[ FIC Highlight - Love Cold (DooKwang) ]

ตอนที่ 21 : [DooKwang] Love Cold Chapter 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    10 พ.ย. 61


Chapter 21


หลังจากมีเรื่องกับจุนซูก็ผ่านมาได้หลายวันก็ไม่ได้ยินข่าวคราวอะไรจากฝั่งนั้นอีกและก็ยังไม่รู้สาเหตุทำไมต้องมาบังคับลากกีกวังออกจากห้างด้วยแต่เอาไว้ก่อนมันมีเรื่องสำคัญมากกว่านั้นที่ตัวกีกวังกำลังกลุ้มยิ่งกว่าการสอบที่ใกล้จะมาถึงซะอีก


โป๊ก!


“โอ้ยย มันเจ็บนะ!


“เหม่ออะไรกูเรียกตั้งนาน”


“ก็”โยซอบมองเพื่อนที่มีรูปร่างพอๆกันนอนกลิ้งบนเตียงของเขาไปมาก่อนจะทึ้งผมสีดำของตัวเองไปด้วยเป็นแบบนี้กำลังงอแงเพราะคิดอะไรไม่ออกชัวร์


“ก็อะไรกูจะรู้มั๊ย”ว่าเสร็จก็หันไปสนหนังสือต่อปล่อยให้กีกวังนอนหน้ามุดหมอนอยู่แบบนั้น


“คือเราเพิ่งเห็นปฏิทิน..

กีกวังขยับมาชิดโยซอบที่กำลังเพ่งอ่านหนังสืออย่างจริงจังเพราะเขาค่อนข้างจำอะไรได้ยากเลยต้องตั้งใจกับการอ่านหนังสือเป็นพิเศษส่วนเพื่อนหน้าหวานของเขาถึงจะชอบลืมอะไรง่ายๆแต่พอได้อ่านบ่อยๆจริงจังกับอะไรมากๆก็เหมือนสมองจะจำได้หมดไม่งั้นคงอ่านเอาเป็นเอาตายเหมือนเขาแล้ว


“อาฮะ”


“ซอบฟังอยู่ป่ะเนี่ยสนใจเพื่อนคนนี้หน่อยยยย”


“อ้าวเฮ้ยย กูกำลังอ่านอยู่”แย่งหนังสือจากมือโยซอบก่อนจะโยนไว้ฝั่งเตียงที่ว่าง


“ฟังก่อน”


“เออๆพูดมาเสียเวลากูไปแล้วสิบวิ”


ปึก


“เว่อร์”ชกไหล่โยซอบพร้อมกับพยายามควบคุมสติของตัวเองให้คงที่โยซอบหรี่ตามองเพื่อนเล็กน้อยพร้อมกับคาดเดาจากอาการที่เป็นอยู่


อาการเหมือนลืมอะไรสักอย่างเลยทำให้เกิดการงอแง ร้อนรน ว่าแต่ลืมอะไร


“อีก 2 วันก็จะครบรอบ 1 เดือนที่เราคบกับดูจุนอ่ะ ซอบบบบ”


“เฮ้ออ กูก็นึกว่าเรื่องอะไรเอาหนังสือกูคืนมาเลย”ไอ้เราก็นึกว่าลืมอะไรที่แท้กำลังคิดมากกับวันครบรอบนี้เอง


2 วันอ่ะ 2 วันเอง ฮรืออ ไม่มีเวลาเตรียมตัวเลย”กีกวังแทบจะร้องไห้ออกมาแล้วผิดกลับโยซอบที่ส่ายหัวเอือมๆตบไหล่เพื่อนเบาๆ


“คิดมากทำไมเอาอะไรให้มันก็รับหมดแหละ”


“ก็อยากให้อะไรที่มันพิเศษอ่ะจะทำเองก็คงไม่ทัน ทำไมชอบลืมอะไรโง่ๆแบบนี้ว่ะ”


โยนหนังสือคืนให้เพื่อนก่อนจะนอนจ้องมือถือแทนโยซอบถึงกับไปไม่เป็นกับอารมณ์ของกีกวังได้แต่หยิบหนังสือมาอ่านเงียบๆเพราะกลัวไปสะกิดต่อมทำให้อารมณ์จากที่ดูขุ่นๆจะระเบิดออกมา


“มึงไม่ได้ลืมนะ”หลังจากต่างคนต่างเงียบโยซอบเลยเก็บหนังสือเพราะจะพักสายตาเลยบอกกับกีกวังที่ยังคงนอนหมอบจ้องมือถืออยู่


“รู้ๆแต่มันใกล้วันไง”


