะครับ”


“เฮ้ออ ฉันสัญญาถ้าแกยอมหมั้นกับคุณดูจุนฉันจะเลิกบังคับให้แกหมั้นกับคนอื่นอีก จะไม่ตามไปก่อกวน จะไม่เข้าไปวุ่นวายกับแกอีก”แค่นั้นผมก็กดบันทึกทันที ไม่อยากฟังต่อรู้สึกยิ่งพวกประโยคหลังๆยิ่งทำให้ผมหน่วงในใจ คนแบบพ่อผมต้องใช้วิธีนี้ถึงจะเอาอยู่


“ผมจะพูดรอบเดียว”ตั้งใจฟังคำตอบผมมากเลยล่ะครับถ้าผมตอบไม่ให้พอใจคงโมโหกวาดจานอาหารบนโต๊ะลงพื้นหมดแน่นอนรอบนี้


“ผมตกลงจะหมั้นกับคุณดูจุน”


“ห้ะ ดะ เดี๊ยวนะ”


“และขอนะครับซองนี้”ผมยกมือโบกซองสีน้ำตาลไปมาก่อนจะเดินหนีออกมาไม่ได้หันไปมองตามเสียงด้านหลังว่าเกิดอะไรขึ้น ใครจะบ้าไม่ตอบตกลงหมั้นกับแฟนตัวเองที่กำลังคบอยู่ล่ะครับ











……..

แกร่ก


“หายไปไหนมา”เปิดประตูปุ๊ปก็เจอเข้ากับใบหน้าหล่อนิ่งที่มองผมให้ตอบคำถาม ผมเลยยกถุงอาหารให้คนตรงหน้าดูแทน ดูจุนเลยไม่ได้สงสัยอะไรอีก ค่อยบอกล่ะกันตอนนี้ต้องหาข้าว หายาให้คนป่วยตัวโตกินก่อนแต่เดี๊ยวนะ      ผมขมวดคิ้วมองร่างกายคนตรงหน้า กลิ่นยาสระผม กลิ่นครีมอาบน้ำ


“ทำไมอาบน้ำ”ผมถามเสียงจริงจังจนดูจุนชะงักเท้าที่จะเดินเข้าห้องครัวหันมามองหน้าผมแทน


”ไม่ตอบผมกลับเดินมาหยุดตรงหน้าแล้วใช้แขนหนาโอบเอวผมเข้าไปชิด ใช้มืออีกข้างที่ว่างจับคางผมให้เงยขึ้นแล้วโน้มใบหน้าหล่อลงมาให้หน้าผากทั้งสองแนบชิดกัน


อารมณ์โมโหที่เจืออยู่ก่อนหน้านั้นของผมค่อยๆหายไปจนจางลง


“ร้อนไหม”เสียงทุ้มละมุนเอ่ยถามจนรู้สึกแก้มผมตอนนี้ไหม้ ปากก็ฉีกยิ้มกว้างจนหุบไม่ลงผมไม่ได้ตอบอะไรส่ายหน้าให้แทน


“ถึงจะดูเหมือนดีขึ้นแต่ก็ยังไม่แน่นอนนิ”


จุ๊บ

กดจูบปลายจมูกผมแล้วขยี้ผมจนเสียทรง ดูจุนโหมดละมุนโคตรทำลายล้างหัวใจขั้นสูงมากกก


“ไปอาบน้ำไป”


“ตะ แต่”


“ไป”ผมยู่หน้านิดหน่อยก่อนจะส่งถุงอาหารให้กับดูจุนไปจัดการในครัวแทน ถึงจะดูเหมือนหายป่วยก็ยังห่วงอยู่ดี


“ดูจุน”


”หน้านิ่งๆเริ่มจะไม่พอใจที่ผมยังดื้อดึงไม่ไปอาบน้ำตามที่เจ้าตัวสั่ง


“แต่งงานกันไหม”


”กลั้นใจถามสุดๆ ใบหน้าหล่อดูตกใจจนเห็นชัด ผมยิ้มกริ่มในใจที่ดูจุนมีรีแอคออกมาแบบนี้ถ้าคำตอบบอกว่าไม่นี้กลายเป็นผมรีแอคไปอีกแบบแน่


“ถามบ้าอะไร”นั้นไงมันเริ่มแล้ว ผมคาดหวังอะไรกัน


“ช่างมันเถอะ”รู้สึกร้อนๆที่ดวงตา อย่าร้องนะเว้ยยยกีกวัง


พรึ่บ

ดูจุนจับแขนผมไว้ตอนนี้ผมก้มหน้าอยู่พยายามฮึบเต็มที่ไม่ให้น้ำตาไหล ก่อนเสียงติดดุแต่ยังละมุนจะโน้มมาเอ่ยข้างหูผม


“รอไปก่อนล่ะกันมึงได้แต่งกับกูแน่ๆ”



“โดยที่กูเอ่ยปากขอมึงนะ”

พูดจบแล้วก็ปล่อยให้ผมยืนเอ๋อประมวลผลอย่างอึ้งๆ ก่อนน้ำตาที่จะไหลหยุดกึกอัตโนมัติ โคตรเขินมาก แบบไม่ไหวแล้วล่ะครับ 




























ไรท์มาแล้วววววววววววววว ตอนนี้ก็ปะทะกับพ่อเคลียร์เสร็จไปอีกเรื่อง อิพี่ก็เริ่มทำตัวละมุนแล้ว ว่าแต่คู่นี้เวลาโมโหน่ากลัวพอๆกันเลยนะ 5555 ไรท์ฝากเรื่องอุนกวังไว้ด้วยนะคะ คู่นั้นจะออกแนวคู่กัดกันหน่อยๆ 



เจอกันต่อนต่อไปน้าาาาา


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

77 ความคิดเห็น

  1. #77 tibbar (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 23:16

    จุดพลุ!!! คิดถึงมากเลยคร้าาาาา

    จะว่าไปก็ขำคุณพ่อกีกวังเขานะคะ สืบยังไงไม่รู้ว่าเขาคบกับลูกชายตัวเองนานแล่ววววว 55555

    #77
    0
  2. #76 Dagon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 14:42

    ปูเสื่อรอนานแร้ว

    #76
    0
  3. #75 0825129918 (@0825129918) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 21:40
    สนใจที่สุดเลยค่ะ จะรอนะคะ ไรท์สู้ๆ
    #75
    1
    • #75-1 Omamgiki (@Omamgiki) (จากตอนที่ 22)
      16 พฤษภาคม 2562 / 23:03
      ขอบคุณนะคะ
      #75-1
  4. #74 VIPz_G (@best1542) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 20:22
    สู้ๆนะคะไรท์ รออ่านค่า💓
    #74
    1
    • #74-1 Omamgiki (@Omamgiki) (จากตอนที่ 22)
      16 พฤษภาคม 2562 / 21:12
      ขอบคุณนะคะ
      #74-1
  5. #73 Hayeji (@hayejee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 18:24
    รอน้าาาาาาาา
    #73
    1
    • #73-1 Omamgiki (@Omamgiki) (จากตอนที่ 22)
      16 พฤษภาคม 2562 / 18:39
      ขอบคุณที่รอนะคะ TT
      #73-1