“ก็อย่างที่กูบอกเอาอะไรให้ถ้าเป็นมึงดูจุนคงรับหมดแหละ”

กีกวังหันขวับมองหน้าเพื่อนทันทีปกติจะค้านเขาตลอดเรื่องดูจุนแต่วันนี้ทำไมมาแปลกมือโยซอบก็ขยี้ผมนุ่มของกีกวังไปพร้อมกับยักคิ้วกวนๆให้


เหอะๆ สุดท้ายก็ยังคงเหม็นหน้าดูจุนเหมือนเดิมสินะ







……

GK


ดูจุนส่งข้อความมาบอกว่าวันนี้คงกลับดึกผมที่เพิ่งมาถึงคอนโดก็ได้แต่ถอนหายใจด้วยความคิดไม่ตกไม่รู้จะทำยังไงดีดูจุนจะจำได้ไหมนะหรืออาจจะไม่สนวันพวกนี้ด้วยซ้ำ


“เอาอะไรให้ดีนะ”


Rrrrrrr Rrrrr

คิดไปถอดเสื้อผ้าไปด้วยกำลังจะไปอาบน้ำเลยต้องเดินมาค้นกระเป๋าเพราะเสียงที่ดังก้องห้องอยู่แบบนี้ พอจับมือถือมาดูก็ต้องขมวดคิ้วให้กับเบอร์ที่ไม่รู้จัก


“ครับ”


“(นี้ฉันเองนะ)”


”ผมอึ้งก่อนจะค่อยๆตั้งสติผ่อนลมหายใจให้มันกลับมาคงที่


“(ฉันมีเรื่องอยากคุยด้วยพรุ่งนี้ว่างรึเปล่า)”


”ผมตกใจจนไปต่อไม่ถูกเพราะไม่เคยเจอโหมดผู้เป็นพ่อแบบนี้เพราะเขาไม่เคยถามความเห็นของผมเลยสักครั้งสั่งผมอย่างเดียว คิดไปต่างๆนาๆว่าคราวนี้จะมาแนวไหนหายไปนานจนผมชักกลัวว่าผู้ชายคนนี้จะมีแผนอะไรอีก


“(ฟังอยู่รึเปล่า)”เหมือนปลายสายพยายามข่มอารมณ์ที่จะไม่ระเบิดใส่ผม ทนได้ไม่นานสินะ


“ผมก็มีเรื่องอยากคุยกับคุณพอดี”


“(งั้นดีฉันจะเข้าไปหาพรุ่งนี้ตอนเย็นรอด้วยล่ะ)”ก่อนที่ปลายเสียงจะตัดผมพูดแทรกขึ้นทันที


“ไม่ครับผมจะไปหาคุณเอง คุณรออยู่ที่บ้านของคุณก็พอ”


ผมจึงเป็นฝ่ายตัดสายแทน ไม่เคยคิดเลยสักครั้งว่าต้องเข้าไปเหยียบบ้านหลังนั้น หลังที่ผมพร่ำบอกกับตัวเองเสมอถ้าไม่มีเหตุสำคัญจริงๆผมจะไม่ไปเหยียบที่นั้นเด็ดขาดแต่ครั้งนี้เรื่องงานหมั้นของผมคงจบสิ้นสักที



แกรก


อยู่ดีๆประตูห้องนอนผมก็ถูกเปิดออกเห็นใบหน้าหล่อที่ดูเหนื่อยๆเดินตรงมาหาผมที่กำลังจะเข้าไปอาบน้ำ


“ไหนบอกกลับดึก”ผมเลยเดินตรงเข้าไปหาจับใบหน้าของดูจุนให้หันมามองผม



หมับ

ผมสะดุ้งอยู่ดีๆแฟนผมก็ดึงผมเข้าไปกอดพร้อมกับโถมแรงทั้งหมดลงมาที่ตัวจนเราทั้งคู่เซเกือบล้ม


“เหนื่อย”


ผมลูบผมของคนตัวโตก่อนจะค่อยๆผละออกเมื่อเรายืนกอดกันได้สักพัก


“เหนื่อยก็ไปนอน”ใบหน้าที่ปกตินิ่งตอนนี้มีแววความเหนื่อยล้าชัดเจนถ้าไม่สังเกตก็คงไม่เห็นพอผมบอกให้ไปนอนที่เตียงกลับมองหน้าผมซะงั้น ผมได้แต่ขมวดคิ้วเพราะงงอยู่ดีๆก็จ้องกันจนความรู้สึกมันเริ่มลามมาที่หน้าแล้วเขินซะงั้น บ้าชะมัด


“มะ มองอะไร”


ผมเขินโปรดช่วยเข้าใจด้วย


”ไม่ตอบแถมยังหน้ามึนดึงผมมาที่เตียงด้วยซะงั้นผมเลยปล่อยให้ดึงไปก่อนร่างทั้งร่างของผมจะนอนลงบนเตียงพร้อมกับดูจุนที่นอนซุกคอพร้อมกับกอดผมแน่น


ที่แท้ก็อยากให้ผมนอนด้วยแล้วทำไมไม่พูดฟ่ะ เฮ้ออ แล้วคือผมอยากอาบน้ำสุดท้ายก็ต้องยอมให้แฟนหน้ามึนนอนกอดจนเมื่อดูจุนหลับสนิทผมเลยค่อยๆจับแขนที่รัดแน่นอย่างปลาหมึกออก จัดท่าจัดทางให้นอนดีๆก่อนจะนั่งจ้องใบหน้าหล่ออย่างใช้ความคิด


“ไม่สบายรึเปล่านะ”


ก่อนจะแตะหน้าผาก แตะคอดู ตัวรุ่มๆยังไม่ร้อนเท่าไรแต่เชื่อผมเถอะอีกสักพักถ้าไม่กินยา กินข้าวกันไว้ผมว่าดูจุนได้นอนซมแล้วมันจะยิ่งแย่ไปใหญ่ถ้ามาป่วยตอนใกล้จะถึงวันสอบแบบนี้


นอกจากเรื่องเรียนผมว่าต้องมีงานอื่นอีกแน่ๆเพราะธุรกิจที่บ้านดูจุนก็ไม่ธรรมดาผมก็ไม่ค่อยรู้เท่าไรแต่ก็คงหนักน่าดู


งั้นผมว่าผมไปอาบน้ำทำตัวเองให้สะอาดก่อนค่อยออกมาเช็ดตัวหาข้าวหายาให้คนรักผมกินดีกว่า



 

พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จผมก็ยกอ่างขนาดกลางกับผ้าขนหนูผืนเล็กที่เตรียมไว้ออกมาด้วย วางไว้ที่เก้าอี้ก่อนจะยกเก้าอี้มาชิดข้างเตียงผมขยับขึ้นไปนั่งบนเตียงแตะหน้าผากคนที่หลับอยู่อีกรอบคราวนี้ตัวเริ่มร้อนขึ้นกว่าตอนแรกอีก ไม่อยากให้ป่วยเลยจริงๆผมไม่ชอบ


“ปวดหัวรึเปล่า”ผมถามชิดใบหูเมื่อเห็นเปลือกตาที่ปิดสนิทก่อนหน้านั้นปรือตามองผมเล็กน้อยก่อนที่ศีรษะจะพยักหน้าให้กับผม ผมจูบซับขมับก่อนจะกระซิบบอก


“เดี๊ยวก็หายแล้ว”


หลังจากนั้นผมก็จัดการถอดเสื้อเช็ดส่วนบนให้จนเสร็จก่อนจะจัดการเช็ดส่วนล่างให้เหมือนกันตอนนี้ร่างกายดูจุนก็เปลือยเปล่าหมดผมขยับผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงช่วงอก เอาพวกอ่างกับผ้าไปเก็บเดี๊ยวคงต้องได้ใช้อีก เดินไปค้นเสื้อผ้าที่ใส่สบายๆกับกางเกงที่สวมง่ายมาสวมให้โดยที่ดูจุนก็นอนให้ผมจับนั้น ถอดนี้สวมให้โดยปรือตาที่จะหลับแหล่ไม่หลับแหล่มองตามผมตลอด


“โอเคเสร็จ”ผมพรูลมหายใจออกมาไม่ใช่ว่าเหนื่อยเพราะผมอายตั้งหากใครจะไม่อายกันเห็นหมดขนาดนั้นตอนั้นผมห่วงดูจุนมากเลยรีบทำรีบเปลี่ยนจนลืมอายพอทำเสร็จถึงรู้ว่าหน้าตัวเองร้อนขนาดไหน พอกำลังตั้งสติสลัดภาพนั้นออกจากหัวก็ต้องรู้สึกถึงความร้อนแต่ดันรู้สึกอุ่นกำลังสัมผัสกับมือผมอยู่เลยต้องก้มไปมองเป็นมือดูจุนกุมมือผมอยู่


“ขอบคุณ”


“อะ อื้อ”โดนดูจุนยิ้มใส่ขนาดนั้นยิ้มทั้งหน้าเลย เป็นยิ้มที่ยิ้มจริงๆที่ผมเพิ่งได้รับของหายากโคตรๆ


 จะทำให้ผมเขินไปถึงไหนเขินจนต้องหันไปมองอย่างอื่นแทน เขินชิบหายเลย ฮือออ


“เดี๊ยวไปทำอะไรให้กินจะได้กินยาแล้วนอน”


“ครับ”


ถ้าใครมาเห็นหน้าผมตอนนี้คงคิดว่าผมเป็นบ้าแน่ๆ ก็ยิ้มไม่หุบทำไงได้อ่ะ เลยต้องยิ้มไปทำข้าวต้มร้อนๆให้คนป่วยในห้องไป


เขินไม่จบไม่สิ้นสักที โคตรบ้าบอ




ผมกำลังจะยกข้าวต้มที่เพิ่งทำเสร็จร้อนๆพร้อมกับยาจะถือเข้าไปในห้องแต่ก็ต้องชะงักจ้องมองดูจุนอย่างดุๆที่ยืนพิงประตูกำลังพยายามจะเดินมาหาผม


“ลุกมาทำไม”


“นาน”อ้าว นี้ก็รีบแล้วผมเริ่มหน้าบึ้งล่ะทีนี้



“อยากนอนกอดมึง”


โอเค จะพยายามไม่เขินแต่ตอนนี้ผมต้องเข้าโหมดดุก่อนเสียงก็ยิ่งแทบจะไม่มียังดื้อออกมาหาผมเพราะเหตุผลแค่นี้ ทำไมดื้อจังว่ะ จากตอนแรกจะให้กินในห้องต้องเปลี่ยนแผนกินในครัวแทนวางถ้วยลงบนโต๊ะกินข้าว พอผมหันมาคนดื้อหน้ามึนก็เดินมาหาผมแล้วดึงผมเข้าไปกอดทันที


“ทำไมดื้อ”


”ผมผละออกแล้วจับคนตัวโตที่เดินแทบจะเซนั่งลงเก้าอี้จัดการตักข้าวต้มก่อนจะเป่าให้หายร้อนแล้วเอาไปจ่อริมฝีปากที่ตอนนี้แดงเพราะพิษไข้ดูจุนจ้องผมอยู่สักพักก่อนจะรับมันเข้าปากผมก็ตักเป่าให้แล้วป้อนสลับไปจนเกือบหมดดูจุนก็บอกไม่ไหวผมเลยยอมแล้วสั่งให้กินยาดูจุนก็ทำตามอย่างว่าง่ายผมเลยนั่งกินในถ้วยของตัวเองไม่กินต่อส่วนที่เหลือของดูจุนแน่ๆเดี๊ยวได้ติดไข้ จะไล่ให้เข้าไปนอนก็ดูท่าจะไม่ไปถ้าผมยังไม่ไปให้นอนกอดทั้งที่สภาพจะหลับคาโต๊ะ


“ไปนอนกัน”


หลังจากกินและล้างถ้วยล้างช้อนจนเสร็จผมต้องพาคนป่วยไปนอนในห้อง คนป่วยก็นอนกอดผมทั้งคืนส่วนผมคงนอนไม่ลงเพราะต้องเช็ดตัวดูแลคนป่วยทั้งคืน ผมห่วงจนหลับไม่ลงเลย


ไม่ชอบแบบนี้เลยจริงๆ


“หายไวๆนะครับ”


ผมพร่ำบอกแบบนี้ทั้งคืนจนเช้า





























ไรท์มาแล้วววววววววววววว ที่หายไปนานเพราะกำลังปั่นพล็อตอยู่ แฮะๆ โอเคตอนนี้ก็ดูแลคนป่วยหน้ามึนไปทำไมอิพี่ดูจุนน่ารักจังคะ ไรท์อิจจจจจริงที่ยัยดูแลดีขนาดนี้

ไว้เจอกันตอนต่อไปน้า 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

77 ความคิดเห็น

  1. #72 Anndizz23 (@Anndizz23) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 21:47
    คิดถึงไรท์นะคะ
    #72
    0
  2. #71 Tibbar (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 22:52

    คนเย็นชาพอป่วยล่ะขี้อ้อนเชียว


    #71
    0
  3. #70 ferfilmfay (@ferfilmfay) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 06:54
    ไรท์สู้ๆ เขินอิพี่แทนยัย น่ารักกกกก
    #70
    0
  4. #69 0825129918 (@0825129918) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 22:44
    สู้ๆค่ะไรท์✌🏻✌🏻
    #69
    